مجله علمي پژوهشي افق دانش Ofogh-e-Danesh Journal http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir 80 journal80 fa jalali 1387 1 1 gregorian 2008 4 1 14 1 online 1 fulltext

fa بررسی عوامل مرتبط با رخداد هيپوگناديسم در بيماری تالاسمی ماژور با استفاده از مدل تحليل بقاء پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: هيپوگناديسم از شايع ترين عارضه اندوکرين در بيماران تالاسمی ماژور می باشد. عدم شروع به موقع و تزريق نامنظم دسفرال، باعث بالا رفتن بار آهن در بدن بيماران شده و در کنار ساير عوارض باعث عارضه فوق نيز می شود. اين عارضه علاوه بر اختلال جسمی به لحاظ روانی و رفتاری نيز تأثير خود را به بيمار و خانواده وی نشان می دهد. هدف از اين مطالعه بررسی شيوع اين عارضه و تعيين عوامل مؤثر بر رخداد و احتمال تجمعی رخداد اين عارضه می باشد. روش تحقيق: در اين مطالعه آناليز بقای 641 بيمار تالاسمی ماژور بالای 10 سال شهرستان شيراز، با استفاده از يک پرسشنامه ساختار يافته مورد بررسی قرار گرفت. علاوه بر تعيين زمان بروز عارضه، مشخصات دموگرافيک، نوع خون دريافتی و زمان شروع و نحوه دريافت دسفرال نيز ثبت گرديد. عارضه توسط پزشکان متخصص تشخيص داده می شد. داده ها با استفاده از آمار توصيفی و تحليلی (نسبت شانس، آزمون2χ، t مستقل و Log Rank) مورد بررسی قرار گرفت. يافته ها: ميانگين سنی بيماران در اين مطالعه 3/5 ±32/17 سال بود. ميزان شيوع هيپوگناديسم 3/18% بدست آمد که در دختران و پسران به ترتيب 9/24% (81 نفر) و 4/11% (36 نفر) بود. خطر ابتلا به عارضه در دختران 6/2 برابر پسران و در بيمارانی که مادرانشان تحصيلات دانشگاهی نداشتند 2/2 برابر بيمارانی بود که مادرانشان تحصيلات دانشگاهی داشتند که هر دو مورد از نظر آماری معنی دار بود (05/0> p). سن شروع عارضه 6/3 18/42 سال و در دختران و پسران به ترتيب 08/7 13/17 و 57/2 31/19 سال به دست آمد (05/0 <p). شيوع اين عارضه با نوع خون دريافتی و نحوه تزريق دسفرال ارتباط معنی داری نشان نداد. در بررسی اين عارضه در مدل تحليل بقاء با استفاده از آزمون لگاريتم رتبه ها، احتمال تجمعی رخداد اين عارضه با متغير های جنس و سن شروع تزريق دسفرال ارتباط معنی داری را نشان داد (05/0 p<). ميانه زمان بقای بدون عارضه نيز 5/26 سال بدست آمد. نتيجه گيری: شروع زودرس تزريق خون در صورت شروع ديررس تزريق دسفرال باعث بالا رفتن احتمال ابتلا به اين عارضه و شروع زودرس آن می شود. برای جلوگيری از اين عارضه توصيه می شود که شروع تزريق خون و دسفرال به موقع و متناسب با همديگر باشند. نقش آموزش به والدين در اينجا بسيار حائز اهميت است. بررسی منظم و تشخيص به موقع اين عارضه از پيشرفت آن جلوگيری کرده و کارايی بيمار را بالا می برد. Background and Aim: Hypogonadism is the most common endocrinologic complication among major beta thalassemia patients. Absence or irregular chelation therapy in these patients leads to various complications such as hypogonadism. This complication in addition to organic dysfunction, results in behavioral and psychological effects on the patients and their families. The purpose of this study was to evaluate the prevalence and determination of effective factors on occurrence and cumulative risk of this complication. Materials and Methods: 641one thalassemic (316 males and 325 females) patients referring to Cooley’s ward of Dastgheib hospital in Shiraz were studied using a structured questionnaire through enumeration method in 2005-2006. The age of occurrence, demographic information, the age of onset and type of transfusion, and the age of onset and method of chelation therapy were specified. Specialist physicians diagnosed the complication. The data were analyzed using descriptive and analytical (OR confidence interval, chi square test, student T- test and Log Rank test) statistics. Results: Mean ± SD of age in these patients were 17.32 ± 5.3 years. The prevalence of hypogonadism was 18.3%. This complication was seen in 24.9% of girls and 11.4% of boys. Risk of this complication in girls was 2.6 times more than boys (P<0.05), and in patients that their mothers had not academic education this ratio was 2.2 times as compared to patients that their mothers had academic education (P<0.05). The age of onset of this complication in girls and boys was 17.13 ± 7.08 and 19.31 ± 2.57 years respectively (P>0.05). There was no significant association between prevalence of hypogonadism and type of transfused blood and chelating method. In survival analysis model using Log Rank test, age at onset of chelating and sex were related with cumulative risk of this complication (P<0.05). The median of survival without hypogonadism was 26.5 years. Conclusions: Early onset of blood transfusion with late onset of chelating increases the occurrence probability and early onset of this complication. For prevention of this complication, we recommended that onset of blood transfusion must be according to onset of chelating. Educational level of parents and education to parents and patients is very important. Progression of this complication will be prevented by regular survey and early diagnosis and this complication leads to high ability of the patients. تالاسمی ماژور؛ عارضه؛ هيپوگناديسم؛ تزريق خون؛ تزريق دسفرال؛ آناليز بقاء Major thalassemia; Complication; Hypogonadism; Transfusion; Chelation therapy; Survival analysis 5 12 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-143&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa H. Ansari حسين انصاری ansarih@zdmu.ac.ir 800031947532846001392 Yes University of Medical Sciences and Health Services, Zahedan, Iran. زاهدان- ميدان مشاهير- دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی - دانشکده بهداشت- گروه آمار و اپيدميولوژی Z. Parisay ظفر پريسای 800031947532846001393 No SHR. Tabatabaee سيد حميد رضا طباطبايی 800031947532846001394 No F. Rakhshani فاطمه رخشانی 800031947532846001395 No N. Zare نجف زارع 800031947532846001396 No

fa بررسی ارتباط خودمراقبتی و افسردگی در بيماران تحت درمان پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: افسردگی شايعترين و مهمترين مشکل روانی بيماران مبتلا به نارسايی مزمن کليه و به ويژه بيماران تحت درمان با همودياليز می باشد که می تواند بر کيفيت زندگی، پذيرش درمان و سير بيماری تأثير منفی داشته باشد. با توجه به اين که مشارکت بيمار در انجام فعاليتهای خودمراقبتی سبب کمک به استقلال و سازگاری بيشتر وی با بيماری می شود، اين پژوهش با هدف تعيين ارتباط بين خودمراقبتی و افسردگی در بيماران همودياليزی انجام شد. روش تحقيق: اين پژوهش يک مطالعه توصيفی – تحليلی (مقطعی) و از نوع همبستگی می باشد که در سال 1385 بر روی 60 بيمار تحت درمان با همودياليز بيمارستانهای امام رضا (ع) و 17 شهريور مشهد مقدس که به روش تصادفی خوشه ای انتخاب شدند، انجام گرديد. ابزار جمع آوری داده ها مشتمل بر سه پرسشنامه اطلاعات دموگرافيک، خودمراقبتی و سنجش افسردگی مرکز مطالعات اپيدميولوژيک افسردگی بود. اطلاعات پس از جمع آوری توسط نرم افزار SPSS با آزمونهای آماری همبستگی پيرسون، رگرسيون خطی، تائو بی کندال و کروسکال واليس در سطح معنی داری 05/0 p< مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: ميانگين سنی افراد مورد مطالعه 3/12± 6/42 بود. بيشتر افراد مرد (3/63 درصد) بودند. 6/76 درصد متاهل و 3/78 بيکار بودند. از نظر تحصيلات 3/33 درصد تحصيلات ابتدايی داشتند. يافته های پژوهش نشان داد بين خودمراقبتی و افسردگی يک ارتباط قوی و منفی وجود دارد. بدين ترتيب که با افزايش خودمراقبتی ميزان افسردگی در بيماران کمتر می شود (001/0p< و 59/0-=r). همچنين ارتباط معنی داری بين سطوح افسردگی و سطوح خودمراقبتی يافت شد (016/0=p). نتيجه گيری: بين خودمراقبتی و افسردگی در بيماران همودياليزی ارتباط منفی وجود دارد. توصيه می شود جهت کاهش عوارض روانی و جسمی ناشی از درمان با همودياليز به هر طريق ممکن از جمله آموزش زمينه را برای افزايش پيروی بيماران از رفتارهای خودمراقبتی مساعد نمود. Background and Aim: Depression is the most common and important psychological disorder among End-Stage Renal Failure especially those who are undergoing hemodialysis, that can have a negative impact on quality of life and treatment acceptance. Since the patient participation in self-care activities, lead to more independence and patient adjustment with his/her illness, the aim of this research is to determine the relationship between self-care and depression in hemodialysis patients. Materials and Methods: This is an analytical-descriptive (cross-sectional) study from correlation type that was done on 60 patients under hemodialysis treatment that were selected in randomized cluster sampling in Imam Reza and 17 Shahrivar hospitals of Mashhad in 2006. Data were collected through three questionnaires including demographic information, self-care and depression of CES-D. The data were analyzed by SPSS 11.5 soft ware and with Pearson correlation test, linear regression, Kendal b Tao and kruskal-wallis test. (p<0.05) Results: The mean age of the patients was 42.6±12.3 years and the most frequencies were 63.3% males, 78.3% unemployed, 76.6% married, and 33.9% with elementary education. The findings showed that there is a strong negative relationship between self-care and depression. It means that with self-care increase, depression rate is decreasing in the patients. (p<0.001, r = -0.59). There was a significant relationship between depression and self-care levels. (p= 0.016) Conclusion: There is a negative relationship between depression and self-care in hemodialysis patients. It is better and recommended to improve and prepare any way and methods (teaching and …) for improving self-care in hemodialysis patients behavior to decrease physical and mental complications resulted from hemodialysis treatment. افسردگي؛ خودمراقبتي؛ همودياليز Depression; Self-care; Hemodialysis 13 17 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-144&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Sajjadi موسی سجادی sajjadim420@yahoo.com 800031947532846001397 Yes Gonabad University of Medical Sciences and Health Services, Gonabad, Iran. گناباد - حاشيه جاده آسيايی - دانشگاه علوم پزشکی گناباد A. Akbari علی اکبری 800031947532846001398 No M. Kianmehr مجتبی کيان مهر 800031947532846001399 No AR. Atarodi عليرضا عطاردی 800031947532846001400 No

fa اثر کادميوم بر ايجاد تحمل به اثر ضد دردی مرفين در موش صحرايی پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: کادميوم کاتيونی است که در همه محصولات تنباکو و از جمله دود سيگار وجود دارد. شواهدی وجود دارد که اين کاتيون می‌تواند موجب تداخل با تکوين تحمل به مرفين شود. در اين مطالعه سعی شده است اثر کادميوم بر تکوين تحمل به اثر ضد دردی مرفين بررسی شود. روش تحقيق: برای القای تحمل به مرفين، دوز 15 ميکروگرم مرفين دو بار در روز به مدت پنج روز به شيوه داخل نخاعی به موشهای صحرايی نر تزريق شد. امکان ايجاد تحمل به کادميوم nmol/rat 20 به روش مشابه بررسی شد. برای بررسی اثر کادميوم بر ايجاد تحمل به مرفين، در گروه ديگری از موشهای صحرايی 15 دقيقه قبل از مرفين، کادميوم تجويز گرديد. اثرات ضددردی درمانهای مختلف توسط آزمون Tail Flick سنجيده شد. يافته ها: تجويز داخل نخاعی کادميوم باعث بی دردی گرديد که تا 12 ساعت بعد نيز ادامه داشت. در گروهی از حيوانات که به مدت پنج روز کادميوم دريافت می کردند، تجويز مرفين به تنهايی در روز ششم بی دردی بارزی ايجاد نکرد. همچنين مصرف مکرر کادميوم باعث ايجاد تحمل به اثر ضد ‌دردی آن شد. مقايسه زمان تأخير Tail Flick روز ششم (بعد از تزريق مرفين با دوز µg/rat-i.t. 15) در گروه دريافت کننده مرفين و گروه دريافت کننده کادميوم همراه با مرفين، حاکی از اين بود که کادميوم توان مهار روند ايجاد تحمل به مرفين را ندارد. نتيجه گيری: بر اساس اين يافته ها، کادميوم در کاربرد داخل نخاعی موجب تکوين تحمل به اثر ضد دردی مرفين می‌شود. به نظر می رسد کادميوم موجود در دود سيگار که خود تسکين دهنده است، باعث تکوين تحمل به مرفين و پيشبرد اعتياد به آن می شود. Background and Aim: Cadmium element is found in all of tobacco products such as cigarette. There is some evidence that indicate cadmium may interfere with morphine tolerance development. The effect of cadmium on morphine tolerance development and its possible cross tolerance were investigated in this study. Materials and Methods: To induce tolerance to analgesic effect of morphine or cadmium, morphine (15 µg/rat) or cadmium (20 nmol/rat) were injected intrathecally to male rats twice a day for five days. To investigate the effect of cadmium on morphine tolerance, another group of rats were injected intrathecally with cadmium and morphine. Cadmium was applied 15 minutes prior to morphine administration. The analgesic effect of different treatments was measured using tail flick test. Results: The results indicated a long lasting analgesic effect of cadmium which was obvious after 12 hours. Repetitive administration of cadmium caused tolerance development to its analgesic effect. In animals which received cadmium during first 5 days, morphine could not induce a significant analgesia on day 6 (cross tolerance). The comparison of the tail flick latencies in morphine and cadmium+morphine treated groups, did not show a significant difference, indicated that cadmium did not have any inhibitory effect on development of morphine tolerance. Conclusion: Our results showed that intrathecal administration of cadmium causes cross-tolerance to analgesic effect of morphine. It seems that, cadmium of cigarettes which induces analgesia by itself causes morphine tolerance and develops some aspect of morphine addiction. مرفين؛ تحمل؛ کادميوم؛ نخاع کمري؛ موش صحرايی Morphine; Tolerance; Cadmium; Lumbar spinal cord; Rat 18 26 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-145&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa MA. Sherafat محمد امين شرافت 800031947532846001401 No Tarbiat Modarres University, Tehran, Iran. گروه فيزيولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربيت مدرس، تهران A. Zarebkohan امير ضارب کهن 800031947532846001402 No J. Ghorbi جمال قربی 800031947532846001403 No S. Mozafari صباح مظفری 800031947532846001404 No M. Javan محمد جوان mjavan@modares.ac.ir 800031947532846001405 Yes

fa بررسی نتايج سی تی اسکن مغزی کودکان و ارتباط يافته های آن با علت درخواست سی تی اسکن پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: ورود سی تی اسکن، انقلابی در تشخيص بيماريهای عصبی ايجاد کرد. اين مطالعه به منظور بررسی نتايج سی تی اسکن مغز در کودکان و ارتباط يافته های آن با علت درخواست سی تی اسکن انجام گرفت. روش تحقيق: در يک مطالعه توصيفی- مقطعی، سی تی اسکن مغزی 100 کودک که به صورت متوالی از مهرماه سال 1384 به واحد سی تی اسکن بيمارستان شهيد صدوقی مراجعه کرده بودند، بررسی شد. يافته ها: سی تی اسکن مغزی 40 دختر و 60 پسر با ميانگين سنی 17/49  17/42 ماه بررسی شد که در 61% طبيعی بود. ميزان سی تی اسکن غير طبيعی مغزی در شيرخواران زير يکسال بطور معنی داری بيشتر بود. شايع ترين موارد غير طبيعی شامل آتروفی مغز (21 %) و خونريزی داخل جمجمه ای (5%) و شايع ترين علت درخواست سی تی اسکن تکرار تشنج (35%) و تأخير تکاملی (25%) بود. همه بيماران با تشنج فوکال و 61‌% از موارد تأخير تکاملی، گزارش غيرطبيعی داشتند. شايعترين تشخيص های نهايی اختلال ساختاری مغز و صرع، هر کدام 29% را شامل می شدند. سی تی اسکن مغزی در 4/29% از موارد مننژيت، 2/17 % از بيماران با صرع و در 42% از کل بيماران با تشخيص نهايی اختلال ساختمانی مغز، غير طبيعی گزارش شد. نتيجه گيری: سی تی اسکن در مننژيت بدون اختلال هوشياری و اولين تشنج ژنراليزه و با معاينه عصبی نرمال، سردرد بدون علائم خطر چندان کمک کننده نبود و MRI در تشخيص تأخير تکاملی و اختلال ساختمانی مغز، مفيدتر می باشد. Background and Aim: The advent of brain CT revolutionized the diagnostic evaluation of neurologic patients. The aim of this study was to evaluate brain CT results and it's relationship with requesting clinical complaints. Materials and Methods: In this descriptive cross-sectional study, brain CT scan of 100 children referred to the center of Shaheed Sadoughi Hospital radiology ward, was evaluated. Results: The mean age of the patients was 42.17 49.17 months and 40% of the cases were girls. The result of CT was normal in 61%. The risk for abnormal CT report in patients with less than one year increased significantly. The most frequent abnormal results of CT were brain atrophy(21%) and hemorrhage (5%) .The most cause of CT requests were recurrent seizure(35%) and developmental delay(25%). CT scan in all of focal seizures and in 61% of developmental delays reported abnormal .The most frequent final diagnosis were CNS structural disorders and epilepsy . CT scan in 29.4% of CNS infections, 17.2% of epilepsy and in 42% of CNS structural disorders, reported abnormal. Conclusion: CT in meningitis without loss of consciousness, in first generalized seizure with normal physical exam and in headache without worrisome signs, is not so helping and MRI is more useful in neurodevelopmental delay due to structural CNS dysgenesia. سی تی اسکن مغز؛ کودکان؛ تشنج؛ تأخير تکاملی Brain CT scan; Children; Seizure; Developmental delay 27 32 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-146&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa R. Fallah راضيه فلاح kavosh252006@yahoo.com 800031947532846001406 Yes Yazd University of Medical Sciences and Health Services, yazd, Iran. يزد- فلکه اطلسی- بلوار شهيد قندی- خيابان ابن سينا- بيمارستان شهيد صدوقی- بخش اطفال M. Abedi مهدی عابدی 800031947532846001407 No

fa بررسی مقاومت دارويی شيگلاهای جدا شده از بيماران مبتلا به اسهال شيگلايی مراجعه کننده به بيمارستان 22 بهمن شهر گناباد پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: مشکل عمده ای که در درمان بسياری از عفونتهای باکتريايی وجود دارد ايجاد مقاومت نسبت به داروها می باشد که اين مسأله باعث صرف هزينه های بيهوده در درمان می شود. پس اطلاع از نوع مقاومت که با زمان قابل تغيير است، مفيد می باشد. در اين مطالعه مقاومت دارويی شيگلا های جدا شده از بيماران مراجعه کننده به بيمارستان 22 بهمن شهر گناباد نسبت به آنتی بيوتيکهای بکار گرفته شده در اين بررسی، مورد ارزيابی قرار گرفت. روش تحقيق: در اين بررسی نمونه های ارجاع شده از بيماران مورد مطالعه قرار گرفتند و تعيين حساسيت دارويی شيگلاهای جدا شده نسبت به آنتی بيوتيکهای بکار گرفته شده در اين مطالعه، به روش کربی بائر انجام گرفت. يافته ها: مجموعا 134 نمونه مدفوع مشکوک به اسهال شيگلايی به آزمايشگاه ميکروب شناسی بيمارستان 22 بهمن شهر گناباد ارسال گرديد که از اين تعداد، 32 نمونه با کمک تستهای تفريقی از نظر وجود شيگلا مثبت تشخيص داده شدند. تمامی سويه ها به آنتی بيوتيکهای سفتی زوکسيم، سيپروفلوکساسين و سفوتاکسيم کاملا حساس بودند و در بين سويه های جدا شده بيشترين مقاومت نسبت به تتراسايکلين (3/81%) و ولفامتوکسازول- تری متوپريم (1/53%) ديده شد. نتيجه گيری: با توجه به نتايج اين مطالعه در خصوص بررسی حساسيت دارويی شيگلا به عنوان عامل بيماری اسهال شيگلايی، بهتر است در درمان اين بيماری از آنتی بيوتيکهايی از قبيل تتراسايکلين، سولفامتوکسازول- تری متوپريم و آمپی سيلين به دليل مقاومت بالای شيگلا نسبت به اين سه دارو، کمتر استفاده شود و در مقابل آنتی بيوتيکهای سفوتاکسيم، سفتی زوکسيم و سيپروفلوکساسين با حساسيت بالا جايگزين گردد. Background and Aim: In this study drug susceptibility of shigella strains was detected in diarrheal patients in Gonabad,s 22-Bahman hospital, 2005-2006. Materials and Methods:For this purpose, Kirby-Bauer method of susceptibility testing was used for drug susceptibility of shigella strains. Results: In total, 134 samples belong to the patients referred to Gonabad,s 22-Bahman hospital, were collected. From 134 cases, 32 cases were identified as shigellosis. All of the isolates were sensitive to Cefotaxime, Ceftizoxime and Ciprofloxacin, 81/3% and 53/1% of the isolates were resistant to Tetracycline and Sulfametoxazole -Trimetoprime respectively. Conclusion: The dramatic rise in resistance has a major implication for the appropriate selection of antibiotics and brought empiric use of Tetracycline and Sulfametoxazole- Trimetoprime in to question. اسهال شيگلايي؛ آنتی بيوتيک؛ مقاومت دارويی Dysentery; Antibiotic; Drug resistance 33 36 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-147&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa AR. Mohammadzadeh عليرضا محمدزاده alm13604@gmail.com 800031947532846001408 Yes Gonabad University of Medical Sciences and Health Services, Gonabad , Iran. گناباد- حاشيه جاده آسيايی- معاونت آموزشی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی گناباد L. Hosseini Sh لاله حسينی شهيدی 800031947532846001409 No M. Moghimian مريم مقيميان 800031947532846001410 No A. Ebadi عباس عبادی 800031947532846001411 No N. Shariatifar نبی شريعتی فر 800031947532846001412 No

fa تأثير تمرينهای کششی و موبيليزاسيون عصب در بهبود درد و عملکرد اندام فوقانی در افراد با سندرم خروجی قفسه سينه پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: درمان سندرم خروجی قفسه سينه مشکل چالش آوری برای فيزيوتراپيست ها است و درمان محافظه کارانه به عنوان راهکار ترجيحی برای اين بيماران مورد تاکيد قرار می گيرد. هدف از اين مطالعه مقايسه تأثير تمرينهای کششی و موبيليزاسيون عصب بر شدت درد و عملکرد اندام فوقانی در مبتلايان به سندرم خروجی قفسه سينه بود. روش تحقيق: برای اين کارآزمايی کنترل شده تصادفی دو سوکور20 بيمار مبتلا به سندرم خروجی قفسه سينه با ميانگين سنی 9/12±95/34 سال از کلينيکهای فيزيوتراپی زاهدان انتخاب شدند. بيماران بصورت تصادفی در دو گروه تمرينهای کششی (10مورد) و موبيليزاسيون عصب (10مورد) قرار گرفتند. دامنهی حرکتی با گونيامتر، شدت درد با مقياس چشمی درد (VAS)، حس تمايز دو نقطه بوسيله پرگار و عملکرد شانه با مقياس شاخص رتبهای درد و ناتوانی شانه قبل و بعد از سه هفته درمان اندازهگيری شدند. از آزمونهای t مستقل و زوج جهت مقايسه نتايج بين و درونگروهها استفاده شد. يافتهها: ميانگين نمره شاخص درد و ناتوانی شانه در گروه تمرينهای کششی از 6/9±3/92 به 9/13±5/40 و در گروه تمرينهای موبيليزاسيون عصب از 3/16±0/81 به 06/12±0/25 کاهش پيدا کرد (٠5/0>p). کاهش ميانگين نمره شاخص درد و ناتوانی شانه در گروه تمرين های موبيليزاسيون عصب نسبت به گروه تمرين های کششی بيشتر بوده است (٠5/0>p). ميانگين دامنهی حرکتی مفصل شانه بعد از درمان در هر دو گروه افزايش نشان داد (٠5/0>p). تفاوتی بين دو گروه از نظر دامنهی حرکتی مفصل شانه، نمره شدت درد و مقادير تمايز دو نقطه ديده نشد (٠5/0<p). نتيجهگيری: هر دو نوع تمرينهای کششی و موبيليزاسيون عصب سبب کاهش درد، بهبود حس تمايز دو نقطه دست و بهبود عملکرد و دامنه حرکات مفصل شانه ميشوند. اما تمرينهای موبيليزاسيون عصب در بهبود عملکرد اندام فوقانی نسبت به تمرينهای کششی مؤثرتر هستند. Background and Aim: Treatment of thoracic outlet syndrome is a challenging problem for the physiotherapists and the conservative approach preferred for treatment. The purpose of this study was to determine and to compare the effects of stretching and nerve mobilization exercises on pain intensity and upper extremity functions in patients with thoracic outlet syndrome. Materials and Methods: For this double-blind, randomized controlled trail, 20 patients with thoracic outlet syndrome aging 34.95±12.9 years were recruited from zahedan physiotherapy clinics. The patients were randomly assigned to either a stretching (n=10) or a nerve mobilization groups (n=10). Before and after three weeks treatment, shoulder range of motion (degree), pain intensity (ordinal), two point discrimination(mm) and shoulder function (ordinal) were measured using goniometer, visual pain scale, caliper and shoulder pain and disability index, respectively. Independent and paired T-tests were used for comparisons between and within groups, respectively. Results: The mean of shoulder pain and disability index decreased from 92.3±9.6 to 40.5±13.9 in the stretching exercises group and from 81.0±16.3 to 25.0±12.6 in the nerve mobilization group (P>0.05). After treatment, the mean of shoulder pain and disability index decrement was greater in the nerve mobilization group than the stretching one (P>0.05). The mean range of motion of shoulder increased in both groups (P>0.05). However, no significant difference was seen between two groups in measures of shoulder joint range of motion, pain intensity and two point discrimination (P<0.05). Conclusion: Both the stretching and nerve mobilization exercises decrease pain intensity and improve hand two point discrimination, shoulder function and joint ranges of motion. However, in order to improve shoulder function, the nerve mobilization exercises are more effective than other one. سندرم خروجی قفسه سينه؛ موبيليزاسيون عصب؛ تمرين های کششي؛ عملکرد اندام فوقانی Thoracic Outlet Syndrome; Nerve Mobilization; Stretching exercises; Upper extremity function 37 45 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-148&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Hossienifar محمد حسينی فر fardash_s@yahoo.com 800031947532846002820 Yes Zahedan University of Medical Sciences and Health Services, Zahedan, Iran. زاهدان- خيابان آيت ا... کفعمی- آزمايشگاه رزمجومقدم- گروه فيزيوتراپی- کد پستی 64855-98136 F. Gheeasi فاطمه غياثی 800031947532846002821 No A. Akbari اصغر اکبری 800031947532846002822 No S. Mahmoudi سکينه محمودی 800031947532846002823 No

fa بررسی ارتباط نروپاتی اتونوم قلبی با عوارض ميکروواسکولار در بيماران مبتلا به ديابت تيپ 2 مراجعه کننده به مرکز ديابت کاشان پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: نروپاتی اتونوم قلبی از عوارض ميکروواسکولار ديابت است که با افزايش مرگ و مير قلبی بيماران ديابتی همراه است. اين عارضه در بيماران مبتلا به ساير عوارض ميکروواسکولار ديابت بيشتر ديده ميشود. در اين تحقيق به بررسی ارتباط بين بروز نروپاتی اتونوم قلبی با ديگر عوارض ميکروواسکولار ديابت پرداختيم. روش تحقيق: در اين تحقيق 41 بيمار (25 زن و 16 مرد با متوسط سنی 9/44 سال و سابقه ديابت 6/8 سال) ابتلا به ديابت تيپ 2 که مراجعه منظم به کلينيک ديابت کاشان داشتند، از نظر وجود عوارض ميکروواسکولار ديابت و وجود نروپاتی اتونوم قلبی ارزيابی گرديد. يافته ها: بين بروز نروپاتی اتونوم قلبی با نروپاتی حسی، رتينوپاتی و نفروپاتی از نظر آماری ارتباط معنی‌داری وجود نداشت. نروپاتی حسی شايعترين عارضه ميکروواسکولار همراه با نروپاتی اتونوم قلبی بود (71%). تنها 31% بيمارانی که نروپاتی حسی داشتند نروپاتی اتونوم قلبی نداشتند. درحاليکه بروز نروپاتی اتونوم قلبی بدون وجود نروپاتی حسی در 21% بيماران ديده شد. نتيجه‌گيری: بروز نروپاتی اتونوم قلبی با هيچکدام از عوارض ميکروواسکولار ديگر ديابت ارتباط قوی از نظر آماری ندارد و بيماران مبتلا به ديابت بايد از نظر نروپاتی اتونوم قلبی ارزيابی شوند، زيرا عدم ابتلا به ساير عوارض ميکروواسکولار ديابت، رد کننده ابتلا به نروپاتی اتونوم قلبی نيست. Background and Aim: Cardiac autonomic neuropathy (CAN) is one of diabetes micro-vascular complications associated with increased cardiovascular mortality. CAN is more frequent in patients with other diabetes micro-vascular complications. In this research we evaluated the relation between CAN and other diabetes micro-vascular complications. Materials and Methods: This research includes 41diabetic patients (25 female and 16 male with mean age of 44.9 yr and 8.6 yr of history of diabetes) who had regular evaluation in Kashan Diabetes center. All of them assessed for diabetes micro-vascular complications and CAN. Results: There wasn’t any meaningful statistical relationship between CAN and diabetic sensory neuropathy, retinopathy and nephropathy. Sensory neuropathy was the most frequent diabetic micro-vascular complications associated with CAN (71%). There wasn’t any evidence of CAN in 31% of the patients with sensory neuropathy while CAN had founded without sensory neuropathy in 21% of these patients. Conclusion: There wasn’t strong statistical correlation between CAN and other diabetic microvascular complications. Diabetic patients should be evaluated for CAN because it can’t be rule out in the absence of other microvascular complications. نروپاتی اتونوم قلبي؛ عوارض ميکروواسکولار ديابت؛ ديابت قندی Cardiac autonomic neuropathy (CAN); Microvascular complication of diabetes; Diabetes mellitus 46 50 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-149&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa AR. Ebadi عليرضا عبادی 800031947532846001417 No F. Rayegan فريبا رايگان redaneshvar@gmail.com 800031947532846001418 Yes Kashan University استان اصفهان – کاشان- بيمارستان شهيد بهشتی- بخش قلب و عروق- صندوق پستی : 81151/87159 KR. Daneshvar رضا دانشور کاخکی 800031947532846001419 No M. Jafari منصوره جعفری 800031947532846001420 No

fa بررسی تأثير تشکچه ارگونوميک بر اندکسهای RULA Score در رانندگان پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: رانندگی از جمله مشاغلی است که در آن به دليل پوسچرهای نامناسب و کشش و تنشهای وارد شده به سيستم اسکلتی- عضلانی، فرد در معرض اختلالاتی در اين نواحی قرار می گيرد. جهت اصلاح پوسچر بدن رانندگان و بهبود شرايط بدنی آنها تشکچه ای طراحی و ساخته شده است. برای ارزيابی ميزان اثربخشی اين وسيله اقدام به ارزيابی پوسچر رانندگان در دو مرحله قبل و بعد از استفاده از تشکچه بر روی صندلی آنها گرديد. روش تحقيق: اين تحقيق توصيفی- تحليلی و مداخله ای بر روی 95 نفر از رانندگان شرکت واحد اتوبوسرانی اصفهان انجام شد. روش انجام کار به اين صورت بود که از تکراری ترين پوسچر فرد حين رانندگی عکسبرداری کرده و سپس تشکچه مذکور را روی صندلی نصب کرديم. مجدداً در حين رانندگی از پوسچر فرد عکسبرداری شد. سپس با استفاده از متد ارزيابی پوسچر RULA وضعيت بدن فرد در دو حالت قبل و بعد از مداخله ارزيابی گرديد. يافته ها: نتايج حاصل از آزمون آماری ويلکاکسون نشان داد که اندکس گردن با (001/0p<)، اندکس تنه با (001/0p<) و اسکور نهايی RULA با (001/0p<) پس از استفاده از تشکچه تغيير کرده اند. نتيجه گيری: بر اساس نتايج اين مطالعه، تشکچه مورد استفاده در اصلاح پوسچر قسمتهايی از بدن مؤثر است. اما اين اصلاحات در حدی نيست که پوسچر فرد را به حالت نرمال برساند. پيشنهاد می شود برای افزايش اثربخشی اين تشکچه با کمک طراح صنعتی و ارگونوميست اصلاحات بيشتری بر روی آن انجام شده و کارايی آن مجدداً بررسی شود. Background and Aims: Driving is one of the occupations that afflict a person to get the Musculoskeletal disorders because of the awkward working postures and imposition of stretch and strain in the driver’s body musculoskeletal system. We used the cushion for correcting driver’s body posture and their body conditions. Our goal in this study was the survey of cushion usefulness to posture correcting. Materials and Methods: 95 persons of bus drivers for this descriptive, analytic, interactive and cohort study were selected. In this research driver's postures while driving were assessed with RULA method (Rapid Upper Limb Assessment) in two stages, before and after the cushion usage. Then the data were analyzed by Spearman, Wilcoxon and Paired Sample tests with the aid of SPSS software program. Results: The statistic tests results show that RULA Grand Score for these drivers is between 2-6. Wilcoxon test results for comparing of RULA indices before and after using the cushion show that using this cushion decrease neck score (P<0.001), trunk score (P<0.001) and Grand Score (P<0.001). Conclusion: This cushion affects correcting drivers posture but this correction isn’t so idealistic. Therefore our recommendation to designers is that further study and redesign of cushion is necessary to cushion optimizeation. تشکچه ارگونوميک؛ RULA Score؛ رانندگان Ergonomic Cushion; RULA Score; Drivers 51 57 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-150&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa E. Habibi احسان ا... حبيبی 800031947532846001421 No N. Sadeghi نسرين صادقی na.sadeghi@gmail.com 800031947532846001422 Yes Gonabad University of Medical Sciences and Health Services, Gonabad, Iran. گناباد - حاشيه جاده آسيايی- دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی گناباد- گروه بهداشت

fa بررسی ارتباط نستوهی و منبع کنترل با فرسودگی شغلی در پرستاران پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: ويژگيهای شخصيتی نستوهی و منبع کنترل به عنوان حائلی در برابر وقايع استرس زای زندگی و مشکلات روانی ناشی از کار از جمله فرسودگی شغلی محسوب می شوند. پرستاری نيز از حرفه های پر استرس است و پرستاران با توجه به استرس زا بودن شغلشان در معرض خطر فرسودگی شغلی قرار دارند، با وجود اين مطالعات انجام شده به نقش عوامل ديگر در پيشگيری از فرسودگی شغلی تأکيد بيشتری دارند و به جنبه های شخصيتی پرستاران کمتر توجه شده است. روش تحقيق: در اين مطالعه توصيفی - همبستگی ٣٠٠ پرستار شاغل در بيمارستان های دانشگاه علوم پزشکی مشهد شرکت نموده و نمونه گيری به روش طبقه ای - تصادفی مبتنی بر حجم صورت گرفت. اطلاعات بوسيله فرم انتخاب نمونه، فرم مشخصات دموگرافيک، پرسشنامه نستوهی اهواز، پرسشنامه منبع کنترل درونی - بيرونی راتر و پرسشنامه فرسودگی تديم جمع آوری گرديد. يافته ها: دراين مطالعه ٣٠٠ پرستار در محدوده سنی ٥٣-٢٥ سال شرکت داشتند که ٢۱٤ نفر (٣/٧۱%) از آنها مؤنث و ٨٦ نفر (٧/٢٨%) مذکر بودند. بر اساس آزمون کای دو، اختلاف آماری معنی داری از نظر جنس در سطوح فرسودگی شغلی مشاهده نشد (١/٠=p). همچنين براساس آزمون ضريب همبستگی پيرسون ارتباط آماری معنی داری بين فرسودگی شغلی با سن مشاهده نشد (٢/٠=p ,٠٦/0=r). يافته های اصلی ارتباط معکوس معنی داری بين نستوهی با فرسودگی شغلی (٠٠٠/٠=, p٥٢/٠-=r) و ارتباط خطی مثبت معنی داری بين منبع کنترل بيرونی با فرسودگی شغلی (٠٠٠/٠=p ,٤٤/٠=r) و ارتباط معنی داری بين منبع کنترل درونی با فرسودگی شغلی نشان دادند. (٠٠٠/٠=p ,٤٢/0-=r). نتيجه گيری: از آنجايی که در اين مطالعه نستوهی يکی از عوامل پيشگويی کننده فرسودگی شغلی بدست آمده، بنظر می رسد که گنجاندن مؤلفه های بنيادی نستوهی در سلسله آموزش های رسمی- غير رسمی پرستاران بتواند سطح آسيب پذيری آنها را نسبت به استرس کاهش داده و ميزان فرسودگی شغلی را کنترل نمايد. Background and Aim: The certain personality characteristics including hardiness and locus of Control are mediating and facilitatively a stressful life events and psychology problems such as burnout due to work. Nursing has always been a stressful profession and nurses are therefore prone to high degree of burnout, but the majority of studies in this field have emphasis on other factors on preventing of burnout and we can rarely find a study which addressed personality factors as a mediator / moderator for burnout. Materials and Methods: In this descriptive – correlative study the relationship between hardiness / locus of control and burnout among 300 full time nurses were examined. 300 nurses were selected randomly. instruments: sample selection form , demographic inventory , Ahvaz hardiness scale , Rotter,s locus of control scale , Tedium burnout scale have been used to measure the variables. Results: In this study 300 nurses was cooperated with an average age 25-53 years that was 214 ( %71/3) female and 86(%28/7) male data analysis indicated that no differences in burnout were found to sex(p=0.1) and Pearson correlation indicated that burnout scores were not significantly associated with age .A significant negative correlation was found between hardiness and burnout(r=-0.52, p=0.000) and a significant positive correlation was found between external locus of control and burnout (r=0.44, p=0.000) and a significant correlation was found between internal locus of control and burnout . (r = - 0.42, p= 0.000) Conclusion: As it was found that hardiness as personality characteristics plays an important role in burnout and predicts the majority of variances in burnout it is suggested that using the formal-informal training method which hardiness components will be addressed is the best Preventing strategy for burnout in nurses. ويژگيهای شخصيتي؛ نستوهي؛ منبع کنترل؛ فرسودگی شغلي؛ پرستاران personality characteristics; hardiness; locus of control; burnout; nurses 58 66 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-151&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa F. Kooranian فرانک کورانيان kooranian_f@yahoo.com 800031947532846001423 Yes قوچان کيلومتر 4 جاده قوچان - دانشگاه آزاد اسلامی واحد قوچان - گروه پرستاری و مامائی AR. Khosravi عليرضا خسروی 800031947532846001424 No H. Esmaeeli حبيب ا... اسماعيلی 800031947532846001425 No

fa آنژين قلبی و گرفتاری شديد آئورت در هيپرکلسترولمی فاميليال هموزيگوت – گزارش يک مورد نادر- پسربچه 10 ساله پزشكي Medicine پژوهشی Original بيماری هيپرکلسترولمی فاميليال هموزيگوت، يک اختلال ليپوپروتئينی نادر است که به صورت اتوزوم غالب منتقل ميشود و شيوع آن 1 مورد در هر يک ميليون نفر تخمين زده می شود. معمولا گرفتاری مجرای عروق کرونر و افزايش ضخامت اترواسکلروتيک لت های دريچه و ديواره آئورت وجود دارد و به نارسايی آئورت و تنگی آئورت می انجامد که در بعضی موارد ممکن است شديد باشد. بيمار مورد گزارش ما پسر بچه 10 ساله ای است با گزانتوماهای پوستی و تاندونی که با سابقه آنژين فعاليتی از 8 سالگی، همراه با گرفتاری آترواسکلروتيک شديد دريچه و ريشه آئورت، به صورت تنگی نسبتا شديد آئورت و نارسايی متوسط آئورت از يکی از روستاهای بيرجند معرفی شده و با توجه به اينکه تنگی های خفيف در 70% موارد گزارش شده، اين مورد در واقع يک نمای بالينی کمياب تر از اين بيماری نادر است. کلسترول توتال 766 و LDL-c 658 ميلی گرم در دسی ليتر، تری گليسريد طبيعی 160 و HDL-c معادل 46 ميلی گرم در دسی ليتر گزارش گرديد. تشخيص قطعی با وجود ضايعات پوستی و تاندونی تيپيک شامل گزانتوم های پوستی زرد نارنجی، گزانتوم های تاندونی در آشيل، قوس قرنيه، ديس ليپوپروتئينمی تيپ IIa جدول فريدريکسون و سوفل دريچه آئورت همراه با يافته های مشخص اکوکارديوگرافی بصورت افزايش ضخامت قابل توجه ديواره ای ريشه آئورت و لتهای آئورت (به علت تجمع و رسوب کلسترول)، حاصل شد. نتيجه گيری: با توجه به نبود گزارش ها و آمار های کافی در اين مورد در کشور و گزارش موارد نسبتاً بالای آن در بعضی از کشورهای منطقه، گزارش موارد بيشتر آن باعث شناخت بهتر بيماری و همچنين امکان يافتن تعداد زيادی بيمار بدون علائم پوستی از نوع هتروزيگوت به ازای کشف هر بيمار هموزيگوت و درمان نسبتاً ساده آنها با دارو می شود. Homozygous Familial Hypercholesterolemia (HFH) is a rare lipoprotein Disorder. Transmission is autosomal codominant. The prevalence of (HFH) is estimated at approximately 1:1000,000. Aortic root and valve leaflets become atherosclerotic and thick due to cholesterol deposition and then aortic insufficiency and stenosis appears which sometimes may be severe. We report a10 year-old boy with multiple Cutaneous and tendinous xanthomata, exertional angina from age 8 and severe atherosclerotic involvement of aortic valve and aortic root who was referred from one of villages of Birjand. Considering that 70% of the reported cases with aortic involvement have relatively mild aortic stenosis, our case is one of less frequent ones . His plasma total cholesterol was 766, LDL cholesterol was 658 mg/dl, Triglyceride 150 and HDL was 46 mg/dl. Diagnosis was confirmed by typical skin and tendon lesions, including typial yellowish orange skin xanthomas, achili xanthomas, corneal arcus and the typical type IIa Fredrickson dyslipoproteinemia, and echocardiographic changes of aortic valve and root. Considering very few reports in this regard in our country, and a relatively high prevalence of the disorder in nearby countries, such case reports may improve our knowledge and also help to find and treat many families of such patients with heterozygous FH who have not got pathognomonic skin or tendon lesions. هيپرکلسترولمی فاميليال هموزيگوت؛ آئورت؛ گزانتوم Homozygous Familial Hypercholesterolemia; Aortic Valve; Xanthoma 67 72 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-152&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Ja'farnezhad مجيد جعفرنژاد m_jefarnejad@yahoo.com 800031947532846001426 Yes Birjand University of Medical Sciences and Heath Services , Birjand, Iran. بيرجند، خيابان غفاری - بيمارستان ولی عصر (عج) – بخش قلب M. Hashemzehi مراد هاشمزهی 800031947532846001427 No