زمينه و هدف: در بسياری از مطالعات تغييرات شبانهروزی با يک اوج صبحگاهی از وقوع انفارکتوس حاد ميوکارد (AMI) گزارش شده است. مطالعه حاضر با هدف تعيين دقيق تر الگوی 24 ساعته در وقوع شکايات AMI در جمعيت مورد نظر انجام شد که به نظر میرسد با داشتن خصوصيات متفاوت، وضعيت فيزيولوژيک آنان را تحت تأثير قرار دهد.
روش بررسی: اين مطالعه توصيفی- تحليلی بر روی 246 بيمار با تشخيصی AMI انجام شد. از بيماران در مورد فعاليتشان در 30 دقيقه قبل از درد، تجربه تنش (استرس) در 24 ساعت پيش از حمله و تاريخچه بيماری و مصرف داروهای قلبی سؤال گرديد. توزيع فراوانی شکايات حمله در چهار دوره زمانی 6 ساعته (6 صبح تا 12 ظهر، 12 ظهر تا 6 عصر، 6 عصر تا 12 شب و 12 شب تا 6 صبح) در تمام بيماران و زير گروهها بررسی شد. اطلاعات جمعآوری شده با استفاده از آزمونهای Chi-Square و آناليز واريانس در سطح معنیداری 05/0P مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.
يافتهها: در وقوع حملات انفارکتوس حاد ميوکارد، تغييرات سيرکادين وجود نداشت ولی بين ساعت وقوع حمله و وجود فعاليت فيزيکی (00001/0P<) و تنش (05/0P<) ارتباط معنیداری وجود داشت؛ همچنين بين زمان وقوع حمله و ساير متغيرها ارتباط معنیداری حاصل نگرديد.
نتيجهگيری: يافتههای پژوهش حاضر با نتايج ديگر مطالعات انجام شده مغايرت داشت و ريتم سيرکادين در وقوع حملات AMI مشاهده نگرديد. بنابراين پيشنهاد میشود مطالعات بيشتری جهت تعيين وجود ريتم سيرکادين در وقوع انفارکتوس حاد ميوکارد و نيز ارتباط بين ريتمهای درونی و خارجی با وقايع ايسکميک در جمعيتهای مختلف که شرايط فيزيولوژيکی متفاوتی نيز دارند، انجام شود.
![[English Abstract]](templates/tmpl_ofogh/images/en.gif)
