مجله علمي پژوهشي افق دانش Ofogh-e-Danesh Journal http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir 80 journal80 fa jalali 1387 4 1 gregorian 2008 7 1 14 2 online 1 fulltext

fa اثر تداخلی مرفين و نيتريک اکسايد بر رفتار تغذيه ای در رتهای نر پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: مطالعات نشان داده است که برخی از ناقل های عصبی مانند اوپيوئيدها و نيتريک اکسايد(NO) بر رفتار تغذيه ای حيوانات اثرگذار بوده و تجويز محيطی يا مرکزی آنها می تواند موجب تغيير در برخی از رفتارها شود، اين دو سيستم نوروترانسميتری گاهيً با يکديگر تداخل اثر دارند. در اين مطالعه نحوه تداخل اثر پيش ساز نيتريک اکسايد يعنی ال-آرژينين (L-arginine) يا مهارکننده توليد نيتريک اکسايد يعنی ال- نيم N(G)-nitro-L-arginine methyl-ester (L-NAME) بر ميزان مصرف غذا متعاقب تزريق مرفين در رتهای نر مورد بررسی قرار گرفته است. روش تحقيق: 48 سر موش صحرايی نر با وزن حدود 300-250 گرم استفاده شده که در 6 گروه مساوی توزيع شدند. داروها 12 ساعت پس از ناشتايی و در فاز روشنايی به حيوانات تزريق و سپس آنها به قفس آزمايش جداگانه جهت سنجش ميزان تغذيه منتقل گرديدند و ميزان مصرف تجمعی غذای آنها در طی مدت زمان 60 دقيقه (با فواصل زمانی هر 15 دقيقه) و نيز برای 4 ساعت پس از تزريق اندازه گيری شد. يافته ها: مطالعه ما نشان داد که تجويز مرفين با دوز mg/kg5 ميزان مصرف غذا را در60 دقيقه نخست آزمون کم کرد ولی مقدار مصرف را در انتهای دوره 4 ساعت پس از تزريق افزايش داد. تجويز توأم ال- آرژينين با دوز mg/kg50 و مرفين باعث افزايش ميزان مصرف غذا در موشهای صحرايی نر در مقايسه با تجويز مرفين تنها شد. درحاليکه تزريق ال - نيم با دوز mg/kg50اثر پرخوری القاء شده توسط مرفين را بويژه در دوره 4 ساعت پس از تزريق کم نمود. نتيجه گيری: يافته های اين مطالعه بر هم کنش قوی دو سيستم اوپيوئيدی و نيتريک اکسايد بر تنظيم تغذيه را که از نوع تقويتی است، تأييد می کند و احتمالاً مکانيسم آن می تواند ناشی از اثر اين دو بر مسيرهای عصبی دوپامينی، گلوتامينی و يا سروتونينی مغز باشد که برای رد و يا اثبات مکانيسم های مطرح می بايست مطالعات تکميلی صورت پذيرد. Background and Aim: Several studies have shown that some neurotransmitters such as opioid and nitric oxide (NO) influence animals' nutritional behavior and their central or peripheral administration can alter some behaviors. These two transmitters occasionally have interactions. This study examined the interaction of L-arginine, a nitric oxide precursor and N(G)-nitro-L-arginine methyl-ester(L-NAME)a nitric oxide synthesis inhibitor, on the food intake of male rats following morphine injection. Materials and Methods: 48 male rats with 250- 300g weight were randomly used in 6 different equal groups. Drugs were injected 12 h after fasting and during light phase. Then the animals were put in the test cages indusial, and allowed to intake ad lib food while the amount of food consumption was measured at each 15 min interval up to 1 h and this measurement continued at 4 h later. Results: Our study showed that the administration of morphine (5 mg/ kg/ s.c.) suppressed rat's food intake during the early 60 first minutes, but increased their consumption during 4 h late period of the test. Administration of L-arginine (50 mg/ kg/ i.p) and morphine increased food consumption in compared with morphine administration individually. L-NAME (50 mg/ kg/ i.p) reduced the amount of food intake and attenuate the hyperphagic effect of morphine, especially for 4 h of late time of the test. Conclusion: This result supports the idea that the nitric oxide and opiates systems have strong synergic interactions on animal's nutritional behavior. The mechanism of these interactions may be triggered through the effect of the nitric oxide and opiates on dopaminergic, glutaminergic and serotonergic neural pathways. More studies are necessary for accepting or declining of these mechanisms. مرفين؛ نيتريک اکسايد؛ مصرف غذا؛ ال- آرژينين؛ ال- نيم Morphine; Nitric Oxide; Food Intake; L-arginine; L-NAME 5 10 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-153&slc_lang=fa&sid=fa M. Sofiabadi محمد صوفی آبادی mohasofi@yahoo.com 800031947532846001639 Yes Qazvin University of Medical Sciences, Qazvin, Iran. قزوين- دانشگاه علوم پزشکی قزوين- دانشکده پزشکی- بخش فيزيولوژی H. Jahani Hashemi حسن جهانی هاشمی 800031947532846001640 No Qazvin University of Medical Sciences, Qazvin, Iran. MH. Esmaili محمد حسين اسماعيلی 800031947532846001641 No Qazvin University of Medical Sciences, Qazvin, Iran. H. Haghdoost Yazdi هاشم حق دوست يزدي3 800031947532846001642 No Qazvin University of Medical Sciences, Qazvin, Iran.

fa مقايسه اثربخشی داروی گياهی (کرفس، زعفران و انيسون ) و کپسول مفناميک اسيد بر شدت ديسمنوره اوليه پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: پژوهش حاضر با هدف مقايسه ی اثربخشی کپسول گياهی با مفناميک اسيد در 180 نفر از دختران دانشجوی با سن 27-18 سال ساکن خوابگاه های دانشگاه علوم پزشکی اصفهان که از ديسمنوره اوليه شکايت داشتند، طراحی و اجرا گرديد. روش تحقيق: اين پژوهش يک مطالعه ی تجربی است و به صورت کارآزمايی بالينی و دوسوکور انجام شده است. نمونه های واجد شرايط شرکت در مطالعه به صورت تصادفی در سه گروه درمانی کپسول گياهی، کپسول مفناميک اسيد و کپسول دارونما مورد بررسی قرار گرفتند. ترکيب داروی گياهی شامل عصاره ی خشک گياهان زعفران، کرفس و انيسون بود که در کپسول های شبيه مفناميک اسيد و دارونما با دوز 500 ميلی‌گرم تهيه و در بسته‌بندی های مشابه در اختيار واحدهای مورد مطالعه قرار گرفت. طول درمان به مدت سه سيکل قاعدگی و از ابتدای هر سيکل به مدت سه روز که روزانه مصرف 3 عدد کپسول در نظر گرفته شد. شدت درد با استفاده از خط کش چشمی درد مورد ارزيابی قرار گرفت و ميانگين شدت درد در هر سيکل تعيين شد. يافته ها: اطلاعات به دست آمده با استفاده از نرم‌افزار SPSS و روش های آمار توصيفی و استنباطی مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج حاصل از پژوهش نشان داد که کليه واحدهای مورد پژوهش از نظر مشخصات دموگرافيک، خصوصيات قاعدگی و شدت ديسمنوره اوليه در قبل از درمان يکسان و همگن بودند. ولی پس از درمان، شدت ديسمنوره اوليه در گروه کپسول گياهی با 01/0p< و در گروه مفناميک اسيد با 01/0p< به طور معنی‌داری نسبت به کپسول دارونما کاهش يافته بود. همچنين با مقايسه شدت ديسمنوره اوليه پس از درمان با کپسول گياهی، مفناميک اسيد و دارونما نتايج با 031/0=p نشان داد که تأثير کپسول گياهی بهتر و مناسب‌ تر از مفناميک اسيد می‌باشد. نتيجه گيری: با توجه به نتايج به دست آمده از اين پژوهش به نظر می رسد که داروی گياهی SCA تأثير مناسب تری بر کاهش ديسمنوره اوليه دارد و پيشنهاد می گردد جهت دستيابی به دوز مناسب دارو مطالعات وسيع تری طراحی و اجرا گردد. Background and Aim: To study the effect of an Iranian herbal drug in the treatment of primary dysmenorrhoea a randomized, double-blind, placebo-controlled pilot trial among 180 female students settled at Isfahan University dormitory aged 18–27 years who suffered from primary dysmenorrhoea was conducted. Materials and Methods: Participants were divided into three groups randomly (herbal drug, mefenamic acid and placebo). The herbal drug (Saffron, Celery See and Anise extracts highly purified) group was given 500 mg of SCA three times a day for three days, starting from the onset of bleeding or pain was administered. Participants were followed with three cycles from beginning of menstruation and continued through the whole three days of bleeding. Main outcome measures the severity and duration of pain at two and three months. A visual analogue scale was used to record pain. Overall-pain was the average pain intensity among days in pain. Results: There were statistically significant reductions in pain score and pain duration in SCA (p<0.01) and mefenamic acid (p<0.01) groups. The decrease in pain score was reflected by a significant reduction in another drug used among the treatment groups compared with placebo. The magnitude of the reduction was significantly greater in the SCA group than in mefenamic acid and placebo (p=0.031). Conclusion: Both of the drugs relieved menstrual pain effectively in compare with placebo. So more clinical trials are need for efficacy of this herbal drug. کرفس؛ زعفران؛ انيسون؛ داروی گياهي؛ ديسمنوره Primary Dysmenorrhoea; Herbal Medicine; Mefenamic Acid 11 19 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-154&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa N. Khodakrami ناهيد خداکرمی khodakarami@sbmu.ac.ir 800031947532846002827 Yes Tehran, Iran. تهران- بيمارستان طالقانی- مرکز بهداشت باروری و ناباروری دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی تهران- بيمارستان طالقانی- مرکز ب F. Moatar فريبرز معطر 800031947532846002828 No A. Ghahiri عطا ا.. قهيری 800031947532846002829 No

fa بررسی کفايت دياليز و ارتباط آن با نوع صافی در بيماران همودياليزی مراجعه کننده به بيمارستان 22 بهمن گناباد پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: دياليز ناکافی يکی از عوامل اصلی مرگ و مير بيماران دياليزی است و در پيش آگهی اين بيماران کاملاً مؤثر است. پژوهش حاضر با هدف تعيين کفايت دياليز و ارتباط آن با نوع صافی در بيماران مراجعه کننده به بيمارستان 22 بهمن گناباد انجام شد. روش تحقيق: اين مطالعه مقطعی، بر روی کليه بيماران تحت درمان با همودياليز بيمارستان 22 بهمن گناباد که مايل به شرکت در اين مطالعه بودند، انجام شد. کليه بيماران به صورت تصادفی به دو گروه 15 نفره تقسيم شدند و برای يک گروه از صافی High Flux و برای گروه ديگر از صافی Low Flux استفاده شد و پس از يک ماه صافی ها تعويض شد. تعداد دفعات دياليز برای کليه بيماران 3 بار در هفته و طول مدت دياليز 4 ساعت کامل بود.ktv بيشتر مساوی 2/1 معيار کفايت دياليز در نظر گرفته شد. يافته ها: يافته ها نشان داد در گروه Low Flux ميانگين ktv42/0±34/1 بود. 60 درصد ‌بيماران کفايت دياليز بالای 2/1 داشتند. در گروه High Flux ميانگين ktv32/0±44/1 بود و 80 درصد بيماران کفايت دياليز بالای 2/1 داشتند. ارتباط آماری معنی داری بين کفايت دياليز و نوع صافی (High Flux و Low Flux) مشاهده نگرديد (29/0=p). ميانگين هموگلوبين باLow Flux 03/2 ±49/11 و با High Flux 01/2 ±57/12 بود. ارتباط آماری معنی داری بين ميزان هموگلوبين و نوع صافی وجود داشت (04/0=p). بطوريکه ميزان هموگلوبين در صافی Low Flux کمتر از ميزان هموگلوبين در صافی High Flux بود. نتيجه گيری: ميزان کفايت دياليز با استفاده از صافی High Flux در مطالعه حاضر در مقايسه با ساير مطالعات از سطح مطلوبی برخوردار می باشد اگر چه اختلاف آماری معنی داری از نظر کفايت دياليز در صافی های Low flux و High flux وجود نداشت، ليکن ميانگين ktv در صافی های High fluxبيشتر از صافی های Low flux بود. همچنين تعداد بيشتری از بيمارانی که از صافی High fluxاستفاده نمودند، کفايت دياليز کافی داشتند (80 درصد در مقابل60 درصد) و ميانگين هموگلوبين در صافی های High flux بيشتر از Low flux بود. لذا توصيه می شود در صورت عدم کنترانديکاسيون برای صافی High Flux، حتی الامکان از اين نوع صافی استفاده شود. Background and Aim: Inadequacy of dialysis is one of the main reason of mortality of dialysis patient and it is completely effective on forewarning. The aim of this study was to determine the adequacy of dialysis and its relationship with the kind of filter in patient referred to 22-Bahman hospital of Gonabad . Materials and Methods: This crossover study was done on all patients underlying dialysis that enrolled in the study in 22-Bahman Hospital. They were divided into two groups in simple random sampling. Each group involved 15 patients. In one group High flux filters and in another group low flux filters were used. The filters were changed after one month. Dialysis was done 3 times a week and lasted 4 hours .KT/V > 1.2 was considered as dialysis adequacy. Results: The result showed 60% of the patients had dialysis adequacy >1.2. The means of KT/V was 1.34±0.42 in Low flux group. 80% of the patients had dialysis adequacy>1.2 and the means of kt/v was 1.44±0.32 in High flux group. There wasn’t a significant relationship between dialysis adequacy and the kind of filter (p=0.29). The means of Haemoglobin was 11 .49± 2.03 in Low flux group and 12.58±2.01 in High flux group. There was a significant relationship between Haemoglobin and the kind of filter. (p=0.04) Conclusion: In this study dialysis adequacy with High flux filter was desired in comparison with other studies. Although there wasn’t a difference between Low flux and High flux filter in dialysis adequacy, but the means of KT/V in High flux filter was more than Low flux filter and also the most patients that used High flux filter had enough dialysis adequacy (80% against 60%). The means of Haemoglobin in High flux was more than Low flux filter. So it is recommended to use High flux filter if there is any contradiction. کفايت دياليز؛ همودياليز؛ ktv Dialysis Adequacy; Haemodialysis; KT/V 20 23 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-155&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa AR. Moslem عليرضا مسلم 800031947532846001618 No M. Naghavi محسن نقوی 800031947532846001619 No M. Basiri Moghadam مهدی بصيری مقدم basiri1344@yahoo.com 800031947532846001620 Yes Basiri Moghadam معصومه قرچه 800031947532846001621 No Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, Iran. K. کوکب بصيری مقدم 800031947532846001622 No

fa برآورد طول عمر و همبسته های آن در مبتلايان به سرطان معده با استفاده از روش جدول عمر پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: در سالهای اخير، گزارشات متعدد نشان می دهد که سرطان معده بعنوان يکی از سرطانهای شايع و دومين سرطان شايع در کل جمعيت در کشور مطرح می باشد. مطالعه حاضر با هدف تعيين ميزان بقاء پنج ساله بيماران مبتلا به سرطان معده و فاکتورهای مؤثر بر پيش آگهی آن با استفاده از جدول عمرصورت پذيرفت. روش تحقيق: در اين مطالعه کليه بيماران مبتلا به سرطان معده ثبت شده در مرکز ثبت تومور استان فارس، مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات مربوط به بيماران با استفاده از منابع مختلف بدست آمد. همچنين به منظور برآورد تابع بقاء، وضعيت حيات بيماران تا پايان سال 1384 پيگيری شد. ميزانهای بقاء با استفاده از جدول عمر محاسبه و با آزمون ويل کاکسون مقايسه شد. يافته ها: 303 نفر از 442 بيمار، مرد (ميانگين سنی 81/13 ± 72/60 سال) و 139 نفر زن (ميانگين سنی 48/14 ± 29/53 ) بودند. در پايان مطالعه 266نفر(2/60%) فوت کرده بودند. ميانه زمان بقا در بيماران، 6/12 ماه (حدود اطمينان 44/14-76/10) حاصل شد. ميزان های بقاء 1 تا 5 ساله بيماران به ترتيب 57، 32، 25، 21 و 16 درصد بدست آمد. در تحليل تک متغيره با استفاده از روش جدول عمر، متغيرهايی از جمله سن تشخيص بيماری، محل سکونت، بعد خانوار، فاصله اولين علامت تا تشخيص بيماری، متاستاز، درجه تمايز يافتگی تومور و نوع اولين درمان رابطه معنی داری با بقا نشان دادند. نتيجه گيری: تشخيص زودرس بيماری در مراحل اوليه و در سنين پائين تر، جهت افزايش طول عمر بيماران مبتلا به سرطان معده ضروری بنظر می رسد. Background and Aim: In the recent years various reports indicate that gastric cancer is highly prevalent in our country, it is the second most common cancer in the general population. This study was designed and carried out to determine the five-year survival rate of gastric cancer patients using actuarial life-table method. Materials and Methods: All patients with stomach cancer that registered in Fars Cancer Registry Center were enrolled in this study. Information about patients was gathered from different resources. Also, to estimate the survival rates, patient's survival status were followed till March 20, 2006. 1 to 5-year survival rates were estimated by using actuarial life-table method and compared by Wilcoxon test. Results: 303 of 442 stomach patients were men (mean age 60.72 ±13.00 years) and 139 were women (mean age 53.29 ± 14.48 years). 266(60.2%) cases were dead during the term of investigation. The median survival time of cases was 12.6(CI: 10.76-14.44) months. The survival rates at 1 to 5-years after diagnosis were 53, 32, 25, 21 and 16 percent, respectively. Age at diagnosis, location, number of household, duration between first symptomatic date to diagnostic date, metastasis, histology grade and type of the first treatment had a significant association with patient's survival. Conclusion: Our findings suggest that early detection of patients in lower ages, primary stages and grades of tumor are important to increase patient's life expectancy. سرطان معده؛ ميزان بقاء؛ پيش آگهي؛ جدول عمر؛ استان فارس Stomach Cancer; Survival; Prognosis; Life-table; Fars Province 24 31 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-156&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa B. Moghimi Dehkordi بي‍ژن مقيمی دهکردی b_moghimi_de@yahoo.com 800031947532846001623 Yes Shahid Beheshti University, Tehran, Iran. Tel: +98-21-22432515 تهران- بزرگراه شهيد چمران- ولنجک- خيابان يمن- خيابان پروانه- بيمارستان طالقانی- طبقه هفتم- مرکز تحقيقات بيماريهای گوارش و کبد AR. Rajaeefard عبدالرضا رجائی فرد 800031947532846001624 No HR. Tabatabaee سيد حميد رضا طباطبائی 800031947532846001625 No B. Zeighami بهرام ضيغمی 800031947532846001626 No A. Safaee آزاده صفائی 800031947532846001627 No Z. Tabeie سيد ضياءالدين تابعی 800031947532846001628 No

fa بررسی اثرات احتمالی ميدانهای الکترومغناطيسی (EMF) بر آپوپتوزيس بافت لثه در موش صحرايی پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: با افزايش استفاده همگانی از تکنولوژی مدرن در برخی از صنايع و لوازم خانگی و غيره که مورد استفاده روزمره فراونی دارد و نيز با استفاده از تلفن‌های همراه، مسئله حفاظت در مقابل تابشهای ناشی از ميدانهای الکترومغناطيسی بصورت يک مسئله جديد اهميت فراوانی يافته است. لذا بعنوان هدف اصلی اين تحقيق مقصود ما اين بود که دريابيم ميدان های الکترو مغناطيسی چه تأثيری بر ساختار هيستوپاتولوژيکی و آناتوميکی بافت لثه موش صحرايی دارند. روش تحقيق: مجموعه ای شامل 50 موش نر و 50 موش ماده را که حدوداً 15 هفته از عمرشان می‌گذشت بعنوان موشهای والد، جهت اين تحقيق انتخاب نموديم و بصورت تصادفی از ميان همه موشهای بدنيا آمده 30 سر نوازد متولد شده را از هر دو گروه آزمايش و کنترل انتخاب نموديم و گروه آزمايش را به مدت 5 هفته ديگر يعنی تا سن 5 هفتگی تحت تأثير ميدان قرار داديم. دستگاه توليد کننده امواج الکترومغناطيسی، ميدانی با فرکانس 50 هرتز و شدت 80 گوس ايجاد می نمود که گروه آزمايش تحت اثر آن قرار داشت. در انتهای پنجمين هفته از عمر موشها، پانزده عدد را از هر کدام از گروههای کنترل و آزمايش انتخاب کرده و نمونه برداری را از لثه انجام داديم. يافته‌ها: در اين مطالعه مشخص گرديد که بافت پوششی لثه بشدت آسيب ديده و تعداد سلولهای آپوپتوتيک در گروه تحت آزمايش (074/0±33) نسبت به گروه کنترل (044/0±12) افزايش معنی‌داری پيدا کرده بود و رشته های کلاژن بافتی آسيب ديده بود (01/0 p). نتيجه گيری: براساس اين تحقيق پيشنهاد می شود که از قرار گرفتن در معرض ميدانهای الکترومغناطيسی برای زمان طولانی اجتناب کرد بر اساس يافته های اين مطالعه آسيب به بافت لثه موجب کاهش ضخامت آن شده که به نوبه خود تأثيرات نامطلوبی بر بافت لثه و بروز بيماريهای لثه و آسيب به دندانها را به دنبال خواهد داشت. Background and Aim: Nowadays using modern technology in human life, such as mobile phones and necessities of life, has increased and unavoidably exposed to ambient electromagnetic fields (EMF) generated from various electrical devices and from power transmission lines. The aim of our study was to see the effect of (EMF) on Anatomical & Histopathological of Gingival-epithelial tissue in rat. Materials and Methods: In this study 30 rat pups (age: 15weeks), randomly allocated into test group (n=15) and control group (n=15). The test group was exposed to 50 Hz EMF(80G) (non-ionizing radiation) during postnatal life (5 weeks) and (n=15) rat pups were kept free of radiation in control group, at the end of the 5th week of experiment the samples were collected from Gingival-epithelial tissue in whole rats (pups) in the experiment group. Results: This study indicated that experimental rats Gingival-epithelial tissue was found disrupted at various layers and due to the loss of collagen fibrils and the rates of apoptotic cells are increased in the test group (33±0/074) in compared with control group (12±0/044), (P 0/01). Conclusion: These results suggest that EMF exposure may cause profound changes in the gingival tissue and decreasing in its integument layers .Therefore exposure to EMF may result in pathological changes that lead to dental and gingival disorders and diseases. آپوپتوزيس؛ ميدان الکترومغاطيسي؛ لثه؛ موش صحرايی Apoptosis; Electromagnetic Field; Gingival Tissue; Rat 32 38 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-157&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa A. Anisian علی انيسيان 800031947532846001629 No A. Khaki آرش خاکی arashkhaki@yahoo.com 800031947532846001630 Yes Tabriz Branch, Tabriz, Iran. Tel:+98-914 313 8399 تبريز- خيابان شريعتی جنوبی- کوچه اتکالی پلاک 1 S. Gharachulo شهرام قراجولو 800031947532846001631 No AA. Khaki امير افشين خاکی 800031947532846001632 No R. Sahizadeh رضا صحی زاده 800031947532846001633 No L. Javadi ليلا جوادی 800031947532846001634 No

fa ارزيابی ارگونوميکی وضعيتهای انجام کار به روش ربا در آرايشگران شهر بيرجند پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: ناراحتی های اسکلتی - عضلانی بخش عمده ای از بيماريهای شغلی را به خود اختصاص می دهد. در حرفه آرايشگری به دليل وجود حرکات تکراری، کار طولانی مدت در وضعيتهای ايستاده و وضعيتهای غلط کاری احتمال بروز ناراحتيهای اسکلتی - عضلانی وجود دارد. پيشگيری از بروز اين ناراحتی ها مستلزم ارزيابی وضعيتهای کاری با استفاده از روشهای آناليز شغلی علم ارگونومی می باشد. اين مطالعه به منظور ارزيابی ارگونوميکی وضعيتهای انجام کار آرايشگران شهر بيرجند با استفاده از روش ربا (REBA: Rapid Entire Body Assessment) و تعيين ميزان شيوع ناراحتيهای اسکلتی - عضلانی نواحی مختلف بدن آنها انجام شده است. روش تحقيق: در اين مطالعه توصيفی- تحليلی وضعيتهای کاري150 آرايشگر شهر بيرجند به روش ربا مورد مطالعه قرار گرفت. همچنين ميزان شيوع ناراحتيهای اسکلتی- عضلانی در افراد مورد مطالعه با استفاده از پرسشنامه نورديک تعيين شد. اطلاعات بدست آمده با استفاده از آزمونهای تی تست و کای اسکوئر مورد تحليل قرارگرفتند. 05/0p≤ بعنوان سطح معنی داری درنظرگرفته شد. يافته ها: 39% آرايشگران مرد و 61 % زن بودند. ميزان شيوع ناراحتی برای نواحی مختلف بدن شامل: گردن 21%، شانه 31%، مچ دست 6%، پشت 54% و ساق پا 69% بدست آمد. ارتباط معنی داری بين ناراحتيهای مچ دست و پاها با جنس، ناراحتی پا با زمان کاری و ناراحتی های مچ دست و پاها با نمره ربا بدست آمد ( 05/0p≤ ). نتيجه گيری: نتايج نشان داد که وضعيتهای کاری آرايشگران نياز به اصلاح دارند. همچنين ارتقاء سطح آگاهی آرايشگران در زمينه بيومکانيک و روشهای صحيح انجام کار ضروری است. Background and Aim: Musculoskeletal disorders (MSDs) are major parts of the occupational diseases in workplaces. In hairdressing because of repetitive motions, prolonged practice in stand postures, wrong working conditions there is the probability of musculoskeletal disorders occurrence. Protection from such diseases is dependent on assessment and improvement of job postures by using job analysis methods in ergonomics. This study was aimed to evaluate ergonomic conditions in hairdressing by rapid entire body assessment (REBA) in Birjand city and also to assess the relation between MSDs in different parts of the body and work conditions. Materials and Methods: In a descriptive-analytical study ergonomic posture of 150 hairdressers was studied by using REBA method. The prevalence of MSDs was obtained by using Nordic Musculoskeletal Questionnaire (NMQ). The data were analyzed by independent t-test and chi-square tests with p≤0.05 as the limit of significance. Results: 39% of hairdressers were males and 61% females. The prevalence of disorders for different parts of the body was as follows: 21% for neck, 31% for shoulders, 6% for wrist, 54% for back and 69% for legs. There were significant correlations between disorders of wrist and legs with sex, leg disorder and work time, disorders of wrist and legs with REBA score's. (p≤0.05) Conclusion: It is concluded that the work conditions need to be improved. In addition the level of hairdressers' education regarding biomechanical hazardous effects as well as correct work conditions should be increased. مهندسی محيط کارانسان؛ نارحتيهای اسکلتی - عضلاني؛ آرايشگران؛ ربا Human Engineering; Musculoskeletal Diseases; Hairdressers; REBA 39 44 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-158&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa MR. Miri محمدرضا ميری 800031947532846001643 No MH. Hosseini2 محمدحامد حسينی mhhossani@yahoo.com 800031947532846001644 Yes Birjand University of Medical Sciences and Health Services, Birjand, Iran. بيرجند- دانشگاه علوم پزشکی- دانشکده بهداشت GR. Sharifzadeh3 غلامرضا شريف زاده 800031947532846001645 No

fa عوامل فرهنگی مؤثر بر استقرار شش سيگما در بيمارستانهای آموزشی دانشگاه علوم پزشکی کرمان پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: فرهنگ سازمانی يک عامل مهم و اساسی در اجرای فنون بهبود کيفيت از جمله شش سيگما است. هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی عوامل فرهنگی مؤثر بر استقرار شش سيگما در بيمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی کرمان بود. روش تحقيق: پژوهش حاضر توصيفی و از نوع مقطعی است که به صورت مطالعه موردی و کمی انجام پذيرفت. جامعه پژوهش را کارکنان بيمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی کرمان (1634n=) تشکيل دادند. 110 نفر از کارکنان جامعه آماری به روش نمونه گيری تصادفی از نوع طبقه ای مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ای پژوهشگر ساخته (مشتمل بر بخش اطلاعات جمعيت شناختی، فرهنگ سازمانی و شش سيگما) بود. داده ها به روش خود پاسخگويی از نمونه های پژوهش اخذ گرديد و با استفاده از شاخص های آمار توصيفی و آزمون رگرسيون چند متغيره مورد تحليل قرار گرفت. يافته ها: بالاترين ميانگين شاخص های فرهنگ سازمانی در بيمارستان های مورد مطالعه، مربوط به هويت سازمانی (ميانگين 43/3) و کمترين شاخص با ميانگين 47/2 مربوط به تعارض پذيری بود. در زمينه «اصول اجرايی شش سيگما در بيمارستان های مورد مطالعه» بالاترين ميانگين مربوط به تمرکز واقعی بر مشتری (ميانگين92/2) و کمترين آن با ميانگين 34/2 مربوط به حرکت به سوی تعالی و تحمل شکست، بود. تقريباً 69 درصد پراکندگی در استقرار شش سيگما در بيمارستانهای مورد مطالعه به طور معنی دار توسط متغيرهای مستقل ده گانه فرهنگ سازمانی رابينز تبيين شد و 31 درصد باقيمانده مربوط به ديگر عوامل مؤثر می باشند که در مدل رابينز ذکر نشده است (001/0≥p، 238/9= (41,10)F، 693/0=2R). دو عامل حمايت مديريت (015/0= p، 538/2t=، 457/0=β ) و ريسک پذيری(022/0= p، 381/2=t، 255/0=β ) از ميان عوامل فرهنگی سازمانی رابينز به عنوان با اهميت ترين و با تأثير گذاری بيشتر بر موفقيت استقرار شش سيگما در بيمارستان های مورد مطالعه پيش بينی شد. نتيجه گيری: حمايت مديريت و ريسک پذيری تأثير به سزايی بر استقرار موفقيت آميز شش سيگما در بيمارستانهای مورد مطالعه دارند. با توجه به اينکه تغيير فرهنگی نيازمند زمان طولانی است و از سوی ديگر حمايت مديريت عامل مؤثر و مهم فرهنگی بر استقرار شش سيگماست؛ ايجاد انکوباتور بهره وری زير نظر مستقيم رياست بيمارستان جهت تسهيل در استقرار شش سيگما پيشنهاد گرديد. Background and Aim: Organizational culture would be considered as an effective factor in organizational performance such as six sigma. So the purpose of this paper was to determine effective organization’s cultural factors on the implication of six sigma in teaching hospitals affiliated with Kerman University of Medical Sciences (KUMS). Materials and Methods: This Study was done in the way of descriptive case study. The research society consisted of the employees of KUMS (N=1634). The sample size was 110 that were selected through a stratified random sampling. The data was collected via a self-report questionnaire. Data gathering Instrument was a questionnaire which had three parts (demographic information, organizational culture and six sigma). The five-point likert scale was used to score the questions. At the end, data was analyzed by multi-variable Regression test. Results: The paper finds that the highest mean of organizational culture indexes in the hospitals were related to organizational identity (mean 3.43) and the lowest index (2.47) was related to differences and contradictions. To imply six sigma in the hospital, the highest mean was related to focus on patients (2.42) and the lowest (2.34) to improve their religious ability and failure tolerance. Robbie's organizational culture model as independent variable predict 69 percentage of variance in implementation of six sigma as dependent variable (p≤0.001,F(10,41)=9/238, R2=0.693)Management support (p=0/015,t=2/538, β=0/457) and risk taking (p=0/002,t=2/381, β=0/255) effected implementation of six sigma in the hospitals expensively. Conclusion: It is argued that Robbie's organizational culture model more importantly affected on the implementation of six sigma especially support management and risk taking so researches suggest building productivity incubator in the hospitals. فرهنگ سازماني؛ شش سيگما؛ بيمارستان Organizational Culture; Six Sigma; Hospital 45 53 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-159&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa AA. Nasiripour امير اشکان نصيری پور 800031947532846001646 No MH. Mehrolhasani محمد حسين مهرالحسنی mhmhealth@yahoo.com 800031947532846001647 Yes , College of Management and Medical Information Sciences, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran. کرمان- ابتدای بولوار عفاف- دانشکده مديريت و اطلاع رسانی پزشکی کرمان- گروه مديريت خدمات بهداشتی درمانی

fa نتيجه درمان بلند مدت استفاده از اليزاروف در عدم جوش خوردگی های عفونی تی بيا پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: عدم جوش خوردگی عفونی تيبيا نه تنها يک مشکل پيچيده جراحی است بلکه وضعيتی مزمن و طاقت فرسا برای بيمار و مشکلی وقت گير برای پزشک معالج است. اگر چه روش های سنتی درمان عدم جوش خوردگی عفونی تيبيا در مواردی به موفقيت می انجامد اما با ابداع روش اکسترنال فيکساتور حلقوی اليزاروف به نظر می رسد تحول قابل توجهی در درمان عدم جوش خوردگی های عفونی تی بيا ايجاد شده است. روش تحقيق: از سال 1377 تا 1384، 84 بيمار با تشخيص عدم جوش خوردگی عفونی تيبيا در 3 بيمارستان دانشگاهی مشهد توسط اين نويسندگان با اين روش درمان شده و به روش آينده نگر پيگيری شدند اطلاعات بالينی و پاراکلينيکی و راديوگرافی های بيمار ثبت شد. مطالعه شامل 68 مرد و 16 زن است. سن متوسط بيماران 8± 26 سال (17 تا 55 سال) است. مدت متوسط پيگيری 5/4 سال (3 تا 9 سال) بود. يافته ها: در 81 بيمار (42/96%) شکستگی به يونيون انجاميد و عفونت ريشه کن شد، مدت حصول جوش خوردگی و استفاده از داربست اليزاروف به طور متوسط 4/6 ماه بود. در 3 مورد قطع اندام (آمپوتاسيون) زير زانو در مرحله ای از درمان بدليل مقاوم بودن عفونت يا ديگر دلايل انتخاب شده و انجام شد. عفونت محل پين و شل شدن پين در 18 بيمار (در 41 پين) و عارضه موقتی عصبی در 10 بيمار (9/11%) اتفاق افتاد که همه بهبودی خوبخودی يافتند و هيچ عارضه دائمی عصبی به صورت دائمی وجود نداشت. در يک مورد عارضه عروقی (پسودوآنوريسم شريان تيبياليس قدامی) اتفاق افتاد که با جراحی عروق درمان شد. سفتی مفصل پروگسيمال و ديستال به فريم اليزاروف نيز از شايعترين عوارض طولانی مدت اين روش درمانی است به خصوص در مواردی که برای درمان عدم جوش خوردگی عفونی 3/1ديستال تيبيا استفاده شده باشد. نتيجه گيری: نتايج نشان می دهد که روش اليزاروف انتخاب عالی در درمان عدم جوش خوردگی های پيچيده و عفونی تيبيا در جوش خوردن و ريشه کن کردن عفونت تيبيا است. اين يکی از انتخاب هايی است که با اطمينان و قاطعيت زياد می توان برای معالجه اين بيماران پيشنهاد کرد. Background and Aim: Ununited fracture of tibia complicated by infection is not only a complex surgical problem but also a chronic and debilitating condition for patient and time-consuming problem for physician. Although traditional management results with success at times, it seems with Ilizarove external ring fixator we could achieve excellent results. Materials and Methods: From 1997 to 2004 these authors managed 84 patients with infected tibial nonunion in three teaching hospitals in Mashhad. There were 68 males and 16 females, with an average age of 26±8 years (17 to 55 years). The average time of follow-up was 3.5 years (range 3-9 year). Results: In 81 (96.42%) patients we achieved union and eradication of infection. The average time in frame was 6.4 months. Three patients (3.42%) eventually underwent below knee amputation because of refractory and persistent infection or other problems. We faced pin tract infection and loosening in 18 patients for 41 pins. We had 10 patients (11.9%) with neuropraxia of the proneal never which improved simultaneously but no long standing neurologic deficit. Only one patient with false aneurysm of anterior tibial artery happened which underwent vascular surgery. The most common long standing morbidity following this treatment was foot and ankle stiffness and deformity especially in distal third cases. Conclusion: The Ilizarove technique for complex infected nonunion of tibia has a high rate of success in achieving union and eradication of infection. It is the only way, which we can advice the patient to be treated successfully strongly and surely. اليزاروف؛ عدم جوش خوردگی عفونی تيبيا؛ شکستگی تيبيا؛ محدوديت حرکتی زانو؛ محدوديت Ilizarove; Infected Tibial Nonunion; Tibial Fracture; Knee Stiffness; Ankle Stiffness 54 60 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-160&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa MH. Ebrahimzadeh محمد حسين ابراهيم زاده ebrahimzadehmh@mums.ac.ir 800031947532846001648 Yes Mashhad Orthopedic Research Center, Ghaem Hospital, Mashhad, Iran. مشهد- بيمارستان قائم- مرکز تحقيقات جراحی ارتوپدی مشهد A. Birjandinejad علی بيرجندی نژاد 800031947532846001649 No

fa تأثير دو روش آموزش مبتنی بر شبيه سازی و سنتی بر ميزان مهارت دانشجويان مامايی در انجام معاينات لگنی پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: به دليل مشکل بودن آموزش و انجام معاينات زنان بسياری از دانشجويان قادر به کسب مهارت لازم در اين زمينه نيستند. اين امر لزوم بکارگيری روشهای نوين آموزش مهارتها را ايجاب می کند. در دو دهه اخير، استفاده از شبيه سازی برای آموزش مهارتها مورد توجه زيادی قرار گرفته است. اين پژوهش با هدف مقايسه تأثير دو روش آموزش مبتنی بر شبيه سازی و سنتی بر مهارت دانشجويان مامايی در انجام معاينات زنان انجام گرفت. روش تحقيق: در اين پژوهش تجربی، 56 دانشجو بصورت تصادفی تقسيم و در دو کارگاه آموزش مبتنی بر شبيه سازی و سنتی در مورد معاينه زنان شرکت کردند. آنها قبل و بعد از دوره آموزشی در يک آزمون عملی شبيه سازی شده شرکت نمودند. هم چنين دانشجويان، توانايی خود را در انجام معاينه ارزشيابی و تجربه خود را از برنامه آموزشی گزارش نمودند. يافته‌ها: آموزشهای ارائه شده به دو گروه منجر به افزايش معنی داری در يادگيری دانشجويان شد، اما در گروه مطالعه بطور معنی داری بيشتر بود (001/0p<). در انتها دانشجويان گروه شبيه سازی، توانايی خود را در انجام معاينه بيشتر از گروه کنترل گزارش نمودند (002/0=p). دانشجويان بيان کردند آموزش شبيه سازی باعث يادگيری بهتر و يادآوری سريعتر اين تکنيک گرديد. نتيجه‌گيری: دانشجويان گروه مطالعه از مهارت و اعتماد به نفس بالاتری در انجام معاينات لگنی برخوردار بودند که يادگيری بهتر دانشجويان اين گروه را نشان می دهد. Background and Aim: Gynecologic exams are among the most difficult competencies that students must learn and therefore their competency is insufficient in this regard. This implied the need for applying the innovative training methods. In the recent two decades it is suggested that SBE is being used for teaching new skills. This study was conducted to determine and evaluate the effects of SBE and compare it with traditional training program on the midwifery students` skill in performing pelvic examination. Materials and Methods: In this randomized controlled trial, 56 midwifery students were randomly allocated in two educational programs about pelvic examinations. One group received the traditional education and the other SBE. All the students attended in a simulation-based assessment before and after the workshops. At the end of the exam, students also reported their perceived ability and their learning experience. Results: Both programs promoted students' skill and confidence, but SBE significantly resulted in better performance (p=.001). Students in SBE rated their perceived ability higher in compare with the traditional group (p=.002). Students reported that SBE led to better learning and faster recall of learned issues. Conclusion: The results suggest that SBE is highly effective in enhancement of students’ skill and more confidence in pelvic examinations. آموزش مبتنی بر شبيه سازي؛ آموزش سنتي؛ معاينه لگنی Simulation Based Education (SBE); Traditional Education; Pelvic Examination 61 69 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-161&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa F. Erfanian فاطمه عرفانيان 800031947532846001655 No T. Khadivzadeh طلعت خديوزاده tkhadivzadeh@yahoo.com 800031947532846001656 Yes Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. مشهد - خيابان ابن سينا - دانشکده پرستاری و مامايی - گروه مامايی

fa بررسی شدت و فراوانی انواع خشونت خانوادگی در طی حاملگی پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: خشونت خانوادگی به خصوص از سوی همسر، شايعترين نوع خشونت بر عليه زنان است که آثار روانی، اجتماعی و فرهنگی- اقتصادی متعددی نيز به دنبال دارد. خشونت خانوادگی در زنان باردار می تواند موجب بروز مشکلات جدی در مادر و شيرخوار شود. به لحاظ اهميت بسزای اين موضوع، اين مطالعه در جهت نيل به ميزان فراوانی و شدت خشونت خانوادگی در زنان باردار انجام شد. روش تحقيق: در اين پژوهش مقطعی، تعداد 290 نفر از زنان بستری شده در بخشهای بعد از زايمان بيمارستانهای آموزشی شهرستان مشهد مورد مطالعه قرار گرفتند. برای تمامی مادران مورد مطالعه، ابزار خشونت خانوادگی و اطلاعات دموگرافيک مادر و همسر از طريق فرم مصاحبه و همچنين مشخصات مربوط به نوزاد از طريق ثبتهای بيمارستانی، پس از سنجش روايی و پايايی، تکميل شد. يافته ها: يافته ها نشان داد که به طور کلی 4/92 درصد از زنان، خشونت خيلی خفيف، 9/6 درصد خفيف و 7/0 درصد خشونت متوسط را در بارداری از طرف شوهرانشان تجربه کرده اند. از لحاظ خشونت کلامی 9/40% خيلی خفيف و 7/0% شديد، خشونت روانی 1/81% خيلی خفيف و 7/1% شديد، خشونت فيزيکی 1/93% خيلی خفيف و 3/0% شديد و بالاخره خشونت جنسی 2/95% خيلی خفيف و 3/0% شديد مشاهده شد. بين وزن هنگام تولد نوزاد با نمره ی کل خشونت خانوادگی همبستگی معنی دار معکوس وجود دارد (004/0p<). همچنين ارتباط معنی داری بين سطح تحصيلات همسر با ميزان خشونت خانوادگی وجود دارد (614/0=p). نتيجه گيری: بطورکلی نشان داده شد که ميزان نسبتا بالايی از زنان، خشونت خيلی خفيف را در طی بارداری تجربه می کنند. همچنين رابطه ی معنی داری بين وزن هنگام تولد نوزاد و ميزان خشونت خانوادگی وجود داشته است. اين يافته های مهم حاکی از اهميت اين مساله و ضرورت توجه و پيشگيری از اين مشکل می باشد. Background and Aim: Domestic violence especially from intimate partner is the most common type of violence against women that has many psychological, social and economic adverse effects. Domestic violence in pregnancy causes serious problems for the infant and mother. Considering the importance of this matter, the present study investigated the frequency and intensity of intimate partner violence against pregnant women. Materials and Methods: In this cross-sectional study, two hundred and ninety inpatient mothers in post-delivery sections in educational hospitals were assessed using Iranian version of “Conflict Tactics Scale (CTS2)” after establishing the validity and reliability of this scale. Results: 92.4%, 6.9% and 0.7% of women experienced very mild, mild and moderate intimate partner violence during their pregnancy. Verbal violence was rated as 40.9% and 0.7%, emotional violence as 81.1% and 1.7%, physical violence as 93.1% and 0.3% and sexual violence as 95.2% and 0.3%, as very mild and severe, respectively. Findings showed that there was a significant correlation between the violence against pregnant women and their neonates’ low birth weight. There was not a significant relationship between education of men and violence against their wives (P=0.614(. Conclusion: This research shows that many pregnant women experience the very mild forms of violence. The rate of neonates’ low birth weight has a significant relationship with the intimate partner’s violence against Iranian pregnant women. These findings showed the importance of this problem and the necessity of considering preventive strategies for that. خشونت خانوادگي؛ حاملگي؛ عوارض بارداری Domestic Violence; Pregnancy; Complications of Pregnancy 70 76 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-162&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa HR. Behnam حميدرضا بهنام behnamhr@mums.ac.ir 800031947532846001657 Yes Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. آدرس: مشهد- خيابان ابن‌سينا- ‌چهارراه دکتری- دانشکده پرستاری و مامايی مشهد V. Moghadam Hoseini وحيده مقدم حسينی 800031947532846001658 No A. Soltanifar عاطفه سلطانی فر 800031947532846001659 No