[صفحه اصلي ]     [ English ]
مجله علمي پژوهشي افق دانش awt-yekta Ofogh-e-Danesh Journal
:: دوره 10, شماره 1 - ( جلد-1 1383 ) ::
برگشت به فهرست نشريات جلد 10 شماره 1 صفحات 5-9
XML بررسی رابطه علائم بالينی با يافته‌های الکترودياگنوستيک در بيماران مبتلا به سندرم تونل مچ دست Print

[English Abstract]
نويسندگان: دكتر محسن فروغی پور *، دكتر حسين حسن ‌آبادی ، دكتر حسين اميری و دكتر زهرا ساسان نژاد
* استاديار گروه آموزشي مغز و اعصاب دانشكده پزشكي دانشگاه علوم پزشكي مشهد - مشهد- خيابان احمدآباد- بيمارستان قائم- گروه مغز و اعصاب
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: پزشكي
چکيده مقاله:
زمينه و هدف: سندرم تونل مچ، شايعترين نوروپاتی فشاری در اعصاب محيطی و از علل شايع اختلال در فعاليتهای روزانه بسياری از بيماران می‌باشد. مطالعات الکترودياگنوستيک، ابزار قابل اعتمادی برای ارزيابی اختلال عصب مدين می‌باشند. مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه علائم بالينی با يافته‌های الکترودياگنوستيک در بيماران مبتلا به سندرم تونل مچ دست انجام شد. روش بررسی: در اين مطالعه توصيفی- مقطعی، 70 بيمار مبتلا به سندرم تونل مچ که در سالهای 82-1381 به درمانگاه اعصاب بيمارستان قائم مشهد و مرکز الکترودياگنوستيک بيمارستان امام رضا (ع) مشهد مراجعه کردند، مورد مطالعه و بررسی قرار گرفتند؛ در اين تحقيق سن، جنس، شکايات بالينی اصلی (پاراستزی، خواب‌رفتگی، درد، ضعف) و علائم فيزيکی مثبت (آزمونهای تينل و فالن) و اختلال حس در مسير عصب مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات به دست آمده، با استفاده از آزمونهای آماری t و Chi-Square مورد تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: 63 نفر از بيماران مورد مطالعه مرد و 7 نفر زن بودند. ميانگين سنی بيماران 3/12±2/48 سال بود. شايعترين شغل بيماران زن خانه‌داری (73%) بود؛ 10% از بيماران سابقه خانوادگی مثبت داشتند. در 8/15% از بيماران، علل مستعدکننده شناخته‌شده وجود داشت که ديابت قندی غيروابسته به انسولين شايعترين آنها بود. درد، پارستزی و خواب‌رفتگی در مسير عصب مدين شايعترين شکايت بيماران بود که ارتباط معنی‌داری بين وجود اين علائم و شدت بيماری وجود نداشت (05/0P>). در 37% از بيماران درگيری طرف راست، در 4/11% درگيری طرف چپ و در 4/51% درگيری دو طرفه وجود داشت. تست فالن در 9/92% مثبت و تست تنيل در 1/97% از افراد مثبت بود. در 9/21% از افراد، ضعف و آترونی ناحيه تنار وجود داشت؛ ارتباط بين اين يافته‌های بالينی (ضعف و آتروفی) و شدت بيماری معنی‌دار بود (05/0P<). بر اساس آزمونهای الکترودياگنوستيک، 4/21% از بيماران مبتلا به نوع خفيف، 9/32% مبتلا به نوع متوسط و 7/45% مبتلا به نوع شديد بيماری بودند. نتيجه‌گيری: بررسی الکترودياگنوستيک می‌تواند در تشخيص زودرس سندرم تونل مچ حتی قبل از بروز علائم بالينی مفيد باشد؛ به همين دليل توصيه می‌شود به منظور جلوگيری از عوارض شديد در بيمار مشکوک به سندرم تونل مچ، از ابتدای امر آزمونهای الکترودياگنوستيک انجام شود.
واژه‌هاي كليديسندرم تونل مچ؛ علائم باليني؛ آزمونهای الکترودياگنوستيک،
متن كامل [DOC 97 kb]
نحوه استناد به مقاله
Download citation data for: BibTeX | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks |  
Send citation data to: CiteULike | RefWorks |
Fouroghipour M., Hasssan Abadi H., Amiri H., Sassan Nezhad Z., The survey of clinical presentation relationship with Electrodiagnostic findings in patients with carpaltunnel syndrome Ofogh-e-Danesh Journal, 2004; 10 (1) :5-9
URL http://ofoghedanesh.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-103&slc_lang=fa&sid=1
فروغی پور محسن، حسن ‌آبادی حسين، اميری حسين، ساسان نژاد زهرا، بررسی رابطه علائم بالينی با يافته‌های الکترودياگنوستيک در بيماران مبتلا به سندرم تونل مچ دست مجله علمي پژوهشي افق دانش، 1383; 10 (1) :5-9
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

كد امنيتي را در كادر بنويسيد >
 
برگشت به فهرست نشريات دوره 10, شماره 1 - ( جلد-1 1383 )
مجله علمي پژوهشي افق دانش Ofogh-e-Danesh Journal
Static site map - Persian site map - English site map - Created in 0.081 seconds with 585 queries by AWT YEKTAWEB 2.0.6.5