مجله علمي پژوهشي افق دانش Ofogh-e-Danesh Journal http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir 80 journal80 fa jalali 1386 10 1 gregorian 2008 1 1 13 4 online 1 fulltext

fa ژنتيک مولکوليHIV :جايگاه، اهميت و چشم‌انداز آن پزشكي Medicine پژوهشی Original نشانگان کمبود ايمنی اکتسابی (Acquired Immunodeficiency Syndrome) در اثر آلودگی به ويروسی از خانواده لنتی ويروس‌ها (Lenti Viruses) به نام ويروس نقص ايمنی انسان (Human Immunodeficiency Virus) ايجاد می‌شود. اين بيماری برای نخستين بار در سال 1981 کشف شد و از آن زمان تاکنون ميليون‌ها انسان در سراسر جهان جان خود را از دست داده‌اند. در ايران تاکنون بيش از شانزده هزار فرد آلوده به HIV شناسايی شده‌اند و تعداد مبتلايان به آن هر روز در حال افزايش است؛ علت عمده مرگ و مير مبتلايان به اين بيماری، ابتلا به عفونتهای فرصت‌طلب و سرطان‌های متفاوت به دليل تضعيف شديد سامانه ايمنی بدن است. پيشرفتهای اخير در زمينه زيست شناسی مولکولی درک دانشمندان را از ساختار مولکولی و نحوه بيماريزايی اين ويروس افزايش داده است و اميد آن می‌رود که پيشرفت شتابنده علم در ساليان نه چندان دور، منجر به ابداع روشهای مؤثر درمان اين بيماری شود. در اين مقاله با استفاده از دهها مقاله علمی- پژوهشی معتبر و روز آمد، نخست ويژگيهای مولکولی و زيست‌شناختی ويروس HIV، ژنوم، چرخه زندگی و نحوه بيماريزايی آن مطرح شده و سپس واکنش‌های سامانه ايمنی بر عليه ويروس و ساز و کارهای متفاوتی که اين ويروس برای از کار انداختن سامانه ايمنی به کار می‌برد، مانند گريز پادتنی، گريز از لنفوسيت‌های T سلول‌کش، گريز از خنثی‌سازی با واسطه پادتن، کاهش بيان مجموعه سازگاری بافتی اصلی و تخريب سلول‌های T کمکی CD در سطح مولکولی مورد بحث قرار گرفته است. Acquired immunodeficiency syndrome (AIDS) is caused by a lenti virus named human immunodeficiency virus (HIV).HIV was first discovered in 1981 and since then millions of people worldwide have died from the disease. In Iran thousands of people are found to be HIV+ and the number is growing up every day. The major cause of mortality among AIDS patients are opportunist infectious agents and different types of cancer due to severely deficient immune system. Advances in molecular biology within last two decades have lead to a better understanding from molecular structure and pathogenicity of HIV, which promises efficient therapeutic ways to cure the disease in near future. In present article, first we discuss molecular structure and biology of HIV, its genome, life-cycle and pathogenicity. Then we go through molecular details of immune system responses against the virus and mechanisms by which HIV suppresses immune system: like evasion from antibody, cytotoxic T lymphocytes, antibody- mediated neutralization, reduction of major histocompatiblity complex (MHC), and destruction of CD4+ helper T cells. نشانگان کمبود ايمنی اکتسابی (AIDS)؛ ويروس نقص ايمنی انسان (HIV)؛زيست شناسی مولکولي؛ سامانه ايمنی Acquired immunodeficiency syndrome (AIDS); Human immunodeficiency virus (HIV); Molecular biology; Immune system 5 20 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-133&slc_lang=fa&sid=fa MR. Noori Daloii محمدرضا نوری دلويی nooridaloii@sina.tums.ac.ir 800031947532846001361 Yes تهران- خيابان انقلاب اسلامی- خيابان قدس- خيابان پورسينا- دانشگاه علوم پزشکی تهران- دانشکده پزشکی- گروه ژنتيک پزشکی M. Danesh Pajooh محبوبه دانش‌پژوه 800031947532846001362 No AR. Noori Daloii عليرضا نوری دلويی 800031947532846001363 No

fa تأثير مداخله آموزشی بر ميزان کيفيت زندگی بيماران ديابتی نوع 2 مراجعه‌کننده به مرکز تحقيقات ديابت يزد پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: شيوع ديابت در ايران و کشورهای در حال توسعه درحال افزايش است و شيوع آن 4-5/4% و در جمعيت بالای 30 سال بيش از 14% می‌باشد. کيفيت زندگی بيماران ديابتی از اهميت ويژه‌ای برخوردار است؛ مطالعه حاضر با هدف تأثير مداخله آموزشی بر ميزان کيفيت زندگی بيماران ديابتی نوع 2 انجام شد. روش تحقيق: در اين مطالعه نيمه‌تجربی (مداخله‌ای)، 120 نفر از بيماران ديابتی نوع 2 که در مرکزتحقيقات ديابت يزد پرونده داشتند و سن آنها بين 25-75 سال بود، به صورت تصادفی انتخاب شدند و مورد مطالعه قرار گرفتند؛ اطلاعات از طريق پرسشنامه استاندارد SF-20 و به روش مصاحبه جمع‌آوری گرديد. نمونه‌ها به دو گروه 60 نفری تقسيم شدند که به گروه آزمون در دو جلسه به روش سخنرانی و بحث گروهی، آموزش داده شد. پس از گذشت دو ماه، مجدداً از هر دو گروه با همان پرسشنامه و همان سؤالات اطلاعات لازم جمع‌آوری و داده‌ها در دو نوبت بين گروه آزمون و شاهد قبل و بعد از آموزش مقايسه گرديد. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمونهای ANOVA، t و t زوجی در سطح معنی‌داری 05/0P مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: ميانگين سالهای ابتلا به ديابت نمونه‌ها 19/787/9 سال بود؛ به طور کلی کيفيت زندگی در 46/32% از بيماران ضعيف، در 46/32% متوسط و در 08/35% خوب بود. بين شغل، جنس، سواد و داشتن و نداشتن عوارض رتينوپاتی و نوروپاتی با کيفيت زندگی در گروه آزمون، قبل و بعد از مداخله از نظر آماری رابطه معنی‌داری مشاهده شد (017/0P<) ولی در گروه شاهد بين متغيرهای فوق وکيفيت زندگی قبل و بعد از مداخله رابطه معنی‌دار آماری مشاهده نشد. نتيجه‌گيری: بهترين راه برای کاهش عوارض ديابت و افزايش کيفيت زندگی آنها، آموزش است که هزينه زيادی در بر نداشته و برای تمام بيماران قابل اجرا می‌باشد. بيماران در هر شرايطی می‌توانند با آموزش و بخصوص با استفاده از يک پرسشنامه استاندارد مانند SF-20 که نيازهای آموزشی بيماران را مشخص می‌نمايد، از بروز عوارض ديابت در خود جلوگيری نمايند. Background and Aim: The incidence of diabetes is increasing and the prevalence of diabetes is approaching epidemic proportion in many developing countries in Middle East including Iran. The prevalence of type 2diabetes in Iran is 4-4.5% and in population aged above 30 years is greater than 14%.The aim of this study is determine the quality of life of diabetic patients. Materials and Methods: This was a quasi experimental study, that the subjects in the present study were type 2diabetes patients with range 25-75 years old. 120 individuals were randomly selected from the list of the referee patients of the Diabetic Research patients of Yazd. They were divided into two groups: case group (60persons) and control group (60 persons). The health related quality of life was measured with SF-20 questionnaire. The education as intervention factor was performed using face- to- face and group teaching methods to case group. All data which were collected before and after intervention (two months after education) were transferred directly into SPSS. For data analysis, ANOVA, t test and were used. Results: The mean duration of diabetes of patients was 9.877.2 years. 8.3% patients the quality of life of 32.46% of samples was low, QOL of 32.46%of them was medium and QOL of35.08was high. There was significant difference between the job, sex, education and having the neuropathy, retinopathy in case group, before and after intervention (P<0.017) .But there was not significant difference between those variables in control groups, before and after intervention Conclusion: Diabetes requires the patients to self-manage their disease and is a life-time struggle to maintain and increase QOL. Treatment plans that inherently improve or include strategies to enhance patients' QOL may increase compliance, thereby improving these patients' metabolic status .Using a standard questionnaire that can determine the needs of patients is best methods for controlling of disease and reduce their disabilities. کيفيت زندگي؛ ديابت نوع 2؛ SF-20 Diabetes; SF-20; QOL; Education; Type 2 21 28 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-134&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa MH. Baghianimoghadam محمد حسين باقيانی مقدم baghianimoghadam@yahoo.com 800031947532846001364 Yes يزد- بلوار دانشجو- دانشکده بهداشت- گروه خدمات بهداشتی M. Afkhami Ardekani محمد افخمی اردکانی 800031947532846001365 No

fa تأثير داروهای ضدّ قارچی فلوکونازول، ايتراکونازول و کتوکونازول تأثير داروهای ضدّ قارچی فلوکونازول، ايتراکونازول و کتوکونازول به صورت منفرد و مخلوط با يکديگر بر روی مخمرهای بيماريزا پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: در سالهای اخير، عفونتهای سيستميک قارچی که به وسيله مخمرهای بيماريزا ايجاد شده‌اند ، از مهمترين عوامل مرگ و مير بخصوص در بيماران بستری در بيمارستان بوده و درمانهای ضدّ قارچی رايج با استفاده از داروهای متداول کاملاً مؤثر نمی‌باشد. تحقيقات نشان می‌دهد که اشکال مختلفی از داروهای ضدّ قارچی ترکيبی مورد آزمايش قرار گرفته‌اند که در برابر برخی از قارچ‌های بيماريزا اثرات هم افزايی خوبی نشان داده‌اند. روش تحقيق: تحقيق‌ حاضر به‌ منظور تعيين‌ حساسيت‌ برخی‌ از مخمرهای‌ بيماريزا نسبت‌ به‌ داروهای‌ فلوکونازول‌، ايتراکونازول‌ وکتوکونازول‌ در شرايط‌ آزمايشگاهی‌ و ارزيابی‌ فعاليت‌ آزمايشگاهی‌ اين‌ داروها در ترکيب‌ با يکديگر برروی مخمرهای‌ بيماريزا شامل‌ کانديدا آلبيکنس‌ 5057PTCC، کانديدا دوبلينينسيس‌ 36CD، کريپتوکوکوس‌ نئوفرمنس ‌CNE1 و مالاسزيا فورفور MF1 انجام شد. روش‌ رقيق‌سازی‌ در محيط‌ کشت‌ مايع‌ جهت‌ ارزيابی‌ فعاليت ‌ضدّ قارچی‌ داروهای‌ مذکور در دو محيط کشت سابورودکستروز براث (برای همه قارچ‌ها به جز مالاسزيافورفور) و محيط ديکسون براث تغييريافته (فقط برای مالاسزيا فورفور) مورد استفاده‌ قرار گرفت‌. مقادير MIC وMFC برای هر يک از ترکيبات بر اساس‌ شمارش‌ تعداد کلنی‌های‌ قارچی‌ در مقايسه‌ با گروه‌ شاهد 1 (به جای دارو سرم فيزيولوژی استريل اضافه گرديد) و شاهد 2 (به جای دارو از بالاترين غلظت حلال استفاده شد) ‌محاسبه شد. يافته‌ها: نتايج‌ نشان‌ داد که‌ داروهای‌ مذکور از طريق‌ وابسته‌ به‌ غلظت‌ قادر به‌ مهار رشد عوامل‌قارچی‌ می‌باشند؛ به‌ طوری‌ که‌ ميزان‌ محدوده‌ MIC داروی‌ فلوکونازول‌ برای‌ کانديدا آلبيکنس‌، کانديدا دابلينينسيس‌،کريپتوکوکوس‌ نئوفرمنس‌ و مالاسزيا فورفور به‌ ترتيب‌ برابر 256-1، 32-5/0، 64-5/0 و 128-1 ميکروگرم‌ در ميلی‌ليتر تعيين‌ گرديد؛ ميزان‌ محدوده‌ MIC داروی‌ ايتراکونازول‌ نيز به‌ ترتيب‌ برابر 16-5/0، 8-125/0، 32-125/0 و 64-1 ميکروگرم‌ در ميلی‌ ليتر محاسبه‌ گرديد. ميزان‌ محدوده‌ MIC داروی‌ کتوکونازول‌ نيز 64-5/0، 8-5/0، 64-25/0 و 32-5/0 ميکروگرم‌ در ميلی‌ ليتر تعيين‌ گرديد. بررسی تأثير ترکيب داروها نشان داد که فعاليت ضدّ قارچی در همه اشکال ترکيبی در مقايسه با شکل منفرد دارو افزايش می‌يابد (05/0P<). نتيجه‌گيری: بر اساس يافته‌های اين تحقيق، داروهای فلوکونازول و ايتراکونازول بيشترين تأثير را بر روی کانديدا دابلينينسيس دارند و اين تأثير در ترکيب اين دو دارو نيز نسبت به ساير ترکيبات دارويی بيشتر است. ترکيب داروهای فلوکونازول و کتوکونازول بيشترين تأثير را بر روی مالاسزيا فورفور و کريپتوکوکوس نئوفرمنس و ترکيب داروهای ايتراکونازول و کتوکونازول بيشترين تأثير را بر روی کانديدا دابلينينسيس، کريپتوکوکوس نئوفرمنس و مالاسزيا فورفور دارد. Background and Aim: In recent years, fungal systematic infection due to pathogenic yeast have been considered as the most important causes of dead . Current antifungal therapies using routine antifungal drugs have not completely effective,. .In last decade, different formulations of combined antifungals have tested against some pathogenic fungi which shown good synergistic effects. In present work, antifungal effects of some azoles e.g .fluconazole (flu). Itraconazole (it) and ketoconazole (kcz) were studied in intact forms and also in combinations to each other against some pathogenic yeast including Candida albicans PTCC5057,Candida dubliniensis CD36,Cryptococcus neoformance CNE1 and Malassezia furfur MF1,invitro . Materials and Methods: In present work, antifungal effects of some azoles e.g .fluconazole (flu). Itraconazole (it) and ketoconazole (kcz) were studied in intact forms and also in combinations to each other against some pathogenic yeast including Candida albicans PTCC5057,Candida dubliniensis CD36,Cryptococcus neoformance CNE1 and Malassezia furfur MF1,invitro. The microdilution method was used for assessing antifungal susceptibility of above-mentioned compouneds in two culture media sabouraud dextrose broth (for all fungi except M.furfur) and modified Dixon broth (for only M.furfur). MIC and MFC values were calculated for each compound based on comparing colony counts of test and control samples. Results: On the basis of obtained results, all drugs were inhibited the growth of all fungi tested in a dose-dependent manner. MIC ranges of Flu,It and Kcz for C.albicans(1-256,0.5-16,0.5-64microgram/ml),Candida dubliniensis (0.5-32,0.125-8,0.5-8 microgram/ml), C. neoformance (0.5-64,0.125-32,0.25-64 microgram/mL) and M. furfur (1-128,1-64,0.5-32 microgram/mL) were obtained, respectively. Results: Our results showed that the most effective drugs against Candida dubliniensis were Itraconazole and Fluconazole in intact forms and in combination to each other. Fluconazole and Ketoconazole in combination to each other are the most effective drugs against Malassezia furfur and Cryptococcus neoformans. Also Ketoconazole and Itraconazole in combination to each other are the most effective drugs against Candida dubliniensis, Cryptococcus neoformans and Malassezia furfur (P<0.05). فلوکونازول؛ ايتراکونازول؛ کتوکونازول؛ حساسيت‌ ضدّ قارچي؛ اثرات هم افزايی داروها؛ مخمرهای‌ بيماريزا Fluconazole; Itraconazole; Ketoconazole; Pathogenic yeasts; Synergistic effects; Antifungal susceptibility 29 38 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-135&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Shams Ghahfarrokhi معصومه شمس قهفرخی 800031947532846001366 No A. Razzaghparast آتوسا رزاق‌پرست arazzagh@yahoo.com 800031947532846001367 Yes مشهد- بلوار وکيل آباد- خيابان سروش- نبش سروش 4- پلاک 8- طبقه اول MH. Yadegari محمدحسين يادگاری 800031947532846001368 No M. Razzaghi Abyaneh مهدی رزاقی ابيانه 800031947532846001369 No

fa مطالعه اثرات تزريق مرفين بر ساختمان ميکروسکوپيک جفت در موش پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: مصرف مواد مخدر در دوران بارداری احتمال سقط جنين را افزايش می‌دهد؛ اما اين که مواد مخدر با چه مکانسيمی باعث افزايش سقط جنين می‌شود، هنوز به صورت يک سؤال باقی است. يکی از مکانيسم‌های احتمالی، افزايش سقط جنين، تغييرات ساختاری جفت به دنبال مصرف مواد مخدر می‌باشد. اين پژوهش با هدف تعيين تغييرات هيستولوژيک جفت به دنبال مصرف مرفين انجام شد. روش تحقيق: به منظور انجام اين پژوهش 40 سر موش ماده دو ماهه نژاد Balb/c با وزن تقريبی 35-30 گرم تحت شرايط استاندارد اتاق حيوانات به طور تصادفی به چهار گروه ده تايی، شامل دو گروه تجربی و دو گروه شاهد تقسيم شدند. با قرار دادن اين موش‌ها در معرض موش‌های نر و رويت واژينال پلاک روز صفر حاملگی مشخص گرديد. گروه تجربی 1، به مدت ده روز و گروه تجربی 2 به مدت پانزده روز، روزانه به ميزان 10 ميلی گرم مرفين به ازای هر کيلوگرم وزن بدن به صورت داخل صفاقی دريافت نمودند. گروههای شاهد، مطابق الگوی فوق، سرم فيزيولوژی به جای محلول مرفين دريافت نمودند. بعد از طی مدتهای فوق، موش‌های گروه شاهد و گروه تجربی بيهوش و جفت آنها از رحم خارج گرديد و پس از ثبوت و پاساژ بافتی، برشهايی به ضخامت 5 ميکرون تهيه گرديد و با هماتوکسيلين - ائوزين (H&E) رنگ‌آميزی شدند؛ سپس نمونه‌ها با ميکروسکوپ نوری مورد مطالعه و بررسی قرارگرفتند و از موارد انتخابی تصوير تهيه گرديد. يافته‌ها: در گروه تجربی 1، تعداد 2 سر موش در حين بارداری تلف شدند و 1 مورد سقط جنين مشاهده گرديد. در گروه تجربی 2، تعداد 4 سر موش در حين بارداری تلف شدند و تعداد سقط‌ها نيز 2 مورد بود. در گروههای شاهد، مرگ و مير مادری و سقط جنين مشاهده نگرديد. مقايسه ميزان مرگ و مير مادری و سقط جنين در گروههای مورد تحقيق، اختلاف معنی‌داری را نشان داد (05/0P<). دربررسی ميکروسکوپيک نمونه‌های گروه تجربی 1، بی‌نظمی پرزهای جفت قابل توجه بود و تغييرات بافتی به صورت تکثير فيبروبلاستی در جفت مشاهده گرديد. در گروه تجربی 2، فيبروز شديد بافتی در جفت قابل ملاحظه بود. نتيجه‌گيری: بر اساس نتايج اين تحقيق، مصرف مرفين می‌تواند موجب سقط جنين، مرگ مادری و تغييرات ساختاری در ساختمان ميکروسکپيک جفت شود؛ همچنين اين تغييرات ساختمانی جفتی می‌تواند موجب سقط جنين و يا عقب‌ماندگی رشد داخل رحمی گردد. Background and Aim: Opioids consumption during pregnancy increase abortion. But the mechanisms that opioids increase abortion have been remained as a question. One of the mechanisms that may be caused to increase abortion is placental histological changes during pregnancy. The aim of this study was to determine histological changes after morphine consumption. Materials and Methods: Forty intact adult female Balb/c mice with two months-age, weighing 30-35 gr were used in this study. The animals were maintained at the animal house under controlled conditions (12 h light and dark cycle, 21°Cand 50% relative humidity). Then they were mated overnight with 20 fertile males of the same strain. The day on which spermatozoa were found in vaginal smear was designated as embryonic day 0(E0). The pregnant mice were divided in 4 groups (2 experimental and 2 control groups). Experimental group 1 was received daily 10mg/kg morphine for 10 days and Experimental group 2 was received daily 10mg/kg morphine for15 days. In Control grope, mice were injected 10mg/kg normal saline parallel to experimental grope as a placebo. After this, in both control and experimental gropes, mice were anesthetized and placentae were removed from the body. Then they were fixed in formalin for 48 hours. After routine histological processing and embedding in paraffin, all the specimens were cut in to 5 μm thickness sections and stained by Hematoxylin-Eosin. Then specimens were observed by light microscopy and photographs were taken. Results: In experimental group1, two pregnant mice were died and one abortion was occurred. In experimental group 2, four mice were died and also two abortions were occurred. In control groups neither die nor abortion occurred. In experimental group 1 disruption of the placental villi were irregular and fibroblast cells were increased. In experimental group 2, intensive necrosis was seen. Conclusions: Our research was showed that abortion histological changes in placenta and significant neonate mortality rate and nervous system defect may be occurred after morphine consumptions. جفت؛ موش؛ مرفين؛ تغييرات ساختاری Placenta; Mouse; Morphine; Structural; Abnormality 39 43 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-142&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa A. Mahmoodian عليرضا محموديان a-mahmoodian@mums.ac.ir 800031947532846001356 No مشهد- دانشگاه علوم پزشکی مشهد- دانشکده پزشکی- گروه آموزشی علوم تشريحی M. Jafarpour مختار جعفرپور 800031947532846001357 No SH. Alavi سيدحسن علوی 800031947532846001358 No H. Mofidpour دکتر حسن مفيدپور 800031947532846001359 No AR. Ebrahimzadeh عليرضا ابراهيم‌زاده ebrahimzadeh43@yahoo.com 800031947532846001360 Yes گناباد- حاشيه جاده آسيايی- دانشکده علوم پزشکی گناباد- گروه علوم پايه

fa بررسی پاسخ ايمنی عليه ليشمانيوز جلدی با ايمن‌سازی به وسيله ميکروسفرهای آلژينات حاوی ليشمانيا ماژور اتوکلاو شده و ادجوانت‌های ساپونين و CpG-ODN پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: ليشمانيوز يک بيماری انگلی است و عامل آن انگل تک‌ياخته داخل سلولی به نام ليشمانيا می‌باشد. ايمنی محافظتی در برابر ليشمانيوز ايمنی سلولياست؛ نتايج کار آزمايی بالينی واکسن ليشمانيا ماژور اتوکلاو شده، ميزان اثربخشی پايينی نشان داده است. ميکروسفرهای تهيه شده از آلژينات يکی از سامانه‌های دارورسانی هستند که قدرت رساندن آنتی‌ژن به محل اثر مناسب را دارند و به عنوان ايمنو ادجوانت مورد استفاده قرار می‌گيرند. استفاده از ادجوانت‌هايی مثل ساپونين و اليگوداکسی نوکلئوتيدهای سيتوزين- فسفات-گوانين (CpG-ODNs)در سيستم ميکروسفری، باعث افزايش قدرت ايمنی‌زايی فرمولاسيون می‌شود. مطالعه حاضر با هدف تعيين پاسخ ايمنی ليشمانيا ماژور اتوکلاو شده (ALM) و محصور شده در ميکروسفرهای آلژينات به همراه ادجوانت‌های ساپونين و اليگوداکسی نوکلئوتيدهای CpG در موش‌های balb/c برای مشخص کردن فرمولاسيون مناسب‌تر جهت واکسيناسيون انجام شد. روش تحقيق: در اين مطالعه تجربی که در سال 1385 و در پژوهشکده بوعلی دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شد، اثرات ساپونين و CpG بر روی ايمنی ايجاد شده در موش Balb/c آلوده شده به انگل ليشمانيا مورد ارزيابی قرار گرفت. برای انجام اين پژوهش پس از تهيه فرمولاسيون‌های مختلف واکسن با اين دو ادجوانت، به گروههای مختلف موش تزريق گرديد و اثرات آن بررسی گرديد. يافته‌ها: مقدار آنتی‌بادی IgG total و IgG2a در موش‌های بالب سی ايمن‌سازی شده با فرمولاسيون‌های حاوی ادجوانت، به طور معنی‌داری بيشتر از بقيه فرمولاسيون‌ها بود (001/0P<). در فرمولاسيون حاوی ساپونين عيار IgG2a بالاتری از فرمولاسيون حاوی CpG ايجاد نموده است (001/0P<). نتيجه‌گيری: نتايج اين مطالعه نشان می‌دهد فرمولاسيون‌های ميکروسفری که حاوی ساپونين هستند به عنوان يک ياور ايمونولوژيک مناسب برای ALM باعث تحريک بيشتر پاسخ ايمنی سلولی در مقايسه با فرمولاسيون‌های بدون ساپونين می‌شوند و CpG نيز خاصيت ايمنو ادجوانتی بالايی نشان داد. Background and Aim: Leishmaniasis caused by compulsory intercellular parasite of leishmania. Suitable immunity for this infection is cellular immunity that depends on CD4+ T cell. Vaccination is a suitable way for controlling the disease and autoclaved leishmania major is a suitable choice for preparation of vaccine against this disease.Particulate drug delivery systems such as microspheres increase the immune response against encapsulated antigen and have immunoadjuvant potential. Alginate microspheres have been used for vaccination in several imunisation studies. Saponins have also shown high immune stimulation potential both for Th1 and Th2. CpG-ODN can be used as an immunity adjuvant for vaccines for increasing the immune responses. Materials and Methods: In this investigation various formulations of ALM (free or encapsulated in microsphere) with saponin and CpG-ODN adjuvants have been studied to find the best formulation for leishmaniasis vaccine. Also various formulations of ALM (free or encapsulated in microspheres alone or with CpG-ODN or saponin) were injected to balb/c mice. S.C. immunizations were repeated three times in three weeks intervals. For challenge test, after the last immunization, 106 live promastigotes were injected to the left foot pad of mice and foot pad thickness was recorded until 70 days. Serum antibody titers were determined three weeks after the last immunization by an ELISA method. For cytokine assay, the spleen lymphocytes were incubated with recall antigens and IFN-γ and IL-4 titers were determined in culture supernatant with a sandwith ELISA method. Results: Results of this investigation showed that saponin and CpG have immunoadjuvant property in leishmania vaccine.(ALM)+SAP showed better result in immunostimulation (P<0.001). Addition of saponin and ALM in microsphere (ALM+SAP) increased the concentration of IFN-γ but didn’t have significant effect on concentration of IL-4 (P>0.05). Encapsulation of ALM and CpG in alginate microspher showed higher concentration of cytokines than CpG solution (P<0.001). Conclusion: So that we can not choice one of these adjuvants is better by results of this investigation and investigation must be continue for better result and selection one of this adjuvant. واکسن؛ ليشمانيا ماژور اتوکلاو شده(ALM) ؛ ميکروسفر؛ ليشمانيا ماژور؛ ساپونين؛ CpG-ODN Leishmania vaccine; Microsphere; Alginate; Quillaja saponin; CpG-ODN; Adjuvant 44 50 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-136&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa E. Haji ابراهيم حاجی drhajie@yahoo.com 800031947532846001370 Yes Gonabad University of Medical Sciences. Gonabad, Iran گناباد- دانشکده علوم پزشکی گناباد N. Shariatifar نبی شريعتی‌فر 800031947532846001371 No M. Tafaghodi محسن تفقدی 800031947532846001372 No Z. Salari زينب سالاری 800031947532846001373 No

fa رابطه خشونت خانگی با عوارض حاملگی، نوع زايمان و وزن زمان تولد در خانمهای زايمان کرده بستری در بخش بعد از زايمان بيمارستانهای آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شيراز پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: شيوع بالای خشونت خانگی لزوم انجام مطالعاتی که اثرات و نتايج اين خشونت را مورد بررسی قرار دهد، آشکار می‌سازد. مطالعه حاضر با هدف تعيين ميزان و نوع خشونت خانگی طيّ بارداری و ارتباط آن با عوارض حاملگی، نوع زايمان و وزن نوزاد انجام شد. روش تحقيق: در اين مطالعه توصيفی- تحليلی، 400 نفر از زنان زايمان‌کرده بستری در بخش بعد از زايمان بيمارستانهای زينبيه و حافظ وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شيراز که به طور تصادفی ساده انتخاب شده بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه‌ای شامل سه بخش بود. پرسشنامه‌ها از طريق مصاحبه و همچنين با مراجعه به پرونده واحدهای پژوهش و نوزادان آنها تکميل گرديد. افرادی که بيماريهای روانی يا طبّی، سزارين انتخابی، چند قلويی، سابقه تصادف يا زمين خوردن يا زايمان زير 28 هفته داشتند، از پژوهش خارج گرديدند. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و انجام روشهای آماری شامل آزمون های من-ويتنی،آزمون همبستگی اسپيرمن، وکروسکال- واليس در سطح معنی‌داری 05/0P انجام شد. يافته‌ها: ميزان خشونت روانی 5/47%، فيزيکی 22%، اجتماعی 5/13%، اقتصادی 23% و جنسی 3/22% بود. بين خشونت روانی، فيزيکی، جنسی و اقتصادی طيّ حاملگی با خونريزی دستگاه تناسلی، بستری شدن به علت اين خونريزيها و دردهای زودرس زايمانی، زايمان زودرس، سزارين و کم وزنی زمان تولّد ارتباط مثبت معنی‌داری مشاهده شد (05/0P). بين خشونت اجتماعی با خونريزی دستگاه تناسلی طيّ بارداری و کم وزنی زمان تولّد ارتباط آماری مثبت و معنی‌داری مشاهده شد (05/0P). نتيجه‌گيری: خشونت خانگی می‌تواند از جنبه‌های مختلف، مادر و جنين را با خطر مواجه سازد؛ بنابراين توجه و مقابله با اين مشکل و پيشگيری از طريق آموزش و مشاوره می‌تواند در بهبود سير حاملگی، زايمان و وضعيت نوزاد مؤثر باشد. Background and Aim: It was to examine possible correlations between domestic violence during pregnancy, and maternal complications, types of delivery and birth weight. Materials and Methods: 400 women without a history of psychological or medical disorder or medial and accident injuries delivering their babies at Zainabieh and Hafez hospitals, Shiraz University of Medical Sciences were asked to complete a questionnaire consisting of questions in regards to demographic characteristics, history and complications of previous and current pregnancy and domestic violence questions. Results: The rate of psychological, physical, social, economical, and sexual violence were 47.5%, 22%, 13.5%, 23% and 22.3%, respectively. There were significant correlations between such violence, and vaginal bleeding, hospitalization, preterm delivery, emergency cesarean section and low birth weight. Conclusion The findings indicate that domestic violence might led to complications of pregnancy and low birth weight. Therefore measure to reduce such violence is vital to pregnancy and its outcome. خشونت خانگي؛ خشونت؛ خشونت فاميلی Domestic Violence; Violence; Family violence 51 58 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-137&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa R. Bagherzadeh راضيه باقرزاده raziehbagherzadeh@yahoo.com 800031947532846001374 Yes بوشهر- دانشگاه علوم پزشکی- دانشکده پرستاری و مامايی T. Keshavarz طاهره کشاورز 800031947532846001375 No F. Sharif فرخنده شريف 800031947532846001376 No S. Dehbashi صديقه دهباشی 800031947532846001377 No HR. Tabatabaei حميدرضا طباطبايی 800031947532846001378 No

fa بررسی شيوع زمين افتادن و ارتباط آن با بيماريهای مزمن در سالمندان شهر خرم‌آباد پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: امروزه، در بيشتر افراد سالمند (86%)، حداقل يک بيماری مزمن وجود دارد که باعث افت عملکرد شده و می‌توانند سبب زمين افتادن شوند. زمين افتادن نيز به نوبه خود می‌تواند سبب افت عملکرد جسمی و پيامدهای روانی- اجتماعی برای سالمند شود. مطالعه حاضر با هدف تعيين شيوع زمين افتادن در سالمندان و ارتباط آن با بيماريهای مزمن انجام شد. روش تحقيق: در اين مطالعه توصيفی که به صورت مقطعی و در سال 1386 انجام شد، تعداد 400 فرد سالمند 60 ساله و بالاتر شهر خرم آباد، به روش خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. به منظور تکميل اطلاعات از پرسشنامه ساختارمند استفاده گرديد. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS و آمار توصيفی و آزمونهای Chi-Square و Mann-Whitney در سطح معنی‌داری 05/0P≤ مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: شيوع زمين افتادن در سالمندان شهر خرم‌آباد 8/24% بود؛ در واقع از هر چهار سالمند، يک‌ نفر در طی يک سال، زمين خوردن را تجربه کرده بود. شايعترين بيماريهای مزمن در افراد مورد مطالعه به ترتيب آرتروز، نقص بينايی و فشار خون بودند. اين تحقيق نشان داد که ابتلا به بيماريهايی از قبيل بيماريهای قلبی عروقی، آرتريت/آرتروز، سکته مغزی، نقص بينايی، اختلال آگاهی يا حواس، اختلال خواب، افسردگی، بيماريهای ريوی، داشتن بی‌اختياری ادراری و بی‌اختياری دفع، خطر زمين افتادن را افزايش می‌دهند. نتيجه‌گيری: بر اساس نتايج اين مطالعه، می‌توان اذعان داشت که بيماريهای مزمن، خطر زمين افتادن را در سالمندان به طور چشمگيری افزايش می‌دهند؛ بنابراين پيشنهاد می‌شود علاوه بر اصلاحات محيطی متناسب با وضعيت جسمی و ذهنی سالمندان، استفاده از وسايل کمکی مناسب، شناسايی سالمندان در معرض خطر زمين افتادن و استفاده از محافظهای لگن به سالمندان و خانواده‌های آنان، درباره راهکارهای پيشگيری از زمين افتادن و راههای کاهش خطر صدمه، آموزش لازم داده شود و خدمات اجتماعی يا بهداشتی به اين قشر در سطح جامعه ارائه گردد. Background and Aim: At present, A high percent of older adults (86%), have at least one chronic conditions and functional decline caused by them, could increase falling that leads to functional decline and psychosocial consequences. This study aimed determining prevalence of fallings in older adults and it's relation with chronic conditions in Khoramabad. Materials and Methods: The sample size of this cross-sectional study was four hundred people aged 60 or older, living in Khoramabad in 2007. Sampling was done by multi-stage clustering method. The structured questionnaire was applied for data collection contains demographic data, having chronic condition and falling in recent year and was completed by reporter. Data was analyzed using Spss 15.0 using descriptive statistics, Chi- square test and Mann- Whitney test. Results: The prevalence of falling for older people living in Khoramabad was 24.8% In the other words, one of four older people experience fall during a year. The findings suggested the most common chronic diseases in Khoramabadian elders were arthritis, vision impairments (glasses) and hypertension respectively. Also, we found chronic conditions such as arthritis, stroke, vision impairments (glasses), disorientation, depression, and chronic obstructive pulmonary disease, (urinary and fecal) incontinence increase the risk of falling. Conclusion: The findings of this study suggested the effects of chronic diseases increase risk of falling. At last, modifying environment according with physical and mental status, using suitable assisted devices, cognition of older people may be at risk, using hip protectors, family/patient education about strategies of preventing of falls and the ways of decreasing risk of falling are important. community based social services should be provided. زمين افتادن؛ بيماريهای مزمن؛ سالمندان Geriatrics; Accidental falls; Aged 59 65 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-138&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Sh. Salarvand شهين سالاروند shsalarvand@gmail.com 800031947532846001379 Yes گناباد- حاشيه جاده آسيايی- دانشکده علوم پزشکی گناباد M. Birjandi مهدی بيرجندی 800031947532846001380 No M. Shamshiri محمود شمشيری 800031947532846001381 No

fa بررسی علل کاربردی نبودن نتايج و يافته‌های پژوهشهای پرستاری در جهت ارتقای آموزش پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: پژوهش از عناصر ضروری روند توسعه در هر جامعه‌ای می‌باشد. تأثيرگذاری پژوهش در توسعه به ميزان به کارگيری يافته‌‌های پژوهش در عرصه عمل بستگی دارد. بر اساس مطالعات انجام شده، بسياری از يافته‌‌های تحقيقات پرستاری در عرصه عمل به کار گرفته نمی‌شوند. مطالعه حاضر با هدف تعيين علل عدم به کارگيری يافته‌‌های تحقيقی در جهت ارتقای آموزش در پرستاری انجام شد. روش تحقيق: اين مطالعه توصيفی تحليلی که در سال 1383 انجام شد، با استفاده از پرسشنامه نظرخواهی از اساتيد و محققان پرستاری و فرم بازنگری بررسی پايان‌نامه‌‌های پرستاری از نظر کاربردی بودن، مشکلات موجود در تهيه و تدوين و اجرای طرح تحقيقاتی انجام گرديد. نمونه‌ها به صورت غير تصادفی (40 نفر از اساتيد پرستاری دانشکده‌‌های پرستاری تهران، ايران، شهيد بهشتی و تربيت مدرس و 40 پايان‌نامه کارشناسی ارشد پرستاری بين سالهای 1379 تا1370) انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از شاخصهای آماری توصيفی تحليل شدند. يافته‌ها: 5/17% از نمونه‌های مورد پژوهش مرد و 5/82% زن بودند؛ ميانگين سنی آنان 38/43 سال بود؛ 5/72% مربی و عضو هيأت علمی بودند و از نظر ميانگين سابقه کار، 15 سال در آموزش، 5 سال در پژوهش و 7 سال در بالين مشغول به کار بوده‌اند. بيشترين مشکلات در اين زمينه شامل عدم تبيين درست يافته‌های پژوهشهای انجام شده پرستاری و عدم ارسال آن به مراجع ذينفع (5/85%)، ضعف تحقيقات گروهی (80%) و کمبود اعتبارات به دليل هزينه و زمان‌بر بودن تحقيقات کاربردی (80%) بود. نتيجه‌گيری: در اين تحقيق، چالش اصلی مشخص نبودن اولويتهای تحقيقاتی و ناآشنايی محققين در انجام و ارائه عملياتی تحقيقات کاربردی بود؛ تشکيل کميته سياستگذاری پژوهشهای کاربردی متشکل از نهاد‌های دولتی و غيردولتی به منظور برنامه‌ريزی و اقدام جهت مشکل اصلی پيشنهاد می‌شود. Background and Aim: One of the indicator development advances in the country allocation pure percent than unpure production to research than this matter seen in field medical science. in research propounded time the finding obtained from research in nursing daily activity carry out, better caring in patient done. Purpose than study to determine the reasons why the results and findings of nursing research have not been applied effectively. Materials and Methods: This survey is an analytical-descriptive research intended with methods include a questionnaire for demographic information associated with the executing of the research project together with a questionnaire for evaluating the problems existing in preparing and creating research proposals and a checklist for working on the nursing dissertations in order to make them practical. The research units in this survey consist of 40 nursing professors from Nursing colleges as well as 40 dissertations done by M.S. nursing students between 1992- 2001.The research fields were Nursing Faculties of Tehran University, Shahid Beheshti University, Iran University, Sabzevar University and referral of the subjects to the research field and sampling was performed by 40 of the professors. Results: Sample of research 17.5% male and 82.5% female with age 43.38 year that 72.5% were instructor School of Medical Sciences. Average work in education 15 year, in research 5 year and in hospital 7 year.The most of problems in this case included lacking a comprehensive and sufficient description of the findings obtained from nursing research and not to send them to the relevant authorities (85.5%), deficiencies and shortages in team research (80%), lack of funds because of costly and time-consuming nature of the research (80%).After analyzing the problems with available resources and existing limitations, the Policymaking Committees for applied research composed of governmental authorities and non governmental agencies supervised by the Dept. Conclusion: Conclusions show that the main challenge is research priorities arenot defined and researchers do not know how practical researchs do and it formed the strategy council for practical researchs associated with governmental and non governmental institutions to solve this challenge and problem and to plan policy is necessary. پژوهش؛ کاربرد تحقيقات؛ حل مسأله Research; Research applied; Problem solving 66 73 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-139&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa H. Yazdi Moghaddam حميده يزدی مقدم ha_yazdimoghaddam@yahoo.com 800031947532846001382 Yes استان خراسان رضوی- شهرستان سبزوار- دانشکده علوم پزشکی سبزوار E. Mohammadi عيسی محمدی 800031947532846001383 No

fa نقش برنامه طراحی‌شده در ارتقای سطح عزت نفس دانش‌آموزان دختر مدارس تهران پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: با توجه به اهميت عزت نفس در تأمين سلامت روانی دانش‌آموزان و اين موضوع که عزت نفس در تعامل با ديگران حاصل می‌شود و سبب داشتن تصور مثبت از خود و پيدايش حسی ارزشمند و عامل موفقيت دانش‌آموزان می‌گردد، مطالعه حاضر با هدف تعيين تأثير برنامه آموزشی ارتقا عزت نفس (ESE) از سری برنامه‌های آموزشی Live Wire Media در نمونه‌ای از دانش‌آموزان دختر کلاس اول ابتدايی انجام شد. روش تحقيق: در اين مطالعه نيمه‌تجربی که در سال 1385 انجام شد، نمونه‌گيری به شيوه تصادفی و مداخله به صورت آموزش برنامه طراحی‌شده ESE انجام شد. نمونه‌ها شامل دختران کلاس اول بودند که از يکی از دبستانهای غرب تهران انتخاب شدند. 29 دانش‌آموز در گروه آزمون و 31 دانش‌آموز، در گروه شاهد قرار گرفتند. با استفاده از پرسشنامه پوپ با همه نمونه‌ها در ابتدای پژوهش و پس از 9 هفته مصاحبه گرديد؛ سپس برنامه آموزشی به مدت 18 جلسه در طی 9 هفته شامل آموزش نظری و کارگاه آموزشی به صورت نمايش رفتارهای صحيح مانند قدردانی از خود، کنترل خشم، مسؤوليت‌پذيری برای گروه آزمون اجرا گرديد. مصاحبه مجدّد با هر دو گروه پس از نيم‌سال صورت گرفت. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS و آزمونهای Chi-Square،t و رگرسيون لجستيک دوتايی، در سطح معنی‌داری 05/0P≤ مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: بر اساس تحليل آماری پيش آزمون و پس آزمون، آموزش به طور معنی‌داری نمرات عزت نفس را در ميان گروه آزمون بهبود بخشيده بود (05/0P<). تفاوت بين ميانگين رشد نمره عزت نفس در گروه شاهد در طيّ نيم‌سال، 6/3±1/1- و در گروه آزمون در طی اجرای برنامه آموزشی 7/3±3/4 و معنی‌دار بود (000/0P<) و دانش‌آموزان گروه آزمون نسبت به دانش‌آموزان گروه شاهد از رشد مثبت و موفقيت‌آميزی برخوردار بودند. نتيجه‌گيری: نتايج بيانگر نقش و اثر مثبت اين برنامه آموزشی طراحی شده بر ارتقای عزت نفس دانش‌آموزان سال اول دبستان بود. Background and Aim: To consider the importance of self esteem on students and knowing that self esteem is the causes of transaction with others, also it causes positive self imagination and a good self concept which causes student successfulness, this study with the aim of measuring the effectiveness of enhancing self esteem. Materials and Methods: In this semi-experimental study which was designed on 2006, random sample selection methods and educational intervention of "Enhancing Self Esteem" applied. Sample included of girls students of one of the school selected randomly from western areas of Tehran city. Case group included of all the students of a class (29 students) and another class as a control group (31 students). Pretest conducted with the all students in the beginning and after 9 weeks interviewed. Then the educational program in 18 sessions and in 9 weeks included of theoretical and workshop education to show the correct behaviors in the areas of appreciating yourself, control anger and taking responsibility carried out. After 6 months, post test performed and the data analyzed by SPSS soft ware and statistical test such as t, chi-square and logistic regression applied (P=0.05). Results: Statistical analysis of pre and post test showed that education significantly improved self esteem of the students (P<0.05). The differences between the growth rate of self esteem in control group during half a year was 1.1± 3.6 and in case group during educational intervention 4.3±3.7 and this is statistically significant (P<0.000). Case group in compare with the control group have had a positive and successful increase. Conclusion: To conclude research results show the effective and positive role of educational intervention on improving self -esteem of the grade one students. عزت نفس؛ برنامه طراحی شده ESE؛ دانش‌آموز اول ابتدايي؛ دختر Self- esteem; Enhancing Self- Esteem; Educational intervention; Primary school students; Girl 74 81 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-140&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa F. Amin Shokravi فرخنده امين‌شکروی amin_shokr@yahoo.com 800031947532846001384 Yes Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran تهران- صندوق پستی 111-14115 R. Memarian ربابه معماريان 800031947532846001385 No E. Hajizadeh ابراهيم حاجي‌زاده 800031947532846001386 No M. Moshki مهدی مشکی 800031947532846001387 No

fa شيوع ناباروری در زنان شهرستان گناباد پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: ناباروری از عوامل مهم ايجاد نگرانی در زوجهايی است که زندگی مشترک را آغاز می‌کنند؛ اين مسأله نه تنها نااميدکننده، بلکه امری ويرانگر است که در تکامل شخصيت مردانه يا زنانه و تضمين هويت آنان مؤثر است. مطالعه حاضر با هدف تعيين شيوع ناباروری زنان متأهل در مناطق شهری و روستايی گناباد و بررسی برخی عوامل فردی تأثيرگذار، انجام شد. روش تحقيق: در اين مطالعه مقطعی که در سال 1385 انجام شد، 380 زن متأهل در محدوده سنی 15-49 سال ساکن مناطق شهری و روستايی گناباد، توسط مصاحبه، پرسشنامه و با روش نمونه‌گيری دو مرحله‌ای طبقه‌ای متناسب با حجم و سپس سيستماتيک انتخاب شدند. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون آماری توصيفی و تحليلی t, Crosstabs)) در سطح معنی‌داری 05/0P≤ مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: از380 زن بررسی‌شده، 1/88% مشکلی در باروری نداشتند. شيوع کلی ناباروری در شهرستان گناباد 9/11% بود که 5/6% ناباروری اوليه و 4/5% دچار ناباروری ثانويه بودند. شيوع ناباروری در مناطق شهری گناباد 8/12% و در مناطق روستايی 4/11% بود. در اين مطالعه ارتباط معنی‌داری بين مشخصات فردی زنان و مشخصات دوره‌های قاعدگی آنها با بروز ناباروری وجود نداشت. نتيجه‌گيری: اين پژوهش نشان داد شيوع ناباروری در شهرستان گناباد 9/11% می‌باشد که با توجه به تفاوت اين مقدار در مطالعات ديگر، نيازمند بررسی بيشتر از نظر سبب‌شناسی و عوامل تأثيرگذار می‌باشد. Background and Aim: Infertility is a significant cause of anxiety in the couples that begin their life. This problem is not only a disappointing agent but also a destroyer agent that is effective on the male or female personality evolution and their identification. To study the prevalence if women infertility, both primary and secondary in rural and urban areas of Gonabad and some demographic factors in a given population of women. Materials and Methods: An interview-questionnaire survey of 380 married women in age (15-49) who lived in Gonabad city. Method of women selection was two stages, at first stage stratified sampling and at second stage systematic. The type of study was cross-sectional analysis of data performed by SPSS. Results: Among the 380 women contacted, (88.1%) reported no difficulties in having children. The prevalence of infertility was 11.9%. 6.5% women had primary infertility and 5.4% had secondary infertility. The prevalence of infertility in Gonabad city was 12.8% and in rural area was 11.4%. Between demographic data women and period of menstruation were not significant difference. Conclusion: According to the results of study, the prevalence of infertility in Gonabad city was 11.9%. Which is different with other studies so it is necessary to survey in the case of etiology and other infertility factors. شيوع؛ ناباروری اوليه و ثانويه؛ زنان؛ گناباد Prevalence; Primary and secondary infertility; Gonabad; Women 82 85 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-141&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa L. Sadegh Moghadam ليلا صادق مقدم ls_moghadam@yahoo.com 800031947532846001388 Yes گناباد- حاشيه جاده آسيايی- دانشکده علوم پزشکی گناباد AR. Moslem عليرضا مسلم 800031947532846001389 No M. Gharche معصومه قرچه 800031947532846001390 No H. Chamanzari حميد چمنزاری 800031947532846001391 No