مجله علمي پژوهشي افق دانش Ofogh-e-Danesh Journal http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir 80 journal80 fa jalali 1386 4 1 gregorian 2007 7 1 13 2 online 1 fulltext

fa بررسی تست های تشخيص نارسايی تقارب در مبتلايان مراجعه کننده به مرکز چشم پزشکی الزهرا (س) زاهدان سال 1386 پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: نارسايی تقاربی عدم توانايی در نگهداری کافی تقارب برای کار نزديک طولانی مدت و يا به عبارت ديگر عدم توانايی در انجام صحيح تقارب برای ديد دوچشمی راحت در نزديک می باشد که همراه با علائمی مثل خستگی چشم، سردرد، دوبينی گاهگاهی، گم کردن خطوط هنگام مطالعه و جابجايی کلمات و غيره می باشد که اين علائم با کار نزديک طولانی مدت، بی خوابی، استرس، اضطراب و ضعف عمومی تشديد می شود. يافته های کلينيکی در اين بيماران شامل نقطه نزديک تقارب دور، کاهش تقارب فيوژنی مثبت و افزايش ميزان انحراف اگزوفوريا در نزديک می باشد. هدف از اين بررسی تعيين ميانگين و دامنه تغييرات تستهای تشخيصی نارسايی تقاربی در مبتلايان به اين اختلال می باشد. روش تحقيق: در اين مطالعه مقطعی 74 نفر با دامنه سنی 25-12 سال با نارسايی تقاربی که به مرکز چشم پزشکی الزهرا زاهدان مراجعه کرده و معيارهای ورود به مطالعه را داشتند به صورت تصادفی انتخاب شدند. پس از تعيين عيوب انکساری بيمار به روش رتينوسکوپی (در صورت نياز با استفاده از داروی سيکلوپنتولات 1%) و تعيين بهترين اصلاح بيمار به روش سابجکتيو، نقطه نزديک تقارب با خط کش ميليمتری، اگزوفوريای نزديک با پريزم کاور تست و ورجنس فيوژنی مثبت با پريزم بار اندازه گيری شد. در اين مطالعه يک رديف عمودی با اندازه معادل 9/6 چارت اسنلن به عنوان تارگت تطابقی مورد استفاده قرار گرفت. پس از جمع آوری اطلاعات مورد نظر داده ها با نرم افزار SPSS 14 تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: از 74 نفر شرکت کننده 41 نفر مؤنث (4/55%) و 33 نفر مذکر (6/44 %) بودند. در اين مطالعه ميانگين نقطه نزديک تقارب 24/3±97/11 سانتی متر، ميانگين هتروفوريای نزديک 36/4±66/9 پريزم ديوپتر و ميانگين ذخاير فيوژنی مثبت نزديک 26/8 ±63/19 پريزم ديوپتر بدست آمد. اين شاخص ها در دو جنس تفاوت معنی داری را نشان ندادند (05/0p>). نتيجه گيری: مطالعه حاضر نشان داد که ميانگين و انحراف معيار مقادير نقطه نزديک تقارب، هتروفوريای نزديک و ذخيره فيوژنی مثبت نزديک در اغلب افراد با نارسايی تقاربی نسبت به افراد سالم، غير طبيعی می باشد. همچنين اين مطالعه نشان داد که ممکن است در بيماری با نارسايی تقاربی نتايج يکی از تست های انجام شده در محدوده طبيعی بوده ولی با اين وجود فرد باز هم به نارسايی تقارب مبتلا باشد Background and Aim: The convergence insufficiency is an inability to converge or to maintain convergence for prolonged near work or in the other hand an inability to obtain or to maintain sufficient comfortable binocular vision at near. The symptoms associated with convergence insufficiency are asthenopia, headache, intermittent diplopia, perceived moving of print when reading etc. These symptoms can be worse with prolonged near work ,sleepness, stress, anxiety and illhealth. The clinical signs of this problem are remote near point of convergence,reduced positive fusional vergence and increase of exophoria at near.The stages of treatment are elimination of decompensating factors,correction of any refractive errors,vision training,prism prescription and surgery if required. The purpose of this study is the determination of mean and range of convergence insufficiency diagnostic tests in patients with convergence insufficiency. Materials and Methods: In this cross sectional study 74 patients aged 12-25 year with convergence insufficiency who refer to Alzahra eye center and had inclusion criteria selected randomly.After the determination of refractive errors by retinoscopy(with cyclopentolate %1 if needed)and best correction with subjective refraction, near point of convergence with millimeter rule,exophoria with alternate prism cover test and positive fusional vergence with prism bar was measured.One vertical row of reduced snellen chart with equivalent size approximately 20/30 used as a accommodative target.After collection of desired information,data were analysed by SPSS.14 . Results: From 74 subjects, 41 patient(%55/4)were females and 33 patient (%44/6) males. In this study the mean of near point of convergence, exophoria at near, positive fusional vergence were 11/97 ± 3/24 centimeter, 9/66 ± 4/36 prism diopter and 19/63±8/26 prism diopter respectively. There was not statistically significant relationship between sex and convergence insufficiency diagnostic tests (P>0.05). Conclusion: This study showed that the mean and standard deviation of near point of convergence,near exophoria and positive fusional vergence in most patients with convergence insufficiency were abnormal compared with patient without convergence insufficiency.Also in spite of normality of one diagnostic test,patient may have convergence insufficiency. نارسايی تقارب؛ نقطه نزديک تقارب؛ هتروفوريای نزديک؛ ذخيره فيوژنی مثبت Convergence insufficiency; Near point of convergence; Near heterophoria; Positive fusional vergence 5 11 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-55&slc_lang=fa&sid=fa H. Momeni Moghadam حامد مومنی مقدم hmomeni_opt@yahoo.com 80003194753284600587 Yes Zahedan university .Zahedan.Iran زاهدان- خيابان آيت ا... کفعمی- آزمايشگاه مرکزی رزمجو مقدم- کلينيک بينايی سنجی H. Ansari حسين انصاری 80003194753284600588 No AA. Yekta عباسعلی يکتا 80003194753284600589 No M. Ehsani مرضيه احسانی 80003194753284600590 No M. Samandar مجيد سمندر 80003194753284600591 No S. Mokhtari سمانه مختاری 80003194753284600592 No

fa بررسی وضعيت کلونيزاسيون داخل تراشه بيماران انتوبه بستری در بخش ICU مسمومين بيمارستان لقمان حکيم تهران سال 1384 پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: پنومونی ناشی از ونتيلاتور شايعترين عفونت اکتسابی در بخش مراقبت ويژه می‌باشد و ميزان شيوع پنومونی در بيماران انتوبه 21 برابر بيماران ديگر است. کلونيزاسيون لوله تراشه به عنوان يک عامل خطر محسوب شده و خود تحت تأثير عواملی نظير طول مدت انتوباسيون و کاهش اسيديتی معده قرار می‌گيرد. اين تحقيق جهت بررسی اهميت اپيدميولوژی و ميکروبيولوژی کلونيزاسيون لوله تراشه بر روی بيماران بستری در ICU مسمومين بيمارستان لقمان حکيم تهران انجام گرفت. روش تحقيق: اين تحقيق از نوع توصيفی و تکنيک آن مصاحبه و مشاهده بوده و در بيماران انتوبه با کشت مثبت از ترشحات لوله تراشه بستری در بخش ICU مسمومين بيمارستان لقمان حکيم تهران در سال 1384 انجام گرفت. از روش آسپيراسيون اندوتراکئال و کشت کيفی و نيز بررسی آنتی‌بيوگرام به روش ديسک ديفيوژن و کربی بائر استفاده شد. يافته ها: 180 بيمار (126 مرد و 54 زن) انتوبه با ميانگين سنی 9/13 63/31 سال بررسی شدند. 3/83% بيماران سابقه دريافت آنتی‌بيوتيک قبل از نمونه‌گيری داشتند. استاف کواگولاز مثبت شايعترين ميکروارگانيسم بوده (6/45%)، کلبسيلا، اسينتوباکتر و E.coli در رتبه‌های بعدی بودند. در 8/62% يک ارگانيسم و در 2/37% چند ارگانيسم به دست آمد. تب ৹c38 در يک سوم بيماران، لکوسيتوز12000 در 49% بيماران وجود داشت و بين مصرف آنتی‌بيوتيک و تب رابطه معنی‌دار آماری وجود داشت. 1/11% بيماران فوت کردند و رابطه آماری بين نوع ارگانيسم و بقای بيمار ديده نشد، ولی بين مصرف آنتی‌بيوتيک قبل از نمونه‌گيری با بقای بيماران رابطه وجود داشت. نتيجه گيری: وجود اسينتوباکتر به همراه کلبسيلا، E.coli و استافيلوکوک اورئوس، احتمال پنومونی بيمارستانی گروه ATS III را افزايش داده و نشان دهنده عدم وجود رابطه معنی‌دار بين نوع ارگانيسم کلونيزه با سابقه دريافت آنتی‌بيوتيک هشداری برای عفونتهای مقاوم به درمان می‌باشد. Background and Aim:Ventilated_associated pneumonia is the most common acquired infection in ICU.The prevalence of pneumonia in intubated patients is 21 times more than other patients.Tracheal tube colonization is considered as a risk factor and affected with duration of intubation and decreased gastric acid.This study is conducted to determine the epidemiology and microbiology status in the patients admitted at loqman hospital poisoning ICU. Materials and Methods: The reaserch method was descriptive and it's technique was an observation-interview.Patients with positive endotracheal tube culture were entered the study, the sampling method was endotracheal aspiration.Qualitative culture and resistance pattern evaluation with Kirby-bauer method was used. We surveyed 180 intubated patients with mean age of 31.63±13.9 years old .83.3 precent of the patients had recieved antibiotic therapy before sampling. Results: Staph. coag. positive.(45.6%)was the most commonly isolated pathogen and followed by Klebsiella, Acintobacter and E.coli. Isolation of one organism was seen in 62.8% and multiorganisms in 37.2%. Temp≥38 was seen in one_third of the patients and WBC≥12000 was detected in 44 precents of the patients. There was a significant relationship between antibiotic therapy with fever. 11.1 precent of the patients died. There was a significant relationship between the kind of organism and survival ,but there was a significant relationship between antibiotic therapy before sampling and patient's survival. Conclusion:Detection of Acintobacter with Klebsiella , E.coli and Staph. aureuse increases the probability of nosocomial pneumonia caused by AST III group. Lack of relationship between kind of organism and prior antibiotic therapy is considered as an alarm for resistant infections. ميکروبيولوژي؛ کلونيزاسيون؛ کشت؛ لوله داخل تراشه؛ انتوباسيون Endotracheal tube; Colonization; Intubation; Culture; Microorganism 12 18 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-56&slc_lang=fa&sid=fa Z. Aminzadeh زهره امين زاده zohrehaminzadeh@yahoo.com 80003194753284600593 Yes Department of Pathology, Shaheed Beheshti medical university,Tehran, Iran تهران- خيابان کارگر جنوبی- خيابان کمالی- بيمارستان لقمان حکيم- دکتر زهره امين زاده B. Hajiekhani بهاره حاجی خانی 80003194753284600594 No

fa بررسی پارامترهای صوتی در فرآيند آواسازی افراد طبيعی بزرگسال و عوامل مؤثر بر آن پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: داده های آيروديناميک می توانند در تشخيص افتراقی، ارزيابی و درمان مشکلات و اختلالات پيچيده ای مانند ندولهای تار صوتی، خيشومی شدگی، اختلالات توليدی، صوت، حنجره ای، تنفسی و ريوی مورد استفاده قرار گيرند. هدف از انجام اين مطالعه تعيين متوسط زمان آواسازی، حجم آواسازی و ميزان جريان هوای خروجی و همچنين ارتباط بين اين پارامترها در دو حالت تنفس طبيعی و عميق می باشد. روش تحقيق: اين پژوهش به صورت مقطعی بوده و به شيوه توصيفی تحليلی بر روی 103 نفر شامل 67 مرد و 36 زن انجام پذيرفت. در اين پژوهش با استفاده از يک ضبط صوت و ميکروفن صدای افراد ضبط شده و زمان با استفاده از يک کرنومتر ثبت می گرديد و بلندی صدا توسط VU meter کنترل می گرديد و با استفاده از يک اسپيرومتر 9 ليتر حجم ريه و آواسازی هر فرد ثبت گرديد. نهايتا داده ها با استفاده از آمار توصيفی و تحليلی (آزمون t-test و همبستگی پيرسون) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: بر حسب تفاوت شرايط تنفس طبيعی و عميق، زمان و حجم آوسازی و ميزان جريان هوا در حين تنفس عميق به طور معنی داری بيشتر از تنفس طبيعی است ( 05/0 P<). از سويی ديگر، با توجه به تفاوت جنسيتی بين افراد شرکت کننده در مطالعه بيشتر يافته ها به لحاظ آماری حاکی از تفاوت معنی داری در ميانگين های زمان آواسازی، حجم آواسازی و ميانگين جريان هوا بين زنان و مردان در حين تنفس طبيعی و عميق بود ( 05/0 P<). ميانگين زمانهای آواسازی واکه های /u/ و /i/ به لحاظ آماری معنی دار بوده و طولانی تر از واکه /a/ در حين تنفس طبيعی و عميق بود ( 05/0 P<). ميانگين حجم آواسازی واکه /a/ به لحاظ آماری معنی دارتر و طولانی تر از واکه های /u/ و /i/ در حالت تنفس طبيعی بود ( 05/0 P<). رابطه ای با همبستگی مثبت بين ميانگين زمان آواسازی و حجم آواسازی و همچنين بين ميانگين حجم آواسازی و ميزان جريان هوا در هر دو حالت تنفس عادی و عميق وجود داشت و از سويی ديگر رابطه ای با همبستگی منفی بين ميانگين زمان آواسازی و ميزان جريان هوا در هر دو حالت تنفس عادی و عميق وجود داشت. نتيجه گيری: نتايج نشان می دهد که زمان و حجم آوسازی و ميزان جريان هوا در حين تنفس عميق بسيار طولانی تر از تنفس عادی می باشد و ميزان اين پارامترها در مردان بيشتر از زنان بود. صوت؛ آواسازي؛ تنفس؛ دم؛ بازدم 19 26 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-57&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa A. Dehqan علی دهقان احمدآباد dehqan@zdmu.ac.ir 80003194753284600595 Yes Faculty member of Zahedan University of Medical Sciences زاهدان- خيابان آيت الله کفعمی- کلينيک رزمجو مقدم- بخش گفتار درمانی MS. Seifpanahi محمد صادق سيف پناهی 80003194753284600596 No

fa تعيين مقادير مرجع خون شناسی در گروههای مختلف سنی و جنسی در جمعيت عمومی شهرستان مشهد پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: مقادير خون شناسی به طور گسترده ای در بررسی وضعيت سلامتی افراد کاربرد داشته و به استناد اين مقادير می توان بيماريهای مختلف خونی و غير خونی را مورد ارزيابی و تشخيص قرار داد. اين مقادير خود تحت تأثير عواملی چون سن، جنس، نژاد، تغذيه و محيط قرار می گيرند. با توجه به اينکه اين موارد در جمعيتهای مختلف تفاوتهايی با يکديگر دارند، اين تفاوتها می تواند منجر به اختلافاتی در مقادير مرجع گردد. روش تحقيق: در اين مطالعه جمعا 1040 نفر فرد به ظاهر سالم از 3 گروه سنی 13-11 سال، 18-14 سال و 55-19 سال به صورت تصادفی از نقاط مختلف شهر مشهد انتخاب شدند. از تمامی آنها تحت شرايط استاندارد خون گيری به عمل آمد و پس از آن مقادير خون شناسی شامل WBC، RBC، Hb، Hct، شاخصهای گلبول قرمز و شمارش افتراقی لوکوسيتها برای گروههای سنی و جنسی مختلف تعيين گرديد. يافته ها: ميزان مرجع شمارش RBC، هموگلوبين و هماتوکريت در بالغين مذکر بيشتر از خانمها بود. شمارش پلاکتی در خانمها نسبت به آقايان بيشتر بود. مقادير مرجع خون شناسی در بالغين مذکر بصورت زير بود: WBC (×103 µl)= 6.45(3.3-9.6), RBC(×106 µl)= 5.43±0.90, Hb(gr/dl)=15.9±1.96, Hct(%)= 47.2±7.2, PLT(×103 µl)= 231(133-329) نتيجه گيری: در مقادير مرجع خون شناسی در جمعيت مورد مطالعه در قياس با ديگر جمعيتها اختلافاتی مشهود بود و بويژه جمعيت مورد مطالعه ما MCV، MCH، MCHC، شمارش لوکوسيتی و پلاکتی پايين تری در قياس با ديگر جمعيتها داشتند. Background and Aim: Hematologic values are extensively used for health evaluation. These values can be used for diagnosis and management of hematologic and nonhematologic diseases. Some factors affect these values, including age, sex, race, diet, and environment. Since these factors vary in various populations, they can cause differences in reference hematologic values. Materials and methods: In this study 1040 healthy individuals were randomly selected in various locations of Mashhad from different age groups: 11-13, 14-18, and 19-55 years. Standard specimens were collected. Analysis of WBC, RBC, Hb, Hct, RBC indices, PLT and leukocyte differential counts were performed and reference values were calculated. Results: Reference ranges for RBC, Hb and hemtocrit were higher in adult male participants. Platelet counts were higher in females. Hematologic reference values in adult males were: WBC (×103μl)= 6.45(3.3-9.6), RBC(×106μl )= 5.43±0.9, Hb (gr/dl)=15.9±1.96, Hct (%)= 47.2±7.2 , PLT(×103μl)=231(133-329). Conclusion: Determination of hematologic reference values in this study showed obvious differences with previous studies. In particular MCV, MCH, MCHC, WBC, and platelet counts were lower. مقادير خون شناسي؛ مقادير نرمال؛ مقادير مرجع؛ شمارش کامل سلولی Hematologic values; Normal values; Reference values; Complete blood count 27 33 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-58&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Tabarestani مجتبی طبرستانی 80003194753284600597 No MR. Keramati محمدرضا کرامتی drkeramati@Gmail.com 80003194753284600598 Yes , Neonatal Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Iran مشهد - فلکه امام رضا (ع)- بيمارستان امام رضا (ع)- آزمايشگاه خون شناسی F. Maroozi فرشاد معروضی 80003194753284600599 No A. Keramati اصغر کرامتی 80003194753284600600 No

fa بررسی رابطه بين سطح بينش با تحصيلات و علايم مثبت و منفی اسکيزوفرنی پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: اسکيزوفرنی از جمله اختلالاتی است که می تواند باعث افت ضريب هوشی و توانايی های ذهنی فرد شود و همچنين علايمی که در اين بيماری ديده می شود به طور مستقيم و غير مستقيم با ظرفيت های هوشی بيمار مرتبط است. بعضی از محققين نشان داده اند که توانمندی ذهنی و تحصيلی بيمار و سطح بينش بيماران اسکيزوفرن با وضعيت بالينی بيماران نيز ارتباط دارد. تحقيق حاضر به بررسی ارتباط بين سطوح بينش بيماران مبتلا به اسکيزوفرنی و سطوح تحصيلات بيمار و علايم مثبت و منفی بيماران می پردازد. روش تحقيق: اين مطالعه مقطعی شامل 125 بيمار مبتلا به اسکيزوفرنی است که در سنين بين 18 و 45 سال بوده و به بيمارستان دانشگاهی روانپزشکی ابن سينای مشهد مراجعه کرده اند. مطالعه از ارديبهشت 1384 لغايت ارديبهشت 1386 ادامه يافته است. توسط آزمون نشانگان مثبت و منفی اسکيزوفرنی، به ارزيابی شدت اختلال بررسی گرديد. به جهت بررسی سطح بينش از Schedule for assessing the three components of insight (SATCI) استفاده شد. يافته ها: در تحليل داده های بدست آمده از آزمون های تحليل همبستگی پيرسون استفاده شده و سطح معنی داری 05/0p< تعريف شد. بين سطح تحصيلات بر اساس سنوات تحصيلی و سطح بينش رابطه مثبت معنی داری وجود داشت (05/0p<) و ميانگين نمره آزمون PANSS در هر سه علايم مثبت، منفی و کلی با نمره آزمون SATCI ارتباط معکوس معنی داری داشت (05/0p<). نتيجه گيری: سطح تحصيلات بيماران اسکيزوفرن به طور چشمگيری با ميزان بينش آنها ارتباط دارد. همچنين بين شدت بالينی بيماری و سطح بينش بيماران ارتباط معکوسی وجود دارد و اين ارتباط با هر دو نوع علايم مثبت و منفی اسکيزوفرنی ديده می شود. Background and Aim: schizophrenia is a kind of disease which decreases intelligent capacity and the ability of mind .In addition the symptoms that present in schizophrenia directly or indirectly are associated with intellectuality. Some researchers have shown such sort of association between the ability of mind and educational level with the grade of insight as well as clinical feature. The present study tries to show whether any association between insight and level of education is as well as positive and negative symptoms of schizophrenia. Materials and methods: One hundred and twenty five schizophrenic patients aged 18-45 years old referred to Avicenna hospital in Mashad were included .The duration was since Ordibehesht of 1384 until Ordibehesht of 1386.The positive and negative symptoms of schizophrenia scale (PANSS) and Schedule for assessing the three components of insight (ASTCI) were used to assess the clinical features and the level of insight.SPSS-11 was used to statistical analysis and the method was Pearson co-efficiency analysis . Results: There was a significant association between educational grades and insight (p<0.05) and negative association between mean scores of PANSS in three dimensions (negative, positive and global scores with total score of SATCI (P<0.05). Conclusion: There is positive association between educational and insight levels. Furthermore the negative relationship between the severity of disease and the insight level has presented the importance of focusing on this issue to predict the prognosis as well as acceptance of medication account of the important role of insight and compliance of the treatment. اسکيزوفرني؛ علايم مثبت و منفي؛ بينش؛ تحصيلات Insight; Education; Positive and negative signs; Schizophrenia 34 40 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-59&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa N. Mokhber نغمه مخبر nmokhber@yahoo.com 80003194753284600601 Yes Mashhad university of medical sciences Avicenna hospital. Mashhad, Iran مشهد- ميدان بوعلی- بيمارستان ابن سينا

fa پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: انعطاف‌پذيری يا کشش‌پذيری بافت‌های نرمی مثل عضله، تاندون، فاشيا، کپسول مفصلی و پوست که از اطراف مفصل عبور می‌کنند برای تکميل دامنه حرکتی مفصل در طی فعاليت‌های عملکردی ضروری است. به‌ منظور افزايش انعطاف‌پذيری، عضلات بايد تحت کشش قرار گيرند. اين مطالعه به‌ منظور تعيين مؤثرترين روش کشش جهت بازگرداندن انعطاف‌پذيری همسترينگ در حداقل زمان ممکن در دانشجويان پسر دانشگاه علوم پزشکی زاهدان انجام شد. روش‌ تحقيق: شصت دانشجوی پسر با دامنه سنی 28-18 سال از طريق نمونه‌گيری در دسترس برای اين کارآزمايی بالينی انتخاب شدند. نمونه‌ها به طور تصادفی در 4 گروه 15 نفره تحت کشش استاتيک، کشش با استفاده از تکنيک Hold Relax (HR)، کشش متعاقب انقباض ايزومتريک Post Isometric Relaxation (PIR) و کشش بر اساس قانون مهار متقابل Reciprocal Inhibition (RI) قرار گرفتند. کشش به مدت 6 هفته، 5 روز در هفته و هر روز 2 دقيقه برای هر مورد انجام گرديد. دامنه حرکتی اکستانسيون اکتيو و پاسيو زانو و فلکسيون پاسيو ران (درجه) با گونيامتر، فاصله بين نوک انگشتان دست با پا (سانتی‌متر) در وضعيت نشسته با متر نواری، ميزان تحرک ستون کمری (سانتی‌متر) در ريتم لگنی- کمری با آزمون تغيير يافته شوبر و زاويه لوردوز کمر (درجه) با خط‌کش انعطاف‌پذير قبل از شروع کشش و در فواصل يک هفته‌ای تا پايان مطالعه اندازه‌گيری شدند. سپس از آزمون‌های آناليز واريانس يک‌طرفه و آناليز واريانس برای داده‌های تکراری استفاده شد. يافته‌ها: دامنه حرکتی اکستانسيون اکتيو زانو در گروه کشش استاتيک از ˚6/6±˚5/155 به ˚5/5±˚5/168، در گروه HR از˚9/4±˚5/158 به ˚4/5±˚5/172، در گروه PIR از ˚8/6±˚7/156 به ˚7/5±˚7/169 و در گروهRI از˚4/6±˚1/157 به ˚7/6±˚1/168 ارتقاء يافت (0001/0P<). ميانگين دامنه حرکتی اکستانسيون پسيو زانو نيز در گروه استاتيک از˚8/6±˚1/158 به ˚3/4±˚8/171، در گروه HR از˚5/5±˚6/160 به ˚2/5±˚1/174، در گروه PIR از˚4/6 ±˚3/158 به ˚6/5 ±˚172 و در گروه RI از ˚5/6±˚4/159 به ˚8/5±˚5/172 افزايش يافت (0001/0P<). نتيجه‌گيری: نتايج مطالعه نشان داد که هيچ‌کدام از اين تکنيک‌ها برتری نسبت به تکنيک ديگر در بهبود انعطاف‌پذيری همسترينگ ندارند. Background and Aim: Flexibility or extensibility of soft tissues that cross or surround joints, such as muscles, tendons, fascia, joint capsules, and skin is necessary for unrestricted movements during functional tasks. In order to increase flexibility, muscles should be stretched. There are different stretching methods that increase hamstring group’s flexibility. Only a few studies were carried out for determining the most effective one. This study aimed to determine the most effective stretching method to restore hamstring flexibility in lesser time in 18-28 years old boy students of Zahedan University of medical sciences in 2006. Materials and Methods: Sixty boy students ranging 18-28 years old were recruited for this clinical trial through simple non-probability sampling. Subjects were randomly assigned to 1 of 4 groups, 15 in each group, including (1) static stretching group, (2) hold-relax stretching group (HR), (3) stretching after post isometric relaxation (PIR), and (4) stretching based on reciprocal inhibition principle (RI). Stretching was carried out for six weeks, 5 times per week, and lasting 2 min on each occasion. Active and passive knee extension and passive hip flexion (degrees), distance between the tips of fingers in long sitting (cm), lumbopelvic rhythm mobility (cm) and lumbar lordosis (degrees) were measured using goniometer, tape measure, Modified Schober’s test, and flexible ruler, respectively. The obtained data was analyzed using one-way ANOVA and repeated measures. Results: Active knee extension was increased from 155.5˚±6.6˚ to 168.5˚±5.5˚ in static stretch group, from 158.5˚±4.9˚ to 172.5˚±5.4˚ in HR group, from 156.7˚±6.8˚ to 169.7˚±5.7˚ in PIR group, from 157.1˚±6.4˚ to 168.1˚±6.7˚ in RI group (P<0.0001). Passive knee extension was increased from 158.1˚±6.8˚ to 171.8˚±4.3˚ in static stretch group, from 160.6˚±5.5˚ to 174.1˚±5.2˚ in HR group, from 158.3˚±6.4˚ to 172˚±5.6˚ in PIR group, from 159.4˚±6.5˚ to 172.5˚±5.8˚ in RI group (P<0.0001). There was no significant difference between the four groups in terms of study variables except for lumbar lordosis (P>0.05). Conclusion: The results showed that no specific method was found superior compared to others in improving hamstring flexibility. 41 51 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-60&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa A. Akbari اصغر اکبری akbari_as@yahoo.com 80003194753284600603 Yes Dept. of Physiotherapy, Zahedan University of Medical Sciences Zahedan, Iran. زاهدان- خيابان آيت‌الله کفعمی- آزمايشگاه رزم جو مقدم- گروه فيزيوتراپی- دکتر اصغر اکبری- کد پستی 64855- 98136 R. Nazok رمضان نازک 80003194753284600604 No F. Ghiasi فاطمه غياثی 80003194753284600605 No

fa اختلال وسواسی- جبری در مراجعان به درمانگاههای پوست اصفهان پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: انگيزه اصلی انجام اين پژوهش گزارشهای مربوط به شيوع بالای اختلال وسواسی- جبری تشخيص داده نشده در مراجعين به کلينيکهای پوست بوده است. روش تحقيق: 140 نفر از مراجعين به کلينيکهای پوست به روش نمونه گيری متوالی (تصادفی ساده) با بهره- گيری از مقياس وسواس- جبری يل براون و مصاحبه بالينی مبتنی بر DSM-IV مورد بررسی از نظر ابتلا به وسواس قرار گرفتند. شدت وسواس بر اساس مقياس وسواس- جبری يل براون تعيين گرديده و همه مراجعين از نظر الگوی علايم وسواس و شکايات پوستی مورد بررسی قرار گرفتند. يافته ها: 31 نفر (1/22 %) از مراجعين مبتلا به وسواس بر اساس معيارهای DSM-IV بودند که هيچکدام از آنها قبلاً تشخيص داده نشده بودند. نوع و پراکندگی علايم وسواس تفاوت قابل ملاحظه ای با وضعيت بالينی معمولی نداشت. 33 نفر (6/23 %) از بيماران بيش از يک علامت وسواسی داشتند و در ميان مبتلايان به وسواس شايعترين علامت، وسواس شستشوی افراطی بود. 7/39 % از افراد مبتلا به وسواس، نمره 16 و بيشتر را داشتند. علايم پوستی بسيار متنوع بوده و رابطه مستقيمی با وسواس نداشت. نتيجه گيری: نتايج بيانگر شيوع بالای علايم بالينی وسواس در مراجعين به کلينيکهای پوست می باشد. لذا شايسته است توجه بيشتری به تشخيص و درمان افرادی شود که دچار وسواس هستند و به درمانگاههای پوست مراجعه نمی کنند. Background and Aim: This study was prompted by reports suggesting a high prevalence of unrecognized obsessive-compulsive disorder (OCD) in the dermatology clinics. Materials and Methods:140 consecutive dermatology referrals were screened for DSM-IV OCD using the Yale-Brown Obsessive Compulsive Scale (YBOCS). Illness severity was rated on the Y-BOCS, and symptom profiles and dermatologic symptom were established for all cases. Results: 31patients (22.1%) qualified for a DSM-IV diagnosis of OCD, all of them were previously undiagnosed. The range and type of OCD symptoms covered the normal clinical spectrum. 33(23.6%) 0f patients had more than 1 symptom, and among OCD symptoms over washing was the most common. 39.7% of the positive cases scored 16 or higher. Dermatologic symptoms were various and did not seem to bear a direct relationship with OCD. Conclusion: These results suggest that there is a high prevalence of clinically relevant OCD in the dermatology clinics. This is an area that merits attention with regard to better recognition and treatment for OCD sufferers. اختلال؛ وسواس اجبار؛ کلينيک های پوست : Obsessive compulsive disorder; Dermatologic clinics 52 56 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-61&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa V. Omranifard ويکتوريا عمرانی فرد v_omranifard@med.mui.ac.ir 80003194753284600606 Yes Psychiatric department. Isfahan University of Medical Sciences. Isfahan,Iran اصفهان - خيابان استانداری - بيمارستان نور مرکز تحقيقات علوم رفتاري GhR. Kheirabadi غلامرضا خير آبادی 80003194753284600607 No SMM. Abtahi سيد مهدی موحد ابطحی 80003194753284600608 No M. Kamali مريم کمالی دولت آبادی 80003194753284600609 No

fa بررسی ارتباط بيماريهای قلبی عروقی در سالمندان عضو کانون بازنشستگان اصفهان با سابقه فعاليت جسمانی در دوران ميانسالی 1385 پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: بيماريهای قلبی عروقی مهمترين بيماری دوران سالمندی شامل عارضه پيشرونده‌ای است که از دوران کودکی آغاز و تظاهر بالينی خود را به طور عمده در بزرگسالی از ميانسالی به بعد آشکار می‌کند. از طرفی زندگی بی‌تحرک باعث افزايش تمام علل اصلی مرگ و مير می‌شود و خطر بيماری قلبی عروقی را دو برابر می‌‌کند. توصيه WHO انجام فعاليت جسمانی حداقل 30 دقيقه در روز است که می‌تواند يکی از مهمترين عوامل در پيشگيری از بيماريهای قلبی عروقی باشد. با اين اوصاف اين تحقيق با هدف بررسی ارتباط بيماريهای قلبی عروقی در سالمندان عضو کانون بازنشستگان اصفهان با سابقه فعاليت جسمانی در دوران ميانسالی انجام شد. روش تحقيق: اين مطالعه از نوع مطالعه تحليلی و مقطعی بوده که جمعيت مد نظر، سالمندان عضو کانون بازنشستگان اصفهان می‌باشد. تعداد نمونه ها 255 نفر بوده که به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. روش جمع‌آوری اطلاعات، پرسشنامه‌ای بود مشتمل بر 6 سؤال مشخصات دموگرافيک، 5 سؤال مرتبط با بيماری قلبی عروقی، 20 سؤال مرتبط با فعاليت جسمانی در دوره ميانسالی که به روش مصاحبه سازمان‌ يافته تکميل گرديد. يافته‌ها: نتايج نشان داد که شيوع بيماری قلبی عروقی و فشار خون بالا در سالمندان مورد بررسی به ترتيب 2/32% و 7/46% می‌باشد. همچنين نتايج نشان داد که بين استعمال و عدم استعمال سيگار از لحاظ ابتلا به بيماريهای قلبی عروقی (04/0=P) و بين ابتلا و عدم ابتلا به فشار خون بالا از لحاظ ابتلا به بيماريهای قلبی عروقی (001/0>P) اختلاف معنی‌داری وجود دارد. نتيجه‌گيری: اين مطالعه نشان داد که شيوع بيماريهای قلبی عروقی و فشار خون بالا در سالمندان عضو کانون بازنشستگان اصفهان بيش از حد انتظار است. همچنين اين مطالعه مشخص کرد که ميزان پياده‌روی، تنيس روی ميز، نرمش، دوچرخه‌سواری و کوه‌پيمايی در ميانسالی در ميزان ابتلا به بيماريهای قلبی عروقی مؤثر است. مطالعه نشان داد که ميزان پياده‌روی، نرمش و دويدن در ميانسالی بين دو جنس تقريباً يکسان بوده و ميزان فعاليت جسمانی به طور مستقيم با سطح تحصيلات ارتباط دارد. به عبارتی هر چه سطح تحصيلات بالاتر باشد ميزان فعاليت جسمانی هم بيشتر است. اما ميزان پياده‌روی، دوچرخه‌سواری، کوه‌پيمايی و دويدن در ميانسالی در تمام سطوح تحصيلی تقريباً يکسان صورت گرفته است. Background and Aim: An important disease in the middle-aged is cardiovascular disease, including is a forwarding disease that is started in childhood and clinical effect will appeared in adults from middle-aged.From the other side on the other part, living without activity or motion cause to increase all of the main defect of mortality and risk of cardiovascular disease , become twice as much. WHO recommends : one of an important cases in preventing cardiovascular disease is doing activity for 30 minutes per day, at least this research study the relation between cardiovascular disease and background of physical activity in middle-aged period in old people membered in Isfahan retirement center. Materials and Methods: The sort of the study is a cross-sectional that its target population are old people membered in Isfahan retirement center. 255 persons were chosen by a simple random sampling. The method for gathering data was a questionnaire with 6 questions about characteristic of demography, 5 questions about cardiovascular diseases, 20 questions related to physical activity in the middle-aged period that was completed by organized interview. Results: The conclusion showed that the prevalence of cardiovascular disease and hypertension in old people under examination is %32/2 and %46/7. Also, the result showed that there are statistic significant between cigarette usage and disusage from morbidity of heart disease (p=0/04) and also between morbidity and unmorbidity of hypertension and morbidity of cardiovascular disease (p<0/001). Conclusion: This research showed that the prevalence of cardiovascular disease and hypertension in old people membered in Isfahan retirement center is over expectation. Also it cleared that rate of walking, playing tennis, body exercises, cycling and mounting are effective in prevalence of morbidity in cardiovascular diseases. The study showed that the rate of walking, body exercises, running in the middle-aged between men and women is approximately equal and there are direct association between physical activity and level of education, in the other hand, what ever the level of education is up, physical activity will be more, too. but out of walking, cycling, mounting and running are in the middle-aged is equal with all level of education. سالمند؛ بيماری های قلبی عروقي؛ فعاليت جسماني؛ ميانسالی Old people; Cardiovascular diseases; Physical activity; Middle-aged 57 63 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-62&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa GhR. Sharifirad غلامرضا شريفی راد 80003194753284600610 No S. Mohebbi سيامک محبی mohebisiamak@yahoo.com 80003194753284600611 Yes مربی، عضو هيأت علمی گروه بهداشت، دانشکده علوم پزشکی گناباد M. Matlabi محمد مطلبی 80003194753284600612 No

fa تأثير آموزش جنسی بر سلامت خانواده در بين دانشجويان دانشگاه علوم پزشکی مازندران پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: آموزش جنسی می‌تواند در کسب اطلاعات و انديشه ها و مهارتها به افراد کمک کند. در جوامع امروزی زندگی انسانها در تمامی ابعاد دستخوش تغييرات سريع و شگرفی شده است. ازدواج، زندگی زناشويی و جنسی نيز از اين قاعده مستثنی نيست. آموزش جنسی فرصت يادگيری مسائل جنسی و جلوگيری از بروز برخی مشکلات را فراهم می کند. افراد به دلايل متعدد از جمله شناخت ناکافی از يکديگر، مسائل جنسی و زندگی مشترک مسائل و مشکلاتی را تجربه می کنند. آموزش جنسی به افراد اطلاعات و آگاهيهای جنسی لازم برای ايجاد هدف مشترک و ارضای نيازها و تعادل در زندگی فردی و خانوادگی و اجتماعی می دهد. مطالعه تأثير آموزش جنسی در پيشگيری از اختلالات جنسی، رفتار جنسی سالم، رفتار بهداشتی، بهداشت روانی، سلامت خانواده و هويت يابی جنسی مناسب از اهداف تحقيق حاضر است. روش تحقيق: روش تحقيق نيمه‌تجربی از نوع طرح تحقيق پس آزمون با يک گروه است. نمونه آماری تحقيق 92 نفر (36 نفر دختر و56 نفر پسر) از دانشجويان هستند که به شيوه نمونه گيری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه بر اساس مقياس پنج درجه ای ليکرت بود. پايايی ابزار با روش آلفای کرونباخ 84/.= محاسبه شد. يافته ها: در تحقيق حاضر شش فرضيه آزمون شد. نتايج نشان داد: 1- آموزش جنسی بر رفتار بهداشتی مؤثر است (0001/0>p و 006/3 1=(t 2- آموزش جنسی در رفتار جنسی سالم مؤثر است (0001/0p< و 017/10= (t3- آموزش جنسی در بهداشت روانی و پيشگيری از اختلالات جنسی مؤثراست (0001/0p< و 555/12=(t 4- آموزش جنسی در سلامت خانواده مؤثر است( 0001/0p< و 720/9 t= ) 5- آموزش جنسی در هويت يابی جنسی مناسب مؤثر است ( 0001 /0p< و 139/4 t=) 6- اثر آموزش جنسی در دانشجويان دختر و پسر متفاوت نيست ( 0001/0<p و 556/0t=). يافته های تحقيق حاضر با نتايج ساير تحقيقات همسان است. نتيجه گيری: از آموزش جنسی می‌توان برای پيشگيری از اختلالات جنسی، بهداشت روانی، رفتار بهداشتی و هويت جنسی مناسب جهت اقشار مختلف جامعه خصوصاً جوانان استفاده نمود. Background and Aim: In today society ,human life, in all dimensions, have been changed. marriage married life, sexual behavior, also, have been changed. Sex education can provide opportunity to learn about sex awareness and sex roles .Sex education helps youth to clarify their values ,avoid risky behaviors and improve negotiation skills. Research goals are the study of sex education effect on prevention of sexual problems ,health behavior ,sex appropriate behavior ,mental health ,family health ,and gender identity. Materials and Methods: In this study the research method was experimental and research design was post-test with one group .Statistical sample were 92(36 female, 56 male)university students. The sampling method was stratified. To collect data a questionnaire was used the questionnaire consists of 20 items with Likert type five –scale response option (with a score rang of one to five ). The questionnaire face and content validity were established using a panel of experts .A Cronbach's aloha reliability of 0/84 was obtained of the questionnaire in a pilot study with 30 students. Results: In the present study to analyze data t-test have been used. Six hypotheses were tested. The results showed that: 1)Sex education have effect on health behavior (t=13/006.p<0/0001). 2)Sex education have effect on sex appropriate behavior (t= 10/017,p<0/0001). 3)Sex education have effect on mental health and prevention of sexual problems (t=12/555,P<0/0001) 4)Sex education have effect on family health (t=9/720,p<0/0001). 5)Sex education have effect on appropriate gender identity(t=4/139,p<0/0001). 6)Effect of sex education is different between male and female students (t=0/556,p>0/000). Conclusion: The results of this research is consistent with other studies. For example Gibson and Mitchell(1999),Cooney (1991),Bee(1998),Berryman et.al (2002), Franken(2002), Jaff(1998), Santrock (1997), Schickedanz et al. (2001), Kvalem et al (1996), Millan st al (1995), Russell et al (1992), and Bhuiya et al (2002). آموزش جنسي؛ سلامت خانواده؛ دانشجويان Sex education; Prevention; Students 64 70 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-63&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Gh. Mahmodi قهرمان محمودی ghahraman48@yahoo.com 80003194753284600613 Yes , Islamic Azad University, Sari branch. Mazandaran, Sari, Iran ساری- اميرمازندرانی- دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری- گروه پرستاری R. Hassanzadeh رمضان حسن‌زاده 80003194753284600614 No G. Heidari کيومرث نياز آذری 80003194753284600615 No

fa تب و تشنج در شيرخواران : آيا بذل مايع نخاع ضروری است؟ پزشكي Medicine گزارش موردی Case report زمينه و هدف: تفاوت زيادی بين متخصصين در نحوه برخورد با کودک مبتلا به تب و تشنج وجود دارد. بيشتر متخصصين مجرب توصيه به انجام بذل مايع نخاع برای کودک مبتلا به تب و تشنج می کنند. با اين حال خطر مننژيت در اين بيماران بسيار کم است. اين به اين معنی است که در بسياری از موارد بذل مايع نخاع بی دليل صورت می گيرد. بررسی فاکتورهای خطر بروز مننژيت در اين بيماران می تواند کمک کننده پزشک برا ی انتخاب بيمار جهت انجام بذل مايع نخاع باشد. روش تحقيق: اين مطالعه به صورت مقطعی، توصيفی تحليلی بر روی 45 کودک مبتلا به تب و تشنج (FC) و 15 بيمار مبتلا به مننژيت مراجعه با تب و تشنج بين 3 ماه تا 18 ماهگی مراجعه کننده به اورژانس اطفال بيمارستان امام رضا ( ع ) از بهمن 80 لغايت آبان 81 انجام شد. اطلاعات فردی، شواهد کلينيکی و آزمايشگاهی در دو گروه مقايسه شد. يافته‌ها: 16 بيمار از ميان 60 بيمار زير 6 ماه سن داشتند که نيمی مربوط به گروه مننژيت بودند (007/=p) . 28 بيمار دارای تشنج کمپلکس بودند که از اين ميان 11 بيمار در گروه مننژيت بود(017/=p).CRP مثبت در 7 مورد از 15 مورد مننژيت و در 3 مورد از 45 بيمار تب و تشنج وجود داشت. لکوسيتوز (10000WBV>) در 10 بيمار مبتلا به مننژيت و 14 بيمار مبتلا به تب وتشنج وجود داشت (015/0=p). نتيجه‌گيری: هر چند در اين مطالعه تفاوتهايی بين گروه مننژيت با تب و تشنج مشاهده شده است، هنوز بذل مايع نخاع در اين دسته بيماران در سنين پايين توصيه ميشود. با اين حال در اين زمينه انجام مطالعات با حجم بيشتر منطقی به نظر می رسد. Background and Aim: There exist wide variations among clinicians as to management of the child who presents with the first febrile convulsion. Most experts recommend lumbar puncture for infants with febrile seizure. However the risk of meningitis is very low in these patients. These indicate that a large number of “unnecessary” lumbar punctures would be done. Finding risk factors of meningitis in infants with febrile seizure can help physician to select patients for lumbar puncture. Materials and Methods: 45 patients with febrile convulsion and 15 with meningitis, 3 to 18 months of age between Jan. 2002 to Nov.2002 enrolled in a cross sectional study. Patients with electrolyte abnormality, afebrile seizure, history of neonatal seizure or developmental delay and CNS abnormality excluded .Clinical and laboratory data between the two groups were analyzed. Results: 16 of 60 had less than 6 months age which 8 of them had meningitis (p=.007). 28 patients had complex seizure but 11 of them had meningitis (p=.017). Positive CRP in meningitis group was significantly different with febrile convulsion group (7 of 15 and 3 of 45, respectively). WBC count in 10 patients with meningitis was greater than 10000/mm3 and in febrile convulsion group only 14 of 45 had leukocytosis(p=.015). Conclusion: Although there is some statistically differences between clinical and laboratory data in meningitis and febrile convulsion group, lumbar puncture is still necessary in FC. Studies with large number of cases are recommended. تب وتشنج؛ مننژيت؛ شيرخوار؛ بذل مايع نخاع : Febrile seizure; Meningitis; Infancy; Lumbar puncture 71 74 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-64&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa J. Akhondian جواد آخونديان j-akhondian@mums.ac.ir 80003194753284600616 Yes Department of pediatrics, Mashhad University, Ghaem Hospital, Mashhad , Iran مشهد- بيمارستان قائم (عج) - گروه کودکان HR. Kianifar حميدرضا کيانی فر 80003194753284600617 No M. Hesaraki مهران حصارکی 80003194753284600618 No