زمينه و هدف: بيماريهای قلبی- عروقی از شايعترين عوامل تهديدکننده حيات انسان محسوب میشوند و شناخت عوامل خطرساز برای ايجاد آن از اهميت ويژهای برخوردار میباشد و مطالعات فراوانی را در سراسر جهان به خود معطوف کرده است. يکی از اين عوامل خطر برای پديده حاد کرونری، افزايش ذخيره آهن میباشد. در حال حاضر مطالعات انجام شده در اين زمينه محدود است. مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط بين فريتين و انفارکتوس حاد ميوکارد و نقش احتمالی آن در ايجاد بيماری زودرس عروق کرونر انجام شد.
روش بررسی: در اين تحقيق مورد- شاهدی و مقطعی، 104 بيمار مبتلا به انفارکتوس حاد ميوکارد بستری در بيمارستان شهيد بهشتی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی بابل در طی 18 ماه به عنوان گروه مورد و 138 نفر از بين افراد سالم اجتماع به عنوان شاهد انتخاب شدند. از هر فرد، نمونه سرم به مقدار 5 ميلیليتر تهيه شد؛ سپس سطح فريتين سرم به روش راديو ايمونواسی و با استفاده از کيت فريتين در آخر هفته دوم پس از انفارکتوس حاد ميوکارد در آزمايشگاه اندازهگيری شد. تشخيص انفارکتوس حاد ميوکارد بر اساس حداقل مثبت بودن دو تا از سه معيار درد تيپيک سينه، تغييرات نوار قلب (EKG) سطحی و افزايش آنزيم بود. ميانگين فريتين دو گروه با استفاده از آزمونهای آماری t و Chi-Square بررسی و مقايسه شدند. همچنين سطح فريتين گروه مورد و شاهد کمتر و بالاتر از 50 سال نيز مورد مقايسه قرار گرفت.
يافتهها: ميانگين سن در گروه مورد 122/60 و در گروه شاهد 257/55 سال بود. ميانگين فريتين در مردان گروه مورد و شاهد به ترتيب 6/1782/209 و 2/53 47/75 ميکروگرم در ليتر و از نظر آماری معنیدار بود (0001/0P<). ميانگين فريتين در زنان در گروه مورد و شاهد به ترتيب 2/15 1/145 و 3/61 5/72 ميکروگرم در ليتر و از نظر آماری معنیدار بود (004/0P<).
نتيجه گيری: يافتههای اين مطالعه نشان داد که ارتباط مستقيم و مثبتی بين سطح فريتين و بروز انفارکتوس حاد ميوکارد وجود دارد، بنابر اين فريتين را بايد به عنوان يک عامل خطرساز در بروز انفارکتوس حاد ميوکارد حاد مورد توجه قرار داد.
![[English Abstract]](templates/tmpl_ofogh/images/en.gif)
