مجله علمي پژوهشي افق دانش Ofogh-e-Danesh Journal http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir 80 journal80 fa jalali 1388 7 1 gregorian 2009 10 1 15 3 online 1 fulltext

fa بررسی تأثير آرام سازی پيشرونده عضلانی بر دوز مصرفی داروهای ضد تهوع و استفراغ در بيماران سرطانی تحت شيمی درمانی پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: داروها به تنهايی در کنترل تهوع و استفراغ ناشی از شيمی درمانی مؤثر نبوده و افزايش مصرف آن ها اغلب عوارض جانبی نامطلوب ايجاد می کند. استفاده از روش های غير دارويی در کنار استفاده از داروها باعث کنترل بيشتر تهوع و استفراغ ناشی از شيمی درمانی و کاهش مصرف داروها و عوارض ناشی از آن ها خواهد شد. هدف از اين پژوهش، بررسی تأثير آرام ‌سازی پيشرونده عضلانی بر مقدار مصرف داروهای ضد تهوع و استفراغ در بيماران سرطانی تحت شيمی درمانی است. روش تحقيق: اين پژوهش، يک مطالعه ی نيمه‌ تجربی است. 61 بيمار با توجه به مشخصات نمونه ی انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه شاهد و آزمون قرارگرفتند. نمونه‌های گروه آزمون (30=n) تکنيک آرام‌سازی پيشرونده عضلانی را با استفاده از نوار آموزشی صوتی در دوره اول شيمی‌درمانی، بعد از شيمی‌ درمانی درمنزل‌حدود 3 هفته و در دوره دوم شيمی‌درمانی روزی دو بار صبح و عصر انجام ‌دادند. گروه شاهد (31=n) در اين مدت فقط از مراقبت‌های روتين برخوردار بودند. در دو دوره شيمی‌درمانی مقدار داروی ضد تهوع و استفراغ تجويز شده و دفعات انجام تکنيک آرام سازی ثبت گرديد. يافته ها: در گروه آزمون دوز مصرفی داروی متوکلوپراميد وريدی (001/0=p , 5/3=t) و آنتی اسيد خوراکی (02/0=p , 3/2=t) در دوره دوم نسبت به دوره اول شيمی درمانی کاهش معنی داری نشان داد. اما در گروه شاهد تفاوت معنی دار نيست (05/0<p). هم چنين کاهش معنی داری از نظر دوز مصرفی داروی متوکلوپراميد وريدی در گروه آزمون نسبت به گروه شاهد وجود دارد (04/0=p ,06/2=t). دوز مصرفی داروی گرانيسترون و دگزامتازون در دوره اول و دوم شيمی درمانی در گروه آزمون و شاهد تفاوت معنی داری نشان نداد (05/0<p). نتيجه گيری: يافته‌های حاصل از پژوهش نشان داد، آرام‌سازی پيشرونده عضلانی به طور مؤثر سبب کاهش مقدار مصرف داروهای ضد تهوع و استفراغ مخصوصاً متوکلوپراميد در بيماران سرطانی تحت شيمی درمانی می شود. Background and Aim: Some drugs are not effective merely in nausea and vomiting induced chemotherapy control, and increasing their usage causes undesirable effects. Pharmalogical–nonpharmalogical methods lead to a higher control on direct side-effects in comparison with traditional treatments. Furthermore, these combined methods decrease the amount of drug consumption and related severe results. The main goal of the present report was to assess the effect of progressive muscle relaxation (PMR) on the dosage of antiemetic drugs in cancer patients undergoing chemotherapy. Materials and Methods: This study is a quasi-experimental one which was carried out on 61 patients regarding the corresponding sampling characteristics. The samples were divided randomly into two groups of case and control. The case group was trained PMR technique in the first period of chemotherapy. The performance of the technique continued with an educational cassette twice a day in the first period, after (at home about 3 weeks) and second period of chemotherapy. The control group used the routine care at the same period. The amounts of prescribed antiemetic drugs to patients and times of the PMR technique were recorded in the two periods of chemotherapy. Results: The mean dosage intravenouse metoclopramide (t=3.5, p=0.001) and oral antiacid (t=2.3, p=0.02) by paired t-test revealed the presence of a significant difference for case group and non-significant discrepancy for control group (p>0.05) over the two periods of chemotherapy. Moreover, the mean dosage intravenouse with independent t-test confirmed a significant difference between control and case groups in the second period of chemotherapy (t=2.06, p=0.04). However, the mean dosage granisetron and dexamethasone drugs did not show any significant difference between control and case groups in two the periods at the research (p>0.05). Conclusion: The results indicated that PMR effectively decreased the amount of dosage antiemetic drugs specially metoclopramide in cancer patients undergoing chemotherapy. According to the findings, it is recommended that nurses use PMR as a nursing care for the related patients. شيمی درماني؛ آرام سازی پيشرونده عضلاني؛ تهوع؛ استفراغ Cancer, chemotherapy, antinausea and antivomiting drugs, progressive muscle relaxation (PMR) 5 12 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-204&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mahmoud Bakhshi محمود بخشی bakhshi_mahmoud@yahoo.com 800031947532846003457 Yes شاهرود- جنب پليس راه- دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود- گروه پرستاری Robabeh Memarian ربابه معماريان 800031947532846003458 No Parviz Azad Fallah پرويز آزاد فلاح 800031947532846003459 No

fa اثر ميلتوفوسين برمرگ سلولی انگل ليشمانيا اينفانتوم پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: شناسايی مکانيسم اثر داروهای به کارگرفته شده در درمان ليشمانيازيس احشايی در تأييد روش درمانی نقش بسزايی دارد. يکی از موارد ايجاد اثرات جانبی داروهای رايج نظير گلوکانتيم، اثر مستقيم دارو بر سلول ها و ايجاد نکروز سلولی می باشد. در صورتی که دارويی بتواند به جای ايجاد نکروز انگل ليشمانيا را با القای آپوپتوز از بين ببرد ميتوان عنوان کرد که آن دارو مؤثرتر می باشد. در اين مطالعه هدف بررسی اثر القايی آپوپتوزيس و مکانيسم های مرگ سلولی توسط داروی ميلتوفوسين بر عامل مولد ليشمانيوز احشايی سويه استاندارد ايران بود. روش تحقيق: اثر سيتوتوکسيک ميلتوفوسين بر روی انگل توسط روش MTT انجـام شد. مراحل مختلف القای آپوپتوزيس پروماسيتگوتها با استفاده از فلوسيتومتری بررسی شد. به طور خلاصه 105×1 پروماستيگوت ليشمانيا اينفانتوم مجاور شده با دوز IC50 ميلتوفوسين و سلول های کنترل به بافـر بايندينگ همـراه با کنژوگه FITC - انکسين V و پروپيديوم يديد (PI) اضافه شد. سلول ها در دستگاه فلوسايتومتری بررسی و نتايج با استفاده از برنامه Cellquest آناليز شد. همچنين پروماستيگوت های ليشمانيا در زير ميکروسکوپ از نظر مورفولوژی و اندازه بررسی گشت. يافته ها: IC50 داروی ميلتوفوسين با استفاده از تست MTT، μmol 8-7 به دست آمد. پس از 24 ساعت انکوباسيون 22% از سلول های مواجه شده با دوزIC50 ميلتوفوسين دچار مرگ آپوپتوتيک شدند در حالی که اين مقدار در گروه کنترل 2% بود. پس از زمان 48 ساعت درصد سلولهای دچار آپوپتوزيس (Anexin-V FITC مثبت) افزايش يافت (80%) اما تغييری در گروه کنترل مشاهده نشد. نتيجه گيری: در ابتدا تصور می شد آپوپتوزيس فقط در جانوران پرسلولی انجام می شود. اما در مطالعات اخير ثابت شده که پروسه مرگ برنامه ريزی شده در ارگانيسم های يوکاريوتيک تک سلولی نظير جنس ليشمانيا نيز انجام می گيرد. مطالعه مسير مرگ سلولی و مکانيسم القا و اين که آيا ميلتوفوسين مستقيماً بر ارگانيسم اثر می گذارد و يا موجب توليد واسطه های ايجاد آپوپتوزيس می شود در تعيين استراتژی درمانی مؤثر بسيار مهم است. Abstract Background and Aim: Discovering the drug mechanisms in visceral leishmaniasis is very important to confirm treatment methods. The direct effect on the cell membrane and induction of necrosis are the causes of side-effects in conventional drugs like Glucantime. Therefore, if a drug induces apoptosis but not necrosis in leishmania, we could conclude that the drug is more effective. The aim of this study was the assessment of miltefosine on cell death mechanisms and the apoptosis of standard strain of lishmania infantum in Iran. Materials and Methods: The cytotoxic effect of miltefosine was studied with colorimetric assay (MTT) and the promastigotes apoptosis was studied with flow cytometry. In summary, 105 leishmania infantum promastigotes treated with IC50 dose of miltefosine, and control cells were added to binding buffer with FITC conjugate, annexin V and propidum iodide (PI). The cells were studied with flowcytometry and the results were analyzed with cell quest program. Morphology and cell size of promastigote were studied. Results: IC50 of Miltefosine were calculated 7-8 μmol. After a 24-hour incubation of treated cells with miltefosine, 22% were annexin-V FITC positive but only 2% of control cells were annexin-V FITC positive. After 48 hours the percent of apoptotic cells increased (80% annexin-V FITC) whereas no change was detected in control group. Conclusion: Initially, it was assumed that apoptosis emerged with metazoan. Recently, several studies have demonstrated that a process of apoptosis also operates in eukaryotic organisms including various species of leishmania. Studying the precise mechanism of cell death pathway and induction of death in leishmania treated with miltefosine is very important for planning effective treatment strategies. ليشمانيا اينفانتوم؛ مرگ سلولي؛ ميلتوفوسين Leishmania infantum, apoptosis, miltefosine 13 20 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-206&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Sh. Khademvatan شهرام خادم وطن khademvatan@ajums.ac.ir 800031947532846003460 Yes اهواز- دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور- دانشکده پزشکی- گروه پارازيتولوژی MJ. Gharavi محمد جواد غروی 800031947532846003461 No L. Akhlaghi لامع اخلاقی 800031947532846003462 No H. Oormazdi هرمزد اورمزدی 800031947532846003463 No K. Mousavizadeh کاظم موسوی زاده 800031947532846003464 No A. Samadi علی صمدی 800031947532846003465 No R. Hadighi رامتين حديقی 800031947532846003466 No J. Saki جاسم ساکی 800031947532846003467 No M. Bakhshayesh معصومه بخشايش 800031947532846003468 No

fa بررسی تأثير مصرف تخم مرغ معمولی بر روی ليپيد پروفايل سرم علوم پايه پزشكي Basic Medical Science پژوهشی Original چکيده زمينه و هدف: هيپرليپيدمی، خصوصاً هيپرکلسترولمی از عوامل مؤثر ابتلا به بيماريهای قلبی - عروقی است. زرده تخم مرغ يکی از منابع غنی از کلسترول در تغذيه انسان می باشد. با توجه به مقادير زياد کلسترول در تخم مرغ های معمولی، مطالعه حاضر به منظور بررسی تأثير مصرف اين تخم مرغ ها بر روی ليپيد پروفايل خون صورت پذيرفت. روش تحقيق: در اين مطالعه نيمه تجربی، 26 نفر از دانشجويان داوطلب سالم، به صورت تصادفی ساده انتخاب و به مدت 4 هفته علاوه بر رژيم غذايی معمولی، روزانه 2 عدد تخم مرغ همراه با صبحانه مصرف کردند. سنجشهای انتروپومتريک و متابوليک و دريافت انرژی و ساير مواد مغذی قبل و بعد از رژيم جديد با آزمون t زوج ها توسط نرم افزار SPSS با هم مقايسه شدند. يافته ها: مصرف روزانه 2 تخم مرغ معمولی به مدت 4 هفته باعث افزايش معنی دار کلسترول، LDL-C، تری گليسريد به ترتيب از 76/129، 19/72 و 63/99 ميلی گرم در دسی ليتر قبل از مصرف تخم مرغ به 69/160، 03/98 و 34/105 ميلی گرم در دسی ليتر (0001/0=p) و کاهش معنی دار HDL-C از 84/54 ميلی گرم در دسی ليتر قبل از مصرف تخم مرغ به 73/50 ميلی گرم در دسی ليتر بعد از مصرف تخم مرغ گرديد (008/0=p). ضمناً ميزان کلسترول دريافتی افزايش معنی داری را نشان داد (0001/0=p). ساير فاکتورهای اندازه گيری شده تغييرات معنی داری را نشان ندادند. نتيجه گيری: با توجه به مقادير زياد کلسترول در تخم مرغ های معمولی، محدوديت مصرف اين تخم مرغ ها به دليل افزايش غلظت سرمی کلسترول جهت پيشگيری از بيماريهای عروق کرونر قلب توصيه می گردد. Background and Aim: Hyperlipidemia, particularly hypercholesterolemia, is one of the major risk factors in cardiovascular diseases. Egg yolk is one of the richest sources of dietary cholesterol in human nutrition. Because egg yolk has relative high cholesterol, we wish to investigate the effect of consuming regular eggs on serum lipid profile. Materials and Methods: In this semi-experimental trail, twenty six healthy normolipidemic volunteers (8 men and 18 women) were recruited for the study and two well-cooked moderately sized eggs were added to their breakfast in addition to their regular diet for 4 weeks. Fasting blood samples, the dietary intakes, serum lipids, and anthropometric measurements were compared before and after starting new diet applying paired t-test using SPSS software (ver.13) for windows. Results: The 4-week egg consumption (2 per day) significantly increased the average level of total cholesterol, LDL-C and triglyceride from 129.76, 72.19 and 99.63 mg/dl before having egg to 160.69, 98.03 and 105.34 mg/dl, respectively, after using eggs (p=0.0001). While HDL-C decreased significantly from 54.84 mg/dl to 50.73 mg/dl (p=0.008), cholesterol intake significantly increased from 251.2 mg/day to 534.1 mg/day (p=0.0001). Conclusion: Because egg yolk has relatively high cholesterol concentrations, limited egg consumption is often recommended to reduce serum cholesterol concentrations and to help prevent coronary heart diseases (CHD). تخم مرغ معمولي؛ ليپيد پروفايل؛ کلسترول Regular egg, serum lipid, cholesterol 21 26 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-207&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Ghahramani محمد قهرمانی 800031947532846003469 No مرکز تحقيقات توسعه اجتماعی و ارتقای سلامت دانشگاه علوم پزشکی گناباد H. Mokhtarian حسين مختاريان دلويی hosseinmokhtarian@gmail.com 800031947532846003470 Yes Islamic Azad University, Gonabad Branch, Department of Basic Sciences, Gonabad, Iran. گناباد- بلوار دانشگاه- دانشگاه آزاد اسلامی M. Kianmehr مجتبی کيان مهر 800031947532846003471 No دانشکده پيراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد N. Sarshar نرگس سرشار 800031947532846003472 No گناباد- بلوار دانشگاه- دانشگاه آزاد اسلامی M. Yaghobi Avval Riabi مهدی يعقوبی اول ريابی 800031947532846003473 No گناباد- بلوار دانشگاه- دانشگاه آزاد اسلامی

fa بررسی تأثير آموزش بر آگاهی، نگرش و عملکرد مادران باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر اراک در زمينه ی خود درمانی پيراپزشكي Paramedicine پژوهشی Original زمينه و هدف: مصرف خود سرانه و بدون نسخه ی دارو می تواند مشکلات متعددی را ايجاد کند و به ويژه اين امر در جامعه ی زنان به دليل واقع شدن در دوران حساسی هم چون بارداری و شيردهی از اهميت مضاعفی برخوردار می باشد؛ چرا که تولد نوزاد ناهنجار می تواند مشکلات خانوادگی و اجتماعی زيادی را ايجاد کند. لذا مطالعه ی حاضر با هدف تعيين تأثير آموزش بر آگاهی، نگرش و عملکرد مادران باردار شهر اراک در زمينه خوددرمانی صورت پذيرفته است. روش تحقيق: مطالعه ی حاضر از نوع نيمه تجربی و آينده نگر می باشد که در آن 200 نفر از مادران باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر اراک در سال 1387 شرکت داشته اند (نمونه ها به صورت تصادفی به دو گروه مورد و شاهد هر کدام 100 نفر تقسيم شدند). در پژوهش حاضر روش گردآوری اطلاعات پرسشنامه تنظيم شده شامل سؤالات آگاهی، نگرش و چک ليست عملکرد مادران در خصوص مصرف خودسرانه ی داروها بوده است. قبل از انجام مداخله ی آموزشی پرسشنامه و چک ليست برای هر دو گروه مورد و شاهد تکميل و سپس مداخله آموزشی برای گروه مورد در طی يک ماه و در قالب 4 جلسه ی آموزشی 50 دقيقه ای انجام گرفت. سپس 3 ماه پس از مداخله ی آموزشی در هر دو گروه مورد و شاهد اطلاعات مجدداً گردآوری و تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: يافته های پژوهش نشان داد که در قبل از مداخله ی آموزشی ميزان آگاهی و نگرش مادران در زمينه ی خود درمانی در حد متوسط و عملکرد آنان در زمينه ی مصرف خود سرانه ی داروها کمتر از حد متوسط بود و اين مقدار در گروه مورد و شاهد به ترتيب 18% و 22% بود. ولی پس از مداخله ی آموزشی بين دو گروه مورد و شاهد در همه ی متغيرهای ذکر شده اختلاف معنی داری ايجاد شد و عملکرد مادران نيز در زمينه ی خود درمانی کاهش پيدا کرد (05/0>p). نتيجه گيری: هر چه آگاهی و نگرش مادران باردار جهت مصرف خودسرانه ی داروها بالاتر باشد عملکرد در زمينه ی خود درمانی نيز بهبود يافته است. يافته های اين بررسی لزوم آموزش را در جهت کاهش مصرف خود سرانه ی داروها در مادران باردار نشان می دهد. لذا پيشنهاد می گردد آموزش در جهت تغيير آگاهی، نگرش و عملکرد مادران باردار در جهت کاهش مصرف خود سرانه ی داروها در ساير مراکز نيز انجام گيرد. کليد واژه ها: آگاهي؛ نگرش؛ عملکرد؛ خود درماني Background and Aim: Consuming drugs without prescription causes many problems. This occurs more in women because this group is located in sensitive periods, for example, during pregnancy and breast-feeding. Therefore, the birth of abnormal neonatal causes many social and familial problems. The purpose of this study is to determine the effect of education on knowledge, attitude and practice of pregnant women on self-medication in Arak city. Materials and Methods: This is a quasi-experimental prospective study that was carried out on 200 pregnant women referring to health centers in 2008. The subjects were randomly divided in two groups of experimental and control each of which included 100 persons. Data were collected through a questionnaire consisting of knowledge and attitude questions and a performance checklist on self-medication which was used in order to evaluate the effectiveness of the educational program. The participants in the two groups filled out the questionnaire and checklist, then intervention was done during one month consisting of four 50-minute sessions, and finally the data of the two groups were collected and analyzed after three months of intervention. Results: The results indicated that the women’s mean score of knowledge and attitude on self-medication was moderate, and the performance on self-medication was less than average and the mean scores of experimental and control groups were 18% and 22%, respectively. The mean score of all variables in experimental group changed significantly after the intervention, and in comparison to the control group the participants’ performance on self-medication decreased (p<0/05). Conclusion: The higher the knowledge and attitude of women about self-medication are, the better the performance on correct consumption of drugs will be. The findings confirmed the effect of educational programs on self-medication for pregnant women. Therefore, it is proposed to hold educational programs in other health centers in order to decrease self-consumption of drugs. Keywords: Knowledge, attitude, self-medication آگاهي؛ نگرش؛ عملکرد؛ خود درمانی Knowledge, attitude, self-medication 27 35 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-208&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Shamsi محسن شمسی mohsen_shamsi1360@yahoo.com 800031947532846003474 Yes Department of Public Health, Faculty of Paramedicine, Arak University of Medical Sciences, Sardasht, Arak, Iran. اراک - سردشت - دانشگاه علوم پزشکی - دانشکده پيراپزشکی - گروه بهداشت عمومی A. Byati اکرم بياتی 800031947532846003475 No

fa تمايز بين دو سازه ی کنترلی: کاربردی از نظريه ی رفتار برنامه ريزی شده برای پرهيز از سوء مصرف مواد مخدر در نوجوانان علوم پايه پزشكي Basic Medical Science پژوهشی Original زمينه و هدف: هدف از اين مطالعه تمايز بين دو سازه ی کنترلی خودکارآمدی و کنترل رفتاری درک شده در کاربردی از نظريه ی رفتار برنامه ريزی شده، برای پيشگيری از سوء مصرف مواد مخدر در نوجوانان پسر در شهر تهران است. روش تحقيق: با استفاده از پرسشنامه ای حاوی سازه های نظريه ی رفتار برنامه ريزی شده و با کاربرد سؤالات مربوط به دو سازه ی کنترلی (خودکارآمدی و کنترل رفتاری درک شده) و پس از تأييد روايی و پايايی آن، اطلاعات لازم از نمونه های پژوهش (303 نوجوان پسر 15 تا 19 ساله ی مقطع دبيرستان شهر تهران) جمع آوری گرديده و تحليل های آماری بر روی آنها انجام شد. يافته ها: براساس نتايج تحليل عاملی اکتشافی، سؤالات مربوط به سازه های کنترلی در پرسشنامه، در دو مؤلفه ی جداگانه استخراج شدند. اين يافته نشان داد که اين سؤالات، دو عامل متفاوت را سنجيده و اين دو عامل (خودکارآمدی و کنترل رفتاری درک شده) از هم متمايزند. همچنين بر اساس نتايج تحليل مسير، نظريه ی رفتار برنامه ريزی شده ( با حضور توأم دو سازه ی خودکارآمدی و کنترل رفتاری درک شده)، نشان داده شد که اين دو سازه از اين حيث که در پيش بينی قصد رفتاری و رفتار متفاوت عمل می کنند نيز متمايز از يکديگر هستند. به اين ترتيب که، خودکارآمدی قوی ترين پيش بينی کننده ی قصد رفتاری (29/0=β) و کنترل رفتاری درک شده قوی ترين پيش بينی کننده رفتار (36/0=β) بودند. نتيجه گيری: نتايج اين مطالعه، سند علمی ديگری را مبنی بر متمايز بودن دو سازه ی خودکارآمدی و کنترل رفتاری درک شده ارائه نمود. Background and Aim: The aim of this project is to distinguish between self-efficacy (S-E) and perceived behavior control (PBC) in an application of theory of planned behavior (TPB) for the prevention of substance abuse in male adolescents. Materials and Methods: A measure consisting of TPB and control constructs for substance abuse avoidance which contained 34 items was developed and then administered to a sample of adolescents (N=303) in Tehran, Iran. After estimating reliability and validity, exploratory factor analysis and path analysis were carried out to examine the study objectives. Results: All the 303 young male adolescents, aged 15-19, were entered into the study and completed the questionnaires. The exploratory factor analysis led the control items to two factors: PBC and S-E. Path analysis indicated a good fitness for TPB while distinguishing between the two control constructs. Moreover, S-E becomes the most powerful predictor for intention, (with non-significantly prediction of behavior) [ß= 0.29], and PBC becomes the most powerful predictor for behavior (with the most weakness prediction of intention) [ß= 0.36]. Conclusion: The results of this research provide another document for distinguishing between perceived behavioral control and self-efficacy. نظريه ی رفتار برنامه ريزی شده؛ سازه کنترلي؛ سوء مصرف مواد مخدر؛ نوجوانان Theory of planned behavior (TPB), self-efficacy (S-E), perceived behavior control, substance abuse, adolescent 36 44 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-209&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Tavousi محمود طاووسی 800031947532846003511 No AR. Heidarnia عليرضا حيدرنيا hidarnia@modares.ac.ir 800031947532846003512 Yes Department of Health Education, Tarbiat Modares University, Tehran , Iran. تهران- دانشگاه تربيت مدرس- دانشکده علوم پزشکی- گروه بهداشت A. Montazeri علی منتظری 800031947532846003513 No F. Taremian فرهاد طارميان 800031947532846003514 No H. Akbari حسين اکبری 800031947532846003515 No AA. Haeri علی اصغر حائری 800031947532846003516 No

fa طراحی و ساخت پلاسميد حاوی مبداء همانندسازی ميتوکندری و ارزيابی تکثير آن در رده ی سلولی انسان پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: هدف از اين پژوهش ساخت پلاسميد با مبداء همانندسازی ژنوم ميتوکندری انسان به منظور دستيابی به ناقلی ايمن است که قادر باشد به صورت اپی زومال و به وسيله عناصر ترانس سلول انسان شناسايی و همانندسازی شود. مزيت اين ناقل نسبت به ناقلين آدنو ويروسی ماندگاری و نسبت به ناقلين رترو ولنتی ويروس عدم ورود در ژنوم سلول ميزبان می باشد. روش تحقيق: سه قطعه شامل مبداء های همانندسازی رشته ی سبک و سنگين ژنوم ميتوکندری و ژن gfp با روش PCR تکثير و در وکتور pTZ57T/A کلون شدند. قطعه ژن hygro از پلاسميد pFBGGT با هضم آنزيمی جداسازی شد. سپس هر چهار قطعه در پلاسميد pBGGT ساب کلون گرديدند. تمام کلون های بينابينی و پلاسميد نهايی با روش PCR، هضم آنزيمی و تعيين توالی بررسی شدند. سلول های HEK293 و CHO با سازه نهايی ترانسفکت شدند. سلول های ترانسفکت شده با ميکروسکوپ فلورسنت به مدت چهل روز به صورت روزانه مشاهده شدند. از سلول های باقی مانده، پلاسميد و DNA ژنوميک تخليص گرديد و بر روی آن ها PCR های همپوشان به منظور اثبات حلقوی بودن پلاسميد انجام شد. يافته ها: نتايج حاصل از PCR، هضم آنزيمی و تعيين توالی همگی تأييد کننده ی صحت انجام ساخت سازه بود. نتايج حاصل از ترانسفکشن سلول های HEK293 و CHO نشانگر عدم همانندسازی پلاسميد در سلول های فوق بود. نتيجه گيری: با توجه به اين که پلاسميد واجد دو مبداء همانندسازی ميتوکندری نتوانست درون سلول های انسانی تکثير شود، به نظر می رسد مجبور به فراهم آوری شرايط مشابه همانندسازی ژنوم ميتوکندری به منظور همانندسازی ناقل نامبرده در تحقيقات آتی باشيم. Background and Aim: In order to achieve a safe vector with ability to replicate autonomously in human cells by human transfactors, a recombinant plasmid with human mitochondrial origins of replication was constructed. In contrast to lentiviral and adenoviral vectors, this plasmid does not integrate into the host genome and replicates stably. Materials and Methods: Both human mitochondrial origins of replication and gfp fragments were amplified by PCR, cloned into pTZ57T/A. Hygromycin resistance gene was digested from pFBGGT. Then, four DNA fragments were subcloned into pBGGT plasmid. All steps of cloning were checked by PCR, restricted analysis and sequencing. HEK293 and ‍CHO cell lines were transfected by final plasmid (pEU). Transfected cells were checked by Fluorescence Microscope daily during 40 days. pEU and genomic DNA were extracted from transfected HEK293 treated with hygromycin. Five overlap PCRs were performed on these products to check presence of circular plasmid in transfected HEK293. Results: All steps of cloning were confirmed. Data showed that pEU did not replicate in transfected cells. Conclusion: As recombinant plasmids with both mitochondrial origins of replication did not replicate in transfected cell lines, it seems that we need to provide similar conditions of mitochondrial DNA replication in order to replicate the above vector in future experiments. ژن درماني؛ ناقل غير ويروسي؛ مبداء همانندسازی ميتوکندری Gene therapy, non-viral vector, mitochondrial origin of replication 45 56 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-210&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa S. Aminzadeh Gohari سپيده امين زاده گوهری 800031947532846003494 No H. Khanahmad حسين خان احمد hossein_khanahmad@yahoo.com 800031947532846003495 Yes Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran. تهران- خيابان پاستور- پلاک 69- انستيتو پاستور ايران – بخش پزشکی مولکولی M. Karimipour مرتضی کريمی پور 800031947532846003496 No P. Yaghmaei پريچهر يغمايی 800031947532846003497 No S. Karimi Zare سکينه کريمی زارع 800031947532846003498 No F. Jamshidi فاطمه جمشيدی 800031947532846003499 No

fa بررسی الگوی ليپيدی سرم و شيوع اختلالات آن در بالغين شهر گناباد علوم پايه پزشكي Basic Medical Science پژوهشی Original زمينه و هدف: بيماری های عروق کرونر يکی از علل عمده مرگ و مير در دنيا بوده و ديس ليپيدمی يکی از مهمترين عوامل مستعدکننده ی افراد نسبت به اين بيماری ها می باشد. نظر به اهميت کنترل ديس ليپيدمی در جلوگيری از بروز اين بيماری ها، مطالعه ی حاضر به منظور تعيين شيوع اين اختلالات در شهر گناباد صورت پذيرفت. روش تحقيق: در اين مطالعه توصيفی به روش خوشه ای تصادفی 606 نفر (401 زن و 205 مرد) با ميانگين سنی 56/12 41/39 انتخاب و مقادير ليپيدهای سرم شامل تری گليسريد، کلسترول تام، LDL-C و HDL-C در حالت ناشتا اندازه گيری گرديد. داده ها توسط آزمونهای آماری مجذورکای، تست تی و آناليز واريانس با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: در بين موارد ديس ليپيدمی، شايع ترين اختلال مقادير بالای LDL-C (≥130 mg/dl) و کلسترول تام (≥200 mg/dl) بود که به ترتيب در 6/49 و 6/45 درصد افراد و کمترين شيوع مربوط به مقادير پايين HDL-C بود که به ترتيب در 5/17 و 6/11 درصد مردان و زنان مشاهده گرديد. شيوع هيپر تری گليسريدمی و هيپرکلسترولمی در مردان و مقادير بالای LDL-C در زنان بيشتر از جنس مخالف بود. مقادير HDL-C در مردان به طور معنی داری کمتر از زنان بود. ارتباط معنی دار بين سن و ميانگين چربی های خون مشاهده شد. ميانگين تری گليسريد، کلستروم تام و LDL-C به تدريج تا سنين 59-50 سال افزايش و سپس کاهش نشان داد. شيوع اختلالات چربيها بجز HDL-C در افراد بالای 40 سال به طور معنی داری بيشتر از افراد جوانتر بود. نتيجه گيری: با توجه به شيوع نسبتاً بالای موارد ديس ليپيدمی در جمعيت مورد مطالعه، ارائه آموزش های لازم در جهت اصلاح الگوی مصرف مواد غذايی و افزايش فعاليت های بدنی جهت جلوگيری از ابتلاء به بيماری های قلبی عروقی ضروری است. Background and Aim: Coronary artery diseases are the major causes of death around the world and dyslipidemia is one of the most susceptive factors. It is very important to control the dyslipidemia to prevent the cardiovascular diseases. The aim of this study was to determine the prevalence of dyslipidemia in Gonabad city. Materials and Methods: In this descriptive study, 606 persons (401 women and 205 men) with 41.39±12.56 mean years were selected based on random cluster sampling method, and serum lipids including triglycerides, total cholesterol, LDL-C and HDL-C were determined in fasting condition. The data were analyzed through statistic tests, that is, chi-square and t-test using SPSS software. Results: The results showed that the most prevalence of dyslipidemia was high LDL-C and total cholesterol levels that were showed in 49.6 and 45.6 percent of men and women, respectively. The lowest prevalence of dyslipidemia was low Levels of HDL-C that were showed in 17.5 and 11.6 percent of men and women, respectively. The prevalence of all lipid abnormalities in expect of high levels LDL-C that were higher in men than women, and HDL-C levels were significantly lower in men than women. There was a significant relation between age and mean lipid values. The results showed increasing means of triglyceride, total cholesterol and LDL-C with aging until 50-59, but beyond that age a decrease was showed. The prevalence of lipid abnormalities in expect of HDL-C was significantly more in the individuals above 40 years old than the younger ones. Conclusion: With regard to the fact that the prevalence of lipid abnormalities is almost high in the present study, it seems that more educational recommendations, modification of dietary habits, lifestyles, and also progress of physical activities are necessary for the prevention of ischemic heart disease risks. ليپيد پروفايل؛ ديس ليپيدمي؛ کلسترول؛ گناباد Lipid profile, dyslipidemia, cholesterol, Gonabad 57 62 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-211&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa N. Sarshar نرگس سرشار nsarshar@yahoo.com 800031947532846003488 Yes Department of Basic Sciences; Islamic Azad University, Gonabad Branch, Gonabad, Iran. گناباد- دانشگاه آزاد اسلامی واحد گناباد M. Ghahramani محمد قهرمانی 800031947532846003489 No M. Kianmehr مجتبی کيان مهر 800031947532846003490 No T. Kazemi طوبی کاظمی 800031947532846003491 No H. Mokhtarian حسين مختاريان دلوئی 800031947532846003492 No M. Yaghobi Avval Riabi مهدی يعقوبی اول ريابی 800031947532846003493 No

fa شب ادراری کودکان در شش سالگی و عوامل مرتبط با آن پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: شب ادراری يکی از شايعترين شکايات دوران کودکی است و معضلی برای کودک و والدين می باشد. اين مطالعه با هدف تعيين فراوانی شب ادراری تک علامتی اوليه و عوامل مرتبط با آن در کودکان شش ساله شهر يزد انجام شد. روش تحقيق: دريک مطالعه توصيفی - مقطعی، 200 دختر و 200 پسر 6 ساله که به روش نمونه گيری خوشه ای تصادفی از بين کودکان مراجعه کننده به پايگاه های سنجش سلامت در شهر يزد در سال تحصيلی 85-84 انتخاب شده بودند، از نظر شب ادراری براساس شاخص های تشخيصي IV-DSM و 10- ICD بررسی شدند. يافته ها: 25/8 درصد و 25/15 درصد کودکان بر اساس معيار IV -DSM و 10- ICD شب ادراری اوليه داشتند که در پسران شايعتر از دختران بود. (5/12 درصد و 23 درصد در برابر 4 درصد و 5/7 درصد) خرخر شبانه و تنفس دهانی در 2/18 درصد کودکان وجود داشت. 2/19 درصد از کودکان با خرخر و 8/5 درصد از کودکان بدون اين مشکل، شب ادراری داشتند. شب ادراری اوليه با رتبه تولد، سطح سواد والدين و سابقه شب ادراری در فاميل، ارتباط نداشت. فقط 2/18 درصد از خانواده ها جهت رفع شب ادراری به پزشک مراجعه کرده بودند. متوسط دفعات شب ادراری در هفته 8/1±2/3 بود. در 8/30 درصد موارد کودک در تمام شب های هفته شب ادراری داشت. نتيجه گيری: خرخر شبانه بايد به عنوان يک علت احتمالی در شب ادراری در نظر گرفته و درمان شود. از آنجايی که تعداد کمی از خانواده ها جهت مشاوره و درمان کودکان خود به پزشک مراجعه نموده اند. لذا آموزش و آگاهی خانواده ضروری است. Background and Aim: Enuresis is one of the important problems of childhood that has been associated with a wide variety of child and family problems. The purpose of this study was to determine the prevalence and associated factors of primary mono-symptomatic enuresis in 6 year old children in Yazd. Materials and Methods: In a descriptive cross-sectional study, 400 preschool children aged up to 6 years (200 boys and 200 girls), who referred to health evaluation centers from 2004 to 2005 in Yazd, were selected through cluster sampling method and were evaluated for enuresis based on the ICD-10 and DSM-IV definition. Results: The overall prevalence of primary enuresis based on DSM-IV and ICD-10 enuresis definition were 8.25% and 15.25% which was more prevalent in boys (12.5% and 23%) than in girls (4% and 7.5%). Night snoring was seen in 18.2% of children and the snorer-ones had primary enuresis more than the non-snorers (19.2% versus 5.8%). There was no statistically significant relationship between enuresis and family history of enuresis, birth order, and parental educational level. Only 18.2% of parents referred to a physician for management of enuresis and consultation. The mean of bed-wetting was 3.2±1.8 times a week. Severe enuresis (every night a week) was observed in 30.8% of children. Conclusion: Snoring is a probable factor of enuresis that must be investigated and treated. Most of the enuretic children do not receive professional treatment. It is recommended to have an educational program to investigate the risk factors of enuresis and its treatment. شب ادراري؛ خرخر کردن؛ کودکان پيش دبستاني؛ تنفس دهانی Enuresis, snoring, preschool children, mouth-breathing 63 69 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-212&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa S. Akhavan Karbasi صديقه اخوان کرباسی sakarbasi@yahoo.com 800031947532846003500 Yes Department of Pediatrics, Shaheed Sadoughi University of Medical Sciences and Health Services,Yazd, Iran. يزد- بيمارستان شهيد صدوقی - بخش اطفال M. Golestan مطهره گلستان 800031947532846003501 No R. Fallah راضيه فلاح 800031947532846003502 No

fa باورهای خودکارآمدی و اضطراب امتحان در دانشجويان دانشگاه های آزاد خراسان جنوبی علوم پايه پزشكي Basic Medical Science پژوهشی Original زمينه و هدف: امروزه نقش و اهميت باورها و تصورات افراد از توانايی های خود در شئون مختلف زندگی (اعم از تحصيل و شغل) بيش از پيش روشن گرديده است. اين نقش و اهميت با تأکيد نظام های آموزشی بر خود راهبری در يادگيری دو چندان گرديده است. اين پژوهش با هدف بررسی رابطه بين باورهای خودکارآمدی و اضطراب امتحان در دانشجويان دانشگاه های آزاد خراسان جنوبی انجام گرفت. روش تحقيق: اين تحقيق يک مطالعه ی توصيفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه ی آماری در اين مطالعه دانشجويان دانشگاه های آزاد خراسان جنوبی بودند. نمونه های مورد نظر شامل 405 آزمودنی بودند که به شيوه ی نمونه گيری تصادفی خوشه ای انتخاب گرديدند. ابزارهايی که برای جمع آوری اطلاعات استفاده گرديد عبارتند از: پرسشنامه ی استاندارد شده ی باورهای خود کارآمدی و پرسشنامه ی اضطراب امتحان. جهت تجزيه و تحليل اطلاعات از نرم افزار SPSS و روش های آماری ضريب همبستگی پيرسون و آزمون معنی داری t استفاده گرديد. يافته ها: يافته های پژوهش نشان داد ميان خودکارآمدی و اضطراب امتحان رابطه ی معنی داری در سطح 01/0p< وجود دارد. در بررسی رابطه ی بين متغيرهای فردی با اضطراب امتحان و باورهای خودکارآمدی تنها بين معدل ديپلم و باورهای خودکارآمدی رابطه ی معنی داری در سطح 05/0>p به دست آمد. در بررسی ميانگين نمرات آزمودنی ها بر حسب جنسيت تنها در متغير اضطراب امتحان تفاوت معنی دار بود. نتيجه گيری: با توجه به يافته های پژوهش به نظر می رسد توجه به باورها و تصورات افراد از توانايی های خود برای بهبود بهداشت روانی و در نتيجه بهبود عملکرد تحصيلی و شغلی آتی آنان بسيار مؤثر و ارزشمند باشد. پيشنهاد می گردد برای ارتقاء و بهبود باورهای خودکارآمدی، علاوه بر گنجاندن دروسی در برنامه درسی دانشجويان، اساتيد دانشگاه ها و معلمان به منظور ارتقاء و بهبود باورهای خودکارآمدی دانشجويان و دانش آموزان آموزش های لازم را ببينند. Background and Aim: Nowadays, self-directed approach to education is of great importance in the self-efficacy in educational settings. The findings of various research projects on the field reveal the vital role and importance of self-confidence in all areas of life. Accordingly, this project aims at studying the relationship between self-efficacy and test-anxiety in Iranian students of Islamic Azad University. Materials and Methods: This study is a descriptive and analytic study of correlation type. The selected 405 subjects who participated in the study were studying in Azad University, Southern Khorasan Province. They were selected through cluster random sampling. The data were collected through standardized questionnaires for self-efficacy and test-anxiety. Pearson correlation and t-test were employed to analyze the collected data using SPSS software. Results: There is a relationship between self-efficacy and test-anxiety at the level of p<0.01. Also, the relationship between personal variables (age, sex, average, and ...) with test-anxiety and self-efficacy was scrutinized. The results showed that there is a significant relation between student average and self-efficacy at the level of p<0.05 however, the sex variable was not influential in the results. Conclusion: There is a significant relationship between self-efficacy and test-anxiety and this in turn proved that self-efficacy is effective in improving the students’ mental health and their academic and vocational achievements. Accordingly, in order to improve self-efficacy, we need not only to include some instructions for self-efficacy in the curricula but also train teachers and students at any level of education. باورهای خودکارآمدي؛ اضطراب؛ اضطراب امتحان Self-efficacy, anxiety, test-anxiety 70 76 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-213&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Akbaryboorang محمد اکبری بورنگ akbaryborng2003@yahoo.com 800031947532846003503 Yes Department of Education, Faculty of Education and Psychology Sciences, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran. مشهد- دانشگاه فردوسی- دانشکده علوم تربيتی و روانشناسی- گروه تعليم و تربيت - کد پستی:9177948991 - صندوق پستی: 1518 SA. Aminyazdi سيد امير امين يزدی 800031947532846003504 No

fa بار بيماری های کودکان 14- 0 سال در ايران علوم پايه پزشكي Basic Medical Science پژوهشی Original زمينه و هدف: شاخص سال های عمر تطبيق شده برای ناتوانی (DALYs) پيامدهای کشنده و غير کشنده ی بيماری ها و آسيب ها را در قالب يک عدد خلاصه کرده و مشکلات سلامت جوامع را به صورت کمی بيان می نمايد هدف از اين تحقيق برآورد بار بيماری های کودکان 14-0 سال بر حسب شاخص DALY در سطح ملی می باشد. روش تحقيق: از روش های سازمان جهانی بهداشت برای برآورد بار مرگ زودرس، بار ناتوانی و DALY استفاده شد. چند تطبيق در روش های مزبور صورت گرفت. يافته ها: تعداد DALY ناشی از بيماری های کودکان 14-0 سال، 2981919 سال بود: 56% اين ميزان عمر از دست رفته به علت مرگ زودرس و 44% آن عمر از دست رفته به علت ناتوانی بود؛ 37 % به علت بيماری های هنگام تولد و عوارض ناشی از زايمان، 30% ناشی از حوادث عمدی و غير عمدی، 7% در اثر بيماری های مادرزادی، 5% به علت بيماری های تغذيه ای و متابوليک، 4% در اثر بيماری های دستگاه گوارش و بقيه در اثر ساير بيماری ها بود. تعداد DALY ناشی از بيماری های کودکان 14-0 سال عبارت است از: 1330175 سال در دختران و 1651744 سال در پسران. نسبت DALYs ناشی از بيماری های کودکان 14-0 سال به کل، 44/207 در 1000 بود. بيماری ها و اختلالات هنگام تولد بالاترين بار را در کودکان 14-0 سال ايجاد می کردند که به ترتيب عبارت بود از: 621875 سال در پسران و 480127 سال در دختران. نتيجه گيری: نتايج بار ملی بيماری ها عينی ترين شواهد مورد نياز برای سياست گزاری و مديريت برنامه های سلامت، پژوهش های سلامت و توسعه ی منابع بخش سلامت می باشند. Background and Aim: This paper presents the main results of the first National Burden of Disease (NBD) study in Iran for children aged 0-14 years which was conducted for the year 2003 by the Health Programs Management Bureau of Ministry of Health and Medical Education (MOHME) in collaboration with other departments of Health Deputy of MOHME and Universities of Medical Sciences, with the support of Eastern Mediterranean Regional Office (EMRO) of World Health Organization (WHO) and senior consultancy of Professor Alan D. Lopez from Queensland University, School of Population Health. The important objective of this study was to estimate, at the national level, the burden of disease and death of children aged 0-14 years using Disability-Adjusted Life Years (DALYs). Materials and Methods: Methods developed by the World Health Organization (WHO) for the National Burden of Disease (NBD) studies were applied to estimate disease and injury incidence for estimation of Years of Life Lost (YLL) due to premature mortality, Years Lived with Disability (YLD), and DALY. Adjustments of NBD methodology were made: a revised list of more than 200 disease conditions, development of new and more specific disease modeling templates for cancers and injuries, and adjustment for dependent morbidity. Results: An estimated DALY of 2981919 years incurred in Iranian children aged 0-14 years in both sexes due to all diseases and injuries in the year 2003. From this, 56% was due to premature death (YLL), 44% due to disability (YLD), 37% was due to perinatal diseases and delivery complications, 30% due to external causes (injuries), 7% due to congenital diseases, 5% due to nutritional and metabolic disorders, 4% due to gastrointestinal diseases, and the rest due to other diseases. From total DALYs of about 2981919 years, 1330175 years were in females and 1651744 years in males. The ratio of DALYs in children aged 0-14 to all was 207.44 in 1000. The highest burden in this group was due to perinatal diseases: 480127 years in females and 621875 years in males. Conclusion: Health and disease profile in Iran has well transited from dominance of communicable diseases to that of non-communicable disease and accidents. NBD results are to be used appropriately in health program planning, research, and resource generation policies and practices. بار بيماری ها؛ کودکان 14-0 سال؛ YLD؛ YLL؛ DLYs Burden of diseases, children aged 0-14 years, DALYs, YLL, YLD 77 84 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-214&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa ME. Motlagh محمد اسماعيل مطلق 800031947532846003505 No H. Kazemeini حسين کاظمينی kazemeini2001@yahoo.com 800031947532846003506 Yes Development Network Center, Ministry of Health, Tehran, Iran. تهران - خيابان حافظ - تقاطع جمهوری- ساختمان شماره 2 وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی - معاونت سلامت- طبقه ششم شماره 614 N. Jafari ناهيد جعفری 800031947532846003507 No B. Delavar بهرام دلاور 800031947532846003508 No MJ. Kabir محمد جواد کبير 800031947532846003509 No Kh. Goodarzi خديجه گودرزی 800031947532846003510 No