مجله علمي پژوهشي افق دانش Ofogh-e-Danesh Journal http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir 80 journal80 fa jalali 1389 1 1 gregorian 2010 4 1 16 1 online 1 fulltext

fa مقايسه ی اثر تيوپنتال سديم و پروپوفول در الکتروشوک درمانی از نظر طول مدت تشنج و زمان ريکاوری پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: الکتروشوک درمانی يکی از کم خطرترين و بهترين روش های درمان برخی از اختلالات روانی می باشد که امروزه در روانپزشکی از جايگاه ويژه ای برخوردار است و تحت بيهوشی عمومی انجام می شود. از آن جايی که تيوپنتال سديم و پروپوفول شايع ترين داروهای مورد استفاده هستند، اين مطالعه با هدف مقايسه ی اثر تيوپنتال سديم و پروپوفول در الکتروشوک درمانی از نظر طول مدت تشنج و زمان ريکاوری انجام شد. روش تحقيق: اين مطالعه از نوع نيمه تجربی بوده که تعداد 26 نفر کانديد الکتروشوک درمانی به طور تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. القای بيهوشی در يک گروه با استفاده از پروپوفول و در گروه ديگر با تيوپنتال سديم انجام شد. شل کننده ی عضلانی و پيش دارو در هر دو گروه يکسان بود. بيماران تحت مانيتورينگ قلبی تنفسی و فشار خون قرار گرفتند. زمان تشنج و ريکاوری بعد از انجام الکتروشوک درمانی ثبت شد. هم چنين فشار خون و ضربان قلب بيمار، قبل از بيهوشی و دقايق 1 و 5 بعد از الکتروشوک درمانی اندازه گيری و ثبت گرديد. داده های حاصل با استفاده از نرم افزار آماری SPSS ويرايش 5/11 در سطح معنی داری 1/0p< مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: ميانگين زمان تشنج در گروه پروپوفول 3/6±4/34 ثانيه و در گروه تيوپنتال 7/9±7/41 ثانيه بود که اين اختلاف از نظر آماری معنی دار بود (003/0=p). ميانگين زمان ريکاوری در گروه پروپوفول نسبت به گروه تيوپنتال کمتر بود که از نظر آماری معنی دار بود (09/0=p). هم چنين ميانگين فشار خون متوسط شريانی بيماران در گروه پروپوفول نسبت به تيوپنتال کمتر بوده که از نظر آماری معنی دار می باشد (1/0p<). نتيجه گيری: با توجه به يافته های پژوهش، الکتروشوک درمانی با پروپوفول با ريکاوری سريع تر همراه است. هم چنين تغييرات هموديناميکی کمتر اتفاق می افتد. به نظر می رسد استفاده از پروپوفول نسبت به تيوپنتال به ويژه در بيماران با فشار خون بالا بهتر باشد. Background and Aim: Electroconvulsive Therapy (ECT) is one of the less dangerous treatments for psychological disorders and the best one which receives much consideration in psychiatry today and it is also performed under general anesthesia. Because sodium thiopental and propofol are the most common drugs used for this purpose, in this study we compared sodium thiopental and propofol for convulsion time and recovery duration in ECT. Materials and Methods: In this semi-experimental study, 26 subjects were divided into two groups randomly. In one group propofol was used and in the other one sodium thiopental for induction, but muscle relaxation and premedication were the same for both groups. The subjects were monitored for blood pressure and cardiovascular response, and after ECT the time of convulsion and recovery was recorded. Blood pressure and heart rate of patients were checked and recorded before anesthesia, one and five minutes after ECT. The data were analyzed through SPSS software, version 11.5, applying independent t-test (p<0.1). Results: The mean of convulsion duration was 34.4±6.3 minutes in propofol group and 41.7±9.7 in thiopental group which showed that there was a significant difference between the groups (p=0.003). The mean of recovery duration in propofol group was less than that of thiopental group which indicated that there was a significant difference (p=0.09). Also, the mean of blood pressure in propofol group was less than that of thiopental group, a difference which was statistically significant (p<0.1). Conclusion: The results of this study showed that ECT with propofol causes a faster recovery and reduces the occurrence of homodynamic changes. Therefore, it is suitable to use propofol instead of sodium thiopental for ECT especially in patients with high blood pressure. الکتروشوک؛ پروپوفول؛ تشنج؛ تيوپنتال سديم؛ ريکاوری Convulsion, ECT, propofol, recovery, sodium thiopental 5 11 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-225&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Seyyed Hossein Nazemi سيد حسين ناظمی nazemi.h.@yahoo.com 800031947532846005296 Yes Department of Operating and Anesthesia, School of Paramedicine, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, Iran. گروه آموزشی اتاق عمل و هوشبری، دانشکده ی پيراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد Alireza Moslem عليرضا مسلم 800031947532846005312 No , Gonabad University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی گناباد Abbasali Abbasnezhad عباسعلی عباس نژاد 800031947532846005313 No Moosa Sajjadi موسی سجادی 800031947532846005314 No

fa تأثير استات سرب بر روی اندوتليوم آئورت و شريان کرونر چپ در خرگوش نر علوم پايه پزشكي Basic Medical Science پژوهشی Original زمينه و هدف: اثرات سوء سرب بر روی برخی از سيستم های بدن به اثبات رسيده است، در حالی که تأثير سرب بر اندوتليوم رگ های خونی بزرگ کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. سرب احتمالاً موجب تغييرات سلولی و بافتی در اندوتليوم عروق خونی می گردد که به عنوان عامل شروع کننده ی پيدايش پلاک های آترواسکلروتيک و بسياری از بيماری های قلبی و عروقی محسوب می شود. لذا اين پژوهش به منظور بررسی اثر استات سرب بر روی اندوتليوم آئورت و شريان کرونر چپ در خرگوش نر انجام گرفت. روش تحقيق: برای انجام اين تحقيق تعداد 20 سر خرگوش نر سفيد (وزن 8/1 تا 2 کيلوگرم، سن 4 ماه) به طور تصادفی به دو گروه تجربی و شاهد تقسيم شدند. گروه تجربی )11(n= با تغذيه ی استاندارد و آب آشاميدنی حاوی ppm 547 سرب و گروه شاهد )9(n= با تغذيه ی استاندارد و آب آشاميدنی بدون سرب به مدت 40 روز تيمار شدند. سپس خرگوش ها قربانی شدند و آئورت سينه ای و شريان کرونر چپ آن ها برداشته شد. پس از آماده سازی و تهيه ی برش های 5 ميکرومتری، نمونه ها با هماتوکسيلين- ائوزين رنگ آميزی و تغييرات مورفولوژيک سلول های اندوتليال آن ها با ميکروسکوپ نوری بررسی و از نمونه های مورد نظر، تصوير تهيه گرديد. يافته ها: بررسی نمونه ها نشان داد که در حيوانات گروه شاهد هيچ گونه تغيير غير طبيعی و پاتولوژيکی در اندوتليوم مشاهده نگرديد؛ در صورتی که در سلول های اندوتليال هر دو شريان مورد بررسی حيوانات گروه تجربی که سرب دريافت نموده بودند، تغييرات ريختی شامل تخريب سلول های اندوتليال، در معرض قرارگيری بافت ساب اندوتليال، تجمع سلول های خونی در سطح اندوتليوم و بافت ساب اندوتليال قابل رؤيت بود. نتيجه گيری: دريافت سرب می تواند منجر به تغييرات ريختی اندوتليوم عروق خونی گرديده به طوری که اين تغييرات می تواند موجب اختلالات عملکردی و در نتيجه شروع فرايند پاتوژنز آترواسکلروز گردد. Background and Aim: Previous studies have demonstrated that lead exposure has destructive effects on some body systems. Lead, as a heavy metal, may produce variety of toxicity effects on endothelial cells lining luminal surface of the vascular system. Any changes or damages to endothelial cells may lead to cardiovascular diseases especially formation of atherosclerotic plaques. The aim of this study was to determine the effect of lead exposure on endothelium in the aorta and left coronary vessels in male rabbits. Materials and Methods: Twenty white male rabbits (weighing 1.8-2 kg, and 4 months old) were obtained and divided randomly into a control group of nine and an experimental group of eleven. Both experimental and control groups were fed with a normal diet. The experimental group was given leaded water (547 ppm) and the control group was given unleaded water for 40 days. After treatment, all the rabbits were sacrificed and their thoracic aorta and left coronary artery were removed and processed according to routine histological methods. Formalin fixed, paraffin embedded and 5μm thickness sections were deparaffinized, rehydrated and stained with heamatoxilin-eosin and were then photographed. Results: The results showed that lead can create pathological changes in endothelium of aorta and left coronary artery including disruption of endothelial cells, blood cells adhesion and aggregation on inner surface of mentioned vessels. Conclusion: According to our findings, lead can cause morphological changes in endothelium. Thus, lead exposure may result in endothelial dysfunction, atherogenesis and cardiovascular pathogenesis. استات سرب؛ اندوتليوم؛ آئورت؛ خرگوش؛ شريان کرونر چپ Aorta, endothelium, lead acetate, left coronary artery, rabbit 10 18 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-226&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Javad Hami جواد حامی 800031947532846004044 No Alireza Ebrahimzadeh Bideskan عليرضا ابراهيم زاده ebrahimzadehba@mums.ac.ir 800031947532846004045 Yes Department of Anatomical Sciences and Cellular Biology, School of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran گروه علوم تشريحی و بيولوژی سلولی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد Gholamreza Dashti غلامرضا دشتی 800031947532846004046 No Aliakbar Rajabzadeh علی اکبر رجب زاده 800031947532846004047 No

fa تأثير موبيليزاسيون درجه ی 1 مفصل پاتلوفمورال در کاهش درد و خشکی مفصل و بهبود عملکرد فيزيکی بيماران مبتلا به استئوآرتريت زانو علوم پايه پزشكي Basic Medical Science پژوهشی Original زمينه و هدف: استئوآرتريت زانو يکی از معمول ترين بيماری ‌ها بوده و محدوديت ‌های بسياری برای بشر ايجاد نموده است. روش های متعددی جهت درمان اين بيماری وجود دارد. هدف از اين مطالعه، تعيين تأثير موبيليزاسيون درجه ی يک مفصل پاتلوفمورال بر کاهش درد و خشکی مفصل و بهبود عملکرد فيزيکی در بيماران مبتلا به استئوآرتريت زانو بود. روش کار: اين مطالعه از نوع کارآزمايی بالينی يکسوکور بوده و در کلينيک فيزيوتراپی درمانگاه شهر مس سرچشمه انجام شد. روش نمونه گيری از نوع تصادفی بود. جهت ارزيابی بهبودی، از شاخص WOMAC (مجموع همه ی داده های حاصل از پرسشنامه WOMAC) استفاده و ارزيابی قبل و بعد از درمان و يک هفته بعد از درمان انجام شد. 30 بيمار با تشخيص استئوآرتريت زانو، درجه ی 2 يا 3 که ساير شرايط ورود به مطالعه را داشتند، به طور تصادفی به 3 گروه تقسيم شدند. درمان در هر يک از اين 3 گروه بدين شرح بود: گروه اول: موبيليزاسيون و تمرين درمانی، گروه دوم: تمرين درمانی و گروه سوم: موبيليزاسيون. ضمناً، اولتراسوند با شدت زير w/cm2 2/0 به مدت 3 دقيقه به عنوان پلاسبو برای همه ی گروه ها استفاده شد. مدت درمان، 10 جلسه در 3 هفته بود. جهت تجزيه و تحليل داده ها از آزمون های آماری ناپارامتريک استفاده و سطح معنی داری 05/0 در نظر گرفته شد. يافته ها: در گروه اول، شاخص WOMAC از 69/9±5/61 در قبل از درمان به 88/11±7/49 در بعد از درمان (005/0p=) و در گروه دوم از 24/17±7/56 در قبل از درمان به 90/19±2/45 در بعد از درمان (022/0p=) و در گروه سوم از 51/16±6/59 در قبل از درمان به 72/19±7/47 در بعد از درمان (059/0p=) کاهش يافت. اختلاف شاخص WOMAC در جلسه ی پيگيری نسبت به قبل از درمان تنها در گروه اول معنی دار بود که به 73/11±1/50 کاهش يافت (005/0p=). نتيجه گيری: اين مطالعه نشان داد که موبيليزاسيون درجه ی 1 مفصل پاتلوفمورال می تواند باعث شود که تأثير تمرين درمانی در کاهش درد و خشکی مفصل و بهبود عملکرد فيزيکی بيماران مبتلا به استئوآرتريت زانو درجه ی 2 يا 3 حداقل برای مدتی حدود يک هفته ادامه يابد. Background and Aim: Knee osteoarthritis is one of the most common disabilities and has caused a lot of limitations in human. There are many methods proposed for its treatment. The aim of this study was to assess the effect of grade one mobilization of patellofemoral joint on reducing the pain and joint stiffness and improving the physical function in knee osteoarthritis patients. Materials and Methods: This study was one side blind clinical trial which was carried out in physical therapy department of Sarcheshmeh copper town polyclinic. The patients were selected randomly. Outcome instrument was WOMAC index (sum of data resulted from WOMAC questionnaire form) and measurements were done before and after treatment nearly one week after final treatment session. 30 patients with diagnosis of knee osteoarthritis, grade two or three, were divided into 3 groups randomly: Group 1: Mobilization + Exercise therapy, Group 2: Exercise therapy and Group 3: Mobilization. The ultrasound with the intensity below 0.2 w/cm2 in three minutes was used for all groups as placebo. The duration of treatment was 10 sessions for 3 weeks. To analyze the data, nonparametric tests were used at the significance level of 0.05. Results: In group one, WOMAC index decreased from 61.5+9.69 before treatment to 49.7+11.88 after treatment (P=0.005). In group two, WOMAC index decreased from 56.7+17.24 before treatment to 45.2+19.90 after treatment (p=0.022), and in group three, WOMAC index decreased from 59.6+16.51 before treatment to 47.7+19.72 after treatment (p=0.059). The difference of WOMAC index at the follow-up session, in comparison with the one before treatment, was significant only in group one which decreased to 50.1+11.73 (p=0.005). Conclusion: This study showed that grade 1 mobilization of patellofemoral joint can cause the effect of exercise therapy on reducing the pain and joint stiffness and improving the physical function in patients with grade 2 or 3 knee osteoarthritis continue at least for about one week. استئوآرتريت زانو؛ اولتراسوند؛ تمرين درماني؛ موبيليزاسيون؛ WOMAC Exercise therapy, knee osteoarthritis, mobilization, ultrasound, WOMAC questionnaire form 18 24 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-227&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mahdi Tavakkoli مهدی توکلی 800031947532846005297 No Farid Bahrpyma فريد بحرپيما bahrpeyf@modares.ac.ir 800031947532846005315 Yes , Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran تهران- دانشگاه تربيت مدرس- دانشکده ی علوم پزشکی- گروه فيزيوتراپی

fa تجربه ی مبتلايان به HIV/AIDS از تعامل با ديگران: يک مطالعه ی پديدار شناسی علوم پايه پزشكي Basic Medical Science پژوهشی Original زمينه و هدف: پديده ی HIV/AIDSدر مناطق مختلف جهان و از جمله ايران در حال گسترش است و آسيب در ابعاد مختلف جسمی، روانی، اجتماعی و اقتصادی را سبب می گردد. آگاهی و درک عميق از آنچه مبتلايان در زندگی با اين پديده و به ويژه در تعامل با ديگران تجربه می کنند بسيار ضروری است. تحقيق حاضر نيز با هدف درک بهتر و تبيين تجارب مبتلايان از تعامل با ديگران انجام گرفته است. روش تحقيق: مطالعه ی حاضر مبتنی بر رويکرد کيفی و از نوع پديدار شناسی تفسيری انجام گرفت. بدين منظور 19 فرد مبتلا به HIV/AIDS مبتنی بر هدف انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از مصاحبه های نيمه ساختارمند و يادداشت های در عرصه استفاده شد. متن مصاحبه ها ضبط گرديده و پس از پياده سازی به روش ديکلمن مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: شرکت کنندگان به طرق مختلف (تزريق های آلوده، دريافت فرآورده های خونی آلوده، روابط جنسی محافظت نشده و يا به طور نامشخص) به HIV مبتلا شده بودند. در 4/47 درصد آنان تعداد CD4 مساوی يا کمتر از mm3/200 بود. چهار درونمايه ی اصلی در اين مطالعه ظهور يافت، که عبارتند از "پندارها، چتر حمايتی، رفتار متفاوت و واکنش متقابل" که هر يک را چندين درونمايه ی فرعی تر شکل می داد. نتيجه گيری: تعامل با ديگران برای مبتلايان به طرق متفاوتی (رفتار حمايتی، غير حمايتی و حتی تهديد آميز) درک می گردد و اغلب بر وضعيت روانی، نوع واکنش ها و ماهيت تعامل متقابل افراد تأثير منفی می گذارد. ارتقای سطح دانش، بهبود نگرش ديگران و تقويت رفتار مطلوب در تعامل با اين مددجويان پيشنهاد می شود. Abstract Background and Aim: The epidemic of HIV/AIDS is a well-recognized global phenomenon and the most serious of infectious disease challenges to public health. The number of people living with HIV (PLWH) has increased in all Asian regions, including Iran. It can damage all physical, social, spiritual, psychological and financial aspects of human function. The present research was designed and conducted to better understand the interactions of people living with HIV/AIDS. Materials and Methods: This qualitative study was conducted using an interpretative phenomenological approach. In-depth, audio-taped and semi-structured interviews with 19 participants were used to collect data. Questions were open-ended and largely discovery-oriented. Interviews were audio-taped and transcriptions were analyzed to highlight the participants’ life experiences. Observations were also recorded in comprehensive field notes. A hermeneutic approach was used to analyze the data. Results: According to the findings, 19 participants were between 21 and 56 years of age 24.1% single, 47.4% had CD4 counts under 200 cells/mm3 and others with earlier phase of HIV infection. Four main themes emerged: (a) beliefs (b) supportive tent, (c) different behaviors and (d) mutual reactions, including some sub-themes. Conclusions: Other people's behaviors are understood differently for PLWH in such a way that some behaviors are threatening. Other negative behaviors in some aspects have been accepted and most of them have had negative impacts on their reactions. Therefore, people with HIV/AIDS diagnosis face many challenges. Improving the level of awareness and others' attitudes and strengthening appropriate interaction are suggested. پديدار شناسي؛ تجارب؛ تعامل؛HIV/AIDS Experience, interaction, HIV/AIDS, phenomenology 24 36 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-228&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Ali Mohammadpour علی محمد پور amohammadpur@gmail.com 800031947532846005298 Yes Department of Nursing, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, Iran گناباد- حاشيه ی جاده آسيايی- دانشکده ی پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی گناباد Zohre Parsa Yekta زهره پارسا يکتا 800031947532846005316 No Alireza Nikbakht Nasrabadi عليرضا نيکبخت نصرآبادی 800031947532846005317 No Minoo Mohraz مينو محرز 800031947532846005318 No Iranian Research Center for HIV/AIDS مرکز تحقیقات ایدز ایران

fa منحنی های صدکی استاندارد شده ی قد در مقابل سن کودکان 25 تا 60 ماه ساکن در شمال شرق ايران پيراپزشكي Paramedicine پژوهشی Original <div style="text-align: right"> زمينه و هدف: منحنی های صدکی در نظارت بر روند رشد کودکان و کنترل آن، بسيار هم چنين جهت بررسی وضعيت تغذيه ی کودکان و تغييرات اندازه های تن سنجی آن ها در طول زمان مورد استفاده قرار می گيرند. مطالعه حاضر نيز با هدف ترسيم منحنی های صدکی، جهت ارزيابی رشد کودکان در استان خراسان بزرگ و مقايسه ی آن ها با نمودارهای سازمان بهداشت جهانی انجام شد. روش تحقيق: در اين بررسی مقطعی، تعداد 23644 پسر و دختر در مقطع سنی 25 تا 60 ماه در استان خراسان بزرگ، که برای مراقبت های معمول به مراکز بهداشتی استان مراجعه کرده بودند، به روش آسان انتخاب شده و اندازه گيری های قد و وزن، توسط بهورزان آموزش ديده به عمل آمد. به منظور رسم منحنی های صدکی از روش LMSP با استفاده از درشت نمايی ماکزيمم جريمه شده، الگوی جمعی تعميم يافته، توزيع نمايی توانی باکس کاکس، معيارهای AIC و GAIC(3) و آزمون Q و نمودارهای کرمی به عنوان آزمون های نيکويی برازش، استفاده شده است. يافته ها: منحنی های صدکی طول قد در مقابل سن برای پسران و دختران، براساس جامعه ای از کودکان ساکن در شمال شرق ايران، رسم گرديد. در تمام مقاطع سنی از 25 تا 60 ماه، مقادير ميانه ی قد کودکانی که در شمال شرق ايران زندگی می کنند، از مقادير ميانه متناظر در مرجع سازمان بهداشت جهانی پايين تر بوده است. هم چنين منحنی های طول قد پسران در همه گروه های سنی از دختران بالاتر قرار گرفته است. نتيجه گيری: تفاوت قابل توجه در هر دو جنس، بين نمودارهای رشد کودکان ساکن در شمال شرق ايران با نمودارهای سازمان بهداشت جهانی، بيانگر ضرورت استفاده از استانداردهای محلی و منطقه ای و نمودارهای رشد اختصاصی برای جنس و جمعيت ايرانی می باشد. زيرا ممکن است به دليل مشکلات رشد در کودکان ايرانی، استانداردهای جهانی، جامعه ی در خطر را تشخيص ندهند، بنابراين برای سيستم مراقبت سلامت کودکان گمراه کننده می باشند. </div> Background and Aim: Growth charts are widely used to assess children’s growth status and can provide a trajectory of growth during early important months of life. The objectives of this study were to construct centile reference charts for height-for-age for children aged 25 to 60 months and compare the results with the WHO reference. Materials and Methods: A total of 23644 apparently healthy boys and girls aged 25 to 60 months were recruited in July 2004 for 20 days from those attending community clinics for routine health checks. Anthropometric measurements were done by trained health staff using WHO methodology. The LMSP method with maximum penalized likelihood, the Generalized Additive Models, the BCPE distribution, the AIC and GAIC (3) criterion, and Worm plot and Q-tests as goodness of fit tests were used to construct the centile reference charts. Results: The height-for-age percentile curves for boys and girls aged from 25 to 60 months were derived utilizing a population of children living in the northeast of Iran. Among all age groups from 25 to 60 months, the median values of children living in the northeast of Iran were lower than the corresponding values in WHO reference data. The height curves of boys were higher than those of girls in all age groups. Conclusion: Significant differences between growth patterns of children living in the northeast of Iran versus international ones necessitate using local and regional standards and growth charts. International norms may not properly recognize the populations at risk for growth problems in Iranian children therefore, they may be misleading for our healthcare system. روش LMSP؛ قد؛ کودکان؛ مقادير مرجع؛ منحنی های صدکی Centile curves, childhood, height, LMSP method, reference values 36 44 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-229&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Zahra Abasalti زهرا اباصلتی 800031947532846005 No Maryam Emdadi Fard مريم امدادی فرد emdadi_maryam@yahoo.com 800031947532846005299 Yes مشهد- دانشگاه فردوسی- دانشکده ی علوم رياضی Mohammad Safarian محمد صفريان 800031947532846005319 No Hasan Doosti حسن دوستی 800031947532846005320 No Mohammad Taghi Shakeri محمد تقی شاکری 800031947532846005321 No Mohammad Fazaeli محمد فضايلی 800031947532846005322 No

fa بررسی ارتباط بين علايم دوچشمی و اختلالات نقطه ی نزديک تقارب و تقارب پرشی در دانشجويان دانشگاه علوم پزشکی زاهدان پيراپزشكي Paramedicine پژوهشی Original زمينه و هدف: از آن جا که اختلالات ديد دوچشمی به ويژه اختلالات تقاربی در بين دانشجويان از شيوع بالايی برخوردار بوده و باعث ايجاد علايمی از جمله خستگی و علايم دوچشمی و سردرد هنگام انجام کار نزديک يا مطالعه شده و روند انجام فعاليت های آن ها را با مشکل مواجه می کند، اين مطالعه به منظور بررسی ارتباط بين علايم دوچشمی و اختلالات نقطه ی نزديک تقارب و تقارب پرشی در دانشجويان دانشگاه علوم پزشکی زاهدان انجام شد. روش تحقيق: در اين مطالعه ی مقطعی، تعداد 181 نفر از دانشجويان به صورت تصادفی ساده انتخاب و به دو گروه علامت دار و بدون علامت تقسيم شدند. در ابتدا عيوب انکساری افراد با روش رتينوسکوپی تعيين و در صورت نياز اصلاح شد. جهت ارزيابی وضعيت تقارب از تست نقطه ی نزديک تقارب و تقارب پرشی استفاده شد. نقطه ی نزديک تقارب با نزديک ترين نقطه ای که در آن نقطه فرد جسم مورد نظر را يکی می بيند، با استفاده از يک حرف با اندازه ی 9/6 از چارت اسنلن کوچک شده تعيين و تقارب پرشی نيز با قرار دادن دو جسم در فواصل 15 و 50 سانتی متری از چشم ها در امتداد صفحه ی ميانی به صورت کيفی مشخص شد. داده ها در نرم افزار SPSS نسخه ی 15 با استفاده از آمار توصيفی و تحليلی (آزمون t مستقل، مجذور کای و منحنی ROC) تحليل شدند. يافتهها: از 181 فرد شرکت کننده در اين مطالعه 56 نفر (9/30 درصد) علايم دار و 125 نفر (1/69 درصد) بدون علايم دوچشمی بودند. ميانگين نقطه ی نزديک تقارب در کل افراد و در دو گروه علايم دار و بدون علايم به ترتيب 95/10، 20/15 و 05/9 سانتی متر بود. شيوع حالت های طبيعی تقارب پرشی در کل افراد و در دو گروه علايم دار و بدون علايم به ترتيب 4/72، 5/37 و 88 درصد بود. در اين مطالعه، اختلاف معنی داری بين علايم و نقطه نزديک تقارب (001/0>p) و بين علايم و تقارب پرشی (001/0>p) به دست آمد. نتيجهگيری: غير طبيعی بودن نقطه ی نزديک تقارب و تقارب پرشی می تواند باعث ايجاد علايم ديد دوچشمی شود، لذا استفاده از اين دو تست در ارزيابی وضعيت سيستم تقاربی مفيد می باشد تا در صورت وجود اختلال در عملکرد سيستم تقاربی معاينه کننده اقدام درمانی مناسب را انتخاب نمايد، که در اغلب اوقات به راحتی می توان مشکل را با تمرينات بينايی اصلاح کرد. Background and Aim: With attention to the high prevalence of binocular vision anomalies, specially, convergence anomalies among university students which cause symptoms such as eye-strain, binocular vision symptoms, headache and problems in near daily activity, this study aims to assess the relationship between binocular vision symptoms and near point of convergence and jump convergence anomalies in students of Zahedan university of medical sciences. Materials and Methods: In this cross-sectional study, 181 students were selected randomly, and divided into symptomatic and asymptomatic groups. At first, refractive errors of individuals were determined by retinoscopy and corrected, if necessary. The convergence status was evaluated by near point of convergence and jump convergence. NPC, as the nearest point that subjects report diplopia, was determined using small isolated letter of approximately 20/30 (6/9) size from snellen reduced chart and jump convergence by two targets in different distances 15 and 50 cm along the median plane. The data were analyzed through SPSS software version15 using descriptive and analytical statistics of t-test, χ2 and ROC curve. Results: From 181 students, 56 students (30.9%) were symptomatic and 125 (69.1%) asymptomatic. The means of near point of convergence in all subjects, symptomatic and asymptomatic ones, were 10.95, 15.20 and 9.05 cm, respectively. The normal patterns of jump convergence in all persons, persons with and without symptoms, were 72.4, 37.5 and 88 percent, respectively. In this study, a significant difference was found between NPC and symptoms (p<0.001) and symptoms and jump convergence (p=0.01). Conclusions: Abnormal near points of convergence and jump convergence can produce binocular vision symptoms hence, the use of these two tests for evaluation of convergence status is necessary and if there is any functional abnormality, appropriate treatment options are selected. Often this problem can be easily managed by orthoptics. تقارب پرشي؛ ديد دوچشمي؛ نقطه ی نزديک تقارب Binocular vision, jump convergence, near point of convergence 44 50 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-230&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Hamed Momeni Moghadam حامد مؤمنی مقدم Hmomeni_opt@yahoo.com 800031947532846005300 Yes Department of Optometry, School of Rehabilitation, Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran : زاهدان- خيابان آيت ا... کفعمی- آزمايشگاه رزمجو مقدم - کلينيک بينايی سنجی- دانشگاه علوم پزشکی زاهدان Hossein Ansari حسين انصاری 800031947532846005323 No Monireh Mahjoob منيره محجوب 800031947532846005324 No Zahedan University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی زاهدان Marzieyeh Ehsani مرضيه احسانی 800031947532846005325 No Farnoosh Irandoost فرنوش ايراندوست 800031947532846005326 No Zahedan University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی زاهدان Somayyeh Jeddi سميه جدی 800031947532846005327 No

fa بررسی ميزان افسردگی همسران شهيد استان تهران با استفاده از مقياس ويژه ی سنجش افسردگی همسران شهيد پيراپزشكي Paramedicine پژوهشی Original زمينه و هدف: افسردگی به عنوان شايع ترين اختلال روانی، نقش عمده ای در تعيين ميزان سلامت روانی افراد بر عهده دارد. در اين ميان داغديدگی‌ و فقدان‌ همسر يکی‌ از مهم ترين‌ علل زمينه ساز افسردگی ‌به‌شمار می‌رود. بر اين اساس پژوهش حاضر با اين هدف پی ريزی شد تا ميزان‌ افسردگی‌ را در بين‌ همسران‌ شهيد استان تهران با استفاده از مقياس ويژه ی سنجش افسردگی همسران شهيد مورد بررسی قرار داده و ارتباط آن‌ را با برخی از متغيرهای جمعيت شناختی مطالعه نمايد. روش تحقيق: پژوهش حاضر در چهارچوب يک مطالعه ی توصيفی بر روی 660 نفر از همسران شهيد استان تهران که به شيوه ی نمونه گيری تصادفی طبقه ای انتخاب شده بودند، اجرا شد. ابعاد روان سنجی پرسشنامه تحقيق که مقياسی ويژه برای سنجش افسردگی همسران شهيد بود، توسط نويسندگان اين تحقيق مطالعه شده و اعتبار و پايايی آن جهت به کارگيری در جمعيت ايرانی همسران شهيد مورد تأييد قرار گرفته است. در ادامه داده های به دست آمده با استفاده از روش های آمار توصيفی و آزمون های آماری ضريب همبستگی و آزمون تحليل واريانس يک طرفه در سطح معنی داری 05/0>p تحليل شد. يافته ها: نزديک به 50 درصد آزمودنی ها نمره ی بالاتر از ميانگين را در پرسشنامه ی تحقيق کسب کرده اند که اين وضعيـت نشـان گر وجود سطح بالاتر از متوسط افکار و احسـاسات افسـردگی در ميان جامعه ی همسران شهيد ايـران می باشد. نمرات افسردگی همسران شهيد با ميزان درآمد آن ها رابطه همبستگی معکوس و معنی داری داشت (17/0- = rو 001>p). نمرات آزمودنی ها برحسب متغيرهايی مثل سطح تحصيلات، وضعيت محل سکونت و اشتغال آن ها تفاوت معنی داری با يکديگر داشت، ولی وضعيت تأهل تأثير معنی داری بر ميزان افسردگی همسران شهيد نداشت. نتيجه گيری: نتايج حاکی از شيوع بالای علايم افسردگی در ميان همسران شهيد استان تهران بود. هم چنين نتايج نشان داد که اغلب همسران شهيد در مورد تجارب و خاطرات مربوط به زمان جنگ نگرانی داشته و در اين زمينه از اشتغال ذهنی برخوردارند. درآمد بالاتر، سطح تحصيلات بيشتر، برخورداری از محل سکونت شخصی و شاغل بودن با نمرات پايين تر در مقياس افسردگی همراه بود. Background and Aims: As the most common mental disorder, depression has a major role in the determination of an individual's mental health. In this respect, bereavement and losing spouse is one of the most important causes in developing depression. Thus, this research intends to study, first, the level of the depression among the martyrs’ widows in Tehran with the use of special depression scale for war martyr's widows whose psychometric dimensions have been studied by the authors and, then, to find out its relation with some other demographic variables. Materials and Methods: This is a descriptive study performed on 660 widows in Tehran. Participants completed a Special Depression Scale for War Martyr's Widows. The psychometric characteristics of the questionnaire were approved for using in Iranian Martyr's Widows population. Then, the collected data were analyzed with descriptive statistics and ANOVA. Results: The results showed that about 50% of participants got a score higher than mean in the scale which indicated that depression thought and feelings for Iranian martyrs’ widows were in a higher status. Depression scores had a significant relation with their income, education, residential status and their occupation. Marital status didn't have any significant effect on the level of depression in martyr's widows. Conclusion: The results showed a high level of depression in Tehran Martyr's Widows and that they were concerned about war related experiences and feelings. Having high income, higher education, a private house and occupation were associated with lower scores on Special Depression Scale for War Martyr's Widows. The results obtained have been discussed in this regard as well. افسردگي؛ مقياس ويژه ی افسردگی همسران شهيد؛ همسران شهيد استان تهران Depression, martyrs’ widows of Tehran, special depression scale 50 59 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-231&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Rasoul Roshan رسول روشن rasolroshan@yahoo.cosm 800031947532846004022 Yes Department of Psychology, Shahed University, Tehran, Iran : تهران- ابتدای آزادراه تهران قم- روبروی حرم مطهر حضرت امام خمينی (ره)- دانشگاه شاهد- دانشکده علوم انسانی- گروه روان شناسی Reza Shakeri رضا شاکری 800031947532846004023 No

fa تأثير محيط آموزشی و عوامل مرتبط بر عملکرد شيردهی مادران پيراپزشكي Paramedicine پژوهشی Original زمينه و هدف: تغذيه با شير مادر نقش مهمی در سلامت مادر و نوزاد دارد؛ بنابراين آموزش مادران در اين زمينه ضروری می باشد. اين پژوهش با هدف مقايسه ی تأثير محيط آموزشی (بيمارستان و منزل) و عوامل مرتبط بر عملکرد شيردهی مادران در شهر گناباد انجام گرفته است. روش تحقيق: در اين مطالعه ی نيمه تجربی، 162 نفر از مادران که در بيمارستان 22 بهمن گناباد زايمان کرده و ساکن شهر گناباد بودند، به روش تخصيص تصادفی به دو گروه تقسيم شدند. يک گروه با بسته ی فيلم آموزشی در بيمارستان و گروه ديگر با همان بسته در منزل آموزش داده شدند. داده ها وارد نرم افزار SPSS نسخه 5/11 شد و با استفاده از آمار توصيفی و آزمون های آماری تی مستقل و آناليز واريانس يک طرفه مورد تحليل قرار گرفت. سطح معنی داری در آزمون ها 05/0 در نظر گرفته شد. يافته ها: نتايج اين پژوهش نشان داد که بيشترين درصد واحدهای پژوهش را افراد بين 45-30 سال (50 درصد)، ديپلم (7/40 درصد)، دارای منزل شخصی (9/75 درصد)، ساکن شهر (7/74 درصد) و دارای بيش از يک فرزند (6/55 درصد) تشکيل داده اند. بعد از آموزش، تفاوت معنی دار آماری بين ميانگين نمره ی عملکرد شيردهی مادران بر حسب محل سکونت (001/0p<)، محيط آموزش (04/0=p)، ميزان تحصيلات (006/0=p) و سن (01/0=p) وجود داشت؛ به طوری که افرادی که ساکن شهر بوده و تحصيلات بالاتر و هم چنين سن بالاتری داشتند و در منزل آموزش ديده بودند عملکرد شيردهی بهتری داشتند. نتيجه گيری: نتايج حاکی از آن است که ارايه ی بسته ی فيلم آموزشی سازمان بهداشت جهانی در منزل تأثير بيشتری بر عملکرد شيردهی مادران نسبت به بيمارستان داشته است. مادران در منزل راحت تر بوده و عوارض بعد از زايمان کمتر شده و شرايط يادگيری مساعدتر می باشد. Background and Aims: Breastfeeding has the main role in the health of mothers and infants, and the instruction of mothers is essential in this context. This project aimed at comparing the effectiveness of instructional environment (Hospital versus Home) and other related factors to breastfeeding of mothers in hospital with home in Gonabad city. Material and Methods: In this quasi-experimental study, the research sample included 162 mothers who were admitted to 22 Bahman hospital of Gonabad, they were residents of Gonabad and were divided into two groups randomly. One group was instructed with instructional package of film in hospital and another group was instructed by the same package at home. The data were analyzed through SPSS software version 11.5 applying descriptive statistics, independent t-test and ANOVA at the 0.05 level of significance. Results: The results of this research showed that the highest percentage of research units constitute mothers who were 30-45 years of age (40.7%), were residents of the city (74.7%), had a personal house (75.9%) and had more than one child (55.6%). After instruction, there were significant statistical differences between the averages of total grades of breastfeeding function of mothers on the basis of location of residence (p<0.001), location of instruction (p=0.04), education (p=0.006) and age (p=0.01) so that breastfeeding function was better in mothers who were residents of the city, were instructed at home, had higher education and were older. Conclusion: The results showed that instructional package of WHO film at home had more effects on breastfeeding function of mothers in comparison to hospital setting. Mothers were more relaxed at home, complications after delivery decreased and the condition of learning was better. عملکرد شيردهي؛ عوامل مرتبط؛ مادران؛ محيط آموزشی Breastfeeding function, instructional environment, mothers, related factors 59 64 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-232&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mohammad Mojalli محمد مجلی mmojali@yahoo.com 800031947532846005301 Yes Department of Nursing, School of Nursing and Midwifery, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, Iran گناباد - دانشگاه علوم پزشکی - دانشکده ی پرستاری و مامايی- گروه پرستاری داخلی و جراحی Mahdi Basiri Moghadam مهدی بصيری مقدم 800031947532846005328 No Mahmood Shamshiri محمود شمشيری 800031947532846005329 No

fa تعيين مقادير مرجع خون شناسی در نوزادان شهر مشهد پيراپزشكي Paramedicine پژوهشی Original زمينه و هدف:. مقادير خون شناسی در نوزادان تحت تأثير عوامل مختلف از جمله نژاد، محيط، زمان و روش انجام آزمايش، محل جمع آوری نمونه، سن حاملگی و فاکتورهای مادری قرار دارد. با توجه به اين که اين فاکتورها در جمعيت های مختلف می تواند اختلاف هايی با يکديگر داشته باشد، اين اختلاف ها می تواند منجر به تفاوت هايی در نتايج ميزان های مرجع هماتولوژيک گردد. روش تحقيق: در اين مطالعه ی مقطعی در سال 1387 از 447 نوزاد سالم با وزن بيش از 2500 گرم از نقاط مختلف شهر مشهد، بلافاصله بعد از تولد نمونه ی خون بند ناف با استفاده از ماده ضد انعقاد EDTA تهيه گرديد. شمارش سلول های خون، ميزان هموگلوبين، هماتوکريت و شاخص های گلبول قرمز با استفاده از سل کانتر سيسمکس تعيين شد. هم چنين با تهيه ی اسمير خون محيطی شمارش افتراقی لوکوسيت ها به عمل آمد. سپس با استفاده از نرم افزارSPSS آناليز آماری انجام گرفت. مقدار p کمتر از 05/0 معنی دار تلقی گرديد. يافته ها: ميزان متوسط و محدوده ی دامنه ی مرجع مقادير خون شناسی به صورت زير بود: (2/18-16/5) 62/11 = (lµ 103 ×) WBC، (29/5-61/3) 45/4 = (lµ 106 ×) RBC (8/18-13) 9/15 = (g/dl) Hb ، (9/56-6/39) 3/48 = (%) Hct، (8/119-5/97) 7/108 = (f1) MCV (40-7/31) 8/35 = (pg) MCH، (2/35-1/30) 33 = (g/dl) MCHC، (3/20-1/14) 1/17 = (%) RDW نتيجه گيری: مقادير مرجع خون شناسی در خون بند ناف نوزادان ترم در منطقه ی ما با نتايج گزارش شده در ديگر مراجع اختلاف داشته و اين نکته بايد هنگام ارزيابی های بالينی مد نظر قرار گيرد. به خصوص، در اين بررسی مشخص گرديد که در مقايسه با برخی مراجع، شمارش RBCs و ميزان هموگلوبين بالاتر و MCV پايين تر می باشد. هم چنين نوزادان مورد بررسی دارای شمارش کل لوکوسيتی و شمارش نوتروفيلی پايين تری نسبت به نتايج ارايه شده در ديگر مراجع بودند. Background and Aim: The results of laboratory tests have little practical utility unless clinical studies have ascribed various states of health and disease to intervals of values. Some factors affect hematologic values, including race, environment, time and test method, blood collection location, gestational age and maternal factors. Since these factors vary in various populations, they can cause differences in reference hematologic values. Material and Methods: In this study in 1387, 447 healthy neonates with more than 2500 gr, born in different hospitals of Mashhad, were selected and cord blood specimens were taken using EDTA anticoagulant. Complete blood count, hemoglobin, hematocrit, and RBC indices were measured by using sysmex cell counter. Differential leukocyte counts were determined in peripheral blood smear. The data were analyzed by SPSS software, version 11.50 for which p value ≤ 0.05 was significant. Results: Mean and hematologic reference ranges were determined as follows: WBC (×103µl)=11.62 (5.16-18.2), RBC (×106 µl)=4.45(3.61-5.29), Hb (g/dl)=15.9 (13-18.8), Hct (%)=48.3(39.6-56.9), MCV (fl)=108.7(97.5-119.8), MCH (pg)=35.8(31.7-40), MCHC (g/dl)=33(30.1-35.2), RDW (%)=17.1 (14.1-20.3). Conclusion: We observed some differences in hematologic values in cord blood of neonates in comparison with other references which should be considered in clinical evaluations. Especially RBCs and hemoglobin were higher and MCV, WBC and absolute neutrophil count were lower. خون شناسي؛ ميزان مرجع؛ نوزادان Hematology, neonate, reference range 64 71 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-233&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mohammad Reza Keramati محمد رضا کرامتی keramatimr@mums.ac.ir 800031947532846005302 Yes Neonatal Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran مشهد- فلکه امام رضا (ع)- بيمارستان امام رضا (ع)- آزمايشگاه خون شناسی Ashraf Mohammadzadeh اشرف محمد زاده 800031947532846005330 No Ahmad Shah Farhat دکتر احمد شاه فرهت 800031947532846005331 No