مجله علمي پژوهشي افق دانش Ofogh-e-Danesh Journal http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir 80 journal80 fa jalali 1387 7 1 gregorian 2008 10 1 14 3 online 1 fulltext

fa بررسی نتايج درمان بيماری فرايبرگ علامتدار به روش رزکشن آرتروپلاستی پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: بيماری فرايبرگ (Freiberg's Disease) استئو کندروز سر متارتارس يا نکروز آواسکولار سر متارتارس ميباشد که در اکثر موارد به درمانهای غير جراحی پاسخ ميدهد. در صورت عدم پاسخ به درمانهای غير جراحی، درمان جراحی مورد نياز می باشد. روش تحقيق: در اين تحقيق نتايج عمل جراحی با روش رزکشن آرترو پلاستی مفصل متاتارسوفالنژيال در مواردی که درمانهای غير جراحی ناموفق بوده اند مورد بررسی قرار گرفت. 16 بيمار مبتلا به بيماری فرايبرگ با عدم پاسخ به درمانهای غيرجراحی که در حد فاصل سالهای 1380 تا 1386 با روش رزکشن آرتروپلاستی مفصل متاتارسوفالنژيال درمان شده بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. در تمام موارد، درگيری مفصل متاتارسوفالنژيال در متارتارس دوم بود. متوسط پی گيری بيماران 34 ماه (56-12 ماه) بود. يافته ها: متوسط سن بيماران 25 سال (40-18 سال) بود. 12 بيمار (75 درصد) مونث و 4 بيمار (25 درصد) مذکر بودند. در 12 مورد (75 درصد) نتيجه عالی، در 2 مورد (5/12درصد) خوب و در 2 مورد (5/12 درصد) متوسط بود. نتيجه گيری: روش جراحی رزکشن آرتروپلاستی مفصل متاتارسوفالنژيال در بيماران مبتلا به بيماری فرايبرگ که به درمان های غيرجراحی پاسخ نمی دهند، دارای نتايج بسيار خوبی است. Background and Aim: Freiberg’s disease is osteochondrosis or a vascular necrosis of metatarsal head. In many cases treatment is no operative. In patients who fail no operative treatment, surgical treatment may be offered. In this article, we studied surgical treatment with resection arthroplasty of metatarsophalyngeal joint in patients with unsuccessful no operative treatment. Materials and Methods: Resection arthroplasties of metatarsophalyngeal joint were performed in 16 patients with Freiberg’s disease and unsuccessful no operative treatment between 2001 and 2007. In all patients, second metatarsophalyngeal joint involved. The average of follow up was 34 months (12-56). Results: There were 12 female (75%) and 4 male (25%) patients with an average age of 25 years (range 18-40). There were excellent outcome in 12 (75%), good in 2 (12.5%) and moderate in 2 (12.5%) cases. Conclusion: Surgical treatment with metatarsophalyngeal joint resection arthroplasty has very good result in patients with Freiberg’s disease that conservative treatments have failed. بيماری فرايبرگ؛ رزکشن آرتروپلاستي؛ درمان جراحي؛ استئوکندروز سر متارتارس Freiberg’s Disease; Resection Arthroplasty; Surgical Treatment; Metatarsal Head Osteochondrosis 5 9 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-163&slc_lang=fa&sid=fa AR. Hootkani عليرضا هوتکانی Hootkani@yahoo.com 800031947532846001795 Yes Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. مشهد- مطهری جنوبی 12 - پلاک 18 - کد پستی: 9184687878 A. Ghayyem Hasankhani ابراهيم قيم حسنخانی 800031947532846001796 No F. Bagheri فرشيد باقری 800031947532846001797 No

fa بررسی اثر جوشانده گياه گزنه بر قند، انسولين و چربيهای سرم درموش های صحرايی نر تغذيه شده با فرکتوز پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: گزنه از گياهان طبی است که به عنوان کاهش دهنده فشارخون، چربی و قند خون استفاده می شود. از آنجائيکه مصرف غذای سرشار از فرکتوز موجب افزايش مقاومت به انسولين می شود، هدف اين مطالعه بررسی اثر جوشانده گزنه بر قند، انسولين و چربيهای سرم درموش های صحرايی نرتغذيه شده با فرکتوز بوده است. روش تحقيق: اين مطالعه بر روی 3 گروه موش صحرايی نر از نژاد Wistar- Albino که بطور تصادفی به گروه کنترل و دو گروه تست تقسيم شدند، انجام شد. گروه کنترل از آب و غذای معمولی و دو گروه تست که به مدت 4 هفته ازغذای سرشار از فرکتوز (66 درصد) استفاده نمودند. يک گروه تست روزانه 60- 40 واحد انسولينی جوشانده گزنه و گروه تست دوم همان حجم آب مقطر را درمدت مطالعه دريافت کردند. در پايان دوره آزمايش، حيوانات مورد بررسی بيهوش و از وريدهای گردن خونگيری جهت اندازه گيری قند، انسولين و ليپيدهای سرم انجام شد. اطلاعات بدست آمده با نرم افزار کامپيوتری SPSS و تست های آماری آناليز واريانس وشفه آناليز گرديد. نتايج به صورت mean±SD گزارش و اختلافات آماری با 05/0p< معنی دار تلقی شد. يافته ها: نتايج حاصل از اين بررسی نشان داد که مقدار قند، انسولين، آب و غذای مصرف شده و وزن نهايی در گروه تست دريافت کننده گزنه کاهش معنی داری نسبت به گروه تست دوم داشت، اما مقايسه ساير پارامترها بين دو گروه تست تفاوت معنی داری نشان نداد. نتيجه گيری: نتايج حاصل از اين بررسی نشان می دهد که مصرف جوشانده گزنه موجب کاهش مقاومت به انسولين در موشهای صحرايی نر تغذيه شده با فرکتوز می شود که مکانيسم دقيق آن نياز به مطالعه بيشتر دارد. Background and Aim: Urtica dioica has been consumed as antihypertensive, antilipidemic and antidiabetic herbal medicine. Since consumption of fructose-enriched diet causes insulin resistance, the objective of this study was to evaluate the boiling solution effect of Urtica dioica on serum glucose, insulin and lipids in fructose-fed male rats. Materials and Methods: The experiment was performed on 28 Wistar-Albino male rats that randomly divided in control and two test groups. Control group intake tap water, but test groups consumed fructose-enriched diet (66%) for 4 weeks. The first test group received 40-60 ml boiling of Urtica dioica on experiment period, but the second test group received the same volume of distilled water during study. At the end, animals were anesthetized and sacrificed and blood samples were collected. Serum glucose, lipids insulin were measured. Obtained data were analyzed by SPSS V.11, via ANOVA and Scheffe tests. Results were expressed as mean±SD and p<0.05 were recognized significant. Results: Results showed that serum glucose, insulin, water and food intake were significantly decreased on fructose-fed male rats who received Urtica dioica boiling, compared with those of other test group but other parameters did not show any difference between test groups. Conclusion: These results indicated that Urtica dioica boiling induced decreased insulin resistance in fructose-fed male rats. Further studies are needed to explore the exact mechanism. گزنه؛ فروکتوز؛ قند؛ انسولين Urtica Dioica; Fructose; Insulin; Glucose 10 15 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-164&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa MR. Shahraki محمد رضا شهرکی m_shahrakim@yahoo.com 800031947532846001798 Yes Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran. : زاهدان- بزرگراه خليج فارس- روبروی بيمارستان علی ابن ابيطالب- پرديس دانشگاه علوم پزشکی زاهدان H. Mirshekari حميده مير شکاری 800031947532846001799 No AR. Shahraki احمد رضا شهرکی 800031947532846001800 No E. Shahraki الهام شهرکی 800031947532846001801 No KH. Divband خداداد ديوبند 800031947532846001802 No

fa مقايسه عوارض پوستی ناشی از بهداشت دست با محلول مورد توصيه WHO (Hand rub)، صابون آنتی سپتيک و صابون معمولی در پرسنل پرستاری پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: عفونتهای بيمارستانی از مشکلات و معضلات همه جوامع است و بيشترين راه انتقال آن از طريق دستهای آلوده می باشد. بر اساس توصيه سازمان جهانی بهداشت مبنی بر مصرف محلولهای الکلی جهت بهداشت دست و با توجه به اينکه مدتی است که استفاده از محلول الکلی در برخی بخشهای بيمارستانی مرسوم شده است تحقيق حاضر با هدف مقايسه عوارض پوستی ناشی از بهداشت دست با محلول الکلی مورد توصيهWHO (Hand rub)، صابون آنتی سپتيک وصابون معمولی انجام شده است. روش تحقيق: اين مطالعه يک کارآزمائی بالينی سه گروهه تصادفی می باشد. مطالعه بر روی 128 نفر از پرسنل پرستاری شامل پرستاران و بهياران که با نمونه گيری طبقه ای و بطور تصادفی انتخاب شده اند انجام شده است سه فرآورده محلول مورد توصيه WHO، صابون آنتی سپتيک و صابون معمولی مورد بررسی قرار گرفتند که پس از آموزش بهداشت دست طبق استاندارد سازمان جهانی بهداشت، واحدهای پژوهش بمدت يک هفته از ماده مورد نظر جهت بهداشت دست خود استفاده کرده و در طول مدت مطالعه از نظر بروز عوارض پوستی احتمالی تحت پيگيری بودند پس از پايان هفته، وضعيت پوست واحدها با استفاده از ابزار خود ارزيابی پوست مورد بررسی قرار گرفت. تحليل آماری با استفاده از SPSS ويرايش 5/14 و با استفاده از آزمونهای کروسکال واليس و من ويتنی انجام شد. يافته ها: آزمون کروسکال واليس برای بررسی عوارض پوستی در گروهها که شامل چهار جزء ظاهر پوست، تماميت پوست، وضعيت رطوبت و حس می باشد به تفکيک انجام شد و در بين سه گروه، گروه محلول الکلی در مقايسه با صابون معمولی عوارض پوستی کمتری در مورد تماميت پوست داشتند(04/0 p=). ولی در مورد ساير اجزاء تفاوت معنی داری مشاهده نشد. نتيجه گيری: با توجه به اينکه مهم ترين راه انتقال عفونتهای بيمارستانی از طريق دستهای آلوده می باشد و از آنجائی که با توجه به تحقيق حاضر عوارض پوستی محلول الکلی از نظر تماميت پوست در مقايسه با صابون کمتر است، با توجه به کاربرد ساده، عدم نياز به آب و هزينه کمتر، استفاده از آن جهت بهداشت دست توصيه می گردد. Background and Aim: Nosocomical infections are of the problems of all societies and the most common way for its transference is contaminated hands. According to the recommendations of W.H.O. on using alcohol-base formulation for hand hygiene and it got used to some hospital sections for some time, this study was done with the aim of comparing skin complications of alcohol-based hand rub with antiseptic and plain soap on hands of nursing personnel. Materials and Methods: This study is a randomized, three-group, clinical trial. 128 nursing personnel including nurses and nurse assistances selected randomly by classified sampling, has been studied. Three hand hygiene products were tested: alcohol-based hand rub, antiseptic soap and plain soap. Each product was used for a week after teaching hand hygiene based on W.H.O. standards. Finally self assessment tool was completed by nurses and during the week skin condition was monitored by researcher assistance. Kruskal Wallis, Man-Whitney and Chi- Square, were used for analyzing data by SPSS software, version 14.5. Results: Kruskal Wallis test was used for assessment of skin complications in groups with four dimensions: appearance, intactness, moisture content and sensation. Among three groups, the alcohol-based hand rub in comparison with plain soap showed less skin complications in intactness (p=0.04). Conclusion: Regarding this fact that one of the most important ways of transferring nosocomical infections is personnel's hands, as the alcohol-based hand rub has less skin complications in intactness and less cost in comparison with soap and regarding its easy application even without water, it is recommended to use it instead of soap for hands as an antiseptic. عوارض پوستي؛ محلول الکلي؛ صابون آنتی سپتيک؛ صابون معمولي؛ بهداشت دست Skin Complications; Alcohol-Based Hand Rub; Antiseptic Soap; Plain Soap; Hand Hygiene 18 22 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-165&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa T. Baloochi Baydokhti طاهره بلوچی بيدختی tbaloochi@yahoo.com 800031947532846001803 Yes Gonabad, Iran. گناباد - بيمارستان 22 بهمن AR. Saleh Moghaddam امير رضا صالح مقدم 800031947532846001804 No

fa بررسی و مقايسه عوامل خطر در مبتلايان به انسداد وريدی شبکيه با گروه شاهد پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: يکی از علل شايع اختلال ديد انسداد وريدی شبکيه می باشد. با توجه به شيوع اين بيماری و صعب العلاج بودن آن جهت بررسی عوامل خطر در بيماران مبتلا به انسداد وريدی شبکيه اين مطالعه انجام شد. روش تحقيق: 39 بيمار مبتلا به انسداد وريدی شبکيه که به صورت متوالی به کلنيک چشم پزشکی در طی سه سال اخير مراجعه نمودند و ميانگين سنی آنها 7/12±63 بود، از نظر عوامل خطر (فشار خون، سابقه کشيدن سيگار، هموسيستين سرم و سن) مورد بررسی و با 49 شاهد مقايسه گرديدند. تعداد 19 بيمار انسداد شاخه ای و 20 مورد دچار انسداد وريد مرکزی بودند. 15 نفر از مبتلايان زن و بقيه مرد بودند. گرفتاری چشم چپ در 17 مورد و چشم راست 21 مورد بود. تنها يک نفر گرفتاری دو طرفه داشت. يافته ها: به استثنای 5 مورد اکثريت بيماران حداقل يکی از سه بيماری سيستميک را داشتند (فشار خون، ديابت، هيپرليپيذمی) متوسط هموسيستين سرم به ترتيب در مورد ها و شاهد ها 3/5±4/15 و 2/7 ± 9/15 ميکرومول در ليتر بود که از نظر آماری معنی دار نبود (068/0>p). همچنين در 21 نفر از مورد ها و 28 نفر از شاهدها ميزان هموسيستين سرم از 13 ميکرو مول در ليتر بالاتر بود. نتيجه گيری: اين مطالعه نشان داد که انسداد وريدی شبکيه در اکثريت بيماران همراه با يکی از عوامل خطر می باشد ولی ارتباط معنی داری بين انسداد وريدی شبکيه و هموسيستين ديده نشد. Background and Aim: 39 cases of retinal vein occlusion that sequentially attended to eye clinic in 3 years enrolled in this study. The hypertension, cigarette smoking, mean plasma homocystein and age-range in retinal vein occlusion category were compared with 49 controls. Materials and Methods: 19 cases had Branch retinal vein occlusion and 20 have Central retinal vein occlusion, 15 of them were female and the remainder (24) was male 17 cases had left eye involvement and one has bilateral involvement. Results: Except 5 cases, most of the patients had at least one of 3 systemic diseases (Hypertension, Diabetes, and hyperlipidemia). The mean plasma homocystein level in cases was 15, 39 μmol/l and in controls it was 15.95 which was not statistically significant. (p=0.42). The mean plasma homocystein level was above the normal in 21 cases (13.0 μmol/l) and in 28 control subjects. Conclusion: This study showed that retinal vein occlusion is mostly associated with one of the systemic diseases. We could not find also statistically significant relation between homocysteine level and retinal vein occlusion in this study. عوامل خطر؛ انسداد وريدی شبکيه؛ ترومبوژنيک vRisk Factors; Retinal Vein Occlusion; Thrombogenic 23 27 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-166&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa GhH. Yaghoubi غلامحسين يعقوبی yaqubig@yahoo.com 800031947532846001805 Yes Birjand Medical University, Birjand, Iran. بيرجند- خيابان ايت ا.. غفاری- بيمارستان ولی عصر (عج )- بخش چشم B. Heydari بهروز حيدری 800031947532846001806 No F. Madarshahian فرح مادرشاهيان 800031947532846001807 No

fa بررسی ارتباط بين غلظت هموگلوبين مادری در سه ماهه اول بارداری با ديابت حاملگی در زنان باردار مراجعه‌کننده به مراکز درمانی شهر مشهد پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: تشخيص زودرس و اداره ديابت حاملگی می تواند مشکلات پريناتال، نوزادی و مشکلات بلند مدت دوران کودکی را کاهش دهد. عوارض ناشی از هموگلوبين بالا ممکن است به همان شدت و وخامت عوارض ناشی از هموگلوبين پائين و حتی بدتر از آن باشد. در مطالعات قبلی در جمعيت غير حامله ارتباطی بين غلظت هموگلوبين با ديابت گزارش شده است. لذا با توجه به موارد فوق بر آن شديم مطالعه ای با هدف بررسی ارتباط هموگلوبين بالای مادر در سه ماهه اول بارداری با ميزان ابتلا به ديابت حاملگی انجام دهيم. روش تحقيق: در اين مطالعه 100 پرونده افراد حامله يا زايمان کرده ، به طريقه مبتنی بر هدف انتخاب شدند. بدين صورت که متغيرهای سن، وزن، تعداد حاملگی، تعداد زايمان، Hb وFBS در 14 هفته اول بارداری و همچنين مقدار GCT در هفته های 28-24 در پرونده ها بررسی شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمونهای t-test و کای- دو تجزيه و تحليل گرديد. يافته ها: در اين مطالعه، 36 نفر مبتلا به ديابت بارداری بوده و 62 نفر سالم بودند. همچنين سن مادران، تعداد زايمان و غلظت هموگلوبين مادر با ابتلا به ديابت حاملگی ارتباط معنی داری داشت (01/0≤p). نتيجه گيری: هموگلوبين بالای مادر (بالای g/dl13)در ويزيت اوليه حاملگی (14 هفته اول بارداری) عامل خطر ابتلای مادر به ديابت حاملگی است. Background and Aim: Early diagnose and management of GDM can decrease perinatal, neonatal and long-time infant problems. There is now accumulated evidence in the literature that high maternal Hemoglobin is associated with increased incidence of adverse pregnancy outcomes which include low birth weight and preterm labor. In the no pregnant population, an association between hemoglobin concentrations with Diabetes Mellitus has been reported before. We decided that we study relationship between maternal Hemoglobin concentration at the first trimester and occurrence of GDM. Materials and Methods: In a retrospective study sample comprised 100 women. Age, weight, parity, Hemoglobin concentration and FBS at the initial antenatal visit and GCT during 24-28 weeks are recorded. Results: In this study 36 women had GDM and the rest were health. Age, parity and Hemoglobin concentration emerged to be significant factors in incidence of GDM. Conclusion: High maternal Hemoglobin (more than 13 g/dl) at the initial pregnant visit (the first 14 week) is an independent risk factor for GDM. هموگلوبين؛ سه ماهه اول؛ ديابت بارداری Hemoglobin; Gestational Diabetes Mellitus; the First Trimester 28 33 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-167&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa S. Ebrahimzadeh Zagami سميرا ابراهيم‌زاده ذگمی sibrahimzadeh@ yahoo.com 800031947532846001808 Yes Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. مشهد- خيابان احمدآباد- رضای 15- پلاک 48- طبقه همکف S. Jabarzadeh Ganje سپيده جبارزاده گنجه 800031947532846001809 No N. Khadem نيرة خادم 800031947532846001810 No ES. Vaziri احترام السادات وزيری 800031947532846001811 No

fa پيشگيری از نارسايی حاد کليه متعاقب جراحی بای پاس کرونر قلب در بيماران ديابتی با تجويزآلوپورينول و ويتامين E پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: نارسائی حاد کليه بيماری شايع و خطرناک اين ارگان بعد از اعمال جراحی، بخصوص جراحی بای پاس کرونر قلب (CABG) بوده؛ که به دليل تأثير سوء راديکال های آزاد و ... می باشد. وجود نارسايی حاد کليه (ARF) بعد از جراحی بای پاس کرونر قلب سبب افزايش مورتاليتی و اقامت در ICU می گردد. يکی ازعلل مهم نارسائی حاد کليه، ديابت است. روش پيشگيری مؤثری جهت مهار نارسائی حاد کليه بعد از اين ريسک فاکتورها وجود نداشته و هدف استفاده از اثر آنتی اکسيدانت آلوپورنيول و ويتامين E در مهار ARFبود. روش تحقيق: 80 بيمارديابتی با ميزان فيلتريزاسيون گلومرول (GFR)کمتراز60، وارد طرح شده که به 2 گروه40 نفره دريافت دارو آلوپورينول و ويتامين (E:A) و40 نفرکنترل بدون دارو (:B) تقسيم شدند و به ارزيابی سطح سرمی کرآتينين، پتاسيم ، GFR از3 روز قبل و تا 5 روز بعد عمل و مدت زمان اقامت درICU پرداختيم. يافته ها: تعداد 41 مرد و 39 زن با ميانگين سنی 9±63 سال و با ميانگين کراتينين وکليرنس کراتينين بترتيب: (mg/dL 3±8/0) mg/dL5/0± 3/1و (mL/min 68-22) mL/min10±48 بررسی شدند. دو گروه تغيير معنی داری از نظرسن، جنس، BMI، فشارخون، ديابت، طول عمل و کلامپ آﺋورت، کراتينين، پتاسيم سرم و GFR وجود نداشت. در مقايسه دو گروه بعد از عمل تغيير معنی داری در ميانگين کراتينين (4/0 P= mg/dL 3/0±2/1vs 4/0±2/1) و پتاسيم سرم (7/0P= meq/L 3/0±4/4vs 3/0±3/4) وجود نداشت.گرچه طول مدت بستری ICU در بيماران گروه کنترل به طور معنی داری بيشتر بود (00/0 day P=5/0± 8/2vs 2/1± 8/3). نتيجه گيری: آلوپورنيول و ويتامين E گرچه درپيشگيری ARF بعد CABG موثر نبودند اما درکاهش مدت زمان بستری بيماران در ICU بخصوص افراد دريافت کننده داروها به طور چشم گيری اثر مثبت داشتند. Background and Aim: Acute renal failure is a common complication of cardiac surgery and oxidants and diabetes play an important role in renal injury in this condition. In this study, we aimed to assess whether vitamin E as a supplemental antioxidant and allopurinol as an oxygen radical antagonist could prevent renal dysfunction after coronary artery bypass graft (CABG) surgery. Materials and Methods: eighty diabetic patients with GFR less than 60 ml/min undergoing CABG surgery were randomized into two groups: treated with vitamin E and allopurinol (group A: n=40) and without treated (group B: n=40). Diabetic patients were detected. Group A, drugs 3 to 5 days before surgery. Serum creatinine, potassium, creatinine clearance and urine output were measured preoperatively and daily until day 5 after surgery. Results: The patients consisted of 41 males and 39 females with a mean age of 63±9 years. The mean serum creatinine and creatinine clearance were 1.3±0.5 mg/dl (0.8±3 mg/dl) and 48±10 ml/min (22-68 ml/min), respectively. There were no differences in baseline variables such as age, body mass index, sex, hypertension, diabetes, duration of operation and aorta cross clump, serum creatinine and potassium, and creatinine clearance between the groups. When comparing two groups, there were no significant differences in mean of variables before and after operation such as serum creatinine (1.2±0.4 vs. 1.2±0.3 mg/dl, p=0.4), serum potassium (4.3±0.3 vs. 4.4 ±0.3 meq/l, p=0.7). Length of intensive care unite stay in control group was more than treated group (3.8±1.2 vs. 2.8±0.5 day, p=0.00). Conclusion: Prophylactic treatment with vitamin E and allopurinol have no Reno protective effect in these patients but these two drugs can decrease hospitalization in ICU with intervention by two drugs. نارسايی حاد کليه؛ CABG؛ ديابت CABG; Acute Renal Failure; Diabetes 34 43 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-168&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa N. Noori Majelan نادر نوری ماجلان 800031947532846001812 No E. Fotouhi Ardekani احسان فتوحی اردکانی dr_ehsanfotouhi@yahoo.com 800031947532846001813 Yes Yazd, Iran. يزد- شهرک دانشگاه- دانشکده پزشکی علی بن ابيطالب يزد

fa اثر بخشی واکسيناسيون هپاتيت B در کودکان مبتلا به تالاسمی ماژور (خراسان جنوبی – 1386) پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: ابتلا به هپاتيت B يکی از معضلاتی است که بيماران تالاسمی ماژور با توجه به ترانسفوزيون های مکرر خون با آن مواجه می باشند. با توجه به عوارض حاد و مزمن بيماری (هپاتيت فولمينانت، سيروز، سرطان) انجام واکسيناسيون در کاهش ابتلا به اين بيماری از اهميت بسزايی برخوردار است. هدف از اين مطالعه بررسی سطح آنتی بادی پس از انجام واکسيناسيون هپاتيت B در بيماران تالاسمی استان خراسان جنوبی می باشد. روش تحقيق : مطالعه از نوع توصيفی - تحليلی است. کليه بيماران تالاسمی خراسان جنوبی که واکسيناسيون هپاتيت B را در سه نوبت دريافت کرده بودند مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات دموگرافيک از طريق پرسشنامه ای که شامل اطلاعات سن، جنس، تعداد دفعات تزريق خون، سن تشخيص بيماری، زمان واکسيناسيون و ... جمع آوری شد. سپس نمونه خون بيماران از نظر مارکرهای HBS Ag، Anti HBS و Anti-HBC با روش اليزا بررسی و نتايج توسط نرم افزار SPSS آناليز شد. يافته ها: از 38 کودک مبتلا به تالاسمی ماژور 20 نفر پسر (6/52%) و 18 نفر دختر (4/47%) بودند. ميانگين سن 6/4 ± 2/9 سال بود. 37 بيمار (4/97%) بيش از 12 بار در سال خون دريافت می کردند. همه بيماران از نظر HBSAg و anti-HBC منفی بودند. از نظر پاسخ anti-HBS 16 نفر (1/42%) به واکسن پاسخ نداده بودند و 22 نفر (9/57%) پاسخ مثبت داشتند (تيتر IU/Lit < 10). بيماران براساس نوع پاسخ (بدون پاسخ، ضعيف، خوب) به سه دسته تقسيم شدند: 1/42% بدون پاسخ (تيتر کمتر ازIU/Lit 10)، 7/23% پاسخ ضعيف (تيتر IU/Lit 100-10) و 2/34% پاسخ خوب (تيتر بيشترازIU/Lit 100) داشتند. در 2/34% مواردی که بيش از 5 سال و 8/65% بيمارانی که کمتر از 5 سال از آخرين نوبت واکسن هپاتيت B در آنها می گذشت پاسخ آنتی بادی يافت شد. از لحاظ آماری بين سن، جنس و پاسخ آنتی بادی رابطه معنی داری وجود نداشت (05/0 P>). همچنين بين دو گروه از نظر گذشت زمان واکسيناسيون و پاسخ آنتی بادی اختلاف معنی داری يافت نشد (05/0 P>). نتيجه گيری: در بچه های مبتلا به تالاسمی، پاسخ ايمنی کمتر از کودکان سالم است. لذا توصيه می شود پس از انجام واکسيناسيون هپاتيت B تيتر anti-HBS بررسی شده و با توجه به تيتر، واکسيناسيون مجدد انجام شود. Background and Aim: Hepatitis B is a major problem occurred in patients with thalassemia major due to repeated blood transfusion. Regarding its acute and chronic complications (Fulminant hepatitis, Cirrhosis, Hepatic neoplasm), vaccination could be helpful in thalassemia patients. Immune suppression due to frequent blood transfusion iron blood persistent hemolytic, decreased anti-HBS-Ab level after HBV vaccination. Materials and Method: This descriptive study was performed in South Khorasan in 2007 on 38 patients with major thalassemia. All patients have received Hepatitis B vaccine. A questionnaire containing some questions about demographic characteristics was filed for all patients including: age, sex, frequency of blood transfusion in year. The blood samples of patients were tested to detect serum markers including HBS Ag, anti-HBS with ELISA method. The results were analyzed by using SPSS. Results: Of 38 patients with major thalassemia, 20 (52.6 %) were male and 18 (47.4 %) were female. Average age of patients was 9.2±4.6. 37 patients (97.4 %) have transfusion >12 time in year. All of patients were negative for HBS Ag and anti-HBC. 16 patients (42.1 %) was anti-HBS Ab positive and 22 patients (57.9 %) was anti-HBS-Ab negative. Based on the Serum levels of anti HBS-Ab, subjects were categorized as: Good responder (anti HBS> 100 IU/lit) (34.2 %) Low responder (anti-HBS 10-100 IU/lit) (23.7 %) Non responder (anti-HBS < 10 IU/lit) (42.1 %). 34/2 % of patients that over 5 years lapsed since last vaccine injection were responders. Statistical analysis has not shown significant relationship between age, sex and anti-HBS-Ab (p> 0.05) and time lapsed since last vaccination in two groups (p> 0.05). Conclusion: Immune response in children with thalassemia major lower than normal children and we recommended determining the antibody level after the last vaccination and if necessary, booster dose gives them. هپاتيت B؛ تالاسمی ماژور؛ واکسيناسيون؛Anti-HBS-Ab Thalassemia Major; Hepatitis B; Vaccination; Anti-HBS-Ab 44 48 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-169&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Z. Azarkar زهره آذرکار drz.azarkar@yahoo.com 800031947532846001826 Yes Birjand, Iran. بيرجند- خيابان غفاری- بيمارستان وليعصر(عج)- بخش عفونی GhR. Sharifzadeh غلامرضا شريف زاده 800031947532846001827 No

fa طراحی الگوی تضمين کيفيت دارو برای ايران پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: توليد داروهای با کيفيت پايين، علاوه بر اتلاف منابع، موجب افزايش خطر برای سلامت عمومی خواهد شد. برای رسيدن به هدف کيفيت مطلوب دارو، بايد نظامی جامع به منظور اجرای بهينه‌ی تضمين کيفيت، مشتمل بر جی ام پی (روش بهينه‌ی توليد) برقرار شود. هدف اين پژوهش، طراحی الگوی تضمين کيفيت دارو برای ايران بود. روش تحقيق: اين پژوهش، کاربردی بود که به صورت مقطعی ـ مقايسه ای انجام گرفت. کشورهای ايالات متحده، اتحاديه ی اروپا، استراليا و ايران و سازمان جهانی بهداشت، آی سی اچ و پيکس برای مطالعه‌ی تطبيقی در نظر گرفته شدند. گردآوری داده ها با استفاده از سايت های اينترنتی و مجلات معتبر علمی ميسر شد. بر اساس داده ها، يک الگوی پيشنهادی اوليه تهيه شد. سپس اين الگو در دو مرحله به روش دلفی به نظرخواهی گذاشته شد و سرانجام بر اساس مطالعات تطبيقی و نظرات ارايه شده، الگوی پيشنهادی نهايی تدوين گرديد. يافته ها: الگوی تضمين کيفيت داروی ايالات متحده دارای دو بخش و بدون ضميمه بود. بخش اول مفاهيم کلی را بيان می کرد. بخش دوم بسيار گسترده و دارای يازده زيربخش بود. هر زيربخش، قسمتی از الزامات جی ام پی را شامل می شد. الگوی اتحاديه ی اروپا بر دو بخش استوار بود. بخش اول با نه فصل، الزامات بنيادين جی ام پی را ارايه می کرد و بخش دوم با در بر داشتن نوزده ضميمه، نحوه ی اجرای جی ام پی در توليدهای ويژه را تشريح می کرد. الگوی استراليا از نظر ساختار و محتوا کاملا مشابه الگوی اتحاديه ی اروپا بود. الگوی سازمان جهانی بهداشت در هفده فصل و بدون ضميمه،‌ اصول جی ام پی را به تحرير کشيده بود. الگوی آی سی اچ ضميمه نداشت و مشتمل بر نوزده فصل بود و الگوی پيکس کاملا مشابه الگوی جی ام پی اتحاديه ی اروپا تدوين شده بود. ايران دارای يک الگوی تضمين کيفيت مدون نبود. مطالعه ی تطبيقی و نظرخواهی به روش دلفی الگوی پيشنهادی نهايی تضمين کيفيت دارو (جی ام پی) برای ايران را تعيين کرد که شامل دو بخش بود. بخش اول، سيزده فصل را در بر می گرفت که هر فصل، قسمتی مجزا از اصول جی ام پی را بيان می کرد. هر فصل به نوبه ی خود به تعدادی عناوين اصلی تقسيم می شد. در مجموع، بخش اول (فصل ها) دارای شصت و دو عنوان اصلی بود. بخش دوم الگو را شانزده ضميمه تشکيل می داد که هر ضميمه تشريح کننده ی الزامات جی ام پی در توليدی ويژه بود. نتيجه گيری: استقرار تضمين کيفيت دارو (جی ام پی) در صنايع دارويی، می تواند کيفيت داروهای توليد داخل را بالا برده، سطح سلامت جامعه را ارتقا دهد. Background and Aim: Manufacturing substandard and low quality pharmaceutical products will lead to waste of resources with added health risks to public health. Materials and Method: The research was a descriptive and comparative study. USA, EU, Australia and Iran, and WHO, ICH and PIC/S were selected for the comparative study. Internet sites and scientific journals were used for data collection. The comparative study determined the primary proposed model. Then, based on Delphi technique, the primary model was evaluated by experts and eventually the final model was designed. Results: Pharmaceutical quality assurance model of USA had two parts without annexes. The first part described the general concepts. The second part was much larger and had eleven subparts. Each subpart included some GMP requirements. The model of EU was based on two parts. The first part, with nine chapters, presented the basic GMP requirements, and the second part, consisted of nineteen annexes, and illustrated the method of GMP implementation on specific areas of production. The model of Australia was very similar to EU model, structurally and contextually. The model of WHO had written the GMP principles in seventeen chapters without annexes. The model of ICH consisted of nineteen chapters and had no annexes. The model of PIC/S was designed as EU model completely. Iran had no pharmaceutical quality assurance model. The comparative study and feedbacks of experts determined the final proposed model for pharmaceutical quality assurance (GMP) of Iran, which consisted of two parts. The first part, chapters, included thirteen chapters and each chapter described isolated parts of GMP principles. Each chapter was divided to some major titles. Overall, the first part (chapters) consisted of sixty-two major titles. The second part of model consisted of sixteen annexes, which illustrated the method of GMP implementation on specific areas of production. Conclusion: Establishment of standards of the final model of GMP in the drug industry could lead to the improvement of quality of national manufactured drugs, hence, promoting the population health levels. دارو؛ کيفيت؛ تضمين کيفيت Drug; Quality; Quality Assurance. 49 63 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-170&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Gh.H. Elhami غلامحسين الهامی Drelhami@gmail.com 800031947532846001816 Yes Ahwaz, Iran اهواز - شهر دانشگاهی- دانشکده بهداشت- گروه بهداشت عمومی MR. Maleki محمد رضا ملکی 800031947532846001817 No

fa تأثير مکمل ويتامين E بر روی کنترل گليسمی و ميزان چربی خون افراد مبتلا به ديابت نوع 2 پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: افزايش قند و چربی های خون بيماران ديابتی منجر به تشديد بروز عوارض دير هنگام ديابتی می شود. نقش ويتامين E در بهبودی فراسنج های چربی در مطالعات زيادی اشاره شده است. هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثير مصرف مکمل ويتامين E بر سطح گلوکز، انسولين و پروفايل های چربی در بيماران ديابتی نوع 2 است. روش تحقيق: در يک کارآزمايی بالينی، 31 بيمار مبتلا به ديابت نوع 2 شامل 14 مرد و 17 زن با متوسط سن 9/5 ± 9/51 سال به روش تصادفی ساده مورد مطالعه قرار گرفته و به دو گروه مورد و شاهد تقسيم بندی شدند. گروه مورد به مدت دو ماه روزانه 800 ميلی گرم در روز ويتامين E دريافت کردند و به گروه شاهد نيز به همان ميزان دارونما داده شد. ميزان گلوکز، انسولين و چربيهای خون بيماران قبل و بعد از مداخله اندازه گيری شد و اطلاعات توسط آزمون آماری t زوج و مستقل آناليز گرديد. يافته ها: تغيير معنی داری در نمايه های تن سنجی، دريافت مواد غذايی و داروهای مصرفی افراد حين مطالعه مشاهده نشد. مصرف ويتامين E سطح انسولين پلاسما (016/0 > p ، 56/2 ± 8/27 و 37/2 ± 25/28) و غلظت تری گليسريد پلاسما (03/0 > p ، 18/2 ± 48/212 و 99/194 ± 41/279) را کاهش داد. کاهش در غلظت گلوکز پلاسما و ساير فراسنج های ليپيدی به دنبال دو ماه مصرف ويتامين E معنی دار نبود. نتيجه گيری: به نظر می رسد برای دريافت مکمل ويتامين E بر کنترل گليسمی و چربی های خون بيماران ديابتی به تحقيقات بيشتری نياز است. Background and Aim: Diabetic complications have been related to hyperlipidemia and hyperglycemia. Alpha –tochoferol has antioxidant effects and can improve lipid profiles. We evaluated the effect of vitamin E supplementation on glucose, insulin and lipid profiles in type 2 diabetic patients. Materials and Methods: In a randomized clinical trial, 31 patients included 14 men and 17 women (51.9±5.9 year) with type 2 diabetes were randomly divided into treatment with vitamin E (800 mg/day) and placebo groups for 2 months. Plasma glucose, Insulin and lipid profiles were measured at the beginning and at the end of 3 months supplementation. The paired and independent t-test was used for analyzing of data. Results: Anthropometric indexes were stable throughout the study. Vitamin E administration lowered fasting plasma insulin concentrations (28.25±2.37 and 27.8±2.56, p<0.016) plasma triglyceride concentration (279.41±194.99 and 212.48±85.18 p <0.03). The plasma glucose and the other lipid profiles did not change after vitamin E consumption for 2 months. Conclusion: We need more research to establish beneficial effect of vitamin E intake in type 2 diabetic patients. الفا؛ توکوفرول؛ ديابت نوع دو؛ کنترل گليسميک؛ ليپيد Alpha-Tochoferol; Type 2 Diabetes; Lipid; Glycemic Control 64 71 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-171&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa z. Mazloom زهره مظلوم zohreh.mazloum@gmail.com 800031947532846002830 Yes Shiraz, Iran شيراز - دانشگاه علوم پزشکی- دانشکده بهداشت، گروه آموزشی تغذيه Z. Moosavi Sh.F زهرا موسوی شيرازی فرد 800031947532846002831 No S. Shabbidar سکينه شب بيدار 800031947532846002832 No K. Aghasadeghi کامران آقا صادقی 800031947532846002833 No AR. Rajae F عبدالرضا رجايی فرد 800031947532846002834 No

fa همانژيوم داخل عضلانی ساعد همراه با واکنش استخوانی راديوس و النا (گزارش يک مورد) پزشكي Medicine گزارش موردی Case report اين گزارشی است از يک مورد نادر بالينی همانژيوم داخل عضلانی به همراه واکنش پريوستی در هر دو استخوان راديوس و اولنا. خانم 38 ساله خانه دار با توده دورسواولنار ديستال ساعد از 5/1 سال قبل که در 2 ماه اخير دردناک شده است به کلينيک مراجعه می نمايد. تشخيص با کمک گرافی ساده و MRI گذاشته شد و با کمک بيوپسی اثبات گرديد. درمان براساس حذف تمامی توده نسج نرم به همراه پريوست و قسمت های ضخيم شده استخوان صورت گرفت هم اکنون 4 سال پس از درمان هيچ گونه علائمی از بازگشت ديده نمی شود. We present a rare case of intramuscular Haemangioma of the forearm with periosteal reaction of radius and ulna. A 38-year-old female presented with a tumefaction in distal and dorsoulnar side of the right forearm. She had 1.5 years history of tumor which was painful during resent 2 months. Plain x-ray and MRI was done and the diagnosis of Haemangioma was proved by open biopsy. The tumor plus periosteal reaction and enlarged bone was respected. After 4 years follow-up no recurrence was seen. همانژيوم داخل عضلاني؛ واکنش پريوستي؛ تومور Intramuscular Haemangioma; Periosteal reaction; Tumor 72 74 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-172&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa MT. Peivandi محمد تقی پيوندی 800031947532846001823 No MH. Ebrahimzadeh محمد حسين ابراهيم زاده Ebrahimzadehmh@mums.ac.ir 800031947532846001824 Yes Mashhad, Iran. مشهد مقدس- بيمارستان امدادی شهيد کامياب – مرکز تحقيقات جراحی ارتوپدی دانشگاه علوم پزشکی مشهد Hasani M. محمد حسنی 800031947532846001825 No