چکيده
زمينه و هدف: اخيراً به دليل نتايج غير قابل قبول و افزايش لاپاراتومی منفی، معيارهايی برای عمل جراحی تعيين و به دنبال آن لاپاراتومی انتخابی، جايگزين لاپاراتومی اجباری شده است. مطالعه حاضر به منظور تعيين فراوانی علل مختلف لاپاراتومی منفی در ترومای نافذ و غير نافذ شکمی انجام شد
روش تحقيق: مطالعه به صورت توصيفی گذشتهنگر بر روی بيمارانی که به دنبال ترومای شکمی تحت لاپاراتومی اورژانسی قرار گرفته بودند، انجام گرفت. دادهها با استفاده از پرسشنامه از پروندههای موجود در بايگانی بيمارستان استخراج و با استفاده از نرمافزار آماری SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.
يافتهها: در مجموع برای 138 بيمار ترومايی، لاپاراتومی انجام شده بود؛ 96 بيمار (5/69%) دچار ترومای غيرنافذ و 42 بيمار (5/30%) دچار ترومای نافذ شده بودند. بيشتر بيماران در دهه سوم زندگی لاپاراتومیشده بودند. شايعترين علت تروما، تصادف اتومبيل و چاقوخوردگی بود. برای هيچ بيماری جهت تشخيص، از لاواژ شکمی و سیتیاسکن استفاده نشده بود. درترومای غيرنافذ با استفاده از معاينات و علائم بالينی و در ترومای نافذ به علت نافذبودن، لاپاراتومی انجام شده بود. در ترومای نافذ و غيرنافذ به ترتيب 20 مورد (50%) و 8 مورد (5/8%) لاپاراتومی منفی وجود داشت.
نتيجهگيری: در اين مطالعه، آمار قابل توجهی از موارد تروما مربوط به تصادف و چاقوخوردگی بود که ضرورت توجه بيشتر مسؤولين را به رفع مشکلات اجتماعی- فرهنگی نشان میدهد. از طرفی شيوع بالای لاپاراتومیهای منفی در ترومای نافذ دليل روشنی بر تغيير لاپاراتومی اجباری به لاپاراتومی انتخابی است و فقط نافذ بودن تروما، دليل بر انجام لاپاراتومی نمیباشد.
![[English Abstract]](templates/tmpl_ofogh/images/en.gif)
