مجله علمي پژوهشي افق دانش Ofogh-e-Danesh Journal http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir 80 journal80 fa jalali 1383 7 1 gregorian 2004 10 1 10 3 online 1 fulltext

fa بررسی ميزان ايمونوگلبولين‌های IgA، IgM و IgG در کم‌خونی ناشی از فقر آهن پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: ايمونوگلبولين‌ها از دسته گليکوپروتئين‌ها هستند که در سرم و مايعات بافتی تمام پستانداران وجود دارند و در ميان پنج کلاس ايمونوگلبولين‌ها در انسان، سه‌کلاس IgG، IgA و IgM در مقابل عوامل‌بيگانه از اهميت‌بيشتری‌برخوردارند. مطالعه‌حاضرباهدف بررسی‌ميزان ايمونوگلبولين‌ها در کم‌خونی ناشی‌از فقرآهن‌ انجام‌‌شد. روش بررسی: در اين مطالعه توصيفی- تحليلی و مورد- شاهدی، 90 نفر از مراجعه‌کنندگان به آزمايشگاه مرکزی يزد که دارای علائم کلينيکی کم‌خونی بودند و فريتين آنها از کمتر از mg/dl 10 بود، مورد تحقيق قرار گرفتند (گروه مورد)؛ اين افراد هيچ بيماری مشخص ديگری نداشتند و در 4 ماه گذشته تزريق ايمونوگلبولين يا واکسن انجام نداده بودند؛ همچنين 90 نفر مراجعه‌کننده که سالم و فاقد علائم کلينيکی کم‌خونی بودند و از نظر سن و جنس با افراد گروه مورد هماهنگ بودند، به عنوان گروه شاهد، انتخاب شدند. از افراد هر دو گروه به ميزان cc5 خون وريدی گرفته و داخل لوله ساده ريخته شد؛ 4 ساعت بعد سرم آن جدا و در فريزر در دمای C80- نگهداری شد؛ ايمونوگلبولين‌های IgG ، IgM و IgA به روش انتشار شعاعی ساده (SRID) و مقدار فريتين آن به‌روش ELISA اندازه‌گيری شد. اطلاعات‌با استفاده از آزمونهای‌آماری Chi-Square و t مورد تحليل قرارگرفتند. يافته‌ها: از 90 نفر افراد دارای کمبود فريتين، 17 نفر (88/18%) در گروه سنی 1-19، 43 نفر (77/47%) در گروه سنی 20-29سال و 30 نفر (33/33%) در گروه سنی 30-59 سال قرار داشتند. ميانگين IgG در افراد گروه مورد mg/dl 33/877 و در افراد گروه شاهد mg/dl 7/1048 و اختلاف آنها از نظر آماری معنی‌دار بود (001/0=P). ميانگين IgM در افراد گروه مورد mg/dl 2/134 و در گروه شاهد mg/dl 92/138 بود؛ اين اختلاف از نظر آماری معنی‌دار نبود (487/0=P). ميانگين IgA در گروه مورد mg/dl 82/149 و در گروه شاهد mg/dl 33/179 و اختلاف آنها معنی‌دار بود (002/0=P). تفاوت وضعيت ايمونوگلبولين‌ها در دو گروه مورد و شاهد از نظر IgG و IgA معنی‌دار بود (به ترتيب 000/0=P و 003/0=P) ولی از نظر IgM معنی‌دار نبود (756/0=P). ميزان همبستگی فريتين با ايمونوگلبولين‌ها در هيچ از يک گروههای مورد مطالعه معنی‌دار نبود. نتيجه‌گيری: در اين تحقيق، ميانگين ايمونوگلبولين‌های IgG و IgA در افراد با کمبود فريتين به طور معنی‌داری کمتر از افراد با فريتين نرمال بود.ن Background and Aim: Immunoglobulins or antibodies are a group of glycoproteins found in the serum and lymphatic fluids of all mammals. They are produced in large amounts by plasmocytes which originate from B lymphocytes. Of the five classes, of human immunoglobulins, three classes including IgG, IgA and IgM are of greater importance against foreign bodies. They play an important role in controlling infectious factors. The aim of the present study was to evaluate the rate of immunoglobulins in iron deficiency anemia. Materials and Methods: In this case-control study, 5cc of venous blood were obtained and poured into the single test tubes from both case subjects with the clinical signs of anemia without any other disease and control healthy subjects of the same age and sex referred to Yazd central laboratory. After 4 hours the serum was separated and kept in freezer at 80C. The immunoglobulins IgG, IgM and IgA were measured using the SIRD method. The amount of ferritin was measured using ELISA. Statistical data were analyzed using chi-square and t tests. Results: Out of 90 subjects with ferritin deficiency, 17 subjects (18.88%) were in the age group of 1-19 years old, 43 subject (47.77%) were in the age group of 20-29 years old and 30 subjects (33.33%) belonged to the age group of 30-59. The average of IgG in the subjects with ferritin deficiency was 877.33 mg/dl, while for the subjects with normal ferritin level was 1048.7 mg/dl showing a statistically significant difference (P=0.001). The average IgM in subjects having ferritin deficiency was 134.2 mg/dl while in the subjects with normal feretin level it was 138.92 showing no statistically significant difference (P= 0.487). The average IgA in subjects with ferritin deficiency was 149. 82 mg/dl while it was 179.33 for the subjects with normal ferritin level showing a statistically significant difference (P= 0.002). The correlation coefficient of ferritin with immunoglobulins was not statistically significant in the subjects with ferritin deficiency and the subjects with normal ferritin levels. Conclusion: The average of IgA and IgG in the subjects with ferritin deficiency was significantly less than that of subjects with normal ferritin. ايمونوگلبولين؛ کم‌خوني؛ فريتين Immunoglobulin; Anemia; Ferritin 5 9 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-122&slc_lang=fa&sid=fa SM. Ghoraishian سيدمحمود قريشيان smghoreishian@hotmail.com 800031947532846001031 Yes يزد- دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد- دانشکده پزشکی- گروه پاتوبيولوژی M. Karimi مهران کريمی 800031947532846001032 No Z. Bootorabi ضياء بوترابی 800031947532846001033 No

fa بررسی رابطه رنگ عنبيه و پيگمانتاسيون حاشيه مردمک با کاپ ديسک بينايی پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: رنگ چشم منشأ ژنتيکی دارد و توسط تجمع و توزيع دو رنگدانه ملانين و ليپوکروم در عنبيه مشخص می‌شود. وجود مقداری رنگدانه در عنبيه باعث رنگ آبی چشمها می‌شود که با افزايش ميزان پيگمان عنبيه، چشمها به رنگ سبز، ميشی (Hazel) و قهوه‌ای مشاهده می‌شوند. اگر چه در حالت معمول، دامنه نسبت Cup/Disk (C/D) می‌تواند بين 0-8/0 متغير باشد اما معمولاً‌ در حالت نرمال سر عصب بينايی، نسبت C/D کمتر از 3/0 است. مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه عنبيه و پيگمانتاسيون حاشيه مردمک با اندازه کاپ در افراد بدون بيماری چشمی اوليه و ثانويه انجام شد. روش بررسی: در اين مطالعه توصيفی- تحليلی زنان مراجعه‌کننده به کلينيک چشم‌پزشکی سبزوار مورد بررسی قرار گرفتند. بيماران پس از معاينه با اسليت‌لامپ از نظر رنگ عنبيه (چشم) به سه شکل قهوه‌ای تيره، متوسط (سبزه) و کمرنگ (آبی) تقسيم شدند و از نظر پيگمانتاسيون حاشيه مردمک نيز به طور کيفی به يک رديف، دو رديف، سه رديف, چندرديف و بدون پيگمانتاسيون حاشيه مردمک تقسيم شدند. در فندوسکوپی با افتالموسکوپ مستقيم نسبت C/D به صورت کيفی تخمين زده شد. يافته‌های مشاهده و معاينه پس از ثبت با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون Chi-Square و آزمون دقيق Fisher مورد تجزيه و تحليل آماری قرار گرفتند. يافته‌ها: در مجموع 227 نفر مورد بررسی قرار گرفتند که ميانگين و انحراف معيار کاپ چشم راست و چپ آنها به ترتيب 1178/0±1617/0 و 1197/0±1648/0 بود. دامنه کاپ بين 0-5/0 بود؛ اما بيشترين فراوانی کاپ در چشم راست و چپ به ترتيب مربوط به کاپ 2/0 و 1/0 و کمترين فراوانی در هر دو چشم مربوط به کاپ 5/0 بود. بيشترين رنگ عنبيه مربوط به قهوه‌ای تيره (9/55%) و بيشترين پيگمانتاسيون حاشيه مردمک (47%) مربوط به دو رديف بود. از نظر آسيمتری کاپ در دو چشم 5/4% آسيمتری مشاهده گرديد که به تفکيک برای کاپ صفر، 1/0 و 2/0 هر کدام 9/0% و در مورد کاپ 3/0 و 4/0 به ترتيب 5/0% و 3/1% بود؛ در مورد کاپ 5/0 آسيمتری مشاهده نگرديد. در بررسی رابطه ميانگين کاپ چشم راست و چپ با رنگ عنبيه و پيگمانتاسيون حاشيه مردمک از نظر آماری رابطه معنی‌داری حاصل نگرديد؛ اما در بررسی رابطه کاپ صفر چشم راست با رنگ آبی 041/0P= به دست آمد ولی در چشم چپ اختلاف معنی‌داری مشاهده نگرديد؛ رابطه کاپ 1/0، 4/0 و 5/0 در چشم راست با رنگ چشم از نظر آماری معنی‌دار بود (004/0=P برای رنگ آبی) (038/0=P و 035/0=P برای رنگ قهوه‌ای متوسط «سبزه»). از نظر بررسی رابطه کاپ با پيگمانتاسيون حاشيه مردمک در چشم راست بين کاپ 1/0 و سه‌رديف مقدار 048/0P= و برای کاپ 2/0 برای حالت دو رديف 020/0P= و برای حالت بدون پيگمان حاشيه مردمک 036/0P= حاصل گرديد؛ .اما در چشم چپ در بررسی رابطه کاپ 1/0 و پيگمانتاسيون حاشيه مردمک برای حالت دو رديف 024/0P= و سه رديف 03/0‍P= به دست آمد و برای کاپ 2/0 برای حالت دو رديف 018/0P= و سه رديف 024/0P= و بدون پيگمان حاشيه مردمک 031/0P= به دست آمد. نتيجه‌گيری: با توجه به اين که در بررسی رابطه کلی ميانگين کاپ و رنگ چشم و پيگمانتاسيون حاشيه مردمک رابطه معنی‌داری مشاهده نگرديد ولی در مورد بعضی از انواع کاپ و رنگ چشم و پيگمانتاسيون حاشيه مردمک اختلاف معنی‌داری وجود داشت، اين مسأله نيازمند بررسی و مطالعه بيشتری است تا از اين طريق بتوان با مشاهده برخی از شاخصها در مورد برخی از روابط پيش‌بينی علمی به عمل آورد. Background and Aim: Eye color is of a genetic origin and is basically characterized by the accumulation and distribution of melanin and lipochrome pigments in the iris. Pigments in the iris cause its blue color turning to green, hazel and brown with the increase in the iris pigmentation. Although normally Cup/Disc (C/D) ratio can range from 0 to 0.8, normally the ratio is less than 0.3. This study is mainly intended to examine the relationship of iris and pupil margin pigmentation with optic Disc CUP in subjects with no primary or secondary ocular disease. Materials and Methods The target population of this descriptive analytical study included women referring to Sabzevar Eye Clinic. They were examined by slit lamp for the color of their iris in three groups: dark brown, medium brown (green) and light brown (blue). Their pupil margin pigmentations were qualitatively divided into five groups: those with one, two, three or many rows of pigmentation and those with no pigmentation. C/D ratio was qualitatively estimated upon funduscopy by direct ophthalmoscope. The obtained data were statistically analyzed using Chi-Square and Fisher's exact test. Results: Total sample was 227 mean OD and OS CUP were 0.1617 ±0.1178 and 0.1648 ±0.1197 respectively. CUP ranged from 0 to 0.5 but the most frequent OD and OS CUP were 0.2 and 0.1 respectively the least frequent in both eyes was 0.5. The most common iris color was dark brown (55.9%) the most common pigmentation of the pupil margin was 47% in two rows. 4.5% of the subjects were observed to be asymmetric as for the CUP of their eyes it was 0.9% for CUP of 0, 0.1 and 0.2 it was 0.5% for CUP of 0.3 also 1.3% for CUP of 0.4 no asymmetry was observed for CUP of 0.5. No significant relationship was observed to exist between OD and OS CUP with iris color and pupil margin pigmentation. But OD CUP 0 indicated a correlation at P=0.041 while no such relationship was found in the left eye. Significant relationships were also observed for OD CUP of 0.1, 0.4 and 0.5 with eye color at p-values of 0.004 for blue, 0.038 and 0.035 for medium brown (green). Relationships of CUP and OD pupil margin pigmentation were also obtained for CUP of 0.1 and three rows (P=0.048), CUP of 0.2 and two rows (P=0.020) and no pigmentation (P=0.036). In the left eye, relationships were obtained for CUP of 0.1 and pupil margin pigmentation for two rows (P=0.024), and three rows (P=0.03) for CUP of 0.2 and two rows (P=0.018), three rows (P=0.024) and with no pigmentation (P=0.031). Conclusion: As no significant relationships were observed in the relationships of CUP, eye color and pupil margin pigmentation, except for some particular CUP, iris color and pupil margin pigmentation which indicated significant relationships, the issue demands more research to help make scientific predictions of these relations on the basis of certain landmarks. عنبيه؛ رنگ؛ پيگمانتاسيون؛ مردمک؛ کاپ Iris; Color; Pigmentation; Pupil; CUP 10 14 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-123&slc_lang=fa&sid=fa E. Shirzad ابراهيم شيرزاد dreshirzad@yahoo.com 800031947532846001034 Yes سبزوار- دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی، درمانی سبزوار

fa مقايسه پانسمان بيولوژيک با پرده آمنيوتيک و پانسمان آنتی‌ميکروبيال در زخمهای ناشی از سوختگی پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: پانسمان بيولوژيک با پرده آمنيوتيک يکی از روشهای درمانی بافتهای سوخته در بيماران مبتلا به سوختگی است. روشهای مختلفی برای درمان موضعی سوختگی وجود دارد که می‌توان به پانسمان آنتی‌ميکروبيال (با استفاده از دارو‌های آنتی‌بيوتيک موضعی) و پانسمان بيولوژيک (با استفاده از بافتهای موجودات زنده), اشاره کرد. مطالعه حاضر با هدف مقايسه اين دو روش از نظر ميزان بروز عوارض ناشی از سوختگی, هزينه درمان و طول دوره بستری انجام شد. روش بررسی: اين مطالعه کارآزمايی بالينی در سال 1379 در بخش سوختگی بيمارستان خاتم الانبياء زاهدان انجام شد؛ 80 بيمار مبتلا به سوختگی با پانسمان بيولوژيک با پرده آمنيوتيک و 80 بيمار با پانسمان آنتی‌ميکروبيال مورد درمان و مقايسه قرار گرفتند. اطلاعات جمع‌آوری شده با استفاده از آزمونهای آماری Chi-Square و t مورد تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: موارد عفونت موضعی در بيماران با پانسمان بيولوژيک 35% و در بيماران با پانسمان آنتی‌ميکروبيال 8/78% بود. عوارض ريوی در بيماران با پانسمان آنتی‌ميکروبيال 5/22% و در بيماران با پانسمان بيولوژيک فقط 2/1% بود. ميانگين تب در گروه پانسمان بيولوژيک ºC94/004/39 و در گروه آنتی‌ميکروبيال ºC 98/07/39 بود. ترومبوفلبيت در 2/16% از موارد پانسمان بيولوژيک و در 8/18% از موارد پانسمان آنتی ميکروبيال مشاهده شد. ارتباط معنی‌داری بين عفونت موضعی، عوارض ريوی و تب بين دو گروه حاصل شد که نشان‌دهنده کاهش اين عوارض در پانسمان بيولوژيک است؛ اما در مورد ترومبوفلبيت اين ارتباط ديده نشد. ميانگين مدت بستری در افراد با پانسمان بيولوژيک 3±5 روز و در افراد با پانسمان آنتی‌ميکروبيال 5±9 روز بود. از نظر آماری اختلاف معنی‌داری بين مدت بستری و هزينه بيمارستان بين دو گروه وجود داشت که نشان‌دهنده کاهش هزينه و مدت بستری بيماران در گروه پانسمان بيولوژيک می‌باشد. نتيجه‌گيری: پانسمان بيولوژيک در بيماران سوختگی روشی ساده و عملی است که با توجه به تحقيق انجام شده از نظر ميزان هزينه درمان, طول مدت بستری در بيمارستان و مشاهده عوارض ناشی از سوختگی, نسبت به روش متداول پانسمان آنتی‌ميکروبيال ارجح است. Background and Aim: Biologic dressing with amniotic membrane is one of the therapeutic methods of managing damaged tissues in burns. There are various methods for topical treatment of burns including anti-microbial dressing that uses topical antibiotics and biologic dressing using live tissues. In this study two methods were compared regarding to complications, treatment cost, and hospital stay. Materials and Methods: In a clinical trial survey accomplished in 2000 at ward of burns, Khatam-al-Anbia hospital, Zahedan, Iran, 80 patients with burns received biologic dressing with amniotic membrane were compared with 80 patients undergoing antimicrobial dressing. Data were analyzed by Chi-Square and t tests with P<0.05 as a limit of significance. Results: Local infections in the biologic and antimicrobial dressing were 35% and 78.8%, respectively. Pulmonary complications were 22.5% in the antimicrobial dressing and 1.2% in the biologic dressing. The mean temperature in the biologic dressing and the antimicrobial dressing were 39.04±0.94 C and 39.7±0.98 C. Thrombophlebitis was found in 16.2% of the biologic dressing and 18.8% of the antimicrobial dressing. There was statistically significant difference in local infection, pulmonary complications, and fever between the two groups that revealed less complication in the biologic dressing group. The two groups did not show significant difference concerning thrombophlebitis. The mean hospital stays were 5±3 and 9±5 in the biologic and antimicrobial group, respectively. There was a statistically significant difference between the groups concerning hospital stay and treatment costs. They were less in the biologic group. Conclusion: Biologic dressing is a simple and cost effective and practical method in the burned patients and is preferred to antimicrobial dressings regarding treatment cost, hospital stay, and complications. پانسمان بيولوژيک؛ پانسمان آنتی‌ميکروبيال؛ پرده آمنيوتيک Biologic dressing; Antimicrobial dressing; Amniotic membrane 15 19 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-124&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa B. Ziaeian بيژن ضيائيان mroudbari@yahoo.com 800031947532846001035 Yes زاهدان- صندوق پستی 485-98165 M. Roudbari مسعود رودباری 800031947532846001036 No

fa جداسازی ژن اينترفرون گامای بابون زيتونی و طراحی سيستمی نيمه کمّی بر اساس PCR رقابتی جهت سنجش بيان اين ژن پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: ساليان متمادی است که از پريمات‌ها به عنوان نزديکترين مدل‌های حيوانی برای بررسی بيماريها، داروها و واکسن‌های انسانی استفاده می‌شود. پريمات‌ها همچنين ميزبان طبيعی رتروويروس‌های خانواده STLV/HTLV هستند که از اين خانواده HTLV-I يکی از مشکلات بهداشتی استان خراسان نيز می‌باشد. اخيراً در بابون زيتونی، ويروسی بسيار نزديک به HTLV-I يافت شده که آن را به عنوان مدلی ايده‌آل برای مطالعات درمانی اين بيماری مطرح نموده است. ابداع روشهايی جهت ارزيابی سايتوکاين‌های اين حيوان، بويژه اينترفرون گاما، اولويت بالايی برای چنين مطالعاتی دارد. روش بررسی: در اين مطالعه چگونگی جداسازی cDNA اينترفرون گاما از سلول‌های خون محيطی، مقايسه توالی ژنی آن با انسان و ساير پريمات‌ها، ساختن پلاسميدهای رقابتی و بالاخره چگونگی سنجش بيان اين سايتوکاين مورد بررسی قرار گرفت. به منظور استاندارد کردن نتايج اندازه گيريها در اين روش نياز به اندازه‌گيری بيان يک ژن خانگی نيز بود؛ به همين دليل پلاسميدی رقابتی برای سنجش بيان ژن گليسر آلدئيد 3 فسفات دهيدروژناز (G3PDH) نيز ساخته شد. يافته‌ها :دو توالی جديد مربوط به اينترفرون گاما و G3PDH اين بابون در بانک ژن NCBI ثبت گرديد. نتايج PCR رقابتی و تحليل نتايج الکتروفورز يک نمونه از سلول‌های تک هسته‌ای خون محيطی اين بابون نشان‌دهنده 7pg cDNA اينترفرون گاما در برابر 0.455pg از G3PDH بود. نتيجه‌گيری: با وجود پاره‌ای تفاوتها بين انترفرون گامای بابون و انسان، ساختار هر دو بسيار مشابه به نظر می‌رسد. بر اساس روش ارائه شده در اين پژوهش، می‌توان نسبت بيان انترفرون گاما به G3PDH را برای مقايسه بيان انترفرون گاما بين نمونه‌های مختلف به کار برد. Background and Aim: Primates have long been used as the most resembling animal model to human. Primates are natural hosts of HTLV/STLV retroviruses. From this family, HTLV-I is a health problem in Khorasan. Recently a new HTLV-I resembling virus has been detected in olive baboon, which suggests this animal as an ideal animal model for therapeutic studies of this disease, for such studies inventing methods and tools to quantify cytokines of this animal, especially IFN-, has high priority. Materials and Methods: Here in, we report methods for isolating cDNA of IFN- from peripheral blood, comparison of its sequence with other primates, construction of competitive plasmids and primers for quantifying this cytokine. In order to standardize the results of quantification, we needed to measure the expression level of a house keeping gene too, so we designed a competitor plasmid and set of primers to quantify the expression of Glycer Aldehyde 3 Phosphate DeHydrogenase (G3PDH) too. Results: Two new cDNA sequences of baboon IFN- and G3PDH were registered in NCBI GENBANK. The competitive PCRs of a sample of this animal measured 7 pg and 0.455 pgof IFN- and G3PDH transcripts respectively. Conclusion: Phylogenetic analysis of IFN- well classified this baboon among old world monkeys, while the structure of this cytokine seems to be same as human. According to the methodology presented here, it is possible to use the ratio of IFN-/G3PDH expression as a tool to compare levels of IFN- production in different samples. پاپيو آنوبيس؛ اينترفرون گاما؛ گليسر آلدئيد 3 فسفات دهيدروژناز؛ بيان ژن؛ سنجش؛ RT-PCR Papio Anubis; Interferon gamma; Glyceraldehyde 3 phosphate dehydrogenase; Gene expression; Quantification; RT-PCR 20 30 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-125&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa K. Azadmanesh کيهان آزادمنش azadmanesh@pasteur.zc.ir 800031947532846001037 Yes تهران- خيابان کارگر جنوبی- خيابان پاستور- انستيتو پاستور ايران- بخش هپاتيت و ايدز F. Roohvand فرزين روحوند 800031947532846001038 No S. Amini صفيه امينی 800031947532846001039 No S. Andalibi Mahmoodabadi سعيد عندليبی محمودآبادی 800031947532846001040 No M. Kazanji ميرداد کازانجی 800031947532846001041 No

fa مقايسه اثرات آندوکرينی و متابوليکی متفورمين و ديان در خانم‌های مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کيستيک پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: متفورمين يک داروی کاهش‌دهنده قند خون می‌باشد که تأثير آن در بهبودی فونکسيون تخمدان و متابوليسم گلوکز در خانم‌های مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کيستيک به اثبات رسيده است؛ اما نتايج مطالعات در مورد تأثير اين دارو در ايجاد حساسيت به انسولين مورد بحث است. از قرصهای ضد بارداری به طور وسيعی در درمان سندرم تخمدان پلی‌کيستيک استفاده می‌شود؛ اما تأثير آن در ايجاد حساسيت به انسولين همانند متفورمين ناشناخته است. مطالعه حاضر با هدف مقايسه اثرات آندوکرينی و متابوليکی متفورمين و ديان در خانم‌های مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کيستيک انجام شد. روش بررسی: در اين مطالعه که به صورت کارآزمايی بالينی تصادفی انجام شد، 60 خانم در رده سنّی 20-49 سال که مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کيستيک بودند، به طور تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. برای افراد گروه اول، روزانه 500 ميليگرم قرص متفورمين (3 بار در روز) و برای افراد گروه دوم روزانه 1 عدد قرص پيشگيری از بارداری (قرص ديان) (شامل 35 ميکروگرم اتينيل استراديول و 2 ميليگرم سيپروترون استات) به مدت 6 ماه تجويز شد. اطلاعات جمع‌آوری شده با استفاده از آزمونهای آماری Chi-Square، t، Mann-Whitney و Wilcoxon Signed Ranks مورد تحليل قرار گرفتند. 05/0P< به عنوان سطح معنی‌داری و ضريب اطمينان 95% در نظر گرفته شد. يافته‌ها: متفورمين به طور چشمگيری ميزان گلوکز سرم، غلظت انسولين، کلسترول سرم، تستوسترون سرم و دهيدرواپی آندروسترون سولفات را کاهش داد و موجب بهبودی سيکل‌های قاعدگی و حساسيت به انسولين شد. قرص ديان نيز موجب کاهش چشمگير تستوسترون و دهيدرواپی آندروسترون سرم شد ولی تأثير اندکی بر متابوليسم کربوهيدارت‌ها داشت و موجب افزايش کربوهيدارت‌ها شد. نتيجه‌گيری: در اين تحقيق، متفورمين احتمالاً از طريق تأثير بر بافت چربی منجر به کاهش هيپرانسولينمی و بهبود الگوی قاعدگی شد؛ بنابراين به عنوان درمان انتخابی برای خانم‌هايی که سيکل‌های بدون تخمک‌گذاری با تخمدانهای پلی‌کيستيک دارند، پيشنهاد می‌شود. قرص ديان با وجود آن که به ميزان مختصری موجب افزايش قند خون ناشتا شد ولی داروی مؤثری در درمان خانم‌های مبتلا به افزايش آندروژن و هيرسوتيسم می‌باشد. Background and Aim: Metformin, a biguanide antihyperglycemic drug, has been shown to improve ovarian function and glucose metabolism in women with polycystic ovary syndrome (PCOS), but results concerning its effects on insulin sensitivity are controversial. Oral contraceptive pills are commonly used in the treatment of PCOS, but like metformin, their influence on insulin sensitivity is not well known. The aim of this study was to investigate endocrine and metabolic effects of metformin versus Diane in women with polycystic ovary syndrome. Materials and Methods: This research was a prospective randomized clinical Trial study, we randomized 60 women (20-49 years old) with PCOS either to metformin (500mg 3 daily for 6 months) or to oral contraceptive pills (Dian) 35µg ethinyl estradiol 2mg cyproterone acetate for 6 moths. Data were analyzed by Chi-Square، t، Mann-Whitney and Wilcoxon Signed Ranks tests with P<0.05 as a limit of significance. Results: Results showed that metformin significantly decreased serum glucose, insulin concentrations, serum cholesterol, serum testosterone, serum DHEAS (Dehydro epiandrosterone sulfate) and improved menstrual cyclicity and insulin sensitivity. Diane significantly decreased serum testosterone and serum DHEAS but slight effect in carbohydrate metabolism and increase serum glucose. Conclusion: Metformin, probably by way of its effects on adipose tissue, leads to reduction of hyperinsulinemia and concomitant improvement, and therefore, it offers a useful alternative treatment for anovulatory women with PCOS. Despite slight increase in fasting glucose, Diane is an effective for women with hyperandrogenism and hirsutism. متفورمين؛ ديان؛ شاخصهای آندوکرينی و متابوليکی Metformin; Diane; Endocrine parameter; Metabolic parameter 36 36 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-126&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa F. Tavassoli فاطمه توسلی 800031947532846001042 Yes استاديار گروه بيماريهای زنان و مامايی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد J. Sharifian Attar جميله شريفيان عطار 800031947532846001043 No S. Tavassoli سميرا توسلی 800031947532846001044 No

fa تغييرات ده ساله مورتاليتی و عوامل خطر بيماريهای قلبی در بيماران مبتلا به انفارکتوس حاد ميوکارد در بيرجند (1373 تا 1382) پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: انفارکتوس حاد ميوکارد از علل مهم مورتاليتی و موربيديتی در جوامع پيشرفته و در حال توسعه مي‏باشد؛ آگاهی از تغييرات در روند اين بيماری و عوامل خطر آن مي‏تواند راهکارهای مناسبی را جهت مداخلات همه جانبه پيش روی قرار دهد؛ به همين دليل مطالعه حاضر با هدف بررسی روند تغييرات انفارکتوس ميوکارد در طی 10 سال اخير در شهر بيرجند انجام شد. روش بررسی: در اين مطالعه توصيفی- تحليلی تمام پرونده‏های بيمارستانی افرادی که با تشخيص انفارکتوس حاد ميوکارد در طی سالهای 1373 تا 1382 در بيمارستانهای ولی عصر (عج) و امام رضا (ع) بيرجند بستری شده بودند، مورد بررسی قرار گرفت. جهت انجام تحقيق، پرسشنامه‏ای حاوی اطلاعات مورد نياز تنظيم و توسط دو پرستار آموزش ديده و زير نظر متخصص قلب و عروق تکميل گرديد؛ اطلاعات جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS و آزمونهای آماری t و Chi-Square در سطح 05/0= مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‏ها: از 918 بيمار بستری‌شده با تشخيص انفارکتوس ميوکارد، 84 نفر (1/9%) فوت کرده بودند. روند تغييرات مورتاليتی در طی اين 10 سال، نشانگر کاهش تدريجی ميزان مرگ و مير داخل بيمارستانی بود (از 7/14% در سال 1373 به 6% در سال 1382) . در اين مطالعه از کل بيماران، 319 نفر (7/34%) فاقد عامل خطر بودند و 599 نفر (3/65%) حداقل يک عامل خطر داشتند. نتايج بررسی روند تغييرات در شيوع عوامل خطر در بيماران، نشانگر افزايش در شيوع همه عوامل بود؛ افزايش شيوع دو عامل هيپرلپيدمی (2/18% در سال 1373، 1/30% در سال 1382، 001/0P<) و سيگار (2/18% در سال 1373، 5/23% در سال 1382، 03/0=P) در طی اين ده سال از نظر آماری معني‏دار بود. نتيجه‌گيری: با توجه به روند رو به افزايش شيوع عوامل خطر بيماريهای قلبی در بيماران با انفارکتوس حاد ميوکارد در طی ده سال، طراحی و اجرای برنامه‌های مداخله‌ای از سوی مسؤولين بهداشتی و درمانی ضروری به نظر می‌رسد. Background and Aim: Acute myocardial infarction is one of the main causes of mortality and morbidity in developed and under developed countries. The aim of the present study was to evaluate the changes in mortality and risk factors in patients with acute myocardial infarction in Birjand from 1994-2003. Materials and Methods: This descriptive analytical study was based on patients that admitted due to acute myocardial infarction in Birjand hospital from 1994 -2003. The source of data collection were questionnaires that completed by two educated nurses with supervision by cardiologist. Then data entered to SPSS and analyzed by t-test and Chi-Square at =0.05. Results: From 918 patients that hospitalized for acute myocardial infarction during 1994-2003, 84 patients was died (9.1%). Changes in mortality during this ten years was showed reduction of mortality (14.7% in 1994- 6% in 2003). In this study, 319 patients (34.7%) had no risk factor and others had at least one risk factors. Prevalence of risk factors was increased for all risk factors, but prevalence of hyperlipidemia (18.2%, 30.1% P<0.001) and smoking (18.2%, 23.5% P=0.03) increased statistically significantly during ten years. Conclusion: Because of increasing in prevalence of cardiovascular risk factor in these 10 years, is needed to design interventional program for reducing this risk factors. مورتاليتي؛ عامل خطر؛ انفارکتوس ميوکارد؛ بيرجند Mortality; Risk factor; Acute myocardial infection; Birjand 38 42 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-127&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa T. Kazemy طوبی کاظمی med_847@yahoo.com 800031947532846001045 Yes بيرجند- خيابان غفاری- سازمان مرکزی دانشگاه علوم پزشکی بيرجند- معاونت درمان و دارو Gh. Sharifzadeh غلامرضا شريف‌زاده 800031947532846001046 No

fa مقايسه اثربخشی افشرده پرتقال با فلوکستين در درمان اختلال افسردگی اساسی پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: اختلال افسردگی اساسی از شايعترين سندرم‌های روانپزشکی می‌باشد که در صورت عدم درمان، اختلالات زيادی را در عملکرد فرد به وجود می‌آورد. درمان رايج اين اختلال شامل مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونين، ضد افسردگی‌های سه حلقه‌ای و مهارکننده منوآمينواکسيداز می‌باشد. برخی از محققان درمانهای گياهی را نيز توصيه نموده‌اند؛ افشرده پرتقال يکی از اين مواد است که برای آن اثرات تحريک سيستم عصبی مرکزی و افزاينده خلق گزارش شده است. مطالعه حاضر با هدف مقايسه اثر بخشی افشرده پرتقال با فلوکستين در درمان اختلال افسردگی اساسی انجام شد. روش بررسی: در اين مطالعه که از نوع کارآزمايی بالينی بود، 150 بيمار افسرده اساسی بالای 15 سال، بر اساس ملاک‌های تشخيصی DSM-IV در سه گروه 50 نفری تحت درمان با فلوکستين (20 ميليگرم در روز) و افشرده پرتقال (10 و 20 قطره در روز) قرار گرفتند. بيماران با استفاده از مصاحبه بالينی، آزمون افسردگی هاميلتون و پرسشنامه عوارض جانبی دارويی، طی 6 هفته مورد پيگيری قرار گرفتند. اطلاعات جمع‌آوری شده با استفاده از آزمونهای آماری t مستقل و ANOVA مورد تجزيه و تحليل آماری قرار گرفتند. يافته‌ها: 74 بيمار تا انتها در تحقيق باقی ماندند (19 مرد و 55 زن). ميانگين سن آنها 40/28 سال بود. نسبت زن و مرد و ميانگين سن در سه گروه مساوی بود. ميزان بهبود افسردگی در گروه تحت درمان با فلوکستين بعد از 6 هفته، 15/8 نمره در آزمون افسردگی هاميلتون بود. اين ميزان در گروه تحت درمان با 10 و 20 قطره افشرده پرتقال به ترتيب 80/15 و 00/12 نمره بود که نشان‌دهنده تأثير بهتر 10 قطره افشرده پرتقال (001/0P=) و تأثير برابر 20 قطره افشرده پرتقال (05/0 P>) با 20 ميليگرم فلوکستين روزانه در بيماران می‌باشد. ميزان عوارض جانبی در هر سه گروه مساوی بود ( 05/0P>). نتيجه‌گيری: افشرده پرتقال بخصوص در دوزهای پايين تأثير بسيار خوبی بر درمان افسردگی اساسی بالغين در طی حداقل 6 هفته درمان دارد که حتی می‌تواند بيشتر از تأثير درمانی، داروی کلاسيک ضدافسردگی (فلوکستين) باشد. عوارض درمان با افشرده پرتقال نيز اختلاف معنی‌داری با درمانهای استاندارد ندارد؛ بنابراين با وجود محدوديت‌های تحقيق استفاده از افشرده پرتقال در درمان اين نوع اختلال پيشنهاد می‌شود. Background and Aim: Major depressive disorder is a common psychiatric disorder. It causes major dysfunction for the patient. Traditional pharmacological agents for treatment of this disorder are SSRls, TCAs , MAOls, NSRls etc. some researching have shown the effectiveness of herbal medicine in the treatment of depression. Citrus Fragrance (the essence of orange) is one of herbal drugs, which has had some reports of stimulant and anti depressant effects. Materials and Methods: In this clinical trial study, the sample was 150 adult patients with the diagnosis of major depressive disorder based on DSM-IV. They were divided in three groups randomly. The first group received Fluoxetine 20 mg daily. The second group received Citrus Fragrance 10 drops tid from 2% concentrated solution and the third group received 20 drops tid from it. The patients were evaluated by clinical interview, Hamilton's depressive rating scale and Adverse effects inventory before treatments and 3 and 6 weeks after treatment. Data were analyzed by t-test and ANOVA through SPSS software. Results: 74 patients remained in the treatment till the end of research (19 men and 55 women). The male/female ratio was equal in the three groups. Their average age was 2804 Y. The recovery rate based on Hamilton's scale after 6 weeks was 8.15 in the first group and 15.8 and 12 in the second and third group. The most effective regimen was 10 drops of Citrus Fragrance (P<0.05). The rate of adverse effects was similar in the groups (P>0.05). Conclusion: Citrus Fragrance has an effective antidepressant effect especially in the does of 10 drops tid. The severity of its adverse effect is similar with Fluoxetine. افسردگی اساسي؛ افشرده پرتقال؛ فلوکستين؛ آزمون افسردگی هاميلتون Citrus Fragrance; Depression; Antidepressants 43 48 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-128&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa MR. Sargolzaee دکتر محمدرضا سرگلزايی isssp@yahoo.com 800031947532846001047 Yes مشهد- بلوار بعثت- تقاطع خيابان طالقانی- ساختمان پزشکان MR. Faayyazi Bordbar محمدرضا فياضی بردبار 800031947532846001048 No AA. Samari علی اکبر ثمری 800031947532846001049 No M. Shakiba منصور شکيبا 800031947532846001050 No

fa اندازه‌گيری سطح تروپونين‌های I و T قلبی در بيماران با انفارکتوس حاد ميوکارد پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: انفارکتوس حاد ميوکارد (AMI) يکی از شايعترين بيماريهای عصر حاضر می‌باشد. يکی از مسائل مهمّ و مورد توجه پژوهشگران، تشخيص قطعی AMI با استفاده از روشهای پاراکلينيک است. مطالعه حاضر به منظور تعيين ميزان دو نشانگر بيوشيميايی از AMI و تروپونين قلبی I و T انجام شد. روش بررسی: در اين مطالعه توصيفی، تحليلی، 100 بيمار با تشخيص AMI (طبق کرايتريای WHO)، مورد مطالعه قرار گرفتند. در روز دوم بستری در CCU، نشانگرهای تروپونين قلبی I با استفاده از روش Immuno Assay و تروپونين قلبی T با استفاده از Third Generation cTnT Detects Assay (CARDIAC) و Total CPK اندازه‌گيری شدند. اين اطلاعات ثبت و با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS و آزمونهای آماری t و Chi-Square مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. 05/0P≤ به عنوان سطح معنی‌داری در نظر گرفته شد. يافته‌ها: متوسط سن بيماران 57/12±73/59 سال بود. 38 بيمار زن و 62 نفر مرد بودند. 83% از بيماران تروپونين قلبی I مثبت، 97% ميزان تروپونين قلبی T بالاتر از ng/ml 1/0 (دلالت‌کننده AMI) و 93% Total CPK بالاتر از حد طبيعی داشتند. نتيجه‌گيری: برای تشخيص AMI، تروپونين قلبی T نسبت به ساير نشانگرهای قلبی حساسيت بيشتری دارد. Background and Aim: Acute myocardial infarction (AMI) is one of the most common diseases today. One of the important issues which are under attention of searchers is to diagnose AMI accurately using paraclinic methods. The aim of this study was to determine the level of two important biochemical markers of AMI cardiac troponin I and T. Materials and Methods: This study was a descriptive-analytic study, which was performed on 100 patients in whom-according to criteria of WHO and references-diagnosing of AMI is definite, in second day of admission in CCU, cardiac markers including troponin I using qualitative immunochromatography assay and cardiac troponin T using third generation cTnT detection assay (CARDIAC) and also total creatine kinase (CK) was measured and record for patients. This information was recorded in a special data sheet and than analyzed by using SPSS, Chi-Square and t-test. Results: Mean age of patients was 59.73±12.57. 38 patients were women and 62 of them were men. 83 of patients ( 83%) had positive troponin I, 97 (97%) had values of troponin T more than 0.1 mg/ml (indicating AMI) and also 93 patients (93%) had total CK value more than normal. Conclusion: Troponin T is a more sensitive marker for diagnosis of AMI comparing with other cardiac markers of AMI in 24 h after AMI. Acute myocardial infarction (AMI)؛ تروپونين قلبی I؛ تروپونين‌قلبی T؛کراتين‌کيناز (CPK) Acute myocardial infarction; Troponin I; Troponin T; Creatine kinase 49 52 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-129&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa MT. Salehi Omran محمدتقی صالحی عمران tomran40@yahoo.com 800031947532846001051 Yes بابل- بيمارستان شهيد بهشتی- بخش قلب MR. Khososi Niaki محمدرضا خصوصی نياکی 800031947532846001052 No K. Hajian کريم اله حاجيان 800031947532846001053 No MJ. Soleimani محمدجعفر سليمانی 800031947532846001054 No SM. Ghasemzadeh سيد مصطفی قاسم‌زاده 800031947532846001055 No F. Saberian فاطمه صابريان‌ 800031947532846001056 No

fa اثر عصاره آبی زعفران بر جذب جنين (سقط جنين) و عوارض آن در موش کوچک آزمايشگاهی پزشكي Medicine پژوهشی Original زمينه و هدف: مصرف زعفران يکی از عادات غذايی رايج بويژه در مناطق شرق کشور است و همراه با چای، به صورت نوشيدنی مصرف مي‏گردد. گزارش شده است که از دوزهای بالای آن برای سقط جنين و پايان دادن به حاملگی ناخواسته استفاده می‌شود. اين مطالعه با هدف بررسی تأثير عصاره آبی زعفران بر عوارض جنين در موش آزمايشگاهی انجام شد. روش بررسی: در اين مطالعه تجربی، 50 موش Balb/c بالغ ماده پس از جفت‌گيری و مشاهده پلاک واژنی به صورت تصادفی به دو گروه تقسيم شدند. به گروه اول (مورد) محلول عصاره آبی زعفران و به گروه دوم (شاهد) آب داده شد و عوارض جنينی با استفاده از آزمون نسبت شانس مورد مقايسه قرار گرفت. 05/0P< به عنوان سطح معنی‌داری در نظر گرفته شد. يافته‌ها: تعداد جنين صغريافته و جذب‌شده در گروه مورد نسبت به شاهد به طور نسبی بيشتر بود. نسبت شانس به ترتيب 46/4 و 1/1 بود؛ بين دو گروه از نظر وجود حاملگی، عارضه سفيدی و کوچک‌بودن و نيز تراتوم ساکروم اختلاف معنی‌داری وجود نداشت؛ بين صغر يافتن جنين و تا حدی جذب جنين ارتباط معنی‌داری حاصل گرديد. نتيجه‌گيری: مصرف زعفران در دوران بارداری مي‏تواند عوارضی بر جنين اعمال نمايد. Background and Aim: Using saffron is one of the common habits in Eastern parts of Iran which has been used either with tea. Therefore, saffron used for ending unwanted pregnancy but, it can impress site effect on embryo. The aim of this study was to evaluate of saffron on abortion and its side effect on mice balb/c Materials and Methods: In this experimental study, fifty female mice balb/c with vaginal plagues, divided into two groups. The first group (case) was fed with saffron. The second group (control) was fed with water. Data were analyzed by odds- ratio with P<0.05 as the limit of significance. Results: The results indicated that the percent of absorbed and abnormal embryos were increased significantly in the group that tread with saffron (OR: 1.1, 4.46) but fibrous and teratum sacrum wasn’t significantly different. Conclusion: The study indicated that saffron’s usage in pregnancy can have some complication on the embryo. زعفران؛ سقط جنين؛ عوارض Saffron; Abortion; Complication 53 55 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-130&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Tafazoli مريم تفضلی tafazzoli_mar@yahoo.com 800031947532846001057 Yes بيرجند- خيابان غفاری- دانشگاه علوم پزشکی بيرجند T. Kermani طيبه کرمانی 800031947532846001058 No AR. Saadatjoo عليرضا سعادتجو 800031947532846001059 No

fa تومور دستگاه جنب گلومرولی کليه؛ يک علت نادر فشار خون گزارش مورد همراه با بررسی نشريات پزشکی پزشكي Medicine پژوهشی Original تومور سلول ژوگستاگلومرولر يا رنينوما، يکی از تومورهای بسيار نادر کليه است که بيشتر در بالغين جوان ديده می‌شود. اين تومور به علت ترشح رنين و فعال‌کردن محور رنين- آنژيوتانسين- آلدسترون، منجر به پرفشاری خون همراه با آلکالوز متابوليک هيپوکالميک می‌گردد. در اين گزارش خانم 18 ساله‌ای معرفی می‌گردد که با شکايت اصلی افزايش فشار خون مراجعه نمود. در آزمايشهای انجام‌شده، بيمار دچار هيپوکالمی بود. در سونوگرافی و CT Scan، فئوکروموسيتوم و کارسينوم سلول کليه مطرح گرديده بود. بعد از عمل جراحی نفرکتومی، در قسمت ميانی کليه، توموری محصور در کپسول کليه به قطرهای 5/3×5/4 سانتيمتر با سطح برش کرمی متمايل به قهوه‌ای مشهود بود. در بررسی ميکروسکوپی، توموری کپسول‌دار، ساخته شده از صفحات سلولی به اندازه متفاوت، متشکل از سلول‌های نئوپلازيک گرد تا چند وجهی با پلئومورفيسم خفيف و بدون ميتوز و نکروز در يک استرومای پرعروق مشاهده گرديد؛ بنابراين تأکيد می‌گردد در موارد پرفشاری خون بخصوص در بالغين جوان، همواره بايد رنينوما در تشخيص افتراقی در نظر گرفته شود. Juxtaglomerular cell tumor or reninoma is an extremely rare tumor of the kidney, specially occurring in the young adults. This tumor by producing rennin and activating the Renin-Angiotansin- Aldostrone pathway causes an increase in blood pressure associated with hypokalemic metabolic alkalosis. We report a young female patient, aged 18 years, presented with hypertension, as the chief complain, and associated hypokalemia. CT-Scan and sonography showed a renal mass diagnosed as renal cell carcinoma or pheochromocytoma. In the nephrectomy specimen there was a tumor measuring 4.5*3.5 cm, creamy to brownish color limited to the renal capsule. Microscopic examination revealed an encapsulated tumor composed of sheets of round to polyhedral cells in a vascular stroma with slight atypia and without mitoses or necrosis, finally diagnosed as juxtaglomerular cell tumor. Microscopic features and clinical course are discussed with reviewing the literatures. Because of the rarity of this neoplasm we highly emphasize reninoma should always be considered as a probable cause in a young adult with hypertension. تومور سلول ژوگستاگلومرولر؛ رنينوما؛ تومورکليه؛ توده کليه؛ پرفشاری خون؛ سلول دستگاه جنب گلومرولی ; Kidney tumor; Neoplasm; Mass; Hypertension; Juxtaglomerular cell tumor 57 62 http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-131&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa AR. Khooei عليرضا خويی khooei_ar@yahoo.ca 800031947532846001069 Yes مشهد- بيمارستان امام رضا (ع) R. Taghavi رحيم تقوی 800031947532846001070 No MR. Keramati محمدرضا کرامتی 800031947532846001071 No