چکيده
زمينه و هدف: ازدواج مهمترين تصميم در زندگی محسوب میشود و حدود 95% از افراد در برههای از زمان ازدواج میکنند. در طول زندگی مشترک، متغيرهای گوناگونی بر نحوه ارتباط زوجين با يکديگر تأثير میگذارد. اين متغيرها، رضايت يا عدم رضايت زن و شوهر را از روابط زناشويی به همراه دارند. اين پژوهش با هدف تعيين ميزان رضايت از زندگی زناشويی در زنان شاغل و خانهدار و همسران آنها در شهر گناباد انجام شد.
روش تحقيق: در اين پژوهش مقطعی و توصيفی- تحليلی، نمونهگيری به صورت دو مرحلهای انجام شد؛ در مرحله اول نمونهگيری خوشهای متناسب با حجم و مرحله دوم آن نمونهگيری تصادفی ساده بود و در آن 25 زوج دارای همسر خانهدار و 25 زوج دارای همسر شاغل انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامه حاوی مشخصات فردی و پرسشنامه رضايت از زندگی زناشويی انريچ جمعآوری شدند؛ سپس با استفاده از روشهای آماری توصيفی و آزمونهای t، ANOVA و رگرسيون خطی در سطح معنیداری 05/0P مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.
يافتهها: ميانگين نمره رضايتمندی در زنان شاغل و همسران آنها، 6/06/3 و در زنان خانهدار و همسران آنها 7/0 7/3 به دست آمد و اختلاف ميان آنها معنیدار نبود. بين رضايتمندی و سطوح مختلف تحصيل در دو گروه مردان و زنان نيز اختلاف معنیداری مشاهده نشد؛ اما بين سطوح درآمد و ميزان رضايتمندی از زندگی زناشويی در مردان اختلاف معنیدار بود (047/0=P). در زنان شاغل بين سن ازدواج با رضايتمندی (023/0=P) و بين سالهايی که از ازدواج گذشته بود، با رضايتمندی (02/0=P)، ارتباط معنیداری مشاهده شد.
نتيجهگيری: بر اساس يافتههای اين مطالعه، به نظر میرسد بين رضايتمندی از زندگی زناشويی و وجوه مختلف آن در زنان شاغل و زنان خانهدار و همسران آنها با متغيرهای خاص ارتباط وجود دارد.
صادق مقدم ليلا، عسکری فريبا، معروضی پرويز، شمس هدايتالله، طهماسبی سيمين، ميزان رضايت از زندگی زناشويی در زنان شاغل و خانهدار و همسران آنها در شهر گناباد مجله علمي پژوهشي افق دانش، 1385; 12 (2) :45-50