زمينه و هدف: کاربرد اکوکارديوگرافی ترانس توراسيک در بيماران سکته مغزی قابل توجه بوده و در برابر هزينه آن نيز قابل بررسی می باشد. مطالعه حاضر با هدف کاربرد و هزينه اکوکارديوگرافی ترانس توراسيک در بيماران سکته مغزی انجام شد.
روش بررسی: در اين مطالعه آيندهنگر، تمام بيماران مبتلا به سکته مغزی که در سالهای 1382 و 1383 در بخش اعصاب بيمارستان ولیعصر (عج) وابسته به دانشگاه علوم پزشکی بيرجند بستری شده بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. تمام بيماران روش استاندارد اقدامات تشخيصی شامل اکوکارديوگرافی ترانس توراسيک را دريافت نمودند و فراوانی نسبی ضايعات قلبی پرخطر که میتواند در درمان بيمار تأثيرگذار باشد، مشخص شد؛ سپس ميزان کاربرد و هزينهبری انجام اکوکارديوگرافی با سه روش انديکاسيونگذاری برونوالد، وارلو و مؤلفين تعيين و با يکديگر مقايسه گرديد.
يافتهها: از 302 مورد اکوکارديوگرافی انجامشده در 40 بيمار (2/13%) ضايعه قلبی پرخطر و تأثيرگذار بر روش درمانی تعيين شد. روشهای انديکاسيونگذاری برونوالد 95 %، وارلو 95 % و روش مؤلفين 5/87% موارد پرخطر را آشکار نمودند. هزينهبری روش مؤلفين در مقايسه با دو روش ديگر کمتر بود.
نتيجهگيری: در کشورهای در حال توسعه روشهای انديکاسيونگذاری با حداکثر کاربرد و کمترين هزينهبری توصيه میگردد.
![[English Abstract]](templates/tmpl_ofogh/images/en.gif)
