با تزريق پروتئين آنزيمی جديد افزاينده فشار خون (NPP :New Pressor Protein) که از پلاسمای فعالشده با تريپسين به دست میآيد و هومولوگ با قطعه فاکتور XII انعقادی (FXIIa) میباشد، به طور داخل وريدی به موشهای صحرايی، به مقدار زيادی فشار خون و ضربان قلب را افزايش میدهد. به طور همزمان يک افزايش سريع در مقدار کاتکولامينهای پلاسما مشاهده میگردد که اساساً منشأ آن بخش مرکزی غده آدرنال است؛ زيرا مدولکتومی حاد باعث از بين رفتن اين اثرات میگردد. فرض بر اين است که پپتيدهايی که به دنبال تزريقNPP به وجود میآيند، به عنوان مدياتورهای عمل NPP روی سيستم سمپاتو آدرنال هستند و محور جديدی را نشان میدهند که فاکتور XII انعقادی، پپتيدهای مشتق شده و سيستم سمپاتو آدرنال را به هم مربوط میکند تا اين اثرات قلبی- عروقی را ايجاد نمايد. NPP اندوژن ممکن است در گردش خون انسان يا حيوانات سالم وجود نداشته باشد ولی میتواند در حالات پاتولوژيک مثل اختلال در عمل سلولهای اندوتليال عروق، التهاب يا ترومبوز از فاکتور XII انعقادی اندوژن توليد شود. اين توليد اندوژن NPP میتواند مانع اثرات مفيد درمانی بعضی از داروها مثل مهارگران آنزيم تبديلکننده آنژيوتانسين گردد.
![[English Abstract]](templates/tmpl_ofogh/images/en.gif)
