زمينه و هدف : ديابت قندی يکی از شايعترين بيماريهای متابوليک انسان است که نه تنها بعنوان يک بيماری شايع بلکه يک معضل بهداشتی در جهان مطرح است . در اين بيماری افزايش طولانی مدت قند خون موجب تخريب و اختلال عمل چشم ، کليه ، اعصاب و قلب وعروق شده و در نهايت می تواند منجر به کوری – نارسايی شديد کليه و000 گردد .
روش بررسی : اين پژوهش يک مطالعه مقطعی توصيفی است که به منظور بررسی عوارض مزمن جسمی بيماران ديابتيک مراجعه کننده به بيمارستانهای شهر گناباد انجام شده است . جامعه پژوهش کليه بيماران مراجعه کننده به بيمارستانهای 22 بهمن و 15 خرداد گناباد بودند که از بين آنها بيماران ديابتيک IDDM و NIDDM به روش نمونه گيری پوآسون انتخاب گرديدند . ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه و برگه معاينات بوده که توسط پژوهشگران اطلاعات جمع آوری و مورد تجزيه وتحليل قرار گرفتند .
يافته ها : 24 % افراد مورد مطالعه در ديابت IDDM و 26 % آنها در ديابت NIDDM دارای عوارض واضح و شديد ميکروآنژيوپاتی بوده که از عوارض ميکروآنژيوپاتی مشاهده شده بيشترين عوارض، عارضه عصبی (در67/41 % زنان در 86/42 % مردان ) بوده است . در بررسی ميزان پروفيل چربيها تری گليسريد اکثريت افراد مورد مطالعه در دو گروه
(3/55 % ) در حد مرزی (dl / mg 400-200) بوده که اين نسبت در مردان(2/48 % و در زنان 60 %) گزارش شده است . همچنين ميزان کلسترول تام افراد مورد مطالعه در دو گروه (در مردان 5/43 % و در زنان 8/43 % ) کلسترول در حد مرزی (dl / mg 239-200 ) بوده است . نتايج درجات مختلف فشارخون بر اساس معيار تشخيص مصوبات VI - JNC حاکی از آن است که هر دو گروه دارای فشارخون سيستوليک بالا (140 mmHg <) بوده (3/27 % در ديابتDDM و 9/42 % در ديابتNIDDM ) وبيانگر ابتلاء بيشتر بيماران ديابتيک NIDDM نسبت به بيماران ديابتيک IDDM
می باشد .
نتيجه گيری : با توجه به عوارض مخرب و مشکلات بيماران ديابت اقدامات پيشگيری کننده در قالب اقدامات پيشگيرانه نوع اول و دوم و سوم است . با اعتقاد بر اين اصل است که اساس مبارزه بر پايه آموزش کارکنان بهداشتی درمانی ، بيماران و خانواده آنها و در نهايت جامعه و نيز غربالگری افراد در معرض خطر ابتلاء به ديابت است تا بيشتر زيستن را با بهتر و سالم زيستن همراه کنيم .
![[English Abstract]](templates/tmpl_ofogh/images/en.gif)
