[صفحه اصلي ]     [ English ]
مجله علمي پژوهشي افق دانش awt-yekta Ofogh-e-Danesh Journal
:: دوره 11, شماره 4 - ( شماره-4 1384 ) ::
برگشت به فهرست نشريات جلد 11 شماره 4 صفحات 24-29
XML تاثير کم خونی فقر آهن بر ميزان هموگلوبين A2 و مقايسه مقادير خون شناسی درکم خونی فقر آهن با تالاسمی مينور Print

[English Abstract]
نويسندگان: دكتر محمد رضا کرامتی * و دكتر ناصر طيبی ميبدی
* متخصص پاتولوژی بالینی و تشریحی - فلکه امام رضا (ع)، بيمارستان امام رضا(ع)، آزمايشگاه خون شناسی drkeramati@Gmail.com
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: پزشكي
چکيده مقاله:
زمينه و هدف: شايعترين کم خونی های هيپو کروم _ ميکروسيتر کم خونی فقر آهن و تالاسمی منيور می باشند. هر دو اين بيماريها در ايران شايع بوده و تشخيص و افتراق اين دو به خصوص در مواردی مانند مشاوره های ازدواج از اهميت بالايی برخوردار می باشد. با توجه به نتايج برخی مطالعات که کم خونی فقر آهن به علت کاهش ميزان HbA2 می تواند منجر به نتايج کاذب در تشخيص بتا تالاسمی هتروزيگوت گردد، در اين مطالعه به بررسی تاثير کم خونی فقر آهن بر روی ميزان HbA2 می پردازيم. همچنين مقادير خون شناسی موجود در CBC اين دو بيماری را نيز با يکديگر مقايسه می نمائيم. روش بررسی: در اين مطالعه آينده نگر 291 نفر، شامل گروه کنترل طبيعی، افراد مبتلا به آلفا و بتا تالاسمی مينور، افراد مبتلا به کم خونی فقر آهن و افرادی که ابتلاء توام بتا تالاسمی و کم خونی فقر آهن را داشتند مورد بررسی قرارداديم. از تمامی بيماران CBC، اندازه گيری سطح سرمی فريتين، آهن، TIBC و الکتروفورز هموگلوبين در PH قليائی بعمل آمد. پس از آن بيماران را براساس معيارهای تشخيصی در گروه های مختلف قرار داده و با استفاده از نرم افزار SPSS و روشهای آماری مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها: ميزان HbA2 به ترتيب در افراد طبيعی 4/0±9/2% و در مبتلايان به کم خونی فقر آهن و 6/0 ±7/2% بود. همچنين ميزان HbA2 در افراد مبتلا به بتا تالاسمی منيور 9/0 ±6/5% و در افراد مبتلا به ابتلاء همزمان بتاتالاسمی و کم خونی فقر آهن 1 ±7/4% بود. اختلافات ذکر شده در ميزان HbA2 بين افراد طبيعی و افراد مبتلا به فقر آهن و همچنين بين افراد مبتلا به بتا تالاسمی مينور و افراد با ابتلاء همزمان تالاسمی و فقر آهن معنی دار می باشد. تعداد RBC و مقدار هموگلوبين، Hct، MCH و MCHC در افراد مبتلا به بتا تالاسمی مينور نسبت به کم خونی آنمی فقر آهن بصورت معنی داری بالاتر بود. اما ميزان MCV بين اين دو گروه اختلاف معنی داری نداشت. در هر دو گروه از بيماران RDW افزايش نشان می داد اما اين افزايش در کم خونی فقر آهن بيشتر بود. نتيجه گيری: آنمی فقر آهن ميتواند منجر به کاهش ميزان HbA2 گردد. اين امر بويژه در موارد همزمانی توام IDA و بتا تالاسمی مينور گاها منجر به نتايج کاذب تشخيصی می گردد. بنا بر اين در صورت هر گونه شک احتمالی در تشخيص بتا تالاسمی مينور در زمينه IDA ، بهتر است الکتروفورز هموگلوبين پس از درمان کم خونی صورت گيرد.
واژه‌هاي كليديهموگلوبين، A2 تالاسمی مينور، کم خونی، الکتروفورز هموگلوبين، فقر آهن،
متن كامل [DOC 132 kb]
نحوه استناد به مقاله
Download citation data for: BibTeX | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks |  
Send citation data to: CiteULike | RefWorks |
Kramati MR., Tayyebi Meybodi N., The Effect of Iron Deficiency Anemia ( IDA) on the HbA2 Level and Comparison of Hematologic Values Between IDA and Thalassemia Minor. Ofogh-e-Danesh Journal, 2006; 11 (4) :24-29
URL http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-77&slc_lang=fa&sid=1
کرامتی محمد رضا، طيبی ميبدی ناصر، تاثير کم خونی فقر آهن بر ميزان هموگلوبين A2 و مقايسه مقادير خون شناسی درکم خونی فقر آهن با تالاسمی مينور مجله علمي پژوهشي افق دانش، 1384; 11 (4) :24-29
ارسال پيام به نويسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

كد امنيتي را در كادر بنويسيد >
 
برگشت به فهرست نشريات دوره 11, شماره 4 - ( شماره-4 1384 )
مجله علمي پژوهشي افق دانش Ofogh-e-Danesh Journal
Static site map - Persian site map - English site map - Created in 0.087 seconds with 581 queries by AWT YEKTAWEB 2.0.6.5