زمينه و هدف: پانسمان بيولوژيک با پرده آمنيوتيک يکی از روشهای درمانی بافتهای سوخته در بيماران مبتلا به سوختگی است. روشهای مختلفی برای درمان موضعی سوختگی وجود دارد که میتوان به پانسمان آنتیميکروبيال (با استفاده از داروهای آنتیبيوتيک موضعی) و پانسمان بيولوژيک (با استفاده از بافتهای موجودات زنده), اشاره کرد. مطالعه حاضر با هدف مقايسه اين دو روش از نظر ميزان بروز عوارض ناشی از سوختگی, هزينه درمان و طول دوره بستری انجام شد.
روش بررسی: اين مطالعه کارآزمايی بالينی در سال 1379 در بخش سوختگی بيمارستان خاتم الانبياء زاهدان انجام شد؛ 80 بيمار مبتلا به سوختگی با پانسمان بيولوژيک با پرده آمنيوتيک و 80 بيمار با پانسمان آنتیميکروبيال مورد درمان و مقايسه قرار گرفتند. اطلاعات جمعآوری شده با استفاده از آزمونهای آماری
Chi-Square و t مورد تحليل قرار گرفتند.
يافتهها: موارد عفونت موضعی در بيماران با پانسمان بيولوژيک 35% و در بيماران با پانسمان آنتیميکروبيال 8/78% بود. عوارض ريوی در بيماران با پانسمان آنتیميکروبيال 5/22% و در بيماران با پانسمان بيولوژيک فقط 2/1% بود. ميانگين تب در گروه پانسمان بيولوژيک ºC94/004/39 و در گروه آنتیميکروبيال ºC 98/07/39 بود. ترومبوفلبيت در 2/16% از موارد پانسمان بيولوژيک و در 8/18% از موارد پانسمان آنتی ميکروبيال مشاهده شد. ارتباط معنیداری بين عفونت موضعی، عوارض ريوی و تب بين دو گروه حاصل شد که نشاندهنده کاهش اين عوارض در پانسمان بيولوژيک است؛ اما در مورد ترومبوفلبيت اين ارتباط ديده نشد. ميانگين مدت بستری در افراد با پانسمان بيولوژيک 3±5 روز و در افراد با پانسمان آنتیميکروبيال 5±9 روز بود. از نظر آماری اختلاف معنیداری بين مدت بستری و هزينه بيمارستان بين دو گروه وجود داشت که نشاندهنده کاهش هزينه و مدت بستری بيماران در گروه پانسمان بيولوژيک میباشد.
نتيجهگيری: پانسمان بيولوژيک در بيماران سوختگی روشی ساده و عملی است که با توجه به تحقيق انجام شده از نظر ميزان هزينه درمان, طول مدت بستری در بيمارستان و مشاهده عوارض ناشی از سوختگی, نسبت به روش متداول پانسمان آنتیميکروبيال ارجح است.
![[English Abstract]](templates/tmpl_ofogh/images/en.gif)
