مجله علمي پژوهشي افق دانش Ofogh-e-Danesh Journal http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir 80 journal80 fa jalali 1385 4 1 gregorian 2006 7 1 12 2 online 1 fulltext

fa تغييرات ژن TP53، استروژن و پروژسترون در مبتلايان به سرطان پستان پيراپزشكي Paramedicine پژوهشی Original چکيده زمينه و هدف: با توجه به شيوع سرطان پستان در جهان، کشور و در منطقه بيرجند و تفاوتهای منطقه‌ای، نژادی و قومی در فراوانی نسبی موتاسيون ژن P53، مطالعه حاضر به منظور تعيين فراوانی نسبی تغييرات ژن P53، استروژن و پروژسترون در مبتلايان به سرطان پستان انجام شد. روش تحقيق: در اين مطالعه توصيفی- تحليلی تمام نمونه‌های پاتولوژی مبتلايان به سرطان پستان، ثبت شده در درمانگاههای آسيب‌شناسی شهر بيرجند طی سالهای 82-1381 مورد بررسی قرار گرفتند. پس از تعيين نوع سرطان از بلوک‌های پارافينی، لام تهيه شد. پس از حذف پارافين توسط رنگ‌آميزی اختصاصی، آزمايشهای ايمونوهيستوشيمی با استفاده از کيت‌های P‏53، استروژن و پروژسترون (ساخت شرکت داکو دانمارک) انجام شد. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از آزمون آماری Chi-Square در سطح معنی‌داری 05/0P مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: در مجموع، 51 نفر مورد مطالعه قرار گرفتند؛ تمام بيماران مؤنث، بيشتر آنان بالاتر از 48 سال (9/54%)، ساکن شهر (7/62%) و خانه‌دار (4/82%) بودند. در 12 نفر (5/23%) گيرنده‌های استروژن، در 11 نفر (6/21%) گيرنده‌های پروژسترون و در 14 نفر (5/27%) گيرنده‌های P53 مثبت بود. اختلاف معنی‌داری از نظر فراوانی نسبی گيرنده‌های مذکوردر دو رده سنّی و نيز ساکنين شهری و روستايی وجود نداشت ولی درصد بيشتری از خانم‌های شاغل (7/66%) نسبت به خانم‌های خانه‌دار (3/14%) دارای گيرنده‌های استروژن مثبت بودند (001/0P<). فراوانی نسبی گيرنده‌های پروژسترون و P53 در خانم‌های شاغل نسبت به خانه‌دار بيشتر بود ولی از نظر آماری معنی‌داری نبود. نتيجه‌گيری: با توجه به نتايج حاصل از اين مطالعه و شيوع روزافزون سرطان پستان و اهميت شناسايی گيرنده‌های هورمونی و تغييرات ژنتيک در درمان و پيش آگهی بيماران، توصيه می‌شود مطالعات بيشتری با حجم نمونه بيشتر برای کمک به امر درمان و پيش آگهی بهتر بيماران انجام شود. Abstract Background and Aim: Breast cancer is a prevalent disease in the world, region and Birjand and there are racial and regional differences in the epidemiology and variations in the pattern of P53 gene mutations. We studied the prevalence of P53 gene mutations, estrogen and progesterone in breast caner patients. Materials and Methods: In this descriptive analytical study, all consecutive pathological specimens of breast cancer patients in Birjand during 2 years were examined. First the neoplasm was determined and specimen from fixed parafinated blocks was obtained. After depparafination, immunohistochemistry staining with P53, estrogen and progesterone kit (DAKO Company, Denmark) was done. Data was analyzed by chi-square test. And P0.05 was regard as significant. Results: 51 specimens examined. Most of them were olden than 48 years (54.9%), residing in urban area (62.2%) and housewife (82.4%). The specimen were positive for estrogen, progesterone and P53 receptors in 12 (23.5%), (21.6%) and 14 (27.5%) respectively. There was no significant relation between the prevalence receptor positive and age, place of residence. Housewives had less estrogen receptor compared to employed patient (14.3% vs. .66.7% P<0.001). Progesterone and P53 receptor positivists were more common in employed patient comport to housewives but it was not significant. Conclusion: According to the result of this study and high prevalence of breast cancer, more studies with more sample size should be done to help patients for better treatment and survival. سرطان؛ P53؛ استروژن؛ پروژسترون؛ پستان Neoplasm; P53; Estrogen; Progesterone; Breast 5 10 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-2&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa F Haghighi فاطمه حقيقی haghighifa@yahoo.com 8000319475328460076 Yes بيرجند- بيمارستان امام رضا (ع)- آزمايشگاه آسيب‌شناسی M Hashemzehi مراد هاشمزهی 8000319475328460077 No SA Saadatjoo عليرضا سعادتجو 8000319475328460078 No

fa تأثير مدل مراقبت پيگير بر شاخص توده بدنی و وزن بيماران ديابتی پيراپزشكي Paramedicine پژوهشی Original چکيده زمينه و هدف: چاقی، تجمع چربی در نواحی بالايی بدن و سابقه خانوادگی ديابت، در زمره عوامل خطر ديابت می‌باشند. از آنجا که افزايش توده بدنی به عنوان يک عامل خطرزای بيماران ديابتی تلقی و کنترل و کاهش وزن به منزله کنترل بيماری محسوب می‌گردد، مطالعه حاضر با هدف تعيين تأثير مدل مراقبت پيگير بر کنترل وزن و شاخص توده بدنی در بيماران ديابتی شهر اروميه انجام شد. روش تحقيق: در اين مطالعه نيمه تجربی که به صورت کارآزمايی بالينی بر روی 74 بيمار ديابتی، در شهر اروميه انجام شد، نمونه‌های مورد مطالعه به روش تخصيص تصادفی به دو گروه آزمون و شاهد تقسيم شدند و با توجه به جورشدن متغيرهای مداخله‌گر در دو گروه، مدل مراقبت پيگيرکه دارای چهار قدم اساسی آشناسازی، حساس‌سازی، اجرا و ارزشيابی می‌باشد، بر گروه آزمون اجرا و پس از سه ماه، ميانگين شاخص توده بدنی و وزن در دو گروه مورد بررسی قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از آزمونهای آماری آناليز واريانس، t مستقل و t زوجی در سطح معنی‌داری 05/0P مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: ميزان شاخص توده بدنی و وزن درگروه شاهد و آزمون در شروع مطالعه و در ماههای اول، دوم و سوم مطالعه، در اندازه‌گيری‌های مکرّر (01/0P=) و نيز تفاوت ميانگين‌های شاخص توده بدنی و وزن، قبل و بعد از آزمون در هر دو گروه نشان‌دهنده اختلاف معنی‌دار آماری بود (03/0=P). نتيجه‌گيری: در اين تحقيق، به‌کارگيری الگوی مراقبت پيگير در کنترل شاخص توده بدنی در گروه آزمون مؤثر بود و سير کاهشی داشت؛ اين ميزان در گروه شاهد تا حدّی افزايش يافت. معنی‌دار بودن کاهش وزن در اين بيماران ارزشمند است؛ از آنجا که افزايش وزن و توده چربی در بيماران ديابتی شايع است و اغلب کنترل بيماری را دچار مشکل می‌نمايد و عوارض بيماری نمايان می‌گردد، ضروری است از مدل‌های موفق که می‌توانند در مهار وزن اضافی مؤثر باشند، استفاده گردد. Background and Aim: Type 2 diabetes is a rapidly growing chronic health problem, the complications of which cause significant morbidity and mortality. Advancing age, obesity, upper body fat distribution, and a family history of diabetes are among the well established risk factors for this condition. This study was carried out in order to determine the effects of applying continuous care model on diabetic patients` body mass index and weight. Materials and Methods: This is a Quasi-experimental study which was done in Orumia`s Imam Reza hospital. 74 DM type II patients were selected with random allocation technique and assigned to case & control groups for the purpose of this research. Data collection tools include: demographic information’s questionnaire and measuring of weight, height, and calculating of body mass index. Researcher after doing first step of Continuous Care Model (orientation) in both of groups (case and control), did the second step of model (sensitization) only in case group with conducting 20 educative sessions of group discussion about self care in DM type II. Then control was done on case group monthly. In this stage researcher visited patients at their homes and completed check lists then evaluation was done. Results: The mean of BMI and weight amounts in the control group at the beginning of study and at the first, second and third months after were respectively: Repeated measurement test showed that: There is significant relation (P=0.014) between applying continuous care model and reducing BMI and weight amounts in diabetic patients. The mean of weight and BMI measured by pair t test showed that: There is significant relation amounts before and after of study in two groups (reduce route in case group and slightly increase in control group). Conclusion: Considering this findings, research hypothesis that applying continuous care model can reduce weight and BMI amounts in DM patients was approved. Therefore we propose to apply continuous care model on diabetic patients in order to reducing their weight and BMI amounts. شاخص توده بدني؛ ديابت؛ مدل مراقبت پيگير BMI; Weight; Continuous care model; Diabetes mellitus 10 16 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-3&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa H Ghavami هاله قوامی 8000319475328460079 No F Ahmadi فضل‌الله احمدی ahmadif@modares.ac.ir 8000319475328460080 Yes دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربيت مدرس R Meamarian ربابه معماريان 8000319475328460081 No H Entezami حسن انتظامی 8000319475328460082 No S . Faghih Zadeh سقراط فقيه‌زاده 8000319475328460083 No

fa بررسی تأثير وضعيت مادر طی مرحله اول ليبر بر شدت درد زايمان پيراپزشكي Paramedicine پژوهشی Original چکيده زمينه و هدف: درد زايمان از جمله شديدترين دردهايی است که بشر تجربه می‌نمايد و عوارض بسيار نامطلوب آن بر روند زايمان باعث شده است که تسکين دردهای زايمانی يکی از اولويتهای علم مامايی شود. تأثير وضعيت مادر بر شدت درد زايمان عاملی است که برخی از محققان به آن اشاره نموده‌اند. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثير دو وضعيت خوابيده و قائم بر شدت درد زايمان انجام شد. روش تحقيق: در اين مطالعه نيمه تجربی، 56 خانم باردار مراجعه‌کننده به بيمارستان 22 بهمن شهر گناباد، به طور تصادفی در دو گروه قرار گرفتند؛ سپس هر دو گروه ابتدا مقياس اضطراب اشپيل برگر را تکميل و پس از تعيين شدت درد با مقياس ديداری درد (VAS) گروه الف در وضعيت نشسته و گروه ب در وضعيت خوابيده قرار گرفتند. در طی 2 ساعت و در فواصل 30 دقيقه‌ای اين وضعيتها به طور متناوب جابه‌جا و در پايان هر 30 دقيقه شدت درد بر اساس VAS سنجيده شد. داده‌ها با استفاده از آزمونهای آماری C‏hi-Square، Mann-Whitney، Wilcoxon و آناليز واريانس يک‌طرفه در سطح معنی‌داری 05/0P مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: در انتهای ساعت اول و دوم و در هر دو گروه شدت درد در دو وضعيت نشسته و خوابيده اختلاف آماری معنی‌داری نشان نداد؛ همچنين ميانگين شدت درد در کل وضعيتهای نشسته و کل وضعيتهای خوابيده در کل افراد مورد مطالعه نيز اختلاف آماری معنی‌داری نداشت. نتيجه‌گيری: نتايج اين پژوهش بيانگر آن است که وضعيت مادر تأثيری بر شدت درد زايمان ندارد؛ بنابراين وضعيت خاصی را نمی‌توان برای کاهش شدت درد تعيين نمود؛ در اين خصوص پيشنهاد می‌شود در صورت عدم ممنوعيت پزشکی، مادر در وضعيتی قرار گيرد که در آن احساس راحتی بيشتری کند. Background and Aim: The optimal maternal position for the most comfortable, efficient delivery has long been a source of contention. The purpose of this study was comparison labor pain in first stage of labor. Materials and Methods: In this study 56 primigravida women that had 2-5 cm cervical dilation and 5-10 minute frequency of contraction randomly assigned in two groups. Group A began with 30 min in the sitting position and group B began with 30 min supine position, followed by 30 min supine sitting position. Therefore maternal position in group A was sitting- supine- sitting- supine, and in group B was supine- sitting-supine sitting. Each 30 min period the woman asked to rate the labor pain using visual Analugu scale (VAS) Results: There were no statistically significant differences between mean pain in upright and supine position in all women. Conclusion: We conclude that a certain position can not provide less pain through the first Stage of labor. Therefore is no reason to discourage patients from adopting the position of their choice in labor مرحله اول زايمان؛ درد؛ وضعيت مادر؛ ليبر Pain; Labor; Maternal position, First stage of labor 16 21 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-4&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa N Shamaeian Razavi نازنين شماعيان رضوی nazanin-sh-r@yahoo.ca 8000319475328460084 Yes دانشکده علوم پزشکی گناباد:گروه آموزشی مامايی N Bahri Binabaj نرجس بحری بيناباج 8000319475328460085 No L Hoseiny Shahidy لاله حسينی شهيدی 8000319475328460086 No M PourHeidari محبوبه پورحيدری 8000319475328460087 No

fa بررسی شيوع و علل لاپاراتومی‌های منفی در ترومای نافذ و غيرنافذ شکمی پزشكي Medicine پژوهشی Original چکيده زمينه و هدف: اخيراً به دليل نتايج غير قابل قبول و افزايش لاپاراتومی منفی، معيارهايی برای عمل جراحی تعيين و به دنبال آن لاپاراتومی انتخابی، جايگزين لاپاراتومی اجباری شده است. مطالعه حاضر به منظور تعيين فراوانی علل مختلف لاپاراتومی منفی در ترومای نافذ و غير نافذ شکمی انجام شد روش تحقيق: مطالعه به صورت توصيفی گذشته‌نگر بر روی بيمارانی که به دنبال ترومای شکمی تحت لاپاراتومی اورژانسی قرار گرفته بودند، انجام گرفت. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌ از پرونده‌های موجود در بايگانی بيمارستان استخراج و با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: در مجموع برای 138 بيمار ترومايی، لاپاراتومی انجام شده بود؛ 96 بيمار (5/69%) دچار ترومای غيرنافذ و 42 بيمار (5/30%) دچار ترومای نافذ شده بودند. بيشتر بيماران در دهه سوم زندگی لاپاراتومی‌شده بودند. شايعترين علت تروما، تصادف اتومبيل و چاقوخوردگی بود. برای هيچ بيماری جهت تشخيص، از لاواژ شکمی و سی‌تی‌اسکن استفاده نشده بود. درترومای غيرنافذ با استفاده از معاينات و علائم بالينی و در ترومای نافذ به علت نافذبودن، لاپاراتومی انجام شده بود. در ترومای نافذ و غيرنافذ به ترتيب 20 مورد (50%) و 8 مورد (5/8%) لاپاراتومی منفی وجود داشت. نتيجه‌گيری: در اين مطالعه، آمار قابل توجهی از موارد تروما مربوط به تصادف و چاقوخوردگی بود که ضرورت توجه بيشتر مسؤولين را به رفع مشکلات اجتماعی- فرهنگی نشان می‌دهد. از طرفی شيوع بالای لاپاراتومی‌های منفی در ترومای نافذ دليل روشنی بر تغيير لاپاراتومی اجباری به لاپاراتومی انتخابی است و فقط نافذ بودن تروما، دليل بر انجام لاپاراتومی نمی‌باشد. Background and Aim: Emergency Laparatomy is a therapeutic and surgical method which is applied for many kinds of diseases especially abdominal trauma. Abdominal trauma (penetrating and blunt trauma) is one of the most common causes of emergency laparatomy. Some years ago all the patients with abdominal penetrating trauma underwent laparatomy but since the results were incredible and negative laparatomy had increased, some new criteria were determined for surgery and as a result the elective laparatomy replaced the obligatory laparatomy. Materials and Methods: This is a descriptive prospective study on the patients who had undergone emergency laparatomy following the abdominal trauma. The data were based on the available dossiers in Hospital. Result: out of 138 trauma patients who had undergone laparatomy, 96 of them contacted blunt trauma and 42 penetrating trauma. The largest number of laparatomy patients was in the third decade of their life. The most common reasons for trauma were stab and car accident. CT scan and abdominal lavage were not used for any of the patients. In blunt trauma, clinical symptoms and examinations were used but in penetrating trauma just because it is penetrating, laparatomy was used. In penetrating and blunt trauma there were respectively 20 and 8 cases of negative laparatomy. The rate of mortality in traumatic patients was reported just 5 cases. Conclusion: 52.2% of laparatomy in blunt trauma was the result of car accident and 26.1% of laparatomies in penetrating trauma was the result of stab. This statistics show that social-cultural problems should be taken more seriously. The prevalence of negative laparatomy in penetrating trauma is the best reason for changing the obligatory laparatomy to the elective laparatomy, so being penetrative isn't sufficient for laparatomy ترومای نافذ؛ ترومای غيرنافذ؛ لاپاراتومی منفی Penetrating trauma; Blunt trauma; Negative laparatomy 21 26 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-5&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa B Khorasani بيژن خراسانی bkhorasany@hotmail.com 8000319475328460088 Yes دانشگاه علوم بهزيستی و توانبخشی تهران A Gholizadeh Pasha عبدالرحيم قلي‌زاده پاشا 8000319475328460089 No

fa نگرش متخصصين زنان و ماماها در ارتباط با زايمان واژينال پس از سزارين و موانع موجود از ديدگاه آنان پزشكي Medicine پژوهشی Original چکيده: زمينه و هدف: افزايش ميزان سزارين فراتر از حدّ قابل قبول آن، اثرات منفی بر سلامت مادر و کودک و توان اقتصادی جامعه دارد و ‌از آنجا که علت يک سوم کل سزارين‌ها، سزارين‌ تکراری است، ترويج زايمان طبيعی پس از سزارين، راهی ارزشمند در کاهش ميزان سزارين می‌باشد. مطالعه حاضر با هدف تعيين نگرش متخصصين زنان و ماماها در ارتباط با زايمان واژينال پس از سزارين و موانع موجود از ديدگاه آنان انجام شد. روش تحقيق: اين پژوهش توصيفی بر روی 124 نفر از متخصصين زنان، دانشجويان تخصصی و ماماها انجام شد. انتخاب متخصصين زنان، دانشجويان تخصصی و ماماهای زايشگاه به شيوه تصادفی و از بيمارستانهای آموزشی شهر مشهد و انتخاب ماما‌های بهداشت به شيوه خوشه‌ای و از مراکز بهداشتی بود. ابزار پژوهش، پرسشنامه دو قسمتی شامل اطلاعات فردی و فرم سنجش نگرش مشتمل بر 21 عبارت با حداقل نمره صفر و حداکثر 42 بوده است. واحدهای پژوهش بر اساس نمره کسب‌شده در سه سطح نگرش موافق، بی‌نظر و مخالف قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از آزمونهای ‌آماری Chi-Square، t، آناليز واريانس يک‌طرفه و ضريب همبستگی پيرسون در سطح اطمينان 95% مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: نگرش بيشتر متخصصين زنان (80%)، دانشجويان تخصصی (1/61%)، ماماهای زايشگاه (4/81%) و ماماهای مراکز بهداشتی (5/60%)، نسبت به زايمان واژينال پس از سزارين مثبت بود؛ همچنين بين نگرش واحدهای پژوهش بر حسب شغل (027/0=P) و سال فارغ‌التحصيلی (049/0=P) تفاوت معنی‌داری وجود داشت. از ديدگاه متخصصين زنان و دانشجويان تخصصی، عدم حمايتهای قانونی مهمترين مانع در ارتباط با زايمان واژينال پس از سزارين بود. نتيجه‌گيری: با توجه به نگرش مثبت افراد مورد مطالعه نسبت به زايمان واژينال پس از سزارين، به نظر می‌رسد جهت ترويج زايمان واژينال پس از سزارين، بايد بيشتر به دنبال شناسايی موانع و رفع مشکلات اثر گذار بر عملکرد مناسب در اين زمينه بود. Background and Aim: Increasing of caesarean delivery beyond of acceptable rate, can have negative effects on the health of the mother and baby and economy of the society. Because of one-third of total caesarean deliveries are due to repeated caesarean, promotion of vaginal birth after caesarean can be a valuable way for decreasing of caesarean rate. The purpose of this study was to determine the attitude of gynecologists and midwives about vaginal birth after caesarean and barriers about it. Materials and Methods: This descriptive study was done on 124 gynecologists, residents and midwives. Gynecologists, residents and midwives of maternity units were selected by random sampling method from teaching hospitals and midwives of health centers were selected by cluster sampling. Research instrument was two sections questionnaire consist of: demographic characteristic and attitude assessment form include 21 phrases with minimum score of 0 and maximum 42. According acquired score attitude was classified to three levels: agree, neutral and disagree. Data were analyzed by using chi- square test, t test, and analysis of variance and Pearson correlation. Results: Data analysis indicated that most of gynecologists (80%), residents (61.1%), midwives in maternity units (81.4%) and midwives in health centers (60.5%) had positive attitude about vaginal birth after caesarean. There was a significant difference between attitude of subjects base on job (P=0.027) and time of graduation (P=0.049). According the views of gynecologists, no legal supports were the most barriers about VBAC. Conclusion: By attention to positive attitude of the gynecologists and midwives, for promotion of vaginal birth after caesarean, searching of barriers and solving them is suggested. نگرش؛ زايمان واژينال پس از سزارين؛‌ متخصصين زنان؛ ماماها Attitude; Vaginal birth after caesarean; Gynecologists; Midwives 26 33 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-7&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M Firoozi محبوبه فيروزی mahboobeh firoozi@yahoo.com 8000319475328460092 Yes دانشکده پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی مشهد F Hadizadeh Talasaz فاطمه ‌ هاديزاده طلاساز 8000319475328460093 No

fa تومورهای مغزی و نخاعی در حاملگی (بررسی 23 مورد) پزشكي Medicine گزارش موردی Case report چکيده زمينه و هدف: مطالعات متعددی به منظور ارائه يک روش درمانی مناسب برای درمان تومورهای سيستم عصبی مرکزی که در ضمن حاملگی تشخيص داده می‌شوند، انجام شده است. مطالعه حاضر با هدف تعيين شيوع تومورهای سيستم عصبی مرکزی در طی دوره حاملگی، روشهای درمانی و زمان مناسب جراحی در اين بيماران انجام شد. روش تحقيق: در اين مطالعه که به صورت گذشته‌نگر از مهرماه 1378 تا اسفند 1384 در بخشهای جراحی مغز و اعصاب بيمارستانهای قائم و شهيد کامياب مشهد انجام شد، در مجموع 415 بيمار مؤنث مورد بررسی قرار گرفتند که 308 مورد تومور اينتراکرانيال و 107 مورد تومور اينترااسپينال داشتند. پس از تعيين تعداد بيمارانی که در سن باروری بودند (15 تا 45 سال)، بررسی و مقايسه آماری در افرادی که دارای تومور مغزی يا نخاعی بودند، انجام گرديد. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از روشهای آماری توصيفی (شاخصهای مرکزی و پراکندگی و توزيع فراوانی) و تحليلی و آزمون Chi-Square در سطح معنی‌داری 05/0P مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: از مجموع بيمارانی که دچار تومور اينتراکرانيال و اينترااسپينال شده بودند، 23 نفر حامله بودند (17 مورد تومور اينتراکرانيال و 6 مورد تومور اينترااسپينال). 9/52% تومورهای مغزی در ضمن حاملگی، مننژيوما بود. اين ميزان در تومورهای نخاعی به 50% رسيد. در مطالعه انجام شده، عمل جراحی در بيشتر موارد پس از زايمان صورت گرفته و نتايج جراحی نيز در تمام موارد خوب بود. نتيجه‌گيری: تصميم‌گيری برای اتخاذ روش درمانی مناسب در بيمارانی که در ضمن حاملگی، مبتلا به تومورهای مغزی يا نخاعی می‌شوند و يا علائم و نشانه‌های ناشی از اين تومورها بروز می‌نمايد، متفاوت است. نتايج اين مطالعه نشان می‌دهد که ميزان ايجاد و يا افزايش رشد برخی از تومورهای مغزی و نخاعی بويژه مننژيوما در ضمن حاملگی بيشتر است. در مواردی که وضعيت نورولوژيک بيمار خوب باشد و بويژه در مواردی که تشخيص تومور در نيمه دوم حاملگی انجام شده است، بهتر است عمل جراحی پس از زايمان صورت پذيرد. در موارد اورژانس بايد عمل جراحی در هر سنّی از حاملگی انجام شود. Background and Aim: This study has been achieved to establish the indications of surgical intervention at the appropriate gestational duration for brain and medullary tumors in pregnant women and to evaluate any correlation between gestational hormones and the rate of occurring or rate of growth of brain or medullary tumors. Materials and Methods: In our retrospective study since 1999 to 2005, 1027 patients who had been admitted and operated in neurosurgical centers were determined. The female patients who were in fertility age were selected and statistical analysis with descriptive methods and Chi-Square test was done in patients who had intracranial or intraspinal tumors or their neurological findings were accelerated. Then we compared our results with other studies. Results: From 1027 patients in our study with brain or medullary tumors, 23 patients were pregnant. 17 cases had intracranial and 6 cases had intraspinal tumors. 52.9% of brain tumors and 50% of intraspinal tumors in our study were meningioma. Most of patients in our study were operated after delivery and results were good in almost all of patients. Conclusion: A decision for best management and treatment is different in pregnant patients with intracranial or intraspinal tumors. This study indicated that the rate of intracranial and intraspinal tumors, specially meningioma, or accelerated rate of neurological findings are probably because of hormonal receptors specially progesterone receptors. If the patient’s condition worsens, the tumor should be excised as soon as possible but if the neurological condition of patients is stable, it would be rather the operation is achieved after delivery. حاملگي؛ تومور اينتراکرانيال؛ تومور اينترااسپينال؛ رسپتورهای هورمونی Pregnancy; Intracranial tumors; Intraspinal tumors; Hormonal receptors 33 39 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-8&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa H Mashhadi Nejad حسين مشهدي‌نژاد 8000319475328460094 No F Samini فريبرز ثمينی drsamini@gmail.com 8000319475328460095 Yes گروه آموزشی جراحی مغز و اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد H Rezvani هادی رضوانی 8000319475328460096 No

fa بررسی سنجش کيفيت اجرای طرح پيشگيری و کنترل فشار خون در دانشگاه علوم پزشکی بيرجند پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: با توجه به اجرای طرح کشوری کنترل و پيشگيری از فشار خون بالا، ارزشيابی و پايش مراحل اجرای آن، از اهميت ويژه‌ای برخوردار است. مطالعه حاضر با هدف بررسی سنجش کيفيت مراقبت و پايش برنامه در سطح مراکز بهداشتی، درمانی و خانه‌های بهداشت تحت پوشش شهر بيرجند انجام شد. روش تحقيق: در اين مطالعه مقطعی- تحليلی، با استفاده از روش نمونه‌گيری خوشه‌ای، 4 مرکز بهداشتی، درمانی روستايی از 4 منطقه شهر انتخاب و سپس تمام خانه‌های بهداشت تحت پوشش و بيماران مبتلا به فشار خون بالای اين مراکز مورد بررسی قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از سه پرسشنامه ساختار يافته و نيز با بهره‌جستن از روشهای مشاهده، معاينه و مصاحبه توسط کارشناسان بهداشتی جمع آوری گرديد و سپس با استفاده از نرم افزار SPSS و آمار توصيفی و آزمونهای آماری t، Chi-Square و One way ANOVA و ضريب همبستگی پيرسون در سطح معنی‌داری 05/0= تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: 35% از بيماران مبتلا به فشار خون بالا به طور کامل مراقبت و 45% آنان به پزشک معرفی شده بودند و 40% بيمارانی که بموقع مراقبت نشده بودند، توسط بهورز پيگيری شده و تنها 30% بيماران ارجاعی به پزشک، توسط پزشک مراکز بهداشتی، درمانی مراقبت شده بودند. بين ميانگين نمره آگاهی بهورزان و جنس اختلاف معنی‌داری مشاهده شد (05/0P<)؛ همچنين بين ميانگين نمره آگاهی و سطح سواد و شغل بيماران اختلاف معنی‌داری وجود داشت (05/0P<). نتيجه‌گيری: بر اساس يافته‌های پژوهش و با توجه به ميزان آگاهی بهورزان و بيماران مبتلا به فشار خون از طرح مذکور، برگزاری دوره‌های آموزشی و کلاسهای ضمن خدمت جهت بهورزان و آموزشهای لازم به بيماران از طريق آموزشهای چهره به چهره، بحث گروهی و استفاده از جزوه‌های آموزشی به منظور ارتقای سطح آگاهی آنها پيشنهاد می‌گردد. Abstract Background and Aim: Hypertension is one of the most important risk factors in incidence heart and vessel diseases, heart and kidney disorders also Cerebral Vascular Accidence (CVA).According to the importance of this plan which is national and is being carried out nationwide , therefore , its stages is one of the most important parts of the plan. Consequently, this research has been done in order to analyze the caring quality and evaluation of the plan among health centers in Birjand. Materials and Methods: The recent study is an analytical cross-sectional of the caring quality assessment. The society being studied is consisted of all the urban and rural health centers of Birjand having patients of high blood pressure. By utilizing cluster sampling method, four health centers from four different rural districts of Birjand were chosen and then all the relating patients of high blood pressure were analyzed. The means of gathering data in this research was three structured questionnaires which were collected and completed by the health experts using observation- examination methods. These information and figures were analyzed using SPSS software, descriptive statistics, chi-square test, t- test and Pearson correlation coefficient. Results: The result of the research for assessing the quality of the plan showed that 35% of the high blood pressure patients were under complete control and 45% were introduced to a doctor. Also 40% were of the patients had not been looked after on time instead were being cared by a health worker and only 30% of those who were introduced to a doctor were looked after by the doctor of the health centre. Mean score of health workers knowledge was 13.12.86 out of 24 which reveals a moderate level of knowledge of the workers. Between the mean score and the sex of the worker was a significant difference (P<0.05). Also, the average age of the patients was 65.69±10.93 and their awareness mean score was 4.29±1.9 out of 15. We also observed a significant difference between the awareness score, level of literacy and the job of the patients (P<0.05). Conclusion: On the basis of the research results we can conclude that, at first the percentage of patients being cared has been low and in the second, sending patients to doctors and their care by the doctors has also been low. According to the awareness of the health workers and the patients from the plan having tutorial sessions for the health worker and necessary trainings for the patients via face to face group discussions or using educational pamphlets can be effective for enhancing the awareness level of them. سنجش کيفيت؛ طرح پيشگيری و کنترل فشار خون Quality assessment; Hypertension control; Prevention; Birjand 39 45 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-14&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa MR. Miri محمدرضا ميری miri_moh@bums.ac.ir 80003194753284600124 Yes گروه آموزشی بهداشت، آموزشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بيرجند A. Ramazani عباسعلی رمضانی 80003194753284600125 No H. Hanafi حسين حنفی 80003194753284600126 No B. Gholinejad بهمن قلي‌نژاد 80003194753284600127 No

fa ميزان رضايت از زندگی زناشويی در زنان شاغل و خانه‌دار و همسران آنها در شهر گناباد علوم پايه پزشكي Basic Medical Science پژوهشی Original چکيده زمينه و هدف: ازدواج مهمترين تصميم در زندگی محسوب می‌شود و حدود 95% از افراد در برهه‌ای از زمان ازدواج می‌کنند. در طول زندگی مشترک، متغيرهای گوناگونی بر نحوه ارتباط زوجين با يکديگر تأثير می‌گذارد. اين متغيرها، رضايت يا عدم رضايت زن و شوهر را از روابط زناشويی به همراه دارند. اين پژوهش با هدف تعيين ميزان رضايت از زندگی زناشويی در زنان شاغل و خانه‌دار و همسران آنها در شهر گناباد انجام شد. روش تحقيق: در اين پژوهش مقطعی و توصيفی- تحليلی، نمونه‌گيری به صورت دو مرحله‌ای انجام شد؛ در مرحله اول نمونه‌گيری خوشه‌ای متناسب با حجم و مرحله دوم آن نمونه‌گيری تصادفی ساده بود و در آن 25 زوج دارای همسر خانه‌دار و 25 زوج دارای همسر شاغل انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه حاوی مشخصات فردی و پرسشنامه رضايت از زندگی زناشويی انريچ جمع‌آوری شدند؛ سپس با استفاده از روشهای آماری توصيفی و آزمونهای t، ANOVA و رگرسيون خطی در سطح معنی‌داری 05/0P مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: ميانگين نمره رضايتمندی در زنان شاغل و همسران آنها، 6/06/3 و در زنان خانه‌دار و همسران آنها 7/0 7/3 به دست آمد و اختلاف ميان آنها معنی‌دار نبود. بين رضايتمندی و سطوح مختلف تحصيل در دو گروه مردان و زنان نيز اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد؛ اما بين سطوح درآمد و ميزان رضايتمندی از زندگی زناشويی در مردان اختلاف معنی‌دار بود (047/0=P). در زنان شاغل بين سن ازدواج با رضايتمندی (023/0=P) و بين سالهايی که از ازدواج گذشته بود، با رضايتمندی (02/0=P)، ارتباط معنی‌داری مشاهده شد. نتيجه‌گيری: بر اساس يافته‌های اين مطالعه، به نظر می‌رسد بين رضايتمندی از زندگی زناشويی و وجوه مختلف آن در زنان شاغل و زنان خانه‌دار و همسران آنها با متغيرهای خاص ارتباط وجود دارد. Abstract Background and Aim: Marriage is the most important decision in life and 95% of the people marry during their life. Common life was influenced by different variables. These variables cause wife and her husband to be satisfied or unsatisfied from their life. The purpose of this study was the comparison of marriage satisfaction in housewives and employed women and their husbands in Gonabad. Materials and Methods: This is a cross-sectional and analytic study. Data collection was performed in two stages. At first stage cluster sampling and at second stage simple random sampling was done and 25 housewives copples and 25 employed women copples were studied. The data was collected by demographic information and Enrich questionnaire and were evaluated by using of t test and ANOVA and linear regression. Results: The mean of satisfaction score in employed women and their husbands was 3.6 and in housewives and their husbands were 3.7 with no significant difference between them. There was no significant difference between satisfaction and education levels in the two groups but it was significant between satisfaction and income in men,and between satisfaction and age of marriage in women.There was a significant difference in marriage satisfaction between employed women and housewives after a time of marriage(P=0.02). Conclusion: There are variables which influence on married life satisfaction on men and women that these variables must be recognized. رضايتمندی از زندگی زناشويي؛ زنان شاغل؛ زنان خانه‌دار؛ همسر Married life satisfaction; Housewife; Employed women; Husband 45 50 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-15&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa L. Sadegh Moghadam ليلا صادق مقدم ls_moghadam@yahoo.com 80003194753284600128 Yes گناباد- حاشيه جاده آسيايی- دانشکده علوم پزشکی گناباد F. Askari فريبا عسکری 80003194753284600129 No P. Marouzi پرويز معروضی 80003194753284600130 No H. Shams هدايت‌الله شمس 80003194753284600131 No S. Tahmasbi سيمين طهماسبی 80003194753284600132 No

fa تأثير نوع و مدت دريافت آب بر روی کاهش فشار خون در مردان مبتلا به پرفشاری خون علوم پايه پزشكي Basic Medical Science پژوهشی Original چکيده زمينه و هدف: پرفشاری خون، سومين عامل خطر در مثلث مرگ ناشی از بيماريهای قلبی- عروقی در کنار بالا بودن LDL-c و سيگار عنوان شده است. مطالعات مختلف جمعيت‌شناختی، ارتباط مشخصی را بين انواع آب آشاميدنی و بروز بيماريهای قلبی- عروقی و فشارخون نشان می‌دهند. مطالعه حاضر با هدف تعيين ميزان تأثير نوع و مدت مصرف آب بر روی فشار خون مردان مبتلا به پرفشاری خون انجام شد. روش تحقيق: در اين مطالعه که به صورت کارآزمايی بالينی انجام شد، 41 مرد مبتلا به پرفشاری خون با ميانگين سنی 848 سال به طور تصادفی در دو گروه قرار گرفتند و بر اساس سن، شاخص توده بدنی، نسبت دور کمر به دور باسن، نوع و دوز داروهای مصرفی، سيگار و مدت ابتلا به بيماری پرفشاری خون، با هم مشابه‌سازی شدند. به هر گروه به ترتيب روزانه 2 ليتر آب معدنی چشمه دماوند (گروه آزمون) و آب آشاميدنی شهر تهران (گروه شاهد) به مدت 8 هفته داده شد. در شروع، هفته‌های چهارم و هشتم مطالعه، فشارخون آنها اندازه‌گيری شد و يادآمد 24 ساعته خوراک از افراد هر دو گروه نيز گردآوری و ارزيابی گرديد. داده‌ها با استفاده از آزمونهای آماری t، Wilcoxon و Mann-Whitney در سطح معنی‌داری 05/0P مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: ميانگين فشار خون سيستوليک در هفته چهارم و هشتم نسبت به شروع مطالعه، در گروه آزمون به ترتيب 5/13% و 5/21% و در گروه شاهد 6/5% و و 15% کاهش نشان داد که در هر دو مقطع زمانی از نظر آماری معنی‌دار بود (001/0=P). ميانگين فشار خون دياستوليک نيز در هفته چهارم و هشتم نسبت به شروع مطالعه، در گروه آزمون به ترتيب 3/11% و 61/17% و در گروه شاهد 3% و 47/16% کاهش نشان داد که در هر دو مقطع زمانی از نظر آماری معنی‌دار بود (001/0=P). تفاوت بين دو گروه اول و دوم در هفته چهارم معنی‌دار بود (05/0P<) ولی در هفته هشتم معنی‌دار نبود. اين کاهش در هفته چهارم در گروه آزمون بيشتر بود. نتيجه‌گيری: نتايج اين تحقيق نشان می‌دهد که آب بر کاهش فشار خون در مبتلايان به پرفشاری خون مؤثر است و می‌تواند خطر ابتلا به بيماريهای قلبی- عروقی را کاهش دهد. Abstract Background and Aim: Epidemiological studies have been revealed that there is a relationship between hardness of water and prevalence of CVD. Therefore this study has been planned to determine the influence of local mineral water on blood pressure in hypertensive men. Materials and Methods: In this cross sectional study, 41 middle age men with hypertension (488) were matched based on age, BMI, WHR, drug, smoking, and duration of the disease and randomly selected in a First and second groups. Respectively, mineral and usual tap waters were given to first and second groups 2 liters per day for 8 weeks. Blood pressures of subjects were calculated by barometer at the 1st, 4th and 8th weeks of experiment. Wilcoxon, Mann-Whiney and t-test were used for statistical analysis of the results. Dietary intakes of subjects were determined by using 24 hours recall questionnaire at the 1st, 4th and 8th weeks of the experiment and were analyzed by Nutritionist III program, which is modified with Iranian Food Data Bank. Results: The mean SBP in first and second groups were after 4 weeks 131.09.98 and 136.18.65 mmHg, respectively. The experiment has showed a significant reduction in 4th week 13.53% in first and 5.64% in second groups (P=0.001). The difference between the groups were statistical significant (P<0.05). SBP reduction in both groups did not show statistical significant after 8th weeks between the groups. The mean DBP in first and second groups were 85.756.34 and 92.624.07 mmHg, respectively after 4th week of experiment with a significant reduction of 11.3% in case and 3% in control groups (P=0.001). Also significant difference in DBP was seen at 4th week of the study between the groups (P<0.05). DBP reduction in both groups did not show statistical significant difference after 8th weeks between the groups. Conclusion: According to the result, mineral spring water has a significant influence on reducing blood pressure after 4 weeks in comparison with tap water, which it could be leading to lower risk of CVD. پرفشاری خون (هيپرتانسيون)؛ آب؛ نوع؛ مدت زمان؛ مردان Hypertension; Water; Type; Duration; Men 50 54 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-16&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa A. Kooshki اکرم کوشکی kooshki-nutr@yahoo.com 80003194753284600133 Yes سبزوار- دانشکده علوم پزشکی سبزوار- حوزه معاونت آموزشی A. Aminpour آزاده امين‌پور 80003194753284600134 No M. Azar مهين آذر 80003194753284600135 No

fa گزارش يک مورد اينتوساسپشن گاسترو دئودنو ژژونال در اثر پوليپ فيبروئيد التهابی پزشكي Medicine گزارش موردی Case report چکيده: اينتوساسپشن (Intussusception) در بالغين رخدادی نادر است. در اين مقاله يک خانم 39 ساله با اينتوساسپشن گاسترو دئودنوژژونال به علت پوليپ التهابی فيبروئيد گزارش می‌شود که سرانجام پس از جراحی حذف تومور و آناستوموز علائم بيمار بهبود يافت. Abstract Intussusceptions in adults are rare. We report a 39-year-old woman who had a gastero-deudono-jejunal intussusception due to an inflammatory fibroid polyp manifesting. Resection-anastomosis of the intussuscepted segment was done. She is well one year later. اينتوساسپشن؛ پوليپ فيبروئيد التهابي؛ سونوگرافي؛ توموگرافی رايانه‌ای Intussusception; Gastero-deudono-jejunal; Fibroid polyp 54 58 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-17&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa S.H. Akhbari سيد هادی اخباری 80003194753284600136 No M. Mohammadi Fard مهيار محمدی فرد mahyarmohammadifard@yahoo.com 80003194753284600137 Yes بيرجند- خيابان طالقانی- بيمارستان امام رضا (ع)- بخش راديولوژی Gh. Naseh قدرت الله ناصح 80003194753284600138 No A. Ghanadan علی قنادان 80003194753284600139 No