زمينه و هدف: ميزان مرگ و مير نوزادان يکی از شاخصهای اصلی توسعه يک جامعه بوده و تعداد موارد نارس و کم وزن معيار اصلی ميزان مرگ و مير دوره نوزادی محسوب میشود. وزن حساسترين شاخص رشد و اندازهگيری آن يکی از راههای بررسی تندرستی است. اين مطالعه به منظور بررسی تأثير لمس بر وزنگيری نوزادان نارس بستری در بخش مراقبتهای ويژه نوزادان بيمارستانهای قائم (عج) و امامرضا(ع) مشهد صورت گرفت.
روش بررسی: اين مطالعه بر روی 40 نوزاد نارس سالم با وضعيت ثابت صورت گرفت. مداخله لمس (شامل لمس و حرکات پاسيو اعضاء به طور روزانه در طی 3 دوره پانزده دقيقهای در 3 ساعت متوالی به مدت 10 روز) برای 20 نوزاد (با ميانگين سن حاملگی 3/31 هفته و ميانگين وزن موقع تولد 1299 گــرم) انجـــام شد و وزنگيــری اين نــوزادان با 20 نـوزاد گروه کنترل (با ميانگين سن حاملگی 9/30 هفته و ميانگين وزن موقع تولد 1321 گرم) مقايسه شد.
يافتهها : نتايج اين پژوهش حاکی از آنست که نوزادان گــروه درمــان وزنگــيری بيشتری نسبت به گروه کنترل پس از يـــک دوره 10 روزه مداخله داشتند که از لحاظ آماری معــنیدار بـــود. (001/0 P<)
نتيجهگيری : يافتههای اين پژوهش مؤيد اينست که مداخله لمس میتواند يک روش مقرون به صرفهای برای تسهيل رشد در نوزادان نارس سالم با وضعيت ثابت باشد.
![[English Abstract]](templates/tmpl_ofogh/images/en.gif)
