* عضو هيأت علمي گروه آموزشي اپيدميولوژي دانشکده پيراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شيراز - شيراز- دانشگاه علوم پزشکی شيراز- دانشکده پيراپزشکی تلفن: 2289113-0711 نمابر: 2289113-0711 naeemrafati@yahoo.com
زمينه و هدف: ليشمانيوز از بيماريهای مشترک بين انسان و حيوان است که بشر از 650 سال قبل از ميلاد و حتی پيشتر با آنها مواجه بوده است. به نظر ميرسد سالانه 2 ميليون نفر از افراد جديد به اين بيماری مبتلا میگردند. به طور معمول روش تشخيصی ليشمانيوز پــوستی نمونهبرداری از زخم و يا زخمهای بيمار است و لام تهيهشده از اين زخمها در آزمايشگاه مورد بررسی قرار میگيرند. مطالعه حاضر با هدف بررسی مقايسهای ارزش تشخيصی انگل ليشمانيا در زخمهای جلدی بيماران از طريق مشاهده مستقيم و محيط کشت انجام شد.
روش بررسی: دراين مطالعه مقطعی، بيماران دارای زخم جلدی مشکوک مراجعهکننده به بيمارستان شهيد دکتر فقيهی شيراز ابتدا مورد پرسشگری قرارگرفتند و بعد ازتکميل اطلاعات مربوط به سن، جنس، حرفه، محل
ضايعه و محل زندگی، از هرکدام از ضايعات نمونه جداگانهای تهيه شد؛ نمونه هم به صورت اسلايد بررسی
گرديد و هم بر روی محيط کشت برده شد و به طور جداگانه مورد مطالعه قرار گرفت. تمامی نمونهها توسط يک فرد و با يک روش بررسی گرديد. اطلاعات به دست آمده با استفاده از نرمافزار آماری SPSS مورد تحليل قرار گرفتند.
يافتهها: در مجموع 252 بيمار مورد بررسی قرار گرفتند. 8/50% از آنها مذکر و 49% مؤنث بودند. بيشتر اين افراد (4/29%) دانشآموز يا دانشجو و کمترين آنها (8/4%) معلم يا کارمند بودند. بيشترين ميزان زخم در اندامهای فوقانی بود. با توجه به لامهای تهيهشده، 9/42% از زخمها مثبت و 57% منفی بودند. 71% از سلول نوع غالب به صورت نوتروفيل و 29% به صورت لنفوسيت بود. بررسی محيط کشت زخمهای جلدی نشانگر مثبتبودن 5/57% و منفیبودن 5/42% از موارد بود.
نتيجهگيری: چنانچه لامهای تهيهشده از زخم، به طور کامل و به مدت نيم ساعت بررسی گردند، وجود يا فقدان انگل محرز میگردد و نيازی به بررسی بيشتر توسط محيط کشت نخواهد بود و استفاده از محيط کشت به منظور تشخيص دقيقتر انگل ليشمانيا اطلاعات بيشتری را نسبت به مطالعه مستقيم لام در بر نخواهد داشت.
![[English Abstract]](templates/tmpl_ofogh/images/en.gif)
