* متخصص بيماريهاي عفوني، استاديار، عضو هيأت علمي دانشگاه علوم پزشكي بيرجند - بيرجند ـ خيابان غفاری ــ دانشگاه علوم پزشکی بيرجند ــ دانشکده پزشکی npziaee@yahoo.com
زمينه و هدف: با توجه به اينکه شايعترين راه انتقال هپاتيت C ، از طريق خون و فرآورده های خونی می باشد و به دليل شيوع بالای اين عفونت در بيماران هموفيل دريافت کننده فاکتورهای انعقادی و پيش آگهی بد اين بيماری، لازم بود که شيوع هپاتيت C در افراد هموفيلی اين استان بدرستی مشخص شده وميزان ويرمی در بيماران آلوده به ويروس به روش RT-PCR در اين بررسی روشن گردد.
روش بررسی: در يک مطالعه توصيفی، بررسی Anti-HCV به روش ELISA نسل دوم بر روی 80 بيمار داوطلب از 400 بيمار هموفيلی اين کانون در سال 1379 انجام گرديد و موارد مثبت با روش وسترن بلات تأييد شدند. برای موارد مثبت تست های عملکرد کبدی، گروه خون وRH و همچنين بررسی HCV-RNA به روش RT-PCR. انجام گرديد.
يافته ها: از80 بيمار بررسی شده، 44 نفر(55%) از نظر سرولوژی HCV مثبت بودند. از اين تعداد(56%) 25 نفر دارای HCV-RNA در خون خود بودند. در اين مطالعه مشخص گرديد که در بيماران هموفيلی رابطه معنی داری بين شيوع ابتلا به هپاتيت C و نوع هموفيلی وجود دارد (P<0.044). همچنين بين شدت هموفيلی(شديد ، متوسط، خفيف ) و بروز HCV رابطه معنی داری وجود داشت(P<0.033) بطوريکه اکثر مبتلايان به هپاتيت C دچار هموفيلی نوع شديد بودند.
نتيجه گيری: با توجه به شيوع بالای آلودگی به ويروس هپاتيت C در گروه بيماران هموفيل لازم است کليه بيماران هموفيل از نظر آلودگی به اين ويروس و ساير ويروس های قابل انتقال از راه ترانسفوزيون خون و
فراورده های خونی مورد ارزيابی قرار گيرند. همچنين با توجه به شانس بالای کسب عفونت مزمن در اينگونه بيماران، لازم است بيماران دارای سابقه آلودگی به ويروس هپاتيت (C (HCV-Ab مثبت( از نظر وجود ويرمی مورد ارزيابی قرار گيرند.
ضيايی مسعود، نمايی دکتر محمد حسن، حسينی سيد محمود، آذرکار سيده قدسيه، بررسی ميزان ابتلای به هپاتيت C و شيوع ويرمی ناشی از آن در بيماران هموفيل عضو کانون هموفيلی خراسان مجله علمي پژوهشي افق دانش، 1384; 11 (3) :54-60