* دانشيار گروه آموزشي روانپزشكي، دانشكده پزشكي دانشگاه علوم پزشكي تبريز - تبريز- دانشگاه علوم پزشکی تبريز- دانشکده پزشکی تلفن: 5252672-5257311 (کد 0525276) دورنگار: 3805531
زمينه و هدف: طبيعت اختلال تبديلی که به آن هيستری تبديلی نيز گفته میشود، با علائم متغير و چند شکلی نزديک به هزار و پانصد سال است که نظر پزشکان را به خود مشغول کرده است. مطالعه حاضر با هدف بررسی الگوی علائم بالينی در يکصد بيمار مبتلا به اختلال تبديلی و پيگيری يکساله آنها در فرهنگ آذربايجانی انجام شد.
روش بررسی: در اين مطالعه توصيفی- تجربی و آيندهنگر ابتدا پس از ارزيابی اين صد بيمار و تفکيک و حذف اختلالات روانی شبيه به آن (اختلال ساختگی و تمارض) براساس ملاکهای تشخيصی قطعی چهارمين ويراست راهنمای تشخيصی و آماری، اختلالات روانی تشخيص و در بررسی گنجانده شد و همه صد بيمار مورد مقايسه طبی، نورولوژيکی و ارزيابی روانپزشکی قرار گرفتند؛ در پايان فرم مخصوص با دوازده ملاک استخراج شده از منابع معتبر برای آنها تکميل گرديد؛ بررسی هوش بيماران نيز بر اساس آزمون ريون انجام گرفت.
يافتهها: شايعترين الگوی علائم بالينی بيماران مبتلا به اختلال تبديلی حمله افتادن (31%) و بعد از آن به ترتيب پارزی و پلژی (29%) و تشنجات کاذب (26%) بود. شايعترين عوامل تشديدکننده، تنشهای فاميلی (38%)، اشتغال (20%)، فقدان (16%) و مسائل جنسی و نازايی بود. اختلال شخصيت در 37% از افراد وجود داشت که شايعترين آنها اختلال شخصيت هيستريونيک بود؛ اختلالات طبی همراه 10% و اختلال نورولوژيکی همراه با اين بيماری 4/2% بود.
نتيجهگيری: براساس يافتههای مطالعه حاضر و ملاحظه يافتههای قبلی که يک سوم اختلال تبديلی تشخيص ناشی از علل عضوی مثل اپیلپسی، فلجهای ناگهانی، مياستنی گراو، ميوپاتی تيروئيد و پوليوميوزپس بوده است، توصيه میشود قبل از تشخيصگذاری اختلال تبديلی، علل عضوی رد شود.
وفايی باقر، رجايی حسين، ناظمی عليرضا، بررسی الگوهای علائم بالينی در يکصد بيمار مبتلا به اختلال تبديلی و پيگيری يک ساله آنها در فرهنگ آذربايجانی مجله علمي پژوهشي افق دانش، 1383; 10 (1) :31-37
![[English Abstract]](templates/tmpl_ofogh/images/en.gif)
