زمينه و هدف: انفارکتوس حاد ميوکارد (AMI) يکی از شايعترين بيماريهای عصر حاضر میباشد. يکی از مسائل مهمّ و مورد توجه پژوهشگران، تشخيص قطعی AMI با استفاده از روشهای پاراکلينيک است. مطالعه حاضر به منظور تعيين ميزان دو نشانگر بيوشيميايی از AMI و تروپونين قلبی I و T انجام شد.
روش بررسی: در اين مطالعه توصيفی، تحليلی، 100 بيمار با تشخيص AMI (طبق کرايتريای WHO)، مورد مطالعه قرار گرفتند. در روز دوم بستری در CCU، نشانگرهای تروپونين قلبی I با استفاده از روش
Immuno Assay و تروپونين قلبی T با استفاده از Third Generation cTnT Detects Assay
(CARDIAC) و Total CPK اندازهگيری شدند. اين اطلاعات ثبت و با استفاده از نرمافزار آماری SPSS و آزمونهای آماری t و Chi-Square مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. 05/0P≤ به عنوان سطح معنیداری در نظر گرفته شد.
يافتهها: متوسط سن بيماران 57/12±73/59 سال بود. 38 بيمار زن و 62 نفر مرد بودند. 83% از بيماران تروپونين قلبی I مثبت، 97% ميزان تروپونين قلبی T بالاتر از ng/ml 1/0 (دلالتکننده AMI) و 93%
Total CPK بالاتر از حد طبيعی داشتند.
نتيجهگيری: برای تشخيص AMI، تروپونين قلبی T نسبت به ساير نشانگرهای قلبی حساسيت بيشتری دارد.
![[English Abstract]](templates/tmpl_ofogh/images/en.gif)
