[صفحه اصلي ]     [ English ]
مجله علمي پژوهشي افق دانش awt-yekta Ofogh-e-Danesh Journal
:: دوره 16, شماره 1 - ( 1-1389 ) ::
برگشت به فهرست نشريات جلد 16 شماره 1 صفحات 18-24
XML تأثير موبيليزاسيون درجه ی 1 مفصل پاتلوفمورال در کاهش درد و خشکی مفصل و بهبود عملکرد فيزيکی بيماران مبتلا به استئوآرتريت زانو Print

[English Abstract]
نويسندگان: آقاي مهدی توکلی و آقاي فريد بحرپيما *
* استادیار - تهران- دانشگاه تربيت مدرس- دانشکده ی علوم پزشکی- گروه فيزيوتراپی bahrpeyf@modares.ac.ir
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: علوم پايه پزشكي
چکيده مقاله:
زمينه و هدف: استئوآرتريت زانو يکی از معمول ترين بيماری ‌ها بوده و محدوديت ‌های بسياری برای بشر ايجاد نموده است. روش های متعددی جهت درمان اين بيماری وجود دارد. هدف از اين مطالعه، تعيين تأثير موبيليزاسيون درجه ی يک مفصل پاتلوفمورال بر کاهش درد و خشکی مفصل و بهبود عملکرد فيزيکی در بيماران مبتلا به استئوآرتريت زانو بود. روش کار: اين مطالعه از نوع کارآزمايی بالينی يکسوکور بوده و در کلينيک فيزيوتراپی درمانگاه شهر مس سرچشمه انجام شد. روش نمونه گيری از نوع تصادفی بود. جهت ارزيابی بهبودی، از شاخص WOMAC (مجموع همه ی داده های حاصل از پرسشنامه WOMAC) استفاده و ارزيابی قبل و بعد از درمان و يک هفته بعد از درمان انجام شد. 30 بيمار با تشخيص استئوآرتريت زانو، درجه ی 2 يا 3 که ساير شرايط ورود به مطالعه را داشتند، به طور تصادفی به 3 گروه تقسيم شدند. درمان در هر يک از اين 3 گروه بدين شرح بود: گروه اول: موبيليزاسيون و تمرين درمانی، گروه دوم: تمرين درمانی و گروه سوم: موبيليزاسيون. ضمناً، اولتراسوند با شدت زير w/cm2 2/0 به مدت 3 دقيقه به عنوان پلاسبو برای همه ی گروه ها استفاده شد. مدت درمان، 10 جلسه در 3 هفته بود. جهت تجزيه و تحليل داده ها از آزمون های آماری ناپارامتريک استفاده و سطح معنی داری 05/0 در نظر گرفته شد. يافته ها: در گروه اول، شاخص WOMAC از 69/9±5/61 در قبل از درمان به 88/11±7/49 در بعد از درمان (005/0p=) و در گروه دوم از 24/17±7/56 در قبل از درمان به 90/19±2/45 در بعد از درمان (022/0p=) و در گروه سوم از 51/16±6/59 در قبل از درمان به 72/19±7/47 در بعد از درمان (059/0p=) کاهش يافت. اختلاف شاخص WOMAC در جلسه ی پيگيری نسبت به قبل از درمان تنها در گروه اول معنی دار بود که به 73/11±1/50 کاهش يافت (005/0p=). نتيجه گيری: اين مطالعه نشان داد که موبيليزاسيون درجه ی 1 مفصل پاتلوفمورال می تواند باعث شود که تأثير تمرين درمانی در کاهش درد و خشکی مفصل و بهبود عملکرد فيزيکی بيماران مبتلا به استئوآرتريت زانو درجه ی 2 يا 3 حداقل برای مدتی حدود يک هفته ادامه يابد.
واژه‌هاي كليدياستئوآرتريت زانو؛ اولتراسوند؛ تمرين درماني؛ موبيليزاسيون؛ WOMAC،
متن كامل [PDF 495 kb]
نحوه استناد به مقاله
Download citation data for: BibTeX | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks |  
Send citation data to: CiteULike | RefWorks |
Tavakkoli Mahdi, Bahrpyma Farid, Effect of Grade 1 Mobilization of Patellofemoral Joint on Reducing Pain and Joint Stiffness and Improving Physical Function in Patients with Knee Osteoarthritis Ofogh-e-Danesh Journal, 2010; 16 (1) :18-24
URL http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-227&slc_lang=fa&sid=1
توکلی مهدی، بحرپيما فريد، تأثير موبيليزاسيون درجه ی 1 مفصل پاتلوفمورال در کاهش درد و خشکی مفصل و بهبود عملکرد فيزيکی بيماران مبتلا به استئوآرتريت زانو مجله علمي پژوهشي افق دانش، 1389; 16 (1) :18-24
ارسال پيام به نويسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

كد امنيتي را در كادر بنويسيد >
 
برگشت به فهرست نشريات دوره 16, شماره 1 - ( 1-1389 )
مجله علمي پژوهشي افق دانش Ofogh-e-Danesh Journal
Static site map - Persian site map - English site map - Created in 0.081 seconds with 584 queries by AWT YEKTAWEB 2.0.6.5