زمينه و هدف: رويکردهای جديد پژوهش در آموزش بر استفاده از راهبردهای يادگيری و مطالعه در تسهيل فرايند يادگيری و در نهايت ارتقای پيشرفت تحصيلی معطوف میباشد. اهميت راهبردها به عنوان راهکاری برای ارتقای سطح آموزش کاملاً شناخته شده است. با توجه به مطالعات اندک در اين زمينه پژوهشی با هدف تعيين بررسی راهبردهای يادگيری در دانشجويان دانشکده علوم پزشکی گناباد انجام گرديد.
روش بررسی: تحقيق حاضر به صورت پيمايشی اکتشافی و در سال 83-82 انجام شد. از بين دانشجويان دانشکده علوم پزشکی گناباد به روش سهمی تصادفی و با توجه به حجم، 121 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه مشخصات فردی و پرسشنامه راهبردهای يادگيری استاندارد وين اشتاين بود. از آمار توصيفی و تحليلی آزمون t، آناليز واريانس يکطرفه و ضريب همبستگی برای پردازش اطلاعات استفاده شد. 05/0P< به عنوان سطح معنیداری در نظر گرفته شد.
يافتهها: بيشترين فراوانی به ترتيب مربوط به دانشجويان پرستاری (5/35%) و سپس رشته مامايی (1/28%) بهداشت (0/14%)، مبارزه با بيماريها (3/8%)، اتاق عمل (4/7%) و هوشبری (8/5%) بود. مقايسه نمره حيطههای دهگانه پرسشنامه راهبردهای مطالعه و يادگيری بين دو گروهی که محل مطالعه خود را مناسب دانستهاند و گروهی که محل مطالعه خود را مناسب ندانستهاند، اختلاف آماری معنیداری نشان نداد (05/0P>). ميانگين نمرات حيطههای نگرش، انگيزش، کنترل دقت، اضطراب و تمرکز بين رشتههای مختلف اختلاف آماری معنیداری را نشان داد (05/0P<). همچنين راهبردهای آزمون با پيشرفت تحصيلی ارتباط آماری معنیداری داشت (05/0P<). ميانگين نمره انگيزش نيز نسبت به زمان مطالعه در کتابخانه اختلاف آماری معنیداری داشت (05/0P<). ميانگين نمرات دانشجويان علوم پزشکی گناباد معادل صدک 20-30 نمرات هنجاری دانشجويان آمريکا بود.
نتيجهگيری: پيشنهاد میگردد به منظور افزايش توان يادگيری و ارتقای کيفيت تحصيلی دانشجويان علوم پزشکی، به کارگيری اين راهبردها به دانشجويان آموزش داده شود.
![[English Abstract]](templates/tmpl_ofogh/images/en.gif)
