* دستيار تخصصي گروه آموزشي روانپزشكي، دانشكده: پزشكي، دانشگاه علوم پزشكي تبريز - تبريز- دانشگاه علوم پزشکی تبريز- دانشکده پزشکی- گروه آموزشی روانپزشکی Librazi.tbzmed.ac.ir
زمينه و هدف: يکی از موضوعات مهم در اندازهگيری روانشناختی, يافتن ابزارهای مستقل و دارای نتايج يکسان برای ارزيابی يک ساختار است. به دست آوردن همگرايی ميان ابزارهای مجزا دشوار میباشد؛ به همين دليل پژوهشهای اندکی همگرايی اين روشها را با يکديگر مورد بررسی قرار دادهاند و توافق تشخيصی ضعيفی بين اين ابزارها گزارش شده است. مطالعه حاضر با هدف بررسی ميزان توافق دو روش مصاحبه بالينی مطابق
Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorder (DSM-1V-TR) با آزمون
Minnesota Mutiphasic Personality Inventory (MMPI) در تشخيص اختلال شخصيت (مرحله فعال بيماری) انجام شد تا چگونگی روايی آزمون MMPI فرم کوتاه که در حال حاضر در ايران مرسوم شده است، با تشخيص بالينی مسجّل شده، مورد بررسی قرار گيرد.
روش بررسی: در اين مطالعه مشاهدهای- تحليلی و مقطعی، بيماران بستری و سرپايی مراجعهکننده به بيمارستان رازی تبريزکه به صورت تصادفی انتخاب شده بودند، طی دو مرحله به کمک مصاحبه بالينی و آزمون MMPI (فرم کوتاه) مورد ارزيابی قرار گرفتند. اطلاعات کسبشده در فرمهای جداگانه ثبت گرديد؛ به گونهای که روانپزشک مصاحبهکننده و روانشناس آزمونگر اطلاعی از نتايج تشخيص يکديگر نداشتند؛ سپس شاخصهای عملکرد تشخيصی MMPI, ضريب کاپا, عدد P و قدرت تشخيصی مثبت و منفی, برای تعيين ميزان توافق روشهای ياد شده محاسبه گرديد.
نتيجهگيری: نتايج اين تحقيق، همگرايی متوسطی را بين آزمون MMPI و تشخيص بالينی نشان داد و ويژگی اين آزمون نسبت به حساسيت آن کاربرد بالاتر آن را در رد کردن اختلال شخصيت نسبت به تائيد آن میرساند. استنتاج تبيينهای گوناگونی برای علت بالا نبودن همگرايی روشهای ارزيابی فوق مطرح میشود که در آن ميان نارسايی در ابراز علائم و ملاکهای تشخيصی و مشکلات مربوط به حساسيت پايين مقياسهای ارزيابی در آزمون MMPI فرم کوتاه چشمگيرتر میباشد.
![[English Abstract]](templates/tmpl_ofogh/images/en.gif)
