چکيده
زمينه و هدف: با توجه به شيوع سرطان پستان در جهان، کشور و در منطقه بيرجند و تفاوتهای منطقهای، نژادی و قومی در فراوانی نسبی موتاسيون ژن P53، مطالعه حاضر به منظور تعيين فراوانی نسبی تغييرات ژن P53، استروژن و پروژسترون در مبتلايان به سرطان پستان انجام شد.
روش تحقيق: در اين مطالعه توصيفی- تحليلی تمام نمونههای پاتولوژی مبتلايان به سرطان پستان، ثبت شده در درمانگاههای آسيبشناسی شهر بيرجند طی سالهای 82-1381 مورد بررسی قرار گرفتند. پس از تعيين نوع سرطان از بلوکهای پارافينی، لام تهيه شد. پس از حذف پارافين توسط رنگآميزی اختصاصی، آزمايشهای ايمونوهيستوشيمی با استفاده از کيتهای P53، استروژن و پروژسترون (ساخت شرکت داکو دانمارک) انجام شد. دادههای جمعآوری شده با استفاده از آزمون آماری Chi-Square در سطح معنیداری 05/0P مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.
يافتهها: در مجموع، 51 نفر مورد مطالعه قرار گرفتند؛ تمام بيماران مؤنث، بيشتر آنان بالاتر از 48 سال (9/54%)، ساکن شهر (7/62%) و خانهدار (4/82%) بودند. در 12 نفر (5/23%) گيرندههای استروژن، در 11 نفر (6/21%) گيرندههای پروژسترون و در 14 نفر (5/27%) گيرندههای P53 مثبت بود. اختلاف معنیداری از نظر فراوانی نسبی گيرندههای مذکوردر دو رده سنّی و نيز ساکنين شهری و روستايی وجود نداشت ولی درصد بيشتری از خانمهای شاغل (7/66%) نسبت به خانمهای خانهدار (3/14%) دارای گيرندههای استروژن مثبت بودند (001/0P<). فراوانی نسبی گيرندههای پروژسترون و P53 در خانمهای شاغل نسبت به خانهدار بيشتر بود ولی از نظر آماری معنیداری نبود.
نتيجهگيری: با توجه به نتايج حاصل از اين مطالعه و شيوع روزافزون سرطان پستان و اهميت شناسايی گيرندههای هورمونی و تغييرات ژنتيک در درمان و پيش آگهی بيماران، توصيه میشود مطالعات بيشتری با حجم نمونه بيشتر برای کمک به امر درمان و پيش آگهی بهتر بيماران انجام شود.
![[English Abstract]](templates/tmpl_ofogh/images/en.gif)
