* استاديار گروه آموزشي عفونی دانشكده پزشكي دانشگاه علوم پزشکی گلستان - گرگان- دانشگاه علوم پزشکی گلستان تلفن: 4421661-0171 دورنگار: 4421661-0171 abdolbas@yahoo.com
زمينه و هدف: يکی از مشکلات اساسی در درمان بيماری سل در دنيای امروز، موضوع مقاومت دارويی اين بيماری است؛ زيرا علاوه بر پر هزينه بودن درمان و خطر بالای مرگ و مير، تهديدکننده کنترل اين بيماری نيز میباشد. تحقيق حاضر با هدف تعيين مقاومت دارويی سويههای ايزوله شده از بيماران مبتلا به سل نسبت به داروهای ضد سل (ايزونيازيد، ريفامپين، اتامبوتول وپيرازيناميد) انجام شد.
روش بررسی: در اين مطالعه مقطعی، تمام بيماران مراجعهکننده به مراکز بهداشتی، درمانی روستايی و
شهری گرگان به مدت 2 سال که نتيجه آزمايش اسمير خلط آنان با روش ذيل- نلسون مثبت بود، به
شرط آن که قبلاً سابقه ابتلا و يا درمان نداشته باشند، جمعآوری گرديد. ابتدا بيماران با داروهای ضد سل
نسل اول طبق برنامه توصيه شده سازمان بهداشت جهانی (WHO) مورد درمان قرارگرفتند. در صورت
مثبت بودن اسمير خلط پس از پايان ماه چهارم اجرای مرحله دوم درمان (Cat II) آغاز میشد؛ سپس در صورت مثبت ماندن اسمير پس از پايان اين مرحله، کشت تهيه و آنتی بيوگرام با روش استاندارد Proportional انجام میگرفت.
يافتهها: از 260 بيمار تازه مبتلا شده (New Case) 31 بيمار همچنان پس از پايان ماه چهارم درمان، اسميرمثبت داشتند که پس از اجرای مرحله دوم درمان (Cat II) فقط 2 بيمار اسمير خلط مثبت داشتند که پس از آنتیبيوگرام مشخص شد که فقط 1 بيمار نسبت به ايزونيازيد و ريفامپين مقاوم بوده است.
نتيجهگيری: شيوع و ميزان مقاومت دارويی سويههای مايکو باکتريوم مورد مطالعه نشان داد که مقاومت در اينجا هنوز بسيار جدی نيست؛ به همين دليل توجه دقيق به منظور جلوگيری از به وجود آمدن سويههای مقاوم و انتشار آن را میطلبد.
![[English Abstract]](templates/tmpl_ofogh/images/en.gif)
