* استاديار گروه آموزشي روانپزشكي، دانشكده پزشكي، دانشگاه علوم پزشكي زاهدان - زاهدان- دانشگاه علوم پزشکی زاهدان- دانشکده پزشکی- گروه آموزشی روانپزشکی drshakiba@yahoo.com
زمينه و هدف: اسکيزوفرنی تقريباً 1% جمعيت را مبتلا میسازد و 5/2% تمام هزينههای بهداشتی در ايالات متحده را در برمیگيرد و 75% از مبتلايان قادر به کار نمیباشند. کلوزاپين برای بيماران اسکيزوفرنی مقاوم به درمان توسط FDA تأييد شده است. مطالعه حاضر با هدف مقايسه اثر درمانی کلوزاپين و ريسپريدون در بيماران اسکيزوفرنی مقاوم به درمان انجام شد.
روش بررسی: در اين مطالعه که به روش توصيفی- تحليلی و مقطعی در سال 1382 انجام شد، 40 بيمار مرد و زن مبتلا به اسکيزوفرنی مقاوم به درمان که در مرکز روانپزشکی و مرکز توانبخشی ياس وابسته به سازمان بهزيستی زاهدان بستری بودند، مورد تحقيق قرار گرفتند. ابتدا بيماران به دو گروه درمان با کلوزاپين و درمان با ريسپريدون تقسيم شدند. ابزار پژوهش، مصاحبه بالينی و آزمون Brief Psychiatric Rating Scale (BPRS) بود که به صورت انفرادی اجرا شد. اطلاعات جمعآوری شده، با استفاده از آزمون t و Chi-Square و تحليل واريانس در سطح معنیداری 05/0P مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.
يافتهها: ميانگين آزمون BPRS در مرحله اول در گروه کلوزاپين 07/7±80/52 و در گروه ريسپريدون
98/5±80/49 بود. ميانگين اين آزمون در مرحله سوم (سه ماه بعد از درمان) در گروه کلوزاپين با ميانگين
57/1±95/22 و در گروه ريسپريدون 49/2 ±53/24 بود. ميانگين کاهش مقدار BPRS از زمان شروع درمان تا ترخيص در گروه درمان با کلوزاپين 08/7±58/29 و در گروه درمان با ريسپريدون 94/5±49/25 بود؛ شاخصهای آماری 048/0=P و 13/2-= t محاسبه شد.
نتيجهگيری: در اين تحقيق، در طی درمان، کلوزاپين مؤثرتر از ريسپريدون بود و توسط بيماران بهتر تحمل شد.
![[English Abstract]](templates/tmpl_ofogh/images/en.gif)
