چکيده
زمينه و هدف: درد زايمان از جمله شديدترين دردهايی است که بشر تجربه مینمايد و عوارض بسيار نامطلوب آن بر روند زايمان باعث شده است که تسکين دردهای زايمانی يکی از اولويتهای علم مامايی شود. تأثير وضعيت مادر بر شدت درد زايمان عاملی است که برخی از محققان به آن اشاره نمودهاند. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثير دو وضعيت خوابيده و قائم بر شدت درد زايمان انجام شد.
روش تحقيق: در اين مطالعه نيمه تجربی، 56 خانم باردار مراجعهکننده به بيمارستان 22 بهمن شهر گناباد، به طور تصادفی در دو گروه قرار گرفتند؛ سپس هر دو گروه ابتدا مقياس اضطراب اشپيل برگر را تکميل و پس از تعيين شدت درد با مقياس ديداری درد (VAS) گروه الف در وضعيت نشسته و گروه ب در وضعيت خوابيده قرار گرفتند. در طی 2 ساعت و در فواصل 30 دقيقهای اين وضعيتها به طور متناوب جابهجا و در پايان هر 30 دقيقه شدت درد بر اساس VAS سنجيده شد. دادهها با استفاده از آزمونهای آماری Chi-Square، Mann-Whitney، Wilcoxon و آناليز واريانس يکطرفه در سطح معنیداری 05/0P مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.
يافتهها: در انتهای ساعت اول و دوم و در هر دو گروه شدت درد در دو وضعيت نشسته و خوابيده اختلاف آماری معنیداری نشان نداد؛ همچنين ميانگين شدت درد در کل وضعيتهای نشسته و کل وضعيتهای خوابيده در کل افراد مورد مطالعه نيز اختلاف آماری معنیداری نداشت.
نتيجهگيری: نتايج اين پژوهش بيانگر آن است که وضعيت مادر تأثيری بر شدت درد زايمان ندارد؛ بنابراين وضعيت خاصی را نمیتوان برای کاهش شدت درد تعيين نمود؛ در اين خصوص پيشنهاد میشود در صورت عدم ممنوعيت پزشکی، مادر در وضعيتی قرار گيرد که در آن احساس راحتی بيشتری کند.
![[English Abstract]](templates/tmpl_ofogh/images/en.gif)
